We moeten eerlijk zijn, als het op gigantische openwereld-zandbakgames met 60FPS en 1080p aankomt, zijn we dit jaar overrompeld. The Witcher 3, Metal Gear solid V, Fallout 4,… allemaal hebben ze ons, tezamen of afzonderlijk, meer dan 100 uur gekost. Naast de toewijding die ze vergen, hebben ze allemaal nog iets gemeen. Van voorgaande titels zijn er helaas geen enkele terug te vinden op de Wii U. De salonconsole van Nintendo is, met Xenoblade Chronicles X, bij deze officieel bijgebeend, zowel op open wereld-vlak als op RPG-vlak. Immens, oogverblindend mooi, maar vooral ook veel te veel in één keer.

Space Opera à la sauce J-RPG

Nopon zijn wel terug, voor goed als voor kwaad

Nopon zijn terug, te beminnen of te haten

Xenoblade Chronicles X is de opvolger van het op Wii verschenen monument Xenoblade Chronicles. Verhaalgewijs hebben de twee ondanks hun gelijkaardige titel weinig met elkaar te maken. Ontwikkelaar Monolith Soft neemt slechts de grote lijnen van het vechtsysteem over (hieronder verder beschreven) en that’s it. Deze keer kruip je niet in de huid van Shulk, maar in die van een personage dat je zelf maakt, met een persoonlijkheid die jij zal bepalen.

Character creator is wat mager maar biedt voldoende mogelijkheden om je te amuseren

Character creator is wat mager, maar biedt voldoende mogelijkheden om je te amuseren

Een summiere maar correcte character creator later, word je gedropt op de afgelegen planeet Mira. De Aarde werd namelijk volledig verwoest nadat de mensheid (en de aarde) zich ongelukkig middenin de oorlog bevond tussen twee, nogal aggressieve, geavanceerde rassen aliens. Vluchten was de enige oplossing, maar het noodlot trof de mensheid weer. Hun spreekwoordelijke ark, The White Whale, wordt neergehaald en maakt een noodlanding op Mira. Je personage komt echter niet van het schip. Nee, jij bent een vondeling, ingevroren, je capsule weggeslingerd na de onfortuinlijke crashlanding. Gelukkig word je gevonden door Elma, je toekomstige companion.

De White Whale, seconden voor Mira een thuis wordt

De White Whale, seconden voor Mira een thuis wordt

Vanaf hier ontdek je hoe het leven voortkabbelt in deze nieuwe edoch brutale omgeving. Je voegt je bij Blade, de enige maar grootste militie in het vredesoord New Los Angeles. Van daaruit ben je vrij te gaan en te staan waar je wil. Mensen helpen, op ontdekking gaan, monsters mollen, maar ook missies doen die het verhaal ten goede komen. Het verhaal speelt zich af over 12 hoofdstukken en een epiloog, maar die zijn op geen enkel moment opgelegd. Doorheen deze missies ontdek je wat er gaande is op Mira, je ontmoet de andere rassen op deze galactische rots, komt de echte bedoelingen van de aliens te weten, en nog veel meer in een grandioze space opera vol plottwists zoals we ze graag hebben. Het is een dijk van een verhaal, echt waar, maar het feit dat deze J-RPG niet lineair verloopt, zal meer dan één fan onthutst achterlaten. Vooral omdat de schijnbare tijdsdruk van het epos hierdoor volledig vervaagt. En je hoofddoel vergeten, wel, dat is heel snel gebeurd in Xenoblade Chronicles X…

“Auw, mijn netvlies !”

Xenoblade Chronicles X Noctilum

Xenoblade Chronicles X: backpacker simulator 2015

En dat bedoel ik dan in de best mogelijke zin. Kijk gewoon eens naar die wereld! Monolith Soft wringt elke druppel uit de Wii U om een wereld te schetsen waarnaast zijn voorganger verbleekt. De vijf delen van Mira bezitten elk hun eigen biotoop, levendig weergegeven van de weelderige jungles tot onherbergzame toendra’s tegen de horizon van de planeet. De hele wereld ligt aan je voeten en ze is even prachtig ’s nachts als overdag. Het plaatje is compleet door de alomtegenwoordige fauna, even subliem als de omgeving waarin we vertoeven, en zo divers als een planeet zonder mens zou zijn. Herinner je je het moment in Jurassic Park waar de Jeep even stilstaat en ze voor het eerst de brachiosaurussen zien? Zo voelt Xenoblade Chronicles X aan, elke keer opnieuw.

Deze diashow vereist JavaScript.

Uiteraard gaat dit artistieke hoogstandje gepaard met wat technische problemen. De Wii U zit op zijn tandvlees en dat merk je vooral aan de clipping. Struikjes, kleine dieren of andere personages springen veel te laat in beeld, of verdwijnen veel te snel van je scherm. Een ferme deuk voor de immersie, al blijft het daarbij wat visuele mankementen betreft. De laadtijd is de andere boosdoener, ook een logisch gevolg van de ambitie van de makers. Die kunnen oplopen tot een volle minuut, en je hebt het niet enkel vlaggen bij elke fast travel en elke keer dat je sterft, maar ook bij elke cutscene! Gelukkig zijn er patches om dat wat te verhelpen, maar het frustreert wel enorm op termijn. De digitale versie van het spel heeft daarbij een significant voordeel ten opzichte van de retail disc.

“Auw, mijn oren !”

Xenoblade Chronicles X dialogue 2

Ik had dezelfde reactie als Lin bij het horen van de muziek in New Los Angeles

Deze tussentitel bedoel ik dan wel letterlijk. Laten we zeggen dat de soundtrack ‘ambitieus’ is, over smaken kan je immers niet discussiëren. Je smaak moet dan wel fout geneuriede punk, overdramatische symfonische metal en een lachwekkend hip-hopprobeersel bevatten of je zit in hetzelfde schuitje als deze Geekster. De keuze is voer voor debat, maar het doet ons vooral de magistrale soundtrack van de eerste Xenoblade missen. Componist Hiroyuki Sawana (die we kennen van onder andere Attack on Titan) herpakt zich wel met de deuntjes voor de buitenwereld en hun zeer gepaste orkestrale arrangementen.

Xenoblade Chronicles X dialogue

Animatie is correct, maar engelstalige voicing kon niet platter zijn

Maar als componist kan je maar zoveel goed of fout doen; de verschrikkelijk slechte voice acting (gepaard met een al even slechte lip sync) van de protagonisten en het ontbreken van een stem voor jouw personage zijn een echte smet op het blazoen van het spel. Er is letterlijk niets ingesproken voor jouw character buiten zijn gevechtszinnen, en als je voor een keuze staat in een dialoog is het gewoonweg een brute stop van alle lawaai want ja, “we hebben echt niks ingesproken guys, sorry”. Het stoort enorm! Een sprakeloze protagonist kan, maar dan geef hem ook geen dialoogopties. Maar, maar, maar, het grootste gemis (of mijn meest nutteloze kritiek, jij kiest) is dat je niet kan kiezen voor Japanse stemmen. For shame!

Xenoblade Chronicles X of de kunst van in het diepe bad te leren zwemmen

Xenoblade Chronicles X overdrive

Probeer hier iets van te snappen zonder tutorial

Ik zeg dit omdat Xenoblade Chronicles X’s grootste troef zonder twijfel wel zijn spelsysteem is. Elke fase voegt een extra laagje complexiteit toe aan een al serieus uitgebouwd systeem. Xenoblade liet ons achter met een real-time vechtsysteem, honderden verschillende uitrustingen en al evenveel mogelijkheden om deze te verbeteren, plus een sociogram dat invloed heeft op de ondersteuning van je team in de gevechten.

“We nemen het allemaal en we maken het nog 10 keer complexer!” Op zich kan je deze attitude van de makers prijzen, maar een beetje uitleg had gemogen. Nu krijg je alles op je nek na amper 20 minuten spelen, trek je plan maar. Wil je uitleg, dan is je enige optie de in-game handleiding van 56 pagina’s volledig door te nemen, een dik halfuur scrollen in volledige stilte. Een stevige anticlimax na het koortsachtig losrukken van de plastic folie rond je Wii U-doos.

Xenoblade Chronicles X ranged battle

Nieuw in de gevechten: GUNS, GLORIOUS GUNS!

Eens alle puzzelstukken (eindelijk) in elkaar vallen, valt het al bij al zeer goed mee. Ik zou met veel plezier alles hier uit de doeken willen doen, maar dan wordt dit artikel zo lijvig als de handleiding. Een aantal aanpassingen zijn wel het vermelden waard. Het vechten werd uitgebreid met ranged en melee-wapens, vrij te wisselen in de confrontatie. Als hoofdpersonage kan je nu kiezen uit 15 verschillende klassen om je in te specialiseren, elk met hun eigen uitrusting, Arts palette en passieve bonussen. Je team blijft zoals vroeger doorheen het hele gevecht met elkaar communiceren, maar het effect van elke vocale uitspatting kan bijgewerkt worden om je speelstijl te complementeren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Daarnaast heb je nog de Overdrive-modus, nog bakken verschillende wapens, elk gemaakt door een andere fabrikant die je kan steunen voor nieuwe modellen, zeldzame wapens die je vindt bij het verslaan van Tyrant-monsters, verbeteren van eigenschappen op harnassen, augments,… Dat allemaal voor een team van maximum 4 personages. Later (een dikke 25 uur om precies te zijn) speel je je eerste Skell ook vrij. Deze mag je dan ook nog eens helemaal gaan uitbouwen en aanpassen aan je speelstijl. Elk stukje van de Skell komt namelijk overeen met een specifieke Arts voor je palette. Elk van die stukjes kan uiteraard even diepgaand verbeterd worden als je Ground Gear. Je Skell hebben is een geweldig gevoel en je gebruikt amper nog iets anders vanaf dan. Nog later kan je ook de vliegmodule voor je robot vrijspelen en dan gaat het feest pas echt van start. Uiteraard laat de camera het tijdens de Skell-fases soms afweten, maar niets al te gamebrekend. Kortom, gameplay is zoals die gigantische cake die je altijd wou, overgoten met 40 hectoliter slagroom.

Het duurt zo lang om hem te krijgen maar de Skell is een van de leukste nieuwe features

Het duurt zo lang om hem te krijgen, maar de Skell is een van de leukste nieuwe features

Massively Single Player Online RPG

Xenoblade Chronicles X New Los Angeles NLA

’t Stad, New Los Angeles, waar al het online gebeuren afgesproken wordt

Naast een piekfijne collectie gameplay-elementen biedt het spel ook een fenomenale diversiteit aan activiteiten, zowel offline als online. In tegenstelling tot zijn voorganger houdt Xenoblade Chronicles X het namelijk niet bij de ettelijke kill- of fetchquests om de beter geschreven Affinity en verhaalmissies te spijzen. Nu heb je ook een hele resem activiteiten gelinkt aan de Blade-groepering. In het begin van het spel kies je uit acht mogelijkheden voor jouw divisie. Afhankelijk daarvan zal je Blade-punten opstapelen door monsters te verslaan of probes te plaatsen over heel Mira. Afhankelijk van hoe je divisie zijn werk doet, krijg je er de dag nadien mogelijk wat bonussen voor zoals een full repair voor je Skell of gewoon veel poen.

De Pathfinders divisie bijvoorbeeld levert punten op per geplaatste probe op de wereldkaart, te zien in FieldNav modus

De Pathfinders-divisie bijvoorbeeld levert punten op per geplaatste probe op de wereldkaart, te zien in FieldNav-modus op je Wii U-gamepad

Daarnaast moest je bij de start van elke pot ook een Squad kiezen, offline, online of enkel vrienden. In totaal kunnen hier 32 spelers in zitten, maar echt samen spelen doe je enkel tijdens de Squad Missions, waar het aantal deelnemers gelimiteerd is tot vier. Om deze missie vrij te spelen echter moet je je Squad Task volbrengen. De taak is simpel, dood zoveel X of raap zoveel Y op, een opdracht die zo simpel gehouden is dat je haar tijdens je gewone spelen kunt volbrengen. Daarnaast heb je Nemesis-missies, vergelijkbaar met Raid-bazen uit het MMORPG gebeuren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het hele spel voelt zo aan als een MMORPG waar je alleen in vertoeft. Net als bij spellen zoals Bloodborne, ben je nooit echt alleen, maar je ziet ook nooit honderden andere spelers door je beeld zoeven. Jij kiest of je deelneemt aan het hele gebeuren of niet, al leveren Squad Missions (waar je Squad Tasks voor moet volbracht worden) zeldzame materialen op. Wat dat doet, is vooral de levensduur van het spel verlengen van een slordige 40 uur voor het hoofdverhaal naar quasi oneindig. Ook bepaalt dit ‘MMO’ gedachtegoed het tempo van de hele progressie van het spel; op elk moment kies jij of je zin hebt in een missie of iets anders wil doen, niet het scenario. En dan is het duidelijk dat Xenoblade Chronicles X er in slaagt de typische J-RPG-formule te combineren met ‘Online‘ zijn. Dit resulteert in de bastaardterm Massively Single player Online RPG, maar in mijn nederig opzicht ook een nieuwe, geslaagde wending voor de categorie J-RPG.

Spel van het jaar dan?

nintendo E3

Disregard critics, acquire Skell

Ja en neen. Het is ongetwijfeld het beste spel van dit jaar op Wii U, en dat zal het mogelijk nog blijven tot de volgende Mario of Legend of Zelda verschijnen. Maar vergeleken met andere open wereld RPG’s is het al veel moeilijker om die conclusie te trekken. Xenoblade Chronicles X vertoont namelijk wat mankementen die andere spellen niet hebben. Het mag dan zonder bugs zijn, veel missies zijn breinloze ga-tien-planten-plukken-opdrachten zonder echt nut. De immersie in de wereld is er zeker, maar grotten en vista’s zijn uiteindelijk de enige elementen die de open landschappen afwisseling bieden. Het is niet dat er iets te bezoeken valt, of dat je alienbasissen van binnenuit kan bekijken. Het is ook resoluut Japans, wat niet per se een slechte zaak is, maar het kan sommige openwereld-afficionados met argwaan naar het spel doen kijken, wanneer bijvoorbeeld een dertienjarig meisje in bikini de Tank van het team moet voorstellen. Minpunten zijn er, maar deze zijn ondergeschikt aan de pluspunten zoals de mens ten opzichte van het universum.

8.4 Wii U must-buy

Xenoblade Chronicles X moet je kopen of op zijn minst serieus overwegen als je een Wii U bezit. Niet alleen ben je er maanden mee zoet, het doet ook, op de audio na, niets echt mis. Ja je zal overweldigd worden door een gigantische wereld en uitgebreide gameplay, en ja je zal vloeken dat er geen tutorials zijn. Je zal ook vloeken dat je Skell veel te laat vrij is, om meteen daarna weer met open mond door de landschappen te trekken. Het is een visuele parel, een fantastische space opera, een absurd grote wereld,.... Samengevat, Xenoblade Chronicles X is een must-buy voor elke J-RPG-fanaat.

  • Story 9
  • Gameplay 9
  • Design 9
  • Audio 5
  • Replayability 10
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties