Very Bad Kings van Jane S. Wonda is het eerste deel in de Very Bad-reeks. Gevoeligere lezers weze gewaarschuwd, want het gaat hier om een échte dark bully romance, waarin psychologische spelletjes meester worden van de pagina’s.
Over het boek
Er wordt een gevaarlijk spel gespeeld op Kingston University, waar vijf mannen de campus beheersen en niemand hun regels durft te tarten. Amabelle Weaver, een van de tien toegelaten beursstudenten, wordt het doelwit van de rijke elite die haar wil wegpesten. Hierbij krijgt ze vooral te maken met de opstandige Kings en hun duistere spel. Terwijl ze probeert te overleven tussen de machtigen, verandert alles wanneer drie van de Kings plotseling alleen nog maar haar willen. Hoe ver zal Amabelle gaan om haar droom waar te maken en haar diploma te halen?
Dark bully romance
Very Bad Kings is dark “bully” romance, oftewel, het gaat hier niet om de zoetere romantiek. Denk aan andere verhalen zoals Haunting Adeline, Lights Out en The Losers, waar het hoofdpersonage vooral geteisterd wordt door de love interests. Interests in meervoud? Jawel, want het is dan ook nog eens een “why choose, reverse harem romance”. In gewone-mensentaal is dat een verhaal waarin er één vrouw is en meerdere mannen waarbij ze met elk van hen een relatie aangaat.

In Very Bad Kings is er echter nog geen sprake van een relatie, en enkel van een aantal keren dat de personages (al dan niet allen samen) het bed in duiken. Het is ook bij deze scènes dat de schrijfster zich laat merken. Het is een dark romance-boek, en we gaan niet onnozel doen, de meeste mensen gaan dit lezen voor de smut, niet voor het plot. Dus gelukkig dat er genoeg van dat eerste te vinden is in dit boek!
Over dat plot gesproken, daar is er niet echt zó veel van aanwezig. Je moet geen aantekeningen maken terwijl je leest om mee te zijn met wat er met de personages gebeurt. Ook de ontknoping toont meteen aan dat dit een eerste deel is van een reeks die wel eens langer zou kunnen doorgaan (in het Duits heeft de Very Bad-reeks al negen delen!), waardoor het verhaal af en toe wel eens durft te verwateren.
Personages
Amabelle, ons hoofdpersonage, is een vrouw die met momenten sterk in haar schoenen staat, maar dan de volgende minuut weer net op breken staat. Niet vreemd, door de situatie waarin ze zich bevindt, maar soms is ze wel een beetje té wispelturig. Haar beslissingen lijken met de wind te veranderen van richting, voornamelijk om het plot en de smutscènes te dienen, lijkt me.
Soms is Amabelle een beetje té wispelturig.
De vijf mannen, waarvan we vooral Sylvian, Jaxon en Reece leren kennen in dit deel, zijn op dit moment nog een beetje verwisselbaar met elkaar. Dit zal sowieso veranderen naargelang de reeks verder gaat en elk personage zijn eigen spotlight krijgt, maar ze zijn hier alleszins al geïntroduceerd. Sylvian is de bad boy onder de bad boys, Reece de zogezegde softie en Jaxon de overheerser van hen allen. Romeo wordt enkel beschreven als een “nog ergere rotzak” dan de anderen en Zayn wordt voornamelijk eens vernoemd.
De personages zijn allemaal vrij eendimensionaal, heel veel uitwerking van persoonlijkheden en arcs is er niet aanwezig. Maar opnieuw, daar zijn lezers van dark romance nu ook wel niet altijd naar op zoek.
Conclusie
Het lijkt misschien dat dit boek me niet bevallen is, maar dan zou je ongelijk hebben. Soms moet het niet ingewikkeld of diepgaand zijn, maar ook gewoon even een avondje entertainment waarbij je je brein kan afzetten. Het boek leest vlot – het ging er hier effectief op een avondje door – en herhaalt net genoeg belangrijke plotpunten zodat je altijd terug kan inpikken. Het is een perfect boek om mee te nemen op een treinreis, zeker door de prachtige én discrete cover waarmee het uitgebracht is. 😉
Very Bad Kings is zowel in het Nederlands als in het Engels te koop bij bol.com of bij de uitgeverij. Voor deze review werd de Engelse versie gelezen.
In ruil voor dit artikel kregen we een reviewexemplaar van de uitgeverij.
Avondentertainment
AvondentertainmentRaak
- Smutscènes zijn goed geschreven
- Het boek leest heel vlot
Braak
- Personages zijn misschien iets té eenzijdig
- Er gebeurt niet enorm veel