Buffy The Vampire Slayer Seizoen 9

0

Joss Whedon heeft ons dezer dagen al weten te overweldigen met niet enkel Avengers, maar ook met zijn productie van het bij ons iets vroeger uitgebrachte The Cabin in the Woods, en laat ons nu ook reikhalzend uitkijken naar Much Ado About Nothing, zijn shakespeare-adaptatie.

Moesten we ons al afvragen waar de mens de tijd haalt om al deze dingen tegelijk te doen, gooit hij er nog snel wat absurde plotwendingen in de comicreeks over zijn geliefde Buffy The Vampire Slayer bij.


Buffy the Original

We kennen Whedon en zijn Buffy The Vampire Slayer van de gelijknamige tv-serie (en de in 1992 uitgebrachte film waar ik officieel geen mening over heb),  die een mooie run gehad heeft van 1997 tot 2003. Sarah Michele Gellar speelt er de uitverkorene, de enige in haar generatie die de kracht heeft gekregen om te snoeien in de bosjes vampieren en ander onkruid die de wereld teisteren. Ze staat er in theorie alleen voor, maar heeft een happy band of misfits aan haar zijde waar iedere kijker blij om was. Laten we eerlijk zijn, Joss wist goed waar hij hier mee bezig was. Giles (I rest my case).

“Band Candy”

Verder zal ik niet uitbreiden over de originele plot van Buffy, en moest je je enkel stoffige stakes en zwemteam-monsters herinneren, haal die DVDboxen nog maar eens boven. Het loont de moeite om iedere verhaallijn te kennen voor je aan de comicreeks begint.

Fan zijnde van de ass-kicking blonde die SMG eeuwig zal belichamen, ben ik getrouw het Buffyverse blijven volgen. Weliswaar met een puberale tussenpauze waarin ik veel te cool was voor dat soort zaken, en geen tijd had voor de beeldbuis omwille van feestjes waar ‘iedereen’ zou zijn.
Enkele jaren terug ontdekte, of liever herontdekte ik Buffy via de eerderbesproken comicreeks, uitgebracht door Dark Horse. De Whedon-crew (en alle dankbare fans) vonden 7 seizoenen kennelijk niet genoeg en staken de koppen bij elkaar voor een vervolg op de bombastische finale van BTVS. Ik heb nog lang gewacht met de eerste aankoop van een (toen al samengestelde) comic, maar de rest volgde vrijwel meteen.

De comic is niet te vergelijken met de serie, you guys

We volgen opnieuw de levens van Buffy, Willow, Xander en aanverwanten, maar niets is nog hetzelfde. En kregen we in seizoen 8 al confrontaties van jewelste, dan brengt seizoen 9 nog heel wat clashes die we niet zagen aankomen.

Omdat het einde van seizoen 8 in mijn ogen ietwat ongeloofwaardig (en hard. Giles. alweer) overkwam vreesde ik wat voor het vervolg. Na geduldig wachten kon ik dan toch mijn Whedon-honger stillen met het eerste issue van seizoen 9, en het wachten was de moeite waard. We staan oog in oog met een veel menselijkere Buffy, met ‘echte-wereld-problemen’ en twijfels aan zichzelf. Maar verwacht niet dat we daarom soapy verhaallijnen aangeboden krijgen, neen. Whedon, die deze issue zelf geschreven heeft, slaagt er opnieuw in om van Buffy een sterke vrouw te maken, in een situatie waar menig ander zou breken. En laat ik er ook nog aan toevoegen dat de artwork van Georges Jeanty alweer subliem is. Seizoen 9 levert ons niet alleen de vertrouwde personages uit de serie, maar brengt ook interessante nieuwe personnages uit seizoen 8 terug, wat het des te boeiender maakt. Ik wil niet teveel verklappen over deze arc, omdat het echt wel de moeite loont om het allemaal zelf te ontdekken.

Maar ik zeg wel dit; robots.

Jeanty’s schetsen voor seizoen 9

Aangezien we hier spreken over het heden, loop ik dus regelmatig langs de comic book store om mijn portie Buffy op te halen. Intussen zitten we al aan issue #11 (#12 vandaag, spot mijn googlende oog) en zijn de plotwendingen zo geweldig absurd dat ik stiekem wenste dat het nog op den teevee kwam.

Of die Buffy-verfilming waar er zo hevig over gespeculeerd werd. Joss? Sarah? GILES?

Share.

About Author

Avatar

Illustrator, Whedonista en cosplay-liefhebber. Aspirant graphic-novelist en verwoed taartenbakker.

Reacties