Origineel was Shadow Warrior een knip-en-plakjob van Duke Nukem 3D, met als gimmick dat het allemaal draait rond Aziatische stereotypes. Ondertussen zijn we twintig jaar verder en heeft uitgever Flying Wild Hog van Shadow Warrior 2 compleet z’n eigen versie gemaakt. Met veel minder clichés weliswaar.

Shadow Warrior 2

Ontwikkelaar: Flying Wild Hog
Uitgever: Devolver
Platform: Playstation 4, Xbox One, PC
Aantal spelers: 1-4
Release: 13 oktober 2016 (PC), 19 mei 2017 (PS4, Xbox One)
Reviewcopy verkregen via uitgever.

Roedes, jongeheren, leden en pikkenmoppen overal

Het is een prachtige dag in het verre Oosten. Over het verlaten asfalt scheurt een eenzame sportwagen terwijl de prachtige tonen van You’re the Best Around ons begroeten alsof het nog ’84 was. Aan het stuur zit niemand minder dan de gepersonifieerde penisgrap Lo Wang. Hij hangt aan de lijn met zijn bazin tegen wie hij al pochend vertelt over zijn succesvolle missie. Ondertussen proberen demonen de auto tegen te houden. Ineffectief, totdat de leider van de troep een konijn mid-coïtus vastgrijpt om het met een recordbrekende worp tegen de voorruit te gooien. Lo Wang vliegt van de baan en eenmaal hij uit de auto kruipt, baant een welgemeende “fuck” zich doorheen zijn keel een weg naar buiten.

Voor de komende twintig uur krijg je hier een verhaal voorgeschoteld waarin je de wereld (natuurlijk) en de dochter van je Yakuzabaas redt (ook logisch, al zit ze hier vast in je hoofd), en waarin je uiteraard zoveel mogelijk mensen uitmaakt voor het vuil van het straat. Het is warempel een genot om de vulgaire woordensmid bezig te horen wanneer hij zowel vriend als vijand bespot. De Aziatische versie van Bruce Campbell is namelijk een geweldige karikatuur van alle actiehelden van toen, met geweldige puns en quotes, wellicht gekruid door extra dosissen “fucks” en “shits”.

Onguur gespuis, ontmoet je ondergang!

Qua pure combat speelt Shadow Warrior 2 bijna exact zoals Doom. Maar dan nog een versnelling hoger. Er is namelijk de fantastische toevoeging van een dash-knop. Hiermee kun je met je katana doorheen het slachtveld dansen en ledematen links en rechts amputeren alsof je een veldchirurg was tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. In plaats van een tiental wapens mag je echter rekenen op een zeventigtal unieke wapens. Elke keer weer is het een waar genot als je na een missie een nieuwe blaffer in ontvangst mag nemen. Stuk voor stuk zien ze er compleet badass uit, gaande van demonische miniguns over scifi-laserblasters tot pijl en boog.

Hiermee kun je met je katana doorheen het slachtveld dansen en ledematen links en rechts amputeren alsof je een veldchirurg was tijdens de Amerikaanse burgeroorlog.

De mensen van Flying Wild Hog krijgen trouwens een dikke pluim, want een groot deel van dit wapenaanbod bestaat uit meleewapens. Je hebt katana’s, ulaks, laser cutters en de gestolen handschoen van Freddy Krueger. Wat trouwens belangrijker is, is dat de wapens ook daadwerkelijk leuk zijn om mee te spelen.

Dan beginnen de vergelijkingen met Doom wat weg te vallen, en begint alles rond de combat meer en meer te lijken op elementen uit de Borderlands-franchise. Zo is er een centrale HUB met handelaren en quests. Zelfs het melodietje uit Shadow Warrior 2 is precies recht uit Borderlands 2 gerukt.

Een missie naar je zin gevonden? Dan is het tijd om te teleporteren naar een van de enorme openlevelgebieden. In de plaats van lineaire levels zal je hier gewoon het stippellijntje volgen doorheen gigantische mappen. Buiten de hoofdmissies zijn alle levels willekeurig ontworpen. Dit gaat over de lay-out, de aanwezige vijanden, gebouwen, en zelfs het weer. Net zoals klassieker Diablo geeft deze feature een ferme boost aan de herspeelbaarheid, aangezien geen enkele missie nog dezelfde zal zijn (buiten die van het hoofdverhaal).

Dan heb je nog een ander belangrijk aspect uit de Borderlands-franchise: loot. Elke paar demonen droppen stenen die je in je wapens kunt steken en upgraden. Het voordeel hiervan is dat alle wapens even goed blijven, aangezien je er toch gewoon +25% fire damage bij kunt steken.

“Mooi weertje vandaag”, zei het spuuglelijke character

Eerst het positieve uit de weg krijgen: grotendeels ziet het spel er prima uit. De demonen zijn groteske wezens, en het is een waar genot om hun ledematen af te hakken en stukken vlees af te blazen. De wapens in Shadow Warrior 2 hebben coole skins, en voelen enorm bevredigend aan. Wat echter het meeste “wauw”s opriep bij mij waren de weereffecten. Of het nu maanlicht, onweer, sneeuw of zonnestralen zijn, het zorgt ervoor dat alles er prachtig uitziet.

Genoeg positiviteit nu. Er zitten nog grote problemen in Shadow Warrior 2. Elke twee à drie uur bevroor of crashte het spel. Dat op zich is al lastig, maar het is nog zoveel erger gemaakt door de tergend trage laadtijden. Het kan soms een minuut duren voordat het spel het level volledig heeft geladen. Best ook hopen dat de framerate niet dropt naar een triestig laag aantal. Best even herstarten in dat geval. Zucht, terug al die laadschermen doorstaan…

Helaas, dit is het einde niet van het lijstje vol pijnpunten. Er zijn nog een paar ruwe kantjes in deze titel. Als je over munitie, levens en upgrades wandelt, raapt Lo Wang deze automatisch op. Althans, dat is toch de bedoeling. Soms lijkt het spel er echter de brui aan te geven en moet je handmatig stilstaan, naar het precieze object kijken en dat dan oprapen door op de juiste knop te drukken. Je overlevingskansen in de arena zakken hierdoor nog sneller dan de zon in de zee (olé). Als je veel schade oploopt, wordt je scherm trouwens bloedrood. Zo rood dat het enorm lastig wordt om een goed overzicht te kunnen hebben over het veld, en welke demonische entiteiten er nog allemaal zitten rond te kruipen. Probeer dan maar even stil te staan om een health pack op te rapen…

De jaren tachtig hebben gebeld…

…Het was om Shadow Warrior 2 te complimenteren voor het perfecte gebruik van hun rockballades. In het algemeen is de soundtrack goed verzorgd, met opzwepende muziek die perfect is om zelfs de meest stijve hark in de juiste actievolle sfeer te krijgen.

Dan heb je nog de voice-acting. Jason Liebrecht heeft als Lo Wang een absolute topprestatie neergezet, en heeft me geregeld doen schaterlachen wanneer de kale knikker weeral eens een domme opmerking maakte of een demon zijn moeder uitschold. Dit vooral tijdens gescripte dialogen gedurende cutscènes. Tijdens het spel heeft de Aziaat echter de slechte gewoonte om continu dezelfde one-liners te herhalen. Want humor blijft zelfs de 189ste keer grappig.

Alleen is ook maar alleen

Net zoals adoptie-moeder Borderlands heeft dus Shadow Warrior 2 een online multiplayer-modus tot 4 spelers. Want wat is er nu leuker dan monsters te doden? Monsters doden met je maten! Helaas schort hier nog wat aan. Ik werd meerdere keren bij andere spelers buitengegooid, en wanneer mijn spel openstond voor andere spelers, heb ik nooit het genoegen gehad om vergezeld te worden door een andere speler.

7 Bloody fun

Uiteindelijk verbleken al die technische fouten in het niets wanneer je doorhebt hoe verdomd leuk het spel wel niet is. De combinatie tussen de shoot'em up- en RPG-shooter subgenres werkt enorm vlot, en dit alles wordt getrokken door de hilarische leading man Lo Wang. Shadow Warrior 2 is een ruwe diamant, die met een patch of twee gemakkelijk tot een van de leukste shooters van het jaar gerekend mag worden.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 5
  • Audio 8
  • Gameplay 8
  • Levensduur 7
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties