Sommigen zullen zich de vraag al gesteld hebben: wat doen bijen tijdens de winter? Het antwoord is bedrieglijk simpel. Alle werkers verzamelen zich in de korf, en vormen een zoemende bol rond de koningin om haar non-stop warm te houden. Een arbeidsintensief werkje, en daar komt ieders favoriete stroperige zoetheid aan te pas. Blijkt dat die bijen zich niet voor hun plezier elke zomer uitsloven voor een potje honing, en dat is precies waar Waggle Dance om draait.

Qua speltype is Waggle Dance een typische worker placement. Dat betekent pionnen toewijzen aan een schaarse poel van acties en die daarna uitvoeren. Gestaag bouw je dan een economie op, waarmee je naar het einde van het spel moet racen en een bepaald doel probeert te behalen. Hier draait het niet om puntjes scoren, maar om als eerste een bepaalde voorraad honing aan te leggen voor de winterkou zich aandient.

Het brein hierachter, ene Mike Nudd, had de ambitie om een breed inzetbare titel te maken in dit genre. Een spel dat simpel, maar toch diep was, en zo door jong en oud in alle landen kon gespeeld worden. Met zijn concept vond hij onderdak bij Grublin Games, die prompt een project op Kickstarter lanceerde. Eén succesvolle campagne later werd Waggle Dance een feit.

waggle-dance-3

Een doorsnee bijenkorf. Enkele blokjes nectar, een eitje dat uitgebroed wordt, en drie tegels smeuïge honing.

In plaats van een bord maak je hier gebruik van kleine tegeltjes om je bijenkorf mee te bouwen, en een rij kaarten die de acties voorstellen. Zo kun je bijvoorbeeld je korf uitbreiden, eitjes leggen, die uitbroeden tot een extra werker, verschillende bloemen bezoeken om nectar te verzamelen, waarmee je dan honing kan maken. Je werkers worden voorgesteld door dobbelstenen, die elke beurt gerold worden. Het aantal ogen dat ze rollen bepaalt dan aan welke acties ze kunnen toegewezen worden.

waggle-dance-1

Liefhebbers van dobbelstenen komen gegarandeerd aan hun trekken.

Net als in andere soortgelijke eurogames, is er in Waggle Dance weinig directe interactie met de andere spelers. Enkel bij het vechten over de nectar en de andere beschikbare acties kom je in elkanders vaarwater terecht. Wel zijn er nog de zogenaamde Queen Bee-kaarten. Die kun je krijgen door er een actie aan uit te geven, en ze staan je toe om kleine manipulaties aan te brengen. Keihard potten breken doen ze niet, maar ze zijn wel essentieel om het spel de nodige duwtjes te geven om voorop te geraken.

waggle-dance-4

Stormloop in eitjesland!

Op vlak van complexiteit kan Waggle Dance gerust geklasseerd worden in de categorie “poepsimpel”. Op de doos plakt een leeftijdslabel van 10+, en terecht, want het is een bijzonder toegankelijk spel. We hebben het ook op onervaren senioren* getest, en die hadden er verrassend weinig moeite mee. Ben je echter iemand die graag meer crunch heeft, dan ben je elders beter af, tenzij je hard op zoek bent naar een luchtige titel om op zondag met de familie boven te halen.

In het vormgevingsdepartement scheert Waggle Dance geen hoge toppen, maar de eigenaardigheid ervan heeft een vreemde charme. Uren staren naar de artwork zit er niet in, maar bijen met een propeller in de vleugels zijn een leuke toets. Ook de andere componenten zijn op dezelfde leest geschoeid. Functioneel en bescheiden, helemaal niet overdonderend, maar ook compleet loos van echte tekortkomingen.

waggle-dance-2

Het bloemenveld, waar de bijtjes hun nectar moeten zien te scoren.

Die eenvoud lijkt trouwens ook de geest te zijn waarmee de ontwerpers van Waggle Dance aan dit project begonnen zijn. Het is een uiterst toegankelijk spel geworden, waar zowat iedereen mee aan de slag kan. De spelregels zijn in een handomdraai op te pikken, en het speelt als een trein. Aan de ene kant is het belachelijk simpel, maar aan de andere kant is het wel solide genoeg om er even de tanden in te zetten. En als leuke bonus hebben de spelregels wat schaalbaarheid voorzien. Afhankelijk van hoeveel honing de winnaar moet verzamelen, kun je kiezen voor een korte of lange speelsessie.

Er is wel één ding waar Waggle Dance helemaal niet bescheiden over hoeft te zijn. Het thema zit er dubbel en dik in. Er zijn zo goed als geen zuiver abstracte spelmechanismen, want alles verwijst naar de bijen en honingmakerij. Daar komt ook nog bij dat er aan de lopende band afschuwelijke woordspelingen kunnen gemaakt worden. Zeg niet dat we u niet gewaarschuwd hebben.

* Bij het reviewen van dit spel werden geen senioren gekwetst.

7.5 Bij-dehand

De meer doorwinterde boardgamer zal dan wel, deels terecht, zijn neus ophalen voor de lichtheid van Waggle Dance, maar onder die eenvoud houdt er zich wel een kerngezond spel schuil. Bijzonder geschikt voor familiemomenten, ontspannen feestjes, of gewoon om een uurtje tijd te doden.

  • Gameplay 7.5
  • Vormgeving 7.5
  • Leerbaarheid 8
  • Opstelling 7
Share.

About Author

Kenny Soete

Verslinder van cinema, ongoddelijke muziek en thematische spelen. Heeft een uitgesproken liefde voor sci-fi en 80ies neonverlichting. Houdt van de zee en alle vuurtorens daarrond.

Reacties