The Social Reckoning review: warrige aanklacht

In 2010 deed The Social Network heel wat stof opwaaien. Ik kan me zelf niet goed herinneren of het figuur Mark Zuckerberg toen al echt gekend was, maar dat was na de film zeker wel zo. De scenarist van toen, Aaron Sorkin, wilde al sinds zeker 2019 een vervolg schrijven op die film, omdat er sindsdien zoveel gebeurd was. Dat is 7 jaar later nog meer het geval, maar het resultaat voelt het wachten niet echt waard, al is The Social Reckoning wel voer voor discussie.

Gevolgen?

In 2019 werkt Frances Haugen (Mikey Madison, Anora) bij het civic integrity team, het team dat instaat voor het persoonlijke welzijn van Facebook-gebruikers. Of toch zou moeten instaan, want Frances merkt al snel dingen op die niet met die missie stroken. Tegelijkertijd komt journalist Jeff Horwitz (Jeremy Allen White, Springsteen: Deliver Me From Nowhere) voor The Wall Street Journal over van Washington om van politiek naar tech over te stappen. Hij krijgt Facebook als onderwerp toegewezen en stuurt berichten naar het team van Frances. Zij is de enige die antwoordt, en ondanks haar geloof in de missie om mensen te verbinden, bezorgt ze hem toch informatie over het belang van engagement en geld boven het welzijn van de gebruikers. Dat is echter wel in strijd met haar zwijgplicht, waardoor ze doodsbang is om ontmaskerd te worden.

In 2021 wordt Mark Zuckerberg (Jeremy Strong, The Apprentice) voorbereid op een getuigenis voor de senaat rond misinformatie, haatdragende taal en online veiligheid. Z’n crisismanager Raya (Wunmi Mosaku, Sinners), PR-manager Teddy (Billy Magnussen) en uit de gratie gevallen ex-investeerder Charlie (Bill Burr) schotelen hem moeilijke maar mogelijke vragen voor. Maar ondertussen lijkt er iets gaande aan het Capitool en krijgen ze ook een verontrustend telefoontje van ene Jeff Horwitz.

Valkuilen in het scenario

Schrijver Aaron Sorkin heeft een geheel eigen, typische stijl die soms heel goed werkt, maar soms in z’n eigen nadeel is. Goeie voorbeelden zijn A Few Good Men, The Newsroom en het origineel The Social Network. Helaas is The Social Reckoning voor mij een minder goed voorbeeld. Hij heeft nogal de neiging om tijdens een gesprek of zin ineens van richting of onderwerp te veranderen, en dan even later weer terug te komen. Ook cultuurverwijzingen kan hij ineens droppen zonder dat het eigenlijk van belang is voor het gesprek. Dat maakt het soms net iets te quirky voor dit onderwerp. Het is ook niet hoe echte mensen meestal praten, wat niet helpt bij de geloofwaardigheid.

Op zich is de structuur wel goed gekozen tussen de twee tijdlijnen. Zo komen de dingen waar Frances en Jeff onderzoek naar doen terug in de voorbereidingen. Maar aan de andere kant zijn sommige stukken wel te moeilijk om te volgen, ook omdat ze zo technisch zijn en niet genoeg uitgelegd worden. We krijgen ook veel grafieken en documenten te zien die daar niet bij helpen. Daarnaast kan het best wel zijn dat Frances niet de beste people skills heeft, maar de mopjes over het feit dat Jeff niks weet van tech en hij zo dom is, word je na een tijd ook wel beu.

Minder indruk

Nochtans is het wel interessant wat deze film terug naar boven wil brengen. Want ik moet eerlijk zijn dat al deze onthullingen van 2020 en 2021 wel aan mij voorbij zijn gegaan. Het gaat dan vooral over hun aandeel in het verhogen en verspreiden van haatberichten, wat zorgde voor radicalisering, het aantasten van mentale gezondheid en het aanpassen van algoritmes voor meer engagement. Tegelijkertijd zal het voor niemand echt een verrassing zijn dat het bedrijf Facebook niet echt de belangen van hun gebruikers behartigt. Er zijn nog altijd heel veel mensen die de diensten van Meta intussen gebruiken, onder wie ikzelf, en ik denk niet dat deze film dat echt zal veranderen. Mensen die niet sceptisch zijn, zullen waarschijnlijk ook niet naar The Social Reckoning gaan kijken.

Visueel is deze film ook minder uniek dan The Social Network, wat dus wel te danken was aan de flair van David Fincher. Ook qua muziek laat Alexandre Desplat minder indruk na dan Reznor en Ross destijds. Zoals gezegd vond ik het personage van Frances niet super geschreven maar Mikey Madison vertolkt haar vreemdheid wel goed. Een nog betere combinatie was wel de rol van Jeff voor Jeremy Allen White. Hij weet tegelijk de onbeholpenheid van Horowitz en zijn vastberadenheid goed te vatten.

Dan is er nog de figuur Mark Zuckerberg. De scènes waarin je ziet hoe Zuckerberg met collega’s omgaat in het dagelijkse werkleven tonen op dat vlak beter hoe hij echt is dan die opgezette rechtbankscènes, waarin hij zich al anders moet voordoen. Ik vind de vertolking van Jeremy Strong ook net wat te houterig, ook al ziet de echte Zuckerberg er ook wel zo uit. Jesse Eisenberg vatte toen beter de persoonlijke kwaliteiten met wat meer vrijheid en charisma. Deze film is qua intentie dus wel goed maar vaak te ongenuanceerd en te stilistisch voor dit onderwerp.

The Social Reckoning is nu te zien in de bioscoop.

The Social Reckoning zal niet de klassieker worden die The Social Network wel is. Het script heeft te veel van de typische Sorkin-dialoogstijl, wat te veel afleidt in dit geval. De intentie is goed, maar er is zelfs voor deze boemannen te weinig nuance. Mikey Madison en Jeremy Allen White doen wat ze kunnen met deze rollen, maar Jeremy Strong komt er toch niet helemaal geslaagd uit.