Octopath Traveler 0 review: zonder gacha terug naar Orsterra

Octopath Traveler 0 is een remake van Octopath Traveler: Champions of the Continent. Dit was nog steeds een 2D-HD JRPG in het Octopath-universum en een prequel voor de eerste Octopath Traveler, maar was tevens ook een mobiel spel met gacha-elementen voor je personages. Nu krijgen we echter een versie op pc en consoles waaruit alle gacha gelukkig is verwijderd en die een volledige ervaring biedt zoals Octopath Traveler 1 en 2. Is het gacha-verleden nog te merken en kan Octopath Traveler 0 zowel ons een leuke ervaring geven als onze klachten bij deel 1 en 2 vermijden?

Twee grote verhalen in één

Octopath Traveler 0 begint met een hoop RPG-clichés. Zo heeft je zelf samen te stellen personage geen echte persoonlijkheid (of uitgesproken dialogen), word je gewekt door je moeder, is er een festival in je klein dorpje Wishvale, heb je al sinds je kindertijd een vriendin en vind je opeens een magische ring. Helemaal niets mis mee, maar wanneer daarna je dorp wordt aangevallen en uitgemoord en je later nog tot de Uitverkorene uitgeroepen wordt, denk je écht dat er niets in het verhaal meer kan gebeuren dat we niet al ettelijke malen gehoord hebben. Gelukkig krijgt het verhaal van Octopath Traveler 0 daarna wat meer variatie, leuke momenten en diepgang. Na een tijdje beslist de Uitverkorene immers om zowel het dorpje te herbouwen als wraak te nemen op het trio antagonisten dat verantwoordelijk was voor de massamoord. Wel, “beslist”. Je personage doet eigenlijk enkel wat de andere teamleden of NPC’s van je verwachten, want je hebt geen echte eigen mening. Hier en daar kan je een keuze maken, maar dit heeft geen effect op het verhaal. 

Je krijgt dus een tweeledig plot. Aan de ene kant moet je op zoek gaan naar materiaal, nieuwe dorpsleden en overlevenden van de aanval; aan de andere kant trek je de wereld in en word je verwikkeld in een strijd die uiteindelijk (en uiteraard) veel groter en belangrijker blijkt te zijn dan verwacht en draait om goddelijke ringen. Of het begin nu clichématig is of niet, en ook al zijn er eigenlijk nog best veel overlevenden die je tijdens je avonturen kan terugvinden, het heropbouwen van je stadje is wel goed gedaan. Je leert telkens hoe je ex-dorpsgenoten zijn kunnen vluchten, een nieuw leven opgebouwd hebben en of ze bereid zijn terug te komen. Hierbij wordt ook wat aandacht gegeven aan hun trauma, met daarna een mooie nadruk op familie, vrienden, gemeenschap en hoop.

Naast het verhaal van hoop is er aanvankelijk ook dat van wraak, dat daarna wel evolueert in een standaard red-de-wereld-scenario. Hierbij merk je meteen de zwakke punten van het verhaal, hoewel deze leiden tot een van de sterke punten: je eigen personage heeft geen echte persoonlijkheid, en van alle teamleden die je kan rekruteren in je actieve team, wordt minder dan de helft narratief goed ontwikkeld. Je oorspronkelijke dorpsgenoten hebben een aantal mooie momenten in verband met je dorp, maar dragen niet veel bij aan het echte hoofdverhaal. Een aantal personages die je pas later kan rekruteren, zijn dan weer wél heel belangrijk voor dat verhaal. Het is ook leuk dat je alle acht orginele Reizigers kan terugvinden en dat ze elk een klein miniverhaaltje hebben. Aan de andere kant is het voor sommigen van hen wat raar dat ze eigenlijk al grootse avonturen beleven, heel sterk worden en de hele wereld rondreizen, voordat ze aan hun avonturen beginnen in de eerste Octopath Traveler.

Octopath Traveler 0 heeft een groot overkoepelend verhaal en (té?) veel personages

Alle andere personages die je kan vinden, hebben een of ander klein verhaalmomentje om hen te introduceren, maar hun persoonlijke verhalen los je meestal op door hen de juiste key items te geven en één optioneel gesprekje met hen te voeren. Dit is uiteraard het gevolg van het feit dat ze in Champions of the Continent deel van het hele gacha-systeem waren. Samengevat weet het verhaal dus niet wat te doen met zoveel speelbare teamleden. Zeg wat je wil over de interactie tussen de Reizigers in Octopath Traveler 1 en 2, maar de hoofdpersonages zelf waren tenminste wél allemaal heel goed uitgewerkt. Een ander heikel punt is ook dat je nog steeds geen vrouw wil zijn in de wereld van Octopath. Het verhaal heeft sowieso zijn donkere kanten, maar onder meer moord, verkrachting, seksslavernij en aangevallen worden om gewoon de mannelijke NPC’s te treiteren of straffen is nog steeds al te vaak het lot van vrouwen in deze serie. Maar niet getreurd, we kunnen spreken van een beetje vooruitgang: er is een heel kort bewijs van ook mannelijke seksslavernij of -werkers. Hoera?

Als er minder tijd in bepaalde NPC’s gestoken is, leidt dit zoals gezegd wel tot een van de grote sterke punten van Octopath Traveler 0: de antagonisten. Hoe over-the-top evil – Marvelous! – ze soms ook mogen zijn, er wordt veel tijd gespendeerd aan hun ontwikkeling. Niet iedereen wil de wereld overnemen (hoewel er zeker een aantal met die ambitie zijn) en je leert op den duur veel meer over hen dan over je eigen personages! Dat wordt dan ook altijd gecombineerd met, voor het grootste deel, fijne nieuwe personages in de dorpjes of steden waar je terechtkomt, en ook deze belangrijke NPC’s krijgen wat character development en blijven terugkeren. Hoewel Octopath Traveler 0 dus narratief qua eigen teamleden minder bevredigend is dan grote broers 1 en 2, hebben we toch niet dezelfde klacht over het uiteindelijke verhaal als bij de voorgangers. Er is deze keer wél een duidelijk overkoepelend verhaal dat naarmate het spel vordert steeds meer en meer naar de voorgrond komt en niet enkel op het einde pas duidelijk wordt. 

Het hoofdverhaal speelt zich eigenlijk af in twee cyclussen van elk een proloog, gevolgd door drie grote verhalen met elk drie hoofdstukken. Die kan je in een zelfgekozen volgorde doen en zo hun moeilijkheidsgraad lichtjes aanpassen aan hoeveel andere delen je al hebt gedaan. Er is telkens één massieve finale van acht hoofdstukken. Dit betekent wel dat je bepaalde steden of zelfs de hele wereld meermaals zal moeten redden, wat na een tijdje de dreigingen van de verschillende antagonisten een beetje in herhaling doet vallen. Je zal sowieso veel tijd nodig hebben, want naast het hoofdverhaal zijn er de speciale missies om je stad te herbouwen, het verkennen van de wereld ter land en ter zee, path actions gebruiken, minibazen in de dungeons vinden, een paar grote en uitdagende optionele bazen verslaan en meerdere zijmissies beleven. Het hoofdverhaal dus vele uren op pauze zetten om andere dingen te doen, behoort zeker tot je mogelijkheden. Aangezien je nu een duidelijk overkoepelend verhaal hebt, zit dat trouwens ook vol met langere cutscenes of speciale momenten, waarvan sommige heel leuk zijn, maar andere wat in herhaling vallen of idioot zijn. Oh, en laat ons ten slotte de post-game uitdagingen – waaronder het échte einde en een heel leuk, uitgebreid gevecht! – niet vergeten. Kortom, als je alles wil doen, zal je dus zeker 80-100 uur of meer nodig hebben (save scummen om path actions te kunnen herproberen niet meegerekend).

Nostalgie

Octopath Traveler 0 speelt zich af in Orsterra, het continent van het eerste spel. Hoewel er meerdere nieuwe locaties zijn, zal je ook zeker een groot aantal bekende plaatsen bezoeken. Dit gaat dan vaak gepaard met de bijpassende muziek. Octopath Traveler 0 heeft immers zijn eigen mooie muziek, maar op een best groot aantal plekken of momenten zal je oude bekende thema’s horen, zoals die van de originele Reizigers, locaties of gevechten. Het is te hopen dat je bijvoorbeeld Determination kan smaken, want je zal het redelijk veel horen. Op zich is het niet slecht om oude muziek of locaties te hergebruiken en past het bij het nostalgische effect, maar aan de andere kant betekent dit dat er minder originele muziekstukken geschreven zijn of locaties bijgemaakt zijn dan je zou willen. Begrijp ons niet verkeerd: er zitten zeker wel nog nieuwe stukken in en bijvoorbeeld de medley van de thema’s van de antagonisten tijdens de credits is een plezier om naar te luisteren. Jammer genoeg ziet Octopath Traveler 0 er ook iets minder goed uit dan deel 2 en is het contrast en de belichting soms te fel. Het is ten slotte zowel voor de gameplay als de omgevingen en de muziek jammer dat er geen verdeling tussen dag en nacht meer is.

Dubbel plezier

Qua gameplay is er één heel grote verandering bij Octopath Traveler 0: je speelt niet met vier maar met acht personages tegelijkertijd, vier in de voorgrond én deze keer hou je er ook vier paraat in de achtergrond. Aan de ene kant kan je je teamleden jammer genoeg geen tweede job meer geven (en kan je je hoofdpersonage wel laten wisselen maar ook telkens maar één job laten gebruiken), maar aan de andere kant combineer je hen telkens met een ander personage in de achtergrond en bekom je zo hetzelfde effect. Ervoor zorgen dat je alle soorten wapens (waaronder twee nieuwe) en magie kan gebruiken met heel je team is hierdoor ook niet zo moeilijk. Na eerst alle persoonlijke skills voor een Reiziger te leren, kan je job points in een skill blijven steken om hiervan meester te worden. Dat maakt de skill niet krachtiger, maar geeft je in je inventaris een kopie van deze skill, die dan door andere personages kan gebruikt worden (indien dit past bij hun gebruikte wapens). Elk teamlid kan immers nog een aantal extra actieve en passieve skills gebruiken. Deze krijg je niet enkel door de zonet vermelde methode, maar je kan ze ook vinden in de wereld, kopen of verdienen – tip: steel van elke baas! – bij gevechten. 

Je kan tijdens je beurten een personage wisselen met diens backup, wat voor meer strategie zorgt. Dit stelt je bijvoorbeeld in staat om een max boost voor een teamlid te gebruiken en dan de volgende beurt te wisselen en meteen weer een max boost met de andere Reiziger te gebruiken! Om het niet te gemakkelijk te maken, hebben vooral de bazen extra veel schilden gekregen. De achterste rij geneest verder elke ronde HP en SP, waardoor je je skills nog meer zal kunnen gebruiken en je in een dungeon minder op je SP-gebruik moet letten, of, door op tijd je personages te laten wisselen, hun SP terug te verdienen. Er zijn ook nog skills die een volledige rij aantasten of voor meer synergie tussen elk paar teamleden zorgt, of een statuseffect dat het onmogelijk maakt om van rij te wisselen. Ten slotte wisselen je personages ook meteen van rij als hun partner in de voorgrond het onderspit moet delven. Dit hele vechtsysteem is een bijzonder leuke variatie op het oude, al schitterende systeem.

Reizigers die je niet meeneemt in gevechten kan je (nadat je je dorpje wat uitgebouwd hebt en al een aantal uur in het spel zit) laten trainen zodat ze qua EXP en skills niet te veel achterblijven op je hoofdteam of zodat je niet gestraft wordt als je graag personages wisselt. Gedurende heel je avontuur blijf je nieuwe Reizigers krijgen (met in totaal meer dan 30!), waardoor je ook wel aangemoedigd wordt om te experimenteren, hoewel je waarschijnlijk toch een favoriet team zal hebben en sommige teamleden echt pas tegen het einde beschikbaar worden. Aangezien er geen gacha meer is, hebben je personages geen rangorde met sterren meer naargelang hoe sterk ze zouden zijn en kan je hen allemaal gebruiken als je wil.

Wederopbouw

De andere grote vernieuwing is dat je nu je eigen dorpje moet heropbouwen en terug bevolken. Overal in de wereld vind je materialen om Wishvale mee uit te bouwen. Je kiest een gebouw of versiering en plaatst deze op een vrije locatie. Door minibazen in de wereld te verslaan, vind je ook nog speciale materialen waarmee je je speciale gebouwen kan verbeteren en meer bonussen kan krijgen. Dit begint heel eenvoudig maar na een tijdje heb je best wat opties, zeker qua versiering, wat trouwens niet verplicht is. Dat geldt ook voor je nieuwe inwoners. Je krijgt deze in het verhaal of side quests, of kan hen met een path action overtuigen om bij jou te komen wonen. Eenmaal in je dorpje zet je hen in een huis of speciaal gebouw, rekening houdend met hun speciale vaardigheden. Sommige dorpelingen zorgen er bijvoorbeeld voor dat je sneller groenten kan kweken, anderen brengen je geld, healing items of andere materialen op. 

Door je dorp uit te bouwen, worden er ook meer side quests in de wereld beschikbaar, waar je nieuwe beloningen of personages krijgt die je dan weer in je dorp kan inzetten. Het is een fijn circulair systeem dat ervoor zorgt dat je telkens terugkeert om een nieuw gebouw te zetten, je oogst te bekijken, krachtige buff-gerechten te koken of nieuwe inwoners te plaatsen. Je kan tegen de tweede cyclus van het spel zo goed als klaar zijn met alle upgrades in Wishvale, waarna je dan van alle beloningen (die terugkeren nadat je in de wereld een aantal gevechten hebt gedaan) kan genieten.

Octopath Traveler 0 laat de gacha in zijn verleden

Het is niet moeilijk om te zien dat Octopath Traveler 0 oorspronkelijk een mobiel spel was: hergebruik van omgevingen en muziek uit een vorig spel, personages die in deze prequel terugkeren maar eigenlijk narratief gezien beter thuisgebleven waren en gewoon de heel grote verzameling speelbare teamleden. Toch zijn de ergste elementen – lees: gacha en rangorde – van Champions of the Continent achterwege gelaten en kan je hier spreken van een volwaardig spel voor console of pc. De variatie op het oude vechtsysteem door je nu acht personages tegelijk te laten gebruiken, konden we ook zeker smaken. Hoewel we Octopath Traveler 2 misschien nog steeds iets beter vinden, kunnen we Octopath Traveler 0 toch ook zeker aanraden aan wie houdt van Octopath of van turn-based JRPGs.

Octopath Traveler 0 is te koop bij o.a. bol.com.

We ontvangen een kleine commissie als je iets koopt via onze partnerlinks.

Geïnteresseerd in Octopath Traveler 0, turn-based RPGs of recent uitgekomen games?

• Wij vonden Octopath Traveler 2 heel leuk, maar net te weinig vernieuwend.
• Ook het originele Octopath Traveler konden wij zeker smaken.
• Clair Obscur: Expedition 33 oogste niet enkel bij de Game Awards, maar ook in onze review alle lof.
• OFF is een verrukelijk bizarre RPG van Belgische makelij.
• Chained Echoes: Ashes of Elrant is een heel leuke uitbreiding van het al mooie Chained Echoes.