Coyote vs. Acme review: de Looney Tunes keren terug en hoe!

Als je opgroeide met Looney Tunes, heb je Wile E. Coyote ontelbare keren zien vallen, ontploffen en platgedrukt worden door zijn eigen Acme-spullen, maar wat als al die pech helemaal geen pech was? Coyote vs. Acme stelt die vraag met een uitgangspunt dat zowel simpel als briljant is.

Een pechvogel stapt naar de rechter

Wile E. Coyote heeft er genoeg van. Na jaren van mislukte pogingen om de Road Runner te vangen, ontploffende raketten en vallende aambeelden, besluit hij dat het probleem niet bij hem ligt, maar bij Acme, het bedrijf dat al die gebrekkige producten aan hem verkocht. Hij trekt naar de rechtbank en vindt een onverwachte bondgenoot in Kevin Avery (Will Forte, The Last Man on Earth, SNL), een advocaat die vooral bekend is van zijn reclameborden en die zijn grootste zaak ooit aan zijn neus voorbij ziet gaan als hij deze laat liggen.

Aan de andere kant van de rechtszaal staat Buddy Crane (John Cena, Peacemaker, The Suicide Squad), de gladde bedrijfsjurist van Acme, die alles op alles zet om zijn werkgever te beschermen. Wat begint als een absurde rechtszaak groeit uit tot een mysterie waarin bewijs wordt verzameld, vragen worden gesteld en niet alles is wat het lijkt.

Looney Tunes in de echte wereld

Visueel is Coyote vs. Acme gewoon prachtig. De woestijnlandschappen en de gebouwen van Acme zien er tastbaar en warm uit, en de manier waarop de animatie met de live-action versmelt is zo naadloos dat je soms vergeet dat de Looney Tunes-personages getekend zijn. De coyote staat geloofwaardig in zijn omgeving, werpt schaduwen waar dat moet en reageert op licht en materialen alsof hij er echt rondloopt. Dat soort details maakt het verschil tussen een gimmick en een film waar je in wegzakt.

Tegelijk blijft de film trouw aan wat de personages zo geliefd maakt. De slapstick, de vormen en de timing voelen als Looney Tunes, ook al bevinden ze zich in een wereld van echte kantoren en rechtszalen. Dat evenwicht is moeilijk te vinden en hier geslaagd. Voor een film die zo lang in de kast lag, is het verbazend hoe zelfverzekerd en afgewerkt het geheel overkomt.

Het verhaal van onder anderen James Gunn (Guardians of the Galaxy, Superman) doet iets wat veel films met tekenfiguren in de echte wereld niet lukt: het neemt zichzelf serieus genoeg om te boeien en blijft tegelijk ontzettend grappig. De rechtszaak is de motor van het verhaal, en je merkt dat de makers oprecht van rechtbankdrama’s houden. Argumenten worden opgebouwd, tegenstanders zetten elkaar onder druk en er hangt voortdurend het gevoel dat er onder de oppervlakte meer speelt dan je op het eerste gezicht denkt. Dat geeft de film een mysterieuze spanning die je nieuwsgierig houdt, zonder dat het ooit zwaar of pretentieus wordt.

Het mooiste is dat de humor niet haaks staat op het mysterie, maar er juist deel van uitmaakt. Elke keer dat je denkt dat je de puzzel doorhebt, zorgt een nieuwe wending of een perfect getimede grap ervoor dat je weer twijfelt. De absurditeit van een tekenfilmcoyote in een serieuze rechtszaak maakt het drama speelser, en de ernst van de zaak maakt de slapstick alleen maar grappiger. Het resultaat is een verhaal dat je blijft prikkelen, van de eerste grap tot de laatste ontknoping, en dat bewijst dat een Looney Tunes-film best een echt goed script mag hebben.

Warner Bros vs. het publiek

Dat Coyote vs. Acme pas nu in de bioscoop te zien is, heeft niets met de kwaliteit van de film te maken. De film was al klaar in 2022, maar Warner Bros. Discovery besloot in november 2023 om hem te schrappen en in plaats daarvan een belastingaftrek te nemen, naar verluidt van zo’n 30 miljoen dollar. Dat gebeurde ondanks goede testvertoningen, en het was niet de eerste keer: ook Batgirl en Scoob! Holiday Haunt kregen dezelfde behandeling. Voor de makers moet het bizar zijn geweest. Je maakt een volledige film, het publiek reageert enthousiast, en dan hoor je dat niemand hem ooit mag zien.

Gelukkig lieten fans en makers het er niet bij zitten. Onder de hashtag #ReleaseCoyoteVsAcme groeide de druk, tot Warner Bros. de film uiteindelijk liet gaan en Ketchup Entertainment hem in 2025 oppikte, naar verluidt voor zo’n 50 miljoen dollar. Dat verhaal maakt de film extra pijnlijk geslaagd: wie hem ziet, begrijpt meteen dat het publiek hier iets heeft gekregen wat een studio bijna had weggegooid. De boodschap voor Warner Bros. is simpel: als het testpubliek enthousiast is, de fans erom vragen en de film uiteindelijk zo goed blijkt, had het eigenlijk nooit een discussie mogen zijn. Luister naar je publiek, en vooral naar de mensen die zijn opgegroeid met jouw eigen personages.

Coyote vs. Acme is nu te zien in de bioscoop.