Freakier Friday review: hou het bij het origineel

Legacyfilms zijn nog steeds alomtegenwoordig en lijken zelfs populairder dan ooit sinds het artikel dat we erover schreven. Ook Disney doet er nog steeds aan mee en nu zelfs bij films waarvan je het minder verwacht. Er waren wel een paar redenen waarom ik toch gehypet was voor Freakier Friday, maar uiteindelijk de sequel kan niet opboksen tegen het origineel.

Zelfde probleem, 20 jaar later

In Freakier Friday zijn we ook ongeveer 20 jaar verder sinds het origineel. Anna (Lindsay Lohan) is nu zelf volwassen en alleenstaande mama van Harper (Julia Butters, Once Upon A Time in Hollywood, The Fabelmans). Ze heeft een drukke job bij een platenmaatschappij, waar ze vooral instaat voor zangeres Ella (Maitreyi Ramakrishnan, Never Have I Ever). Vrije tijd is schaars geworden, waardoor ze amper nog schrijft en uit haar groep Pink Slip is gestapt. Daarom springt haar moeder Tess (Jamie Lee Curtis) bij, vaak tot ongenoegen van Anna zelf. Tess is nog steeds psychiater en getrouwd met Ryan (Mark Harmon).

Toch neemt Anna haar leven een onverwachte wending wanneer ze voor Harper bij de directeur geroepen wordt en daar Eric (Manny Jacinto, The Good Place, The Acolyte) ontmoet. Ondanks het feit dat hij de vader is van Lily (Sophia Hammons), de Britse rivale van Harper, beginnen ze al snel te daten en staan ze 6 maanden later op punt om te trouwen. Het enige probleem is dat Lily en Harper nog steeds niet met elkaar overweg kunnen en dat Anna en Eric overwegen om naar Londen te verhuizen. Geen gelukskoekjes deze keer maar wel een medium zorgen ervoor dat de vier vrouwen van lichaam verwisselen om hun problemen op te lossen. Om de vloek te breken, zijn Harper en Lily er dan ook van overtuigd dat ze hun ouders uit elkaar moeten halen.

De zeldzame tienerkomedie

Het leek wel alsof een specifiek type film alleen in de jaren 2000 gemaakt werd: de gezinsvriendelijke tienerkomedie. In sommige speelden ook volwassen personages een rol. Denk maar aan The Princess Diaries, A Cinderella Story, Mean Girls, 17 Again, She’s The Man… Freaky Friday spande wel de kroon door het meest toegankelijk te zijn: zowel de tiener als een volwassene speelde de hoofdrol, waardoor ze zowat alle leeftijden bereikten.

Bovendien hadden ze met Jamie Lee Curtis en Lindsay Lohan twee grote namen in de hoofdrollen. Na een rewatch vorige week is het succes ook deels te danken aan hun chemie en aan het feit dat het grootste deel van het verhaal wel tijdloos aanvoelt en ook compleet voelde. Wat heeft een sequel dan nog toe te voegen? Gewoon al het feit dat dit genre nog eens in de bioscoop te zien is? Maar daarnast weinig eigenlijk, en het is dan ook vooral de cast die deze film rechthoudt.

Cast op de afspraak

Millenials die met Lindsay Lohan zijn opgegroeid, zagen haar met lede ogen verwijnen uit de spotlight en met allerlei juridische problemen en zelfs verslaving kampen. Een aantal jaar geleden maakte ze echter haar comeback, met een schijnbaar veel gelukkiger leven. Op dat vlak is het wel een mooi full circle-moment voor haar. Een van de leukste dingen aan deze film is dan ook om haar terug op het grote scherm te zien, en dat samen met Jamie Lee Curtis, met wie ze nog altijd even veel chemie heeft als vroeger. Ze hebben beiden ook wel duidelijk weer plezier in hun rol. Vooral Curtis, die de Britse tiener speelt, schittert weer.

Een andere standout is absoluut Manny Jacinto, die een dreamy goedzak speelt en nog eens kan dansen ook. Hij heeft het soort natuurlijke charisma dat een (deels) romatische komedie echt nodig heeft. Er is dan ook een amusante running gag, waarbij alle vrouwen die hij tegenkomt automatisch gecharmeerd zijn door hem. Daarnaast pakt de film het “legacy”-aspect wel goed aan. Zo keren er een aantal personages terug, met al dan niet grote rollen, maar voelt het vaak wel nog relevant. Een slideshow met foto’s van vroeger op het vrijgezellenfeest van Anna is daar een mooi voorbeeld van.

Humor werkt niet altijd

Ook de jonge castleden leveren zeker goed werk met wat ze krijgen. Maar voor mij wrong het schoentje bij het script. De originele schrijfsters keren niet terug, met scenariste Jordan Weiss (Dollface) die het screenplay schreef deze keer. Daarbij wilde ze alles veel te modern houden, wat op bepaalde vlakken qua humor wel werkt, maar er ook voor zal zorgen dat de film snel gedateerd zal zijn. Een tendens waar ik bij recente films die geen echte komedies zijn wel vaker last van heb, is dat de “moppenratio” veel te hoog ligt. Zeker wanneer ze dan niet allemaal werken, wordt het al gauw wat irritant.

Zo is Vanessa Bayer een geweldige improvisator maar haar personage als medium moet te veel hedendaagse oneliners afvuren om nog echt grappig te zijn. Een flirtscène tussen Harper/Anna en Jake (Chad Michael Murray) wordt veel te lang uitgerokken en wordt op den duur een beetje gênant. Het is wel logisch dat de humor van het verwisselen ook nu weer hamert op het feit dat de volwassenen oud zijn (vooral Jamie is het mikpunt) maar dat heb je na een tijdje ook wel gezien. Met de hoofdverhaallijn hebben ze ook niet veel nieuws gedaan, want in het origineel was Anna ook niet zot van Ryan.

We weten ook waar Freakier Friday naartoe gaat en zal eindigen, wat op zich niet erg is, maar de emotie die ermee gepaard moet gaan, kwam voor mij niet over. Er zijn daarvoor net wat te veel verhaallijnen en minder diepgang voor de personages in vergelijking met het origineel. Begrijp me niet verkeerd, ik heb best nog wel gelachen maar het werkte toch allemaal veel minder goed. Daar word je nog op gewezen wanneer de credits beginnen lopen, waarin er (zoals in de goede oude tijd) bloopers beginnen te spelen. Wanneer die de scènes die je net zag grappiger maken, is dat toch geen goed teken.

Freakier Friday is vanaf 06/08 te zien in de bioscoop.