Dmitry Glukhovsky is een journalist, radiopresentator en schrijver. Hij is ook de geestelijke vader van de Russische franchise Metro 2033.  Deze titel sloop tien jaar geleden de boekwinkels in, waar het een plek vond op de sciencefictionplank. Daar vond het zijn eigen publiek en veranderde het in een culttitel waar zelfs een videogame uit voortkwam.
Schrijver en tekenaar: Peter Nuyten
Uitgever: Arboris
Aantal pagina’s: 64
Prijs: €19.95
Verschijningsdatum: 24 november 2020

De Nederlandse stripmaker Peter Nuyten is een sciencefictionliefhebber. Tijdens een beurs waarbij hij te gast was bij zijn Duitse uitgeverij Splitter, kwam het gesprek op dit onderwerp en het werk van Dmitry Glukhovsky. Nuyen bleek bekend te zijn met de wereld van Metro 2033 en hapte toe. Daarmee was deze verstripping geboren.

Het verhaal van Metro 2033

In 2013 breekt er een atoomoorlog uit. Ook Moskou wordt zwaar getroffen en de weinige overlevenden trekken zich terug in het netwerk van metrostations onder de stad. Twintig jaar later is er in dat netwerk een heuse minimaatschappij ontstaan. De diverse ministaatjes drijven handel met elkaar of staan elkaar naar het leven. Ironisch genoeg lijkt er niet veel te veranderen aan de menselijke aard. En dan zijn daar ook nog de gemuteerde en verwilderde wezens die ronddwalen in de gangen.

© Arboris

Het is in deze wereld dat de lezer kennismaakt met Artjom. Deze jonge knaap is onze gids in de wereld van Metro 2033. Hij wordt door de jager Hunter gevraagd om een tocht te ondernemen naar een nabijgelegen station om daar commandant Melnik te waarschuwen. Er staat een invasie te wachten van ‘de zwarten’ (de Dark Ones in het Engels), een groep monsters afkomstig uit de vergiftigde bovenwereld die dood en verderf komen zaaien.

Een echo van Jean Giraud

De pagina’s van Peter Nuyten zijn gedrenkt in grijsbruine, aardse kleuren. Op zich een logische keuze, maar het zorgt voor een wat eentonige uitstraling die pas tegen het einde van dit album wordt doorbroken.

Zijn inktwerk ligt overigens zeer prettig in het oog. Zijn platen zijn misschien wat vol, maar die worden nergens onduidelijk. Je oog wordt niet naar de verkeerde plek getrokken. In datzelfde inktwerk zie je soms een echo van Jean Giraud doorkomen. Dat lijkt Nuyten zelf ook te beseffen. Misschien is het toeval, maar Artjom lijkt soms erg op luitenant Blueberry. Een leuk grapje als dat zo bedoeld is.

Peter Nuyten heeft de complete uitwerking van dit album, inclusief de vertaling naar het Nederlands, op zich genomen. Dat is teveel van het goede. Zeker qua inkleuring zou wat hulp zeer wenselijk zijn.

Metro 2033 ontleed

Met de bewerking van het verhaal is Nuyten trouw gebleven aan het werk van Glukhovsky. Toen ik enkele scènes omschreef verzekerde een kenner van de gelijkname game me dat deze momenten ook in het spel voorkwamen. Er is dus een zekere consistentie.

© Arboris

Dit album is echt gemaakt voor lezers. Dat zie je niet alleen aan de tekstkaders die deels gebruikt worden om de sfeer te omschrijven en delen van het achtergrondverhaal.

Je wordt midden in het verhaal gedropt. Een vreemde wereld waar je als lezer langzaam maar zeker houvast moet zien te vinden. Er worden veel begrippen op je afgevuurd die de gemiddelde lezer ook niet direct zal kunnen plaatsen. Deze begrippen worden wel geplaatst in het verhaal waardoor het goedkomt. Toch wordt je geacht om hiervoor te werken. Het is niet voorspelbaar.

Een concreet nadeel is dat de personages niet goed zijn ontwikkeld. Los van Artjom en Hunter is er maar een herkenbaar personage. De rest is een zee van nikszeggende koppen. Hopelijk zal dit in toekomstige albums worden gefikst.

Metro 2033 is een zeer ambitieuze strip die veel vraagt van lezers maar ook veel wil geven. Hulde!

Share.

About Author

Dennis Van Beek

Leest boekjes met plaatjes en praat daar dan over op Geekster. Heeft ook een mening over andere dingen.

Reacties