Waarom kijken we zo massaal naar The Walking Dead?

2

Want laat ons maar met de deur in huis vallen: na het verbluffend spannende seizoen 3, waar elke aflevering eindigt met een cliffhanger waar zelfs een gemiddelde astronaut hoogtevrees van krijgt, is het vierde seizoen ronduit SAAI te noemen. Als je na elke aflevering de vraag zou stellen: wat is er net gebeurd? Dan kan je enkel iets concluderen in de trend van: “Carl heeft een blik koekjesdeeg gegeten”. Meer niet. Veel blabla, weinig boemboem.

Het seizoen begint waar seizoen 3 eindigde: in de gevangenis hebben onze vrienden een nieuw leven opgebouwd, samen met hele rits nieuwe lotgenoten. Er is toch plaats genoeg in deze veilige haven. Groenten telen, varkens kweken, kortom iets waar de gemiddelde gepensioneerde zijn hele leven van gedroomd heeft. Door het uitbreken van een virus begint dit seizoen wel veelbelovend, maar is eigenlijk niet meer dan een technisch middeltje van de schrijvers om aan de grote boom van nieuwe karakters te schudden en weer uit te dunnen tot een handvol protagonisten.

Wat is dan de reden wat The Walking Dead tot de meest bekeken én gedownloade reeks van het moment maakt? TWD stoot Game Of Thrones van zijn … sorry voor de woordspeling… ijzeren troon. Waar zit de Pussymagnet dan?

Zijn het de zombies, The Walkers, The Biters, of hoe je ze ook noemt?

Face it: het zien hoe de tigste levende dode op vakkundige manier de hersenkamer van luchtgaten voorzien wordt, wekt niet de minste gruwel meer op, het wordt zelfs een gewoonte, een daytime job om de muren van de gevangenis in shiften proper te houden. Zien hoe Liesbet Homans haar tanden flost, lijkt me duusd keer griezeliger.

The-walking-dead-season-4-ep-7-dead-weight-trailer-and-clip

Is het de terugkeer van The Governor?

We zien hoe het verder gaat met hem die op charismatische manier een stok in een hoenderhok kan gooien waarna van dat hok geen spaander overeind blijft. Niet slecht gespeeld door David Morrissey die al een paar keer genomineerd werd voor slechtste acteur (Basic Instinct II). Zijn karakter belooft weer voor extra spanning te zorgen in dit seizoen, maar – spoiler alert – na de mid-season-finale zijn we ook van hem verlost.

abraham-eugene-rosita-the-walking-dead-season-4-amc

Zijn het de nieuwe karakters?

We maken ondere andere kennis met een handvol militairen die de missie op zich genomen hebben om de geeky (of is het nerdy) wetenschapper Eugene naar Washington te begeleiden omdat die – naar eigen zeggen – de oplossing heeft voor het zombie-virus. Mensen die de comics al gelezen hebben weten hoe de vork aan de steel zit, maar veel komen we nog niet te weten. Stuff voor seizoen 5? of 6? Wie zal het zeggen?

Is het dan het psychologisch drama?

Van wat deze mensen meemaken zou de gemiddelde zielenknijper zijn jaaromzet kunnen halen. Want bij het wegvallen van elke nutsvoorziening lijkt ook elke vorm van menselijkheid onzichtbaar geworden. En dat is waar onze helden naar op zoek zijn: een laatste sprankeltje menselijkheid in een wereld waar de mensen met een tikkende tijdbom in hun kop lopen. En iedereen doet het op zijn of haar eigen manier. Men klampt zich vast aan elk grassprietje hoop. De schrijvers geven ons de tijd om in elk hoofd van elk karakter een kijkje te nemen hoe zij omgaan met de gang van zaken, en hoe zij terugkijken naar hoe het vroeger was, en hoe elk van hen tot de conclusie komt dat wie ze ooit waren nooit meer terug zal komen. En dat is de reden waarom het verhaal zo tergend traag voorbij slentert dat het zelfs nog geen Walker kan inhalen.

Rick-and-Carl

Dan is het zeker de hoofdrolspeler:

Rick Grimes (gespeeld door de Brit Andrew Lincoln) is al van de eerste aflevering van seizoen 1 op zoek naar hoe hij zijn vrouw en kind een menswaardig bestaan kan geven. Hij wil zijn zoon willens nillens opvoeden zoals het een vader beaamt. Hij wil zijn kind kind laten zijn. Hoewel dat kind opgroeit in een wereld waarin gevaar achter elke boom schuilt, waar eten en een slaapplaats vinden top-prioriteiten zijn. Waarin een pistool het enige speelgoed is waar dat kind mee rondzeult. Waar dat kind eigenhandig zijn eigen moeder heeft moeten ombrengen. En wij als kijker zien dat kind opgroeien tot een veel te jong volwassen geworden knaap van 14 jaar. En daar schuilt volgens mij de key to success van deze reeks.

Of is het de combinatie van dit alles?

Een full option pakket dat ervoor zorgt dat de reeks toch goed gevuld is. Want zoals je in de meeste televisiereeksen (check Jack – Blaas van Staal – Bauer) niemand een sanitaire stop ziet maken, zie je hier ook niemand op zijn uurwerk kijken. En dat viel mij op als kijker. Je hangt zodanig aan de lippen van de karakters, je bent zodanig gefocust op de plotwendingen dat je er niet aan denkt om zelf ook één keer naar de klok te kijken. Kunnen we The Walking Dead dan saai noemen? Eigenlijk wel. Maar is het spannend? Dat zeker!

Toptelevisie om vingers en duimen van af te likken! (of ineens helemaal op te knabbelen)

Share.

About Author

Peter De Smet

Ongezouten meningen zijn beter voor mijn hart, volgens de dokter.

Reacties