Make It or Break It : Elementary

2

Het is weer tijd voor een pilot-testvlucht. Deze keer boog ik me over Elementary.

Om te beginnen moet ik al vermelden dat het hier om een (zeer losse) moderne rewrite van Sir Arthur Conan Doyle’s Sherlock Holmes gaat. Holmes (Jonny Lee Miller) is nu een voormalig drugsverslaafde consultant, en Watson (Lucy Liu) krijgt de rol van ‘companion‘, de persoon die een oogje in het zeil houdt en er voor zorgt dat Holmes niet zou hervallen.

Ik begon er vol goeie moed en met een open mind aan, maar eerlijk gezegd had ik het al moeilijk na 10 minuten. Het mag wel om de witty, snuggere Sherlock gaan, maar ik had meteen het gevoel dat ik naar een aflevering van The Mentalist aan het kijken was. De quirky bewegingen van Holmes en het bizarre tapijtsnuiven dat er aan gekoppeld werd deden iets te hard denken aan Patrick Jane.

Ook de effecten (verkleuring waar vroeger kaders hingen enz) was veel te opvallend, maar toegegeven, het feit dat ik daar op zit te vitten is uitsluitend omdat ik er review-gewijs naar keek, notitieblokje in de aanslag. Los daarvan vind ik het wel aangenaam gefilmd en zijn de camera-angles leuk gekozen. Door een zachte tilt naar omhoog zijn de personages harder in beeld gebracht dan gewoon frontaal.

De acteur die Holmes speelt was op zich wel te geloven, het personage op zich echter wat minder. Iets te snel verwachten de makers dat we zijn persona aanvaarden en de mopjes zijn daarom ook vrij geforceerd. Zijn rol van consultant voor de politie is ook weinig ingevuld aangezien iedereen plots van de eerste dag af zomaar doet wat deze manspersoon zegt, zonder enige aarzeling. Persoonlijk heb ik daar moeite mee, want serie of niet, blind vertrouwen is toch wel geen typisch menselijke karaktertrek, en zeker politieagenten hebben toch wel ‘op school geleerd’ om een beetje achterdochtig te blijven omdat niet iedereen goed van inborst is. Schemes might be in the making.

Lucy Liu nam de rol van Watson op zich en in het begin was ik verkocht. Ze kwam zelfzeker maar terughoudend over, realistisch in de situatie van nieuwe companion bij een drugsverslaafde nutjob-consultant. Wanneer hij hààr echter ook begint te analyseren en haar hiermee (overigens veel te snel uitgedokterd en veel te bruusk aangewend in het plot) compleet overstuur maakt en uit balans brengt, is ze al haar kracht voor mij al verloren. Je hebt nog niet de tijd gekregen om de personages echt te bekijken alvorens ze al een omwenteling maken van 180 graden. Misschien was het een strategie om extra interesse te wekken, maar bij mij is deze helaas niet geslaagd.

Verder kon ik ook niet begrijpen hoe snel conclusies getrokken worden met de allerkleinste details en waarom iedereen, maar dan ook echt IEDEREEN, Holmes meteen gelooft. In de jaren 1880 ja, maar de dag van vandaag? Niet echt overtuigend. En het maakt daarnaast nog eens mijn laatste punt ook, de aflevering was snel afgerond, moordenaar gevonden en we vegen het onder het tapijt en gooien er nog wat personal drama bij.

Qua positieve punten (en ik moet hier haast m’n best doen om er te vinden) kan ik nog vermelden dat ik graag meer wil zien over Holmes’ bijen op het dak, en dat ik nog lichtjes de hoop koester dat Watson de badass zou blijken te zijn die ik in het begin verwachtte. Ik zal het nog een kans geven en de volgende aflevering bekijken, maar ik zal het doen zonder verwachtingen, zodat het enkel beter kan blijken.

Jammer genoeg, was Elementary voor mij echt een Break It.

Share.

About Author

Avatar

Illustrator, Whedonista en cosplay-liefhebber. Aspirant graphic-novelist en verwoed taartenbakker.

Reacties

Klinkt verdacht veel als een slechte remake van BBC’s Sherlock reeks. Die vond ik wél super.

Die is dan ook veel geloofwaardiger dan deze reeks, naar mijn mening. Het blijft spannend, waar het hier toch net iets te voorspelbaar is! Ook de acteurs zijn daar zorgvuldiger geselecteerd!