Bridgerton seizoen 4 review: Assepoester meets Romeo en Julia

Romantiekfans, leef op! De gigantische Netflix-hit Bridgerton is terug met een vierde seizoen, dat zich focust op de tweede oudste broer Benedict. Kan de serie nog altijd iets nieuws brengen, of zien we stilaan sleet op de formule?

Afleveringen gezien: 4/8

Vrije geest

Nu ook verloren ziel Colin (Luke Newton) en de verlegen Francesca (Hannah Dodd) de liefde hebben gevonden, kan Bridgerton-matriarch Violet (Ruth Gammell) haar vizier richten op een ander ongetrouwd kind. Na een verblijf in Schotland verklaart Eloise (Claudia Jessie) dat ze vrijgezel blijft en dus geen zoektocht meer zal beginnen, dus komen we vanzelf uit bij vrije geest Benedict (Luke Thompson). Het meest artistieke lid van de familie had vorig seizoen nog een affaire met een koppel, maar dit seizoen is hij vooral lusteloos. In de afwezigheid van Anthony (Jonathan Bailey) moet hij de familiezaken regelen, maar dat heeft zijn creativiteit volledig uitgedoofd. In tegenstelling tot Eloise is hij niet tegen trouwen, maar wel tegen de vooroordelen en verwachtingen die daarbij in hun tijd komen kijken. Toch overtuigt zijn moeder hem om haar gemaskerd bal bij te wonen en te socializen.

Dat lukt wanneer hij Sophie (Yerin Ha, Halo, Dune: Prophecy) ontmoet, een dienstmeisje die in het geheim naar het bal gekomen is. Dat bazuint ze niet rond op het bal, en dus kent Benedict haar alleen als de Dame in Zilver. De vonken vliegen er meteen van af, maar Sophie moet op tijd weg om haar stiefmoeder (Katie Leung, Harry Potter and the Order of the Phoenix) en -zussen thuis voor te zijn. Je raadt het al: Benedict begint een zoektocht naar haar, maar hun paden kruisen alweer sneller zonder dat hij het beseft. Na een noodgeval brengen de twee best wat tijd door samen, maar terwijl hun relatie groeit, heeft Benedict natuurlijk niets door.

Half archetype

Hoe erg je geboeid wordt door Bridgerton, hangt elk seizoen wel wat af van je band met het gekozen hoofdpersonage. Benedict is zoals de meeste personages een half archetype: een playboy die zich veel vrijheden kan permitteren, maar tegelijk ook een zachtere man dan de tijd voorschrijft (ook al is dat wel een Bridgerton-trekje). Hij heeft meer oog voor hoe oneerlijk de ‘huwelijksmarkt’ is. Hij wil dan ook niet begeerd worden om zijn naam, maar echte verbinding vinden.

Sophie wil net hetzelfde, want zij werkt voor de ‘familie’ die haar niet aanvaardt. Assepoester, dus, maar met een vleugje Romeo en Julia, want een belangrijke man als Benedict moet een waardige vrouw hebben. Zij zit tussen twee werelden in. Sophie is een nieuw personage, maar je zou het haar niet nageven. Actrice Yerin Ha laat meteen een stevige indruk na, want Sophie is timide maar vastberaden, herkenbaar maar niet meelijwekkend. Ze weet hoe de wereld werkt, maar gaat er niet blindelings in mee. De band tussen Benedict en Sophie bouwt gestaag op en heeft iets onschuldigs en puurs, tot het zoals Bridgerton betaamt minder onschuldig wordt. De chemie tussen Ha en Thompson zit ook goed, een cruciaal element elk seizoen.

Downton Abbey

Door Sophie komt er ook nog een nieuw verhaalelement bij. Bridgerton meets Downton Abbey, want we krijgen ook een grotere inkijk in de wereld van de bedienden. Niet alleen bij Sophie thuis, maar ook bij de Bridgertons. Onder hen zitten ook meteen een paar leuke nieuwe personages. Het zorgt ook wel voor een ongelijke machtsverhouding tussen Sophie en Benedict. Dat aspect wordt in het tweede deel wellicht meer een ding.

Naast deze centrale verhaallijn is er ook veel anders gaande dit seizoen. Elk groot personage krijgt een eigen subverhaallijn, de ene al wat interessanter dan de andere. Zo heeft Penelope (Nicola Coughlan) sinds vorig seizoen bekendheid als Lady Whistledown, maar daardoor ook veel minder spannende dingen te doen. (Een natuurlijk gevolg als je bekender wordt, wellicht, zoals we ook zagen bij de voorlopig afwezige Jonathan Bailey.) De aankomende verhaallijn van Francesca die vorig seizoen net nog begon, wordt hier (te) lang uitgerekt om te kunnen opschuiven naar deel twee. Steken er wel bovenuit: de eerste stappen van Violet richting een nieuwe liefde en een mogelijke nieuwe toekomst voor Lady Danbury (Adjoa Andoh) die zorgt voor spanning met de koningin (Golda Rosheuvel). Fans van de uitstekende spin-off, spits jullie oren.

Maar zoals altijd is Bridgerton weer de ideale bingepartij als je ervan houdt. De serie krijgt elk jaar meer kritiek voor de anachronistische productie, vooral de kostuums. Hoewel ik die ook alsmaar extravaganter en niet per se mooier vindt, hoort het nu al gewoon bij de serie. Net zoals de orkestrale covers van popliedjes, zoals nu verrassend genoeg onder andere DJ Got Us Fallin’ In Love van Usher en een nieuw Taylor Swift-liedje. Ik blijf het een leuke gimmick vinden die de appreciatie voor klassieke muziek elke keer een beetje verhoogt. Bridgerton is uiteindelijk complexloos entertainment waar je meer inhoud in vindt als je dat wil. En zo niet, dan ben je weer even weg van de wereld met vertrouwde personages. En amai, daar had ik de voorbije weken nood aan.

De eerste helft van Bridgerton is vanaf 29 januari te zien op Netflix. Deel twee volgt op 26 februari.