The Mandalorian and Grogu review: tv-reeks op groot scherm

Met The Mandalorian and Grogu verschijnt de eerste Star Wars-film in 7 jaar. Na het desastreuze einde van de Skywalker-saga in 2019 en de lawine aan Star Wars-content op Disney+ van de laatste jaren, is het moeilijk om mensen nog echt warm te krijgen. De eerste poging op het groot scherm is dan ook gelinkt aan de populairste Star Wars-reeks op Disney+. Dankzij Kinepolis Gent konden we deze meepikken in ScreenX 3D.

Simpel avontuur

The Mandalorian and Grogu speelt zich af enkele jaren na The Return of the Jedi. Het Keizerrijk is verslagen en er moet een nieuwe republiek worden opgericht. Dit gaat uiteraard niet zonder slag of stoot. Omdat er nog veel belangrijke pionnen van het verslagen Keizerrijk rondlopen in het sterrenstelsel en deze mogelijk plannen beramen om de macht terug te grijpen, moet de nieuwe Republiek actie ondernemen. De Republiek zet premiejagers in om bepaalde figuren op te sporen omdat dit vlotter werkt. En zo werkt ook Din Djarin, onze titulaire Mandalorian, samen met Grogu voor de nieuwe Republiek. En zijn nieuwe opdracht bestaat erin om commendant Coin te zoeken, maar daarvoor moet hij eerste naar de The Hutt-tweeling. De neef en nicht van overleden crimibaas Jabba The Hutt. En dat gaat uiteraard niet allemaal zonder slag of stoot.

The Mandalorian and Grogu is gemaakt om te kunnen kijken zonder de reeks The Mandalorian te hebben gezien. En daar knelt direct het eerste schoentje. Dat er zo’n innige band is tussen The Mandalorian en Grogu, zal je als nieuwe kijker gewoon moeten aannemen, maar er wordt ook niet echt veel karakterontwikkeling gedaan voor beide personages. Er worden ook geen personages bij betrokken die we in de reeks hebben leren kennen. Ook is er in het derde seizoen van de reeks meer ingegaan op wat de eed van The Mandalorians echt inhoudt en welke impact dit heeft op Din Djarin.

Om de nieuwe fans makkelijk mee te krijgen, worden deze zaken niet meegenomen. Hierdoor hebben we dus een one-off waarin enkel Din en Grogu gekende personages zijn. Eigenlijk kan je dit perfect zien als een filler-aflevering van 2 uur, want er gebeurt nauwelijks iets dat impact heeft op beide personages.

Cast kan zich niet volledig geven

Opnieuw kruipt Pedro Pascal (Fantastic Four: First Steps) in de rol van The Mandalorian, al voegt dit in principe weinig toe. We zien zijn gezicht hooguit 2 minuten, want hij draagt continu zijn helm, zoals de eed van de Mandalorian voorschrijft. Op zich zou er eender wie in het pak kunnen zitten en er zou gewoon de stem van Pedro Pascal over geplakt kunnen worden. Nu weten we wel dat Pedro Pascal er prat op gaat dat hij zelf altijd in het pak moet zitten, dus ik neem dit ook aan. Grogu blijft natuurlijk gewoon een pop waardoor er weinig acteerwerk aan te pas komt, maar hij kan toch immens goed emoties overbrengen. Grogu blijft de hoofdreden om te kijken.

Bijkomend speelt Jeremy Allen White (Springsteen: Deliver Me From Nowhere) een grote rol als Rotta The Hutt, de zoon van Jabba. Nu, dit is volledig een stemrol, want Rotta is volledig geanimeerd. Rotta is een uitzondering op zijn familie, want hij is ten eerste heel buff (wat grappig is voor The Hutts) en wel empathisch. Allen White heeft voor de stem inspiratie gehaald uit de stem van Jabba uit de vorige films, maar Rotta spreekt wel heel de tijd Engels. De toon waarmee hij daarom de hele tijd spreekt is vrij monotoon en emotieloos. Dit voelt daarom soms gewoon afgerateld. Dit, in combinatie met het feit dat de stem van Pedro Pascal ook dof klinkt (door de helm), geeft soms de indruk dat je luistert naar twee personen die ongeïnteresseerd iets aflezen.

Verder speelt ook de legendarische Sigourney Weaver (Call Jane) mee als kolonel Ward. Alleen is haar rol zo klein dat je je afvraagt waarom ze in godsnaam zo’n klasbak gecast hebben. De overige rollen zijn ook allemaal stemrollen aangezien bijna alle personages geanimeerde aliens zijn.

Visuals maken veel goed

Dat de meeste personages geanimeerd zijn, brengt ons naadloos bij het volgende puntje. Het ziet er allemaal heel goed uit. Regisseur Jon Favreau (The Lion King) weet duidelijk hoe hij moet animeren en dat zie je. Zelf is hij ook een grote Star Wars-fan en dat zagen we ook terug in de The Mandalorian-reeks. In The Mandalorian and Grogu wordt er wel meer ‘geplanethopt’ wat Favreau de kans geeft om meer omgevingen in beeld te brengen. Door van Rotta The Hutt een groot personage te maken, is er ook veel meer tijd gestoken in het ontwerp en animeren van een alien met zijn fysiek. Dat ziet er allemaal naadloos uit.

Er is wel wat meer tijd genomen om de actiescenes uit te werken waardoor het het wel een meerwaarde is om The Mandalorian and Grogu in de cinema te gaan zien. Meerbepaald de specialere screenings zijn hier aan te raden door het eigenlijk magere verhaal. In 4DX zal je bepaalde gevechten veel intenser meemaken.

Maar ook ScreenX is hier een meerwaarde. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze vorm van cinema zag en voor een Star Wars-film klopte dit wel. In ScreenX worden de zijkanten van de zaal mee gebruikt om beeld te projecteren. Wanneer de camera dan beweegt, heb je echt wel meer het gevoel dat je midden in de film zit. Het nadeel is wel dat er bij scenes met een lichte achtergrond zodanig veel projectie is, dat heel de zaal verlicht wordt. Het is hierbij veel aangenamer om in de onderste helft van de zaal te zitten, zodat je dit nadeel minder ervaart.

Hopen op een betere toekomst

Al bij al is The Mandalorian and Grogu een leuke extra aflevering voor de fans van The Mandalorion. Voor nieuwkomers is hij ook makkelijk te bekijken. Je krijgt geen complexe politieke wereld voorgeschoteld. Dit maakte The Phantom Menance net te overweldigend als instapper. Maar daartegenover heeft The Mandalorian and Grogu ook net te weinig eigen body om nieuwkomers echt te overtuigen. Het was leuk om nog eens Star Wars te zien in de grote zaal. Maar de volgende keer mag het toch terug iets grootser. En misschien met nieuwe personages. En ver genoeg weg van de Skywalkers.

The Mandalorian and Grogu speelt sinds 20 mei in de zalen. Ga gerust zelf kijken, best in de specialere screenings zoals 4DX of ScreenX. Dit kan bijvoorbeeld in Kinepolis (Gent).