Pokémon Sun en Pokémon Moon liggen in de winkelrekken en daarmee werd alweer een zevende generatie zakmonsters op de wereld losgelaten. Na tripjes naar fictionele versies van New York en Frankrijk, begeven we ons nu naar de poké-equivalent van Hawaii: het zonovergoten Alola!

Pokemon Sun & Moon

Ontwikkelaar: Game Freak
Uitgever: The Pokemon Company
Platform: 3DS
Aantal spelers: 1-4
Release: 23 november2016
Reviewcopy zelf aangekocht.

Over totems en kahunas

In Alola ziet de reis die de gemiddelde elfjarige aanvat er net iets anders uit. Op de vier eilanden van de archipel zal je immers geen gyms aantreffen. In plaats daarvan ondernemen de lokale kinderen de Island Challenge. Op elk eiland gaan ze de trials van de trial captains aan, die veel gevarieerder zijn dan de traditionele gym battles. Na een kleine quest, zoals het verzamelen van items of het beantwoorden van quizvragen, neem je het namelijk niet op tegen de captain, maar tegen de totempokémon van die trial. Dat zijn grotere, gemenere varianten van de lokale ‘mon die tijdens het gevecht om versterking roepen en van het gevecht al snel een ongelijke strijd maken. Als je alle trials op een eiland doorstaan hebt, heb je het recht verdiend om het op te nemen tegen de Kahuna van dat eiland in de Grand Trial.

hala-grand-trial

Uiteraard zal jouw Island Challenge niet zonder de nodige hobbels op de weg verlopen. Tijdens je avontuur moet je namelijk ook zien af te rekenen met de lokale boosaardige bende: Team Skull. Alhoewel, boosaardig… In tegenstelling tot de slechteriken van vorige spellen zijn de leden van Team Skull vooral aan lager wal geraakte straatboefjes die zichzelf overduidelijk niet al te serieus nemen. Gelukkig is er ook nog de Aether Foundation, die onfortuinlijke pokémon proberen te beschermen van de schurkenstreken van Team Skull. Tegelijkertijd doen ze ook onderzoek naar de Ultra Beasts, mysterieuze wezens die niet van Alola afkomstig lijken te zijn.

lusamine-moon

Pokémon Sun en Pokémon Moon proberen te vernieuwen. Het achterwege laten van gyms lijkt een drastische beslissing, tot je beseft dat de trials helemaal niet zo uitdagend zijn als gyms en dat de Grand Trials in principe gym battles zijn. Aan de andere kant zijn er een aantal keuzes gemaakt die de gebruikservaring erg ten goede komen, zoals een gestroomlijnder pc-systeem en een beter vangproces, waardoor je nu kan kiezen of je een gevangen Pokémon meteen in je party dan wel in de box wil pleuren.

Maar hét meest schokkende, dé beste verandering, is het verdwijnen van de HM’s. Gedaan met de HM-slavernij! Een geweldige keuze, die je playthrough volledig vrijmaakt voor 6 volwaardige pokémon waar je in gelooft. Wat komt er dan in de plaats, vraag je? Wel, doorheen het verhaal krijg je verschillende partners ter beschikking, die je op commando kan bovenhalen. Tauros, Lapras en zelfs Charizard staan spontaan klaar om je van hot naar her te bewegen. Een geweldige keuze voor de Pokémon-franchise, mijns inziens.

Jammer maar helaas. Temper je verwachtingen: echte uitdagingen tref je nauwelijks aan in deze spellen. De verhaallijn is vrij snel uit te spelen en de meeste trainers waar je het tegen opneemt, hebben maar één of twee pokémon, waardoor ze meer als een ergerlijke speedbump dan een echte uitdaging aanvoelen. Totempokémon zouden je het knap lastig kunnen maken, ware het niet dat de kans vrij reëel is dat je ze one-shot als je de juiste Z-move weet te kiezen.

Pokéball Z Ultra

Nog zo’n oppervlakkige gimmick, die Z-moves. Wanneer je als trainer een Z-ring draagt en je pokémon een specifiek Z-crystal vasthoudt, kan je eenmaal per gevecht een allesverwoestende Z-move op je tegenstander loslaten. Klinkt dat bekend? Goed mogelijk, want in essentie is dat zowat hetzelfde als de mega evolution die in de vorige generatie geïntroduceerd werd. Deze moves zijn zo’n overkill dat ze een gevecht ingrijpend veranderen, zelfs als je ze maar eenmaal kan gebruiken. Het ziet ernaar uit dat pokégevechten er in de toekomst steeds minder strategisch aan toe zullen gaan, omdat iedere trainer een mega evolution, een z-move gebruiker en een primal reversion in zijn team zal hebben zitten. En zo primeren flashy, overpowered gimmicks op uitdagende gameplay. En dan hebben we het nog niet eens over de Ultra Beasts gehad…

pokemon-sun-moon-ultra-beasts

Marketing doet erg z’n best om te benadrukken dat Ultra Beasts mysterieuze wezens zijn die geen pokémon zijn, maar for all intents and purposes zijn ze dat wel. Je kan ze vangen, trainen en ermee vechten net als elke andere pokémon. Door hun nogal unieke herkomst voegen ze echter net als de Z-moves een nieuwe, onnodig complexe dimensie aan de spellen toe, waardoor het in toekomstige spellen steeds moeilijker zal worden om alle features van voorgaande spellen te blijven implementeren. Het feit dat ze initieel een belangrijke rol in het verhaal leken te gaan spelen, maar uiteindelijk pas post-game een beetje belangrijk worden, voelt aan als een goedkope manier om onze aandacht te trekken.

Nog steeds Pokémon in de kern

Maar ondanks alles zijn en blijven Sun en Moon nog steeds Pokémon-games. Wat voor raars ze telkens weer bedenken: je zál ze spelen en je zál uren spelplezier aan je aankoop overhouden. Wat bovendien ook opvalt, is dat de extra features, die eigenlijk niet zo belangrijk zijn voor de spellen, eigenlijk nog heel erg vermakelijk zijn. Met de Poké Finder van je Rotom pokédex kan je, net als in de klassieker Pokémon Snap, op bepaalde plaatsen foto’s maken van pokémon in hun natuurlijke habitat. Mooie foto’s leveren meer punten op, waardoor je camera beter wordt, waardoor je nóg betere foto’s kan nemen. Wash, rince, repeat.

pokemon-sun-moon-pokefinder

Ook Pokémon Refresh, de ietwat begrijpelijkere opvolger van Pokémon Amie (in Pokémon X en Pokémon Y) en de Poké Pelago zijn waardevolle toevoegingen aan het spel. In die laatste feature kan je via simpele minispelletjes berries en zeldzame items verzamelen, de happiness van je pokémon zonder veel moeite verhogen of je minigladiatoren EV-trainen. Omslachtiger en heel wat minder efficiënt dan de Super Training in de vorige spellen, maar goed: we zijn blij dat er opties zijn voor trainers die hun pokémon tot het uiterste willen drijven.

pokemon_sun_moon_new_trailer-1200x844

Ook kan je voor het eerst zelf de IV’s, de individual values, van je pokémon checken. Dit is absoluut een verbetering tegenover de vorige games, waar je het moest stellen met de cryptische commentaar van een stats judge. Helaas gaat niet alles erop vooruit: de onlinefunctionaliteiten zijn onduidelijk en soms ronduit verwarrend. Waar dat in de vorige spellen erg intuïtief ging, moet je nu toch best een eindje zoeken vooraleer je online met een vriend kan ruilen.

Darwin, welkom in Pokémon

Kortom: wat gameplay betreft, zijn deze nieuwe games een gemengd pakket. Niet iedereen zal alle features even hard weten te appreciëren, maar in essentie ben je na al die jaren nog steeds monstertjes aan het vangen en trainen om ermee te vechten. De monsters in kwestie mogen er eigenlijk best weer zijn. Heel wat nieuwe ‘mon hebben een interessant design en zijn nu al goed op weg om echte fanfavorieten te worden (ik kijk naar jullie, DecidueyeMimikyu en Salazzle). Daarnaast worden sommige oudere pokémon in een nieuw jasje gestoken, de zogenaamde regionale varianten. Of de reden waarom Exeggutor plots een gigantische lange nek heeft en een dragon type is. Alhoewel de regionale varianten soms, wederom, wat gimmicky zijn, slagen deze spellen toch met vlag en wimpel wat creature design betreft.

alolan-exeggutor

Grafisch innoveren Sun en Moon nauwelijks, maar dat is ook best logisch: sinds Pokémon X en Pokémon Y heeft de franchise zowat het plafond van wat mogelijk is bereikt. Superrealistische texturen, zoals we die zien in Pokken Tournament, zijn wellicht niet mogelijk, want deze spellen duwen de Nintendo 3DS nu al tegen zijn limiet aan. Niet dat we vragende partij zijn voor zo’n overdreven realisme, trouwens. Pokémon is een vrolijke, ontspannende franchise en mag er dus gerust tekenfilm-achtig uitzien. Er mag wel op gewezen worden dat, hoewel er in de battles weinig veranderd is, de proporties van de trainers er heel wat aangepaster uitzien. Ook wat geluid betreft, is er geen merkbare verbetering. Hoewel de Hawaiiaanse vibe van sommige deuntjes voor een aangenaam vakantiegevoel zorgen op kille winteravonden.

Van die kille winteravonden hebben we er nog veel voor de boeg, maar geen zorgen: Pokémon Sun en Moon zorgen ervoor dat je je ook binnenshuis prima kan vermaken. Hoewel de verhaallijn zoals gezegd nogal kort en simpel is, is de post-game zoals steeds erg uitgebreid en kan je je nog jaren bezighouden het perfecte team te trainen om er vervolgens de uitdaging van de Battle Tree mee aan te gaan. Gamefreak maakt in deze spellen enkele bizarre keuzes en het spel voelt niet altijd even bevredigend aan, maar levert naar goede gewoonte wel prima entertainment af.


Wil je meer lezen over Pokémon Sun & Moon? Check dan zeker ook deze artikels:

7 Onbevredigend

Het is niet dat Pokémon Sun en Moon slechte spellen zijn. Ze zijn alleen niet zo goed als ze hadden kunnen zijn. Overpowered gimmicks en een weinig uitdagende storyline doen ons vertwijfeld onze wenkbrauwen optrekken, maar worden gecompenseerd door leuke minigames en de drive om, alweer, de beste pokémontrainer ooit te worden.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 9
  • Audio 8
  • Gameplay 6
  • Levensduur 8
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties