If Books Could Kill schenkt ons een romcom met een moorddadig randje, een thriller met de one bed-trope en een goeie dosis tongue-in-cheek metareferenties naar andere veelvoorkomende tropes en plotwendingen.
Over het boek
Titel: If Books Could Kill
Auteur: Kate Eberle
Vertaler: Tine Poesen
Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
Pagina’s: 366
Het verhaal
“Ik wilde dat ik de hoofdpersoon in Anna Matthews’ nieuwe boek was,” is de wens die Roxie half voor de grap uitspreekt. Ze had nooit verwacht dat hij uit zou komen, maar nog geen dag later ontmoet ze een knappe vreemdeling die haar meeneemt op een sprookjesachtige date. Hij is charmant, zoent haar als nooit tevoren en beneemt haar de adem. Letterlijk. Met een mes.
De romance waar Roxie zo op had gehoopt, blijkt een thriller te zijn. Vluchtend voor een moordenaar in een genre dat ze nog nooit heeft gelezen, ontvoert ze – per ongeluk – Grant, een nerveuze professor wiens voorliefde voor thrillers nu geweldig van pas komt. Samen moeten ze ontdekken of ze het tot de laatste pagina redden. Is een happy end wel voor hen bestemd?
Meta is leuk
Wanneer het hele boek gebouwd is rond meta-referenties wordt er wat extra verhaal gemist.
Hierboven wordt het misschien wel al wat verklapt, maar If Books Could Kill is zéér meta. Het begint als een zeer realistisch boek, maar dat verdwijnt al snel wanneer de personages accepteren waar ze in beland zijn. Roxie en Grant maken de hele tijd referenties naar typische tropes, onthullingen of verhaalwendingen en spreken zelfs Anna Matthews zelf aan wanneer er onverwachte zaken gebeuren.
Dit alles leest in het begin zeer leuk, maar na tweehonderd pagina’s steekt het wel wat tegen. Ik hou van een goede meta-insteek in een boek, maar wanneer het hele boek eigenlijk gebouwd is rond die meta mis ik dan wel wat extra verhaal om me aan vast te houden. Dat de personages zelf dan ook nog eens inspelen op hun eigen meta (gevaarlijke acties ondernemen want in dit deel van het verhaal kunnen ze onmogelijk al sterven) is eerst nog goed gevonden, maar ook dat wordt al snel nogal saai.
Van magisch realisme naar onrealistische slow burn
Voeg daar ook nog de revelatie van Roxie aan toe – dat de personages van het verhaal niet echt bestaan en dus eigenlijk niet echt veel ‘waarde’ hebben – en ik word vooral gefrustreerd door de eerst vrij interessante hook. Wat eerst magisch-realistisch leek, vervormt zich al snel in zeer onrealistisch, omdat ik het niet helemaal kan geloven dat iemand zo snel zou switchen naar “deze persoon bestaat niet dus ik moet me er niet schuldig over voelen”. Ja, het is een romcom, en die moet ik dus niet zo serieus opnemen, maar het wrong toch een beetje tijdens het lezen van vooral het derde deel van het boek.
Daarbovenop was dit boek jammer genoeg ook net iets te lang. De slow burn was zeker aanwezig, maar doordat dit boek ook nog altijd als een romcom bestempeld werd, was ze net iets te vaag? De liefde wordt net iets te lang afgeblokt, waardoor ik eigenlijk al wat van de interesse in de vonken tussen de twee personages verloren was, wat jammer is, want beide personages zijn wel heel leuk om te lezen.
Conclusie
If Books Could Kill was op zich een aangename trip, maar liet me met momenten iets te lang hangen en werd iets te traag naar het derde deel toe. Een honderd pagina’s minder had dit absoluut kunnen verhelpen, want het algemene plot vind ik nog steeds zeer goed gevonden en ik ben wel fan van de combinatie romcom en thriller!
Bestel If Books Could Kill via bol.com!
We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.
In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.
Net iets té meta
Net iets té metaRaak
- Leuke personages waar ik meer over wou weten
- Vlotte schrijfstijl waardoor hoofdstukken niet lang zijn
- Romcom en thriller blijft een zalige combinatie
Braak
- De metareferenties steken wat tegen naar het einde toe
- Enkele plotwendingen zijn nogal teleurstellend en voorspelbaar