I-DOPPELGÄNGER vertelt het verhaal van topredacteur Shelly Bond

Je kunt het natuurlijk gemist hebben, omdat het grotendeels buiten het zicht van het reguliere comicscircuit plaatsvond via crowdfunding. In januari viel i-DOPPELGÄNGER in de brievenbus: het laatste deel van de trilogie-memoires van de hand van Shelly Bond.

Deze trilogie bevat veel informatie uit eerste hand over het werk van een redacteur in de Amerikaanse comicsindustrie en het is tegelijkertijd een memoire. Shelly Bond was namelijk van 1992 tot 2016 verbonden aan DC Comics, waar ze intens betrokken was bij de opkomst én ondergang van Vertigo. Dat label bracht veel kwaliteitstitels voort, zoals Sandman, 100 Bullets, Preacher en Transmetropolitan.

Er valt hier dus echt iets te leren en je krijgt een behoorlijke blik achter de schermen van een van de bekendste labels uit de geschiedenis van de Amerikaanse strip. Dit deel gaat over haar laatste jaren bij Vertigo en wat daarna kwam.

Gezellige drukte

i-DOPPELGÄNGER is gezellig vormgegeven als een soort jaarboek. De opmaak is vrolijk maar niet te druk. Er zijn korte stukjes tekst en stripjes die worden afgewisseld met een tijdlijn, collages van foto’s en nog een tijdlijn. Daarnaast zijn er enkele korte interviews met stripmakers over hoe het was om met haar te werken en wat de waarde van een goede redacteur precies is.

Enkele stripjes zijn getekend door Imogen Mangle. Haar stijl is vrij standaard en wordt gelukkig ruimschoots overvleugeld door de Australische tekenares met de aparte naam Artbylid. Die tekent heel knap werk dat op het eerste gezicht heel lelijk oogt, maar ook enorm lééft.

i-DOPPELGÄNGER is melancholisch

Shelly Bond werkte 24 jaar bij Vertigo. Ze begon daar als jonge vrouw aan een avontuur in New York bij een van de grotere uitgeverijen in de Amerikaanse stripwereld. Toen ze in 2016 werd ontslagen, was ze 49 jaar.

Shelly had eigenlijk filmwetenschappen gestudeerd, maar toen ze in aanraking kwam met comics werd ze op slag verliefd op het medium. Na een kort baantje bij het ten dode opgeschreven Comico kwam ze terecht bij DC Comics, waar ze furore maakte bij Vertigo met titels als Sandman, Shade, The Changing Man en Fables.

En het is ook een boeiend verhaal. Los van het feit dat het keihard werken is en dat je letterlijk met een rode pen scripts zit te verbeteren, staat alles in het teken van het eindresultaat: het issue die je elke maand in handen hebt.

Het hele boek ademt een soort melancholie. Aan alles proef je dat haar periode bij Vertigo een van de mooiste periodes uit haar leven was. Ze werkte met mensen die waanzinnig goed waren in hun vak en die haar respecteerden. Ondanks de lichte verbittering die soms doorklinkt, merk je dat ze er met veel liefde op terugkijkt en het stiekem best mist. Tegelijk laat ze ook zien dat ze haar leven een nieuwe, interessante wending heeft gegeven. Ze runt haar eigen uitgever genaamd Off Register Press. We bespraken eerder Geezer van hen.

DC Comics heeft het Vertigo-label inmiddels heropgestart en als je dit boek leest, besef je natuurlijk dat het nooit meer wordt wat het ooit was. Het is fijn voor die oude titels dat ze hun oude label terugkrijgen, maar een echte meerwaarde gaat het niet meer hebben.

Voor wie is dit?

Wat is i-DOPPELGÄNGER eigenlijk? Het is geen bijbel, geen allesonthullend exposé, geen definitieve Vertigo-memoires. Het is vooral Shelly Bond die op zolder tussen de oude dozen zit te rommelen, af en toe gniffelt, soms zucht, en je dan over haar schouder aankijkt met een half lachje: “Het was zo tof daar.” En ja, dat geloof je graag.

Zet ’m maar op je plank, tussen je versleten Transmetropolitan-paperbacks, de Fables-compendiums en je collectie issues van American Virgin. Dat is een goede plek.

i-DOPPELGÄNGER verscheen in december 2025.