Velen zullen Yomawari: Night Alone al snel afschrijven als de zoveelste “Small Child – Scary World” game. Dit is een veelgebruikte trope om snel zowel sympathie voor het hoofdpersonage op te wekken, als een gevoel van dreiging te creëren. Dat gezegd zijnde: het zou geen Nippon Ichi-titel zijn als er geen ferme hoek af was. Deze uitgever staat bekend voor een bibliotheek vol oogstrelend mooie games waarvan het merendeel zich thuis voelt in de niche-categorie. Hoort Yomawari: Night Alone ook thuis in dat rijtje?

Yomawari: Night Alone

Ontwikkelaar: Nippon Ichi Software
Uitgever: Nippon Ichi Software
Platform: Vita, Windows
Aantal spelers: 1
Release: 25 oktober 2016

Reviewcopy op Vita, bekomen via de uitgever.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Een tocht door het donker!

De schemering breekt door wanneer een klein meisje haar viervoeter Poro uitlaat. Uit verveling werpt ze achteloos een steen op de verlaten autobaan en een hond zou geen hond zijn als Poro er niet enthousiast achteraan vliegt. Helaas passeert juist op dat moment een vrachtwagen die het beestje tot een rode vlek op de asfalt transformeert. Het gechoqueerde kind trekt terug naar huis. Eenmaal terug in de voortuin, snapt de verwarde oudere zuster niet hoe de vork in de steel zit en spurt ze naar buiten om (tevergeefs) Poro te zoeken. De deur valt nog niet eens in het slot of de kleinste snotaap loopt al terug naar buiten om zusterlief te vinden.

Je speelt het onheilspellende Yomawari vanaf hier vanuit het standpunt van de kleinste zus, maar je zal weinig andere figuren tegenkomen. Naast de afwezigheid van ouderlijke figuren in dit verhaal, is er niettemin ook nog iets anders verontrustend aan de hand: heel het stadje is overrompeld door monsters, geesten en andere ongure wezens zonder hartslag.

Naar veel diepgang moet je echter niet zoeken. Aangezien Nippon Ichi enkel de moeite nam om de hond een naam te geven, viel onze frank dat het flinterdunne verhaaltje niet de hoofdfocus was. Die eer gaat naar de sfeer, de verschillende monsters, spoken en andere mysterieuze wezens die de stad hebben overgenomen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Verstoppertje voor gevorderden

In deze survival horror game kijk je op isometrische wijze naar de wereld en qua gameplay is Yomawari vrij simplistisch. Van vechten is er geen sprake want kinderen staan niet bekend om hun kracht en fijne motoriek. Je enigste opties om bovennatuurlijke ontmoetingen te overleven zijn in een bosje te springen of met je staart tussen de benen weg te lopen. Pas op, naast een gebrek aan forsballen en precisie, heeft het klein grut ook een verschrikkelijk slechte conditie en kan ze ook maar voor enkele seconden sprinten. Daarnaast heb je nog een klein rugzakje vol keien, koekjes, lucifers en andere zooi om te gebruiken als afleidingen.

De huisdeur gaat dus terug open en je stapt de kille nacht binnen. Tijd om de stad naar hartenlust te verkennen op zoek naar collectibles, vriendelijke monsters en het volgende afgeschermde gebied. In deze gebieden moet je een simpele puzzel oplossen, waarin de grootste uitdaging de geheimzinnigheid van alles is. Eenmaal deze voltooid is, dropt het spel een hint waar je ongeveer de volgende stage kunt vinden.

Naast een handvol vriendelijke wezens, loopt het ook vol ongure gedrochten. Elk monster kan je doden in één klap, steek of hap. Bereid je alvast maar voor op regelmatig geconfronteerd te worden met een bloedrood “game over” scherm. Daarna is het direct terug herstarten aan de recentste checkpoint. Nippon Ichi is wel zo slim geweest om gevonden voorwerpen niet terug te resetten. Finders keepers dus. Een zeer slimme move om ervoor te zorgen dat je niet eindeloos veel gefrustreerd geraakt met de regelmatige sterfgevallen van de minderjarige. Volgens ons heeft die ook een deal met Sint Pieter gesloten om toch maar niet die hemelpoort binnen te moeten stappen elke keer ze per ongeluk tegen een schaduw spook loopt.

De hierboven vermelde donkere demonen zullen ook de grootste oorzaak van jumpscares  wanneer je hun donkere camouflage doorprikt door je zaklamp op hen te schijnen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Precies gemaakt door een vierjarige snotneus!

En dat bedoelen we vreemd genoeg op positieve wijze. De unieke invalshoek van Yomawari is dat je alles ziet en hoort zoals het klein kleutertje de wereld aanschouwt. Je kaart is getekend met wasco’s en de stad zelf zou zo in een prentenboek kunnen komen te staan. Daarnaast raap je ook continu echte troep op zoals kapotte shirts, bouten en andere troep waar volwassenen hun neus niet eens voor ophalen.

Er zijn nochtans ook subtielere zaken die je echt het standpunt van het kind laten beleven. Om terug het voorbeeld aan te halen van de hit-and-run van Poro: waarom hoor je de truck pas wanneer hij in beeld komt? Je zou niet direct de link leggen, maar een goede verklaring is de gelimiteerde aandachtsspanne van mini-mensjes. Dit is nu een klein voorbeeld, maar zo zijn er veel situaties die op eerste zicht overkomen als eigenaardige, of zelfs slechte design keuzes. Eenmaal je er goed over nadenkt, kun je redeneren dat een kleuter het zo zou ervaren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Vuilbak in de rugzak

Om uiteindelijk de zon te zien herrijzen, zal je toch een achttal uurtjes zoet zijn met het spel. Indien je echter alle collectibles en trophies wilt verdienen, kijk je aan tegen vijftig ingeklokte uren, aangezien er letterlijk een trophy is die je dwingt zoveel tijd te spelen.

Je kunt Yomawari al voor twintig euro digitaal kopen op Steam en PSN. Wil je hem liever fysiek in de verzameling hebben, dan zal je een pak meer mogen dokken. Daar staat dan weer tegenover dat je een voucher van een vorige titel van Nippon Ichi erbij krijgt.

Yomawari bij Bol.com

6 Huiveringwekkend

Yomawari's unieke kant, de kinderlijke look en feel, zijn helaas niet genoeg om het spel te redden van de middelmatige gameplay en een ondermaats verhaal. Enkel aan te raden aan de Vita-eigenaars die ECHT een horrorgame willen spelen.

  • Verhaal 4
  • Vormgeving 9
  • Audio 8
  • Gameplay 5
  • Levensduur 4
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties