Wolfenstein – The Old Blood: Geen verrassing (Review)

0

Wolfenstein is een naam dat een belletje zal doen rinkelen bij heel wat gamers. Velen onder ons hebben hun eerste FPS passen genomen op de alom bekende Castle Wolfenstein. De formule is nog niet veranderd: vind de uitweg en mol tonnen Nazi’s onderweg. De serie kreeg vorig jaar een leuke reboot met Wolfenstein: The New Order, nog steeds met hetzelfde doel als zijn voorgangers. Geen revolutie, maar een uitlaatklep van kwaliteit werd ons toen voorgeschoteld. The Old Blood is de eerste DLC voor deze reboot en laat het nu toevallig ook een stand alone extensie zijn. Is deze even de moeite waard als het hoofdspel?

The Old Blood speelt zich een 20 tal jaar voor de gebeurtenissen van The New Order af, middenin WO II dus. Agent B.J. Blazkowicz, dezelfde held als voordien, moet wederom het vaderland dienen in een aartsmoeilijke missie. Deze keer moet hij het beroemde kasteel Wolfenstein infiltreren op zoek naar de onderzoeksdocumenten van Helga Von Schabbs (uiteraard noemt ze Helga) en deze overbrengen naar de geallieerden. De infiltratie loopt helaas op de klippen nadat onze held merkt dat het dossier niet aanwezig is en de opdracht schakelt al gauw over van binnendringen naar ontsnappen. De campaign leidt je over 8 hoofdstukken van het kasteel tot het nabijgelegen dorp Wolfsburg, op zoek naar madam Helga’s plannen. Het scenario vordert goed en heeft een aangenaam tempo, maar blijft heel klassiek. Vele cutscenes zijn opgestapelde clichés van oorlogscinema, gaande van de commandant die meer om zijn Duitse herder geeft dan om zijn troepen tot de ‘spannende’ bijna-gevat-door-mijn-vreselijk-duits-accent-scene, waar we niet onderuit kunnen. De personages zijn goed gebracht en gespeeld, maar je voelt het echt wel de hele tijd aankomen en ook het einde is enorm ontgoochelend.

old blood JägerVerwacht vooral heel veel oorlogsfilm clichés

De graphics zijn zowaar identiek aan The New Order, in de goede zin bedoeld. Leuke lichteffecten, proper afgewerkte decors en een hoop detail in alles wat je omringd (Nuka-Cola in dispensers!), maar geen volledige overhaul. De engine houdt nog steeds stand tijdens de geweldig hectische gevechten. Af en toe stuitert de framerate, maar dat ga je vooral net voor het laden van een nieuwe zone voorhebben. Wat wel raar is, is de kwaliteit van de cutscenes. Deze zijn, door de filters en manier van renderen, eigenlijk lelijker dan het spel zelf. Niet genant, maar het zorgt voor wat onwennige overgangen.

old blood decorHet hoge detailniveau van de omgevingen redt het ouwbollige level design

Net als voor de graphics, krijg je voor de gameplay hetzelfde als in de The New Order. Alle leuke aspecten van de vorige, zoals machinegeweren die zorgen voor maximale chaos, zijn nog van de partij, maar echt nieuwe zaken zal je niet vinden. Het enige nieuwe wapen in deze DLC is een afgezaagde tweeloop, niet echt een innovatieprijs waard. Een nieuw meleewapen voegt zich ook toe aan je arsenaal, maar dient meer voor verplichte klimsessies dan om mee te vechten. Waar ook niets veranderd is, is het spelverloop. Je kan nog steeds kiezen tussen infiltratie of “in de hoop vliegen”, beiden zijn nog steeds even plezant als voordien. De problemen zijn natuurlijk ook dezelfde. Je gaat van een geïmproviseerde arena naar een lege gang, om zo naar de volgende arena te stappen zonder af te wijken van dit stramien. Elke arena start bovendien met een soort ‘links knokken – rechts sneaken’  begin, dat heel snel doorzichtig wordt. Voeg daaraan de stomste Nazi bewaking ooit toe en je snapt dat het sluipen niet de hoofdzaak is. Desalniettemin zijn er sommige stukken met heel veel sluipmogelijkheden en waar knokken echt wel een slechte keuze is. Ongeacht, is actie en tempo omnipresent en zelden zal je ‘op ’t gemak’ door de levels vorderen. Voor ieder wat wils dus ook al het blijft het heel klassiek.

old blood melee finisherKeelpijn? Agent Blaskowicz heeft de oplossing

Wat ik echt wel mis, is de ontwrichtte toon van The New Order. Deze speelde zich af in een toekomst waar de Nazi’s gewonnen hadden en dat gaf heel leuke scenaristische twists. Vooral de bekende popmuziek sauce Nazi, was een originele toevoeging en gaf het spel een ware audio identiteit. In the Old Blood zal je daar niets van terugvinden en het zou verbazend zijn moest de soundtrack je überhaupt opvallen. Wat wel gebleven is zijn kwaliteitsvolle stemacteurs. De Duitstalige gesprekken tussen bewakers, die je kan meepikken tijdens het sluipen, zorgen voor een geweldige immersie en zijn van tijd tot tijd echt grappig.

old blood infiltrationJa! Stel je voor…

De levensduur van het spel is correct voor zijn prijskaartje van 20 euro. In normal ben je met de 8 hoofdstukken een dikke 6u bezig, maar wees gerust dat de hogere moeilijkheidsgraden de challenge stevig optrekken en de levensduur verlengen. Eens het spel uit is kan je opnieuw undercover gaan om alle collectibles te verzamelen voor wat bonus art work of om alle old school Wolfenstein levels te zoeken en uit te spelen. Naast de campagne kan je ook challenges spelen. Deze ontgrendel je doorheen het avontuur, maar zijn helaas copy/paste van de campagnemissies, met als enige verschil dat je zoveel mogelijk punten moet scoren. Het brengt eerst en vooral niets bij aan de levels, maar is vooral ook heel saai.

old blood challengesBuiten deze goedkope scoreteller is er niets nieuw in de challenge modus

Kortom, verwacht van deze stand alone DLC geen verrassing. En eerlijk gezegd, als je even wat stoom wil aflaten in een nerveuze shooter raad ik je eerder aan om The New Order te kopen. Je krijgt hetzelfde in een uitgebreider pakket en met een leukere setting. Het is wat duurder dan de DLC, maar na een jaar zou deze niet meer zo prijzig mogen staan. Wie The New Order wel al heeft uitgespeeld en deze goed vond, kan eventueel nog genieten van deze DLC, maar de inhoud justifieert in mijn ogen niet de aankoop.

68%
68%
Overbodig

Niets in deze DLC is verschillend van zijn grote broer Wolfenstein: the New Order. Daarom is het niet slecht maar je vind hierin dezelfde popcorn FPS, zowel de goede als slechte kanten. Voor 20 euro krijg je een dikke 6 uur spelduur en dat is een beter ratio dan de meeste schietspellen van die categorie. Desalniettemin is deze geen aanrader voor wie the New Order gespeeld heeft, de nieuwigheden zijn gewoon te gering hiervoor. Wie The New Order nog niet onder handen genomen heeft en op zoek is naar zo een titel kan deze beter gewoon gaan halen in plaats van de DLC te kopen.

  • Story
    7
  • Gameplay
    7
  • Design
    8
  • Audio
    6
  • replayability
    6
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties