Van de gelijknamige manga in het horror/supernatural-genre, door auteurs Gamon Sakurai en Tsuina Miura, kwam eerder in november al de eerste Ajin-film van een drieluik uit. Nu bijgestaan door een volwaardige anime, leek het ons ideaal om de eerste episode eens op de rooster te leggen en te bepalen of het volgens ons de moeite loont om verder te kijken. 

Ajin 1

17 jaar geleden werden de zogeheten ‘Ajin’ ontdekt. Ajin zijn mensen die onsterfelijk zijn en om die reden opgejaagd worden door de overheid om op te experimenteren. Kei is je typische highschooler, die op een gewone dag ontdekt dat hij één van deze ‘mutanten’ blijkt te zijn. Voor hem en ten minste 46 anderen gaat deze onsterfelijkheid dus gepaard met een wel heel zware prijs.

De episode begint meteen met een stevige actiescène, waar een soort van militia een Ajin probeert te overmeesteren. Wat meteen opvalt, zijn de animaties. Ze zijn niet klassiek 2D-tekenwerk, maar voor een groot deel 3D-CGI-animaties, net zoals in de eerder uitgebrachte Ajin-film. Right off the bat kan ik zeggen dat dit voor sommigen al een afknapper kan zijn. Voor kijkers die de klassieke stijl gewend zijn, is het even aanpassen en kan het vreemd overkomen. Uncanny Valley is met momenten niet ver te zoeken . Dit maakt het meteen al een soort hate it or love it kinda deal. Langs de andere kant geeft dit een hoger niveau van realisme en intensiteit, vooral in de actiescènes. De animaties worden verzorgd door Polygon Studios, die met Knights of Sydonia niet vreemd zijn van stevige CGI-animaties. De achtergronden zijn dan weer eerder in een soort comic-feel geschetst en voelen op sommige momenten aan als slechte videogame graphics

Ajin 2

Na de intense openingsscène, komen we terecht in de thuis- en schoolsfeer van Kei. Gaandeweg introduceren meerdere personages zich in het verhaal en deze lijken meteen al vrij generisch te zijn. Je hebt de zoveelste student als hoofdpersonage, de rebelse sidekick, de overduidelijke bad guy met wit haar en bril, de assistente van de bad guy die wel eens een dubbelspion kan zijn, de overwerkte goedhartige flik die binnen de kortste keren in tweestrijd zal komen te staan tussen zijn plicht doen of moreel juist zijn, de oudere man met constant dichtgeknepen ogen,… Kortom, niets dat op het eerste zicht teken geeft van een atypische of vernieuwende cast. Dit is natuurlijk in een eerste oogopslag, er hangt voldoende mysterie en intrige rond de hele zaak zodat we wel eens aangenaam verrast kunnen worden. De pitch zelf is ook niets wat we niet kennen, het doet meteen denken aan Tokyo Ghoul of Parasyte the Maxim: tiener die onvrijwillig bezeten/gemuteerd wordt en daardoor badass wordt. Het is afwachten in hoeverre Ajin zich hierin kan onderscheiden.

Ajin3

Dat de sfeer meteen goed zit, valt niet te ontkennen. Een snelle pacing, bijgestaan door een uitstekende soundtrack, solide voice-acting en spannende momenten zorgen ervoor dat je je nooit gaat vervelen of de aandacht verliest.Wanneer Kei dagdromend over straat wandelt, wordt hij aangereden door een truck, voor de ogen van zijn klasgenoten.Zo wordt bekend wat hij werkelijk is, the hunt has been opened.

Daarnaast wordt het tempo wel gebroken door de klassieke flashbacks, die wat onnodig aanvoelen. Er is een moment waarop Kei over het schoolterrein stapt en zijn oude vriend Kai passeert en hoewel Kai de hand opsteekt, negeert Kei hem volledig. Het is meteen duidelijk dat ze ooit goede vrienden waren, maar het op een bepaald punt gebroken is. Toch krijgen we later nog een flashback voorgeschoteld waarin we zien hoe ze samen speelden als kinderen. Dit voelt te geforceerd en nutteloos aan, een flashback om er een flashback in te steken. Uiteindelijk blijf je achter met veel vragen, in de goede zin weliswaar en dit geeft meteen zin om verder te kijken.

Ajin (2)

Ja maar

Als je je over de wat vreemde animatiestijl heen kan zetten, blijf je over met een mysterieus stukje horror/supernatural, dat door fans van bv Tokyo Ghoul zeker gesmaakt zal kunnen worden. Hoewel er nog niet meteen reden is om te denken dat Ajin een revelatie wordt, is er genoeg entertainmentwaarde om het een kans te geven.

Share.

About Author

Nick

Houdt van muziek luisteren maar vooral zelf maken. Het spenderen van een ongoddelijk aantal uren anime en films kijken & games spelen is daarnaast het tijdverdrijf bij uitstek.

Reacties