The Old Guard moet de nieuwste actiefranchise van Netflix worden, eentje waarin onsterfelijke krijgers je meeslepen in hartpompende gevechten en emotionerende bevindingen over het eeuwig leven. Het idee blijft beter dan de uitwerking.

Stel je voor: je maakt een onfortuinlijke val die je het leven kost. Vijf minuten later herrijs je, onsterfelijk voor de rest van de tijd op deze aardkloot. Word je euforisch van de gedachte of cynisch van het leed rond je dat jou nooit zal kunnen raken?

© Netflix

The Old Guard introduceert onsterfelijke huurlingen met een ziel

Moordende soldaten die dienen als ons moreel kompas, bejubeld wanneer ze bende na bende terroristen neermaaien. Klinkt bekend? The Old Guard gooit een extra laag op dat vermoeiend genre actiefilm: deze soldaten kan je niet doden. Een gave die de spanning zou kunnen wegnemen, maar in The Old Guard de kiem is van defaitisme.

Andy (Charlize Theron) verzamelde in de loop van de eeuwen mensen met hetzelfde onsterfelijke talent rond zich. Met z’n vieren zijn ze huurlingen die met veel bloed en geweld de wereld veranderen. En geregeld ook zonder bloedvergieten, wordt beweerd.

Oud worden, dat doet iets met een mens. We gokken dat Andy, Andromache van Scythië voor de vrienden, minstens een paar duizend jaar te lang op de aarde rondzwerft. Verlies heeft zich omgezet in nihilisme. Ook haar kompanen dragen de last van hun immortaliteit met zich mee. Maar het eeuwig leven van haar, Booker (Matthias Schoenaerts) en koppel Nicky (Luca Marinelli) en Joe (Marwan Kenzari) wordt door elkaar geschud wanneer een opdrachtgever (Chiwetel Ejiofor) en een miezerige schurk hen in de val lokt. Tegelijkertijd ontwaakt er een nieuwe onsterfelijke soldaat (Nile gespeeld door KiKi Layne).

© Netflix

Actie ontdaan van alle stijl

In de comics van Greg Rucka en Leandro Fernandez is The Old Guard een citytrippende actierit zoals Mission: Impossible. Bikkelharde personages leggen mondjesmaat hun ziel bloot met flashbacks naar al lang vervlogen tijden. Voor de film focust Rucka, de scenarioschrijver van zijn eigen (en zoveelste) stripverfilming, meer op de personages en de strijd met hun onsterfelijkheid in het nu, en zet zo de schijnwerpers op de leegte er rond.

Nochtans verzamelde regisseur Gina Prince-Bythewood een diverse sterrencast die ze duidelijk op intense gevechtstrainingen stuurde. De furie uit Theron is nooit verdwenen na Mad Max: Fury Road. De actrice bevestigt haar statuut als brute actieheldin tussen onder andere de Nederlander Kenzari (Instinct, Aladdin) en onze eigen Schoenaerts, die anders ook maar weinig vlees aan zijn rol heeft hangen. Hun choreografisch samenspel is bijna indrukwekkend, was het maar niet voor de nog opvallendere liedjes tijdens elk gevecht opnieuw. Prince-Bythewood kiest voor een poppy R&B-soundtrack die totaal botst met de gezette toon en inhoud van de film.

© Netflix

Het is nu ook niet dat de stijl op zich zo’n goeie indruk maakt. De neongekleurde plaatjes uit de strip hebben plaats geruimd voor eentonige aardkleuren, terwijl het camerawerk misschien geslaagd was in de begindagen van peak TV. En als het budget (of de inventiviteit om tot de verbeelding te spreken) er niet is om terug te reizen naar Napoleon, de middeleeuwen of nog vroeger, wel, dan toon je beter niks dan de flauwe flarden die we nu zagen.

Nee, een flitsend nieuwe John Wick is The Old Guard duidelijk niet. Van de Mission: Impossible-belofte blijft er ook weinig over. Wat is The Old Guard dan wel? Het begin van een filmfranchise die kan groeien met een gedurfdere visie achter de camera, maar misschien zijn we bij Netflix daarvoor aan het verkeerde adres.

6 Stijlloos

Een vroege dood is net vermeden. The Old Guard kan met zo'n uitgangspunt en cast wel een stevige actiefranchise worden, tenminste als het een eigen stijl vindt.

  • Verhaal 6
  • Personages 7
  • Visueel 5
  • Soundtrack 4
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties