Boho review: feelgood die we nodig hebben

Wat meer feelgoodreeksen kunnen we met de huidige staat van de wereld toch wel allemaal gebruiken? Dat is precies wat de Streamz-original Boho ons te bieden heeft. Wij gingen kijken naar de première op filmfestival Oostende en dat smaakte naar meer.

Afleveringen gezien: 4/6

Verwachtingen

Deze Streamz-original ging in première op het festival met vier afleveringen, maar had aan de eerste al genoeg om een unieke stem te vinden. In Borgerhout heeft Hakima, of Kima voor de vrienden (Serine Ayari, Exen), het moeilijk met de verwachtingen van de maatschappij, of toch zeker die van haar moeder. Ze is 34, maar niet getrouwd en heeft geen kinderen, en bovendien verliest ze nog eens haar job.

Zus Nawal (Ikram Aoulad, Over Water, De Luizenmoeder) probeert zwanger te raken met haar vriend Mehdi (Ismaël L’Hamiti, Onder Vuur), en vriendin/huisgenote Alex (Miss Angel) werkt bij lokale winkel Seka om een ticket te kunnen kopen om haar vader te bezoeken in Ghana. Kima leert ook Adam (Boris Vanseveren, Zot!) kennen, een collega van Alex, die haar aanspoort om haar droom te volgen nu ze geen job meer heeft: dansen. Tegelijk krijgt ze ook wel een crush op hem, maar die zou haar moeder zeker niet goedkeuren.

Topcast en optimisme

Als dat allemaal toch een beetje zwaar klinkt, is dat zeker niet hoe het wordt gebracht in de reeks. Allereerst is muziek sowieso belangrijk. In elke aflevering zit er een spontane dansscène die zich voornamelijk in het hoofd van Kima afspeelt, maar mee voor een lichte toon zorgt. Het is een soort speelsheid die we in Vlaamse series niet zo vaak zien (alleen Roomies schiet ons te binnen), maar die niet misstaat, want Kima is al vanaf de eerste aflevering duidelijk een optimist die van muziek houdt. (Al zullen mensen die niet fan zijn van musicals daar natuurlijk anders over denken.) De originele muziek is trouwens van Lara Chedraoui en Patrick Van Neck.

Daarnaast klinken de dialogen ook erg natuurlijk en is de humor, die heel erg m’n stijl is, nooit ver weg. Het centrale drietal heeft bijzonder goeie chemie, waardoor ik dit ook wel een buddycomedy zou willen noemen. Van Serine Ayari wisten we natuurlijk al dat ze grappig was, maar ze bevestigt ook meer en meer als actrice in het algemeen. Daarnaast maakt ook Miss Angel haar acteerdebuut. Je zou kunnen zeggen dat ze een personage speelt dat dicht bij zichzelf ligt, maar zelfs dan vind ik het een mooi debuut.

Ikram Aoulad is al jaren een vaste waarde in de Vlaamse fictie, maar krijgt in Boho toch eindelijk een grotere rol. Bij elke rol brengt ze voor mij veel authenticiteit, wat hier zo mogelijk een hoogtepunt bereikt met een personage dat dichter bij haar eigen identiteit ligt. Nawal, of “Wally”, is de meest “traditionele” en veeleisende van het centrale trio, maar Aoulad geeft haar ook een mooie kwetsbaarheid mee. Ten slotte is er ook nog een vleugje romcom dankzij de immer charmante Boris Van Severen, die naast al z’n andere talenten blijkbaar nog kan dansen ook. Een laatste vermelding is voor de geweldige bijrol van Charissa Parassiadis, beter bekend als Slongs.

Marokkaanse onderdompeling

Deze reeks dompelt je ook onder in de Marokkaanse cultuur. Daarbij komen zowel de tradities aan bod, maar ook de rijke cultuur en typische Arabische woorden. Zo heb ik er alleszins al heel wat bijgeleerd. Daarom is het ook niet te onderschatten wat deze reeks in Vlaanderen biedt op vlak van representatie: om zoveel mensen met een migratieachtergrond in de hoofdrol te zien, daarbij ook nog eens wat clichés omver te gooien en tegelijk humor te halen uit de situatie (zoals de topmop in context: “Al die flamands heten Laura”). Op de première werd het duidelijk dat dat allemaal veel betekent voor heel het team en ook ik wil graag meer van dat.

Daarnaast is Boho ook een liedesbrief aan Borgerhout, met vaak shots van gewone mensen die in de buurt hun gang gaan. De reeks heeft visueel ook echt een zomergevoel dankzij cinematografen Charlie Speeckaert (Hacked) en Kobe Vangronsveld (Oh Otto!). Het team van bedenker Abbie Boutkabout, scenaristen Zita Theunynck (De Club) en Philippe De Schepper (De big fuck-up), en regisseur Olympia Allaert (Season of Sex, Panna) maakte dus een reeks die waarde heeft, maar ook precies het gehalte feelgood dat we nodig hebben in deze tijden. En dat voor amper 6 afleveringen van 30 minuten. Ik ben alvast benieuwd hoe het afloopt, en zou liefst nu al een tweede seizoen willen.

Boho is vanaf 06/03 volledig te zien op Streamz.