Om de oren geslagen is misschien overdreven, maar ik heb jullie al meer dan eens lastiggevallen met Diluvion. Ik keek persoonlijk ontzettend hard uit naar de onderzee-ervaring waarvan ik mocht proeven op Gamescom. Helaas miste ik de demo, dus stortte ik me begin deze maand volop op het finale spel, klaar om de diepste oceanen te verkennen met een halfopen mond. Mijn mond voelde enigszins droog aan na de rit, maar voor de rest kom ik helaas van een kale reis terug.

Diluvion

Ontwikkelaar: Arachnid Games
Uitgever: Gambitious entertainment
Platform: PC
Aantal spelers: 1
Release: 2 februari 2017
Reviewcode gekregen via uitgever.

“Diep in de zee”

Diluvion is een epos van godenstraffen en het noodgedwongen leven met die opvoedende tik. Veel terughouding hebben de goden echter niet gehad voor het aardse ras. De hele planeet is onder de zee bedolven en hierover een ijsdeksel zetten is nogal drastisch. De mensheid, koppig zoals we hem kennen, laat zich hierdoor niet klein maken en past zich netjes aan. Daarom zijn bedolven gebouwen van gisteren de steden van vandaag, en ga jij met je pietluttige onderzeeër op zoek naar een profetie en de oplossing voor deze waterwereld. Helemaal alleen ben je niet, en de eerste ben je al helemaal niet. Eeuwige roem en rijkdom zint ook een pak andere diepwateravonturiers. Maar als het lukt, dan ben je alleszins de eerste die levend terugkomt.

Diluvion submarine

Al gauw kom je voor de moeilijkste keuze te staan: welke onderzeeër?

Veel dikker wordt het hoofdverhaal niet, maar aan verdere lore building is er geen gebrek. Zo zal het leeuwendeel van de NPC’s op je pad je maar al te graag vertellen dat hun ‘huis’ het beste is, of dat de grote zondvloed de fout is van de menselijke hoogmoed. Een ander zal dan weer vertellen wie de goden volgens hem zijn, en zo gaat de lore building maar door. Voor de kleine wereld van Diluvion toch een aardige prestatie. Spijtig wel dat niet iedereen iets anders te vertellen heeft, waardoor je na een tijdje conversaties in een bepaalde sector begint te mijden. Desalniettemin is het klassieke verhaal eentje dat meesleept, en dat heeft veel te danken aan de prachtige wereld van Diluvion.

Ode aan Jules Verne

Diluvion is een wallpaper-fabriek. Elk vista is de moeite waard, van de bizar gebouwde steampunk haven Tonnesburg tot de door bioluminescente flora schaars verlichte monumenten en gedrochten uit de diepte. Arachnid Games vat de dualistische diepzee-atmosfeer perfect samen, op de rand tussen betoverend en beklijvend. In de vele constructies maar ook in interieurs, vormgegeven in 2D-handgetekende decors, kan je dan een zekere ode aan het werk van Jules Vernes opmerken. Een mix tussen futuristische ontwerpen gebouwd met materialen van toen, dat inspireert. Het nec plus ultra in een wereld waar het werken is met overblijvend puin. Kortom, Diluvion heeft een art directie om u tegen zeggen en dat is ongetwijfeld zijn grootste troef.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alleen vertaalt deze kunstzinnigheid zich niet altijd in zinvol leveldesign. Vaker dan niet is het tussen twee herkenningspunten verstoken van leven. Op die momenten verlies je ook soms je gevoel van schaal en perspectief, waardoor die stukken mogelijks nog langer aanvoelen. Een ander klein probleem is dat sommige steden wel leuk ontworpen zijn, maar erdoor navigeren is andere koek. Bereid je voor op een aantal onverwachte barrel rolls met sommige types onderzeeërs.

Vlot vlot je vlot niet

Dat je schip vaker dan eens vast zal zitten ligt ook voor een deel aan de besturing. Ze zijn niet per se slecht, eerder lastig om gewoon te worden. Voorwaarts of achterwaarts is namelijk niet met je stick, maar een instelling van de motor: traag, halve kracht en volle vaart. Gezien de inertie van je schip onderwater en een soms moeilijk in te schatte diepte, vraagt het wat rekenwerk. Sinds de eerste update is het wel al wat beter, je kan nu tenminste rondkijken zonder van koers te wijken, iets wat voordien niet kon.

Deze diashow vereist JavaScript.

Eens je de controls gewoon bent, ben je nog niet af van kleine lacunes die de al repetitieve ervaring net dat tikkeltje frustrerender maken: Je inventaris is niet ideaal en raakt snel vol, grondstoffenbeheer vraagt frequent ge-heen-en-weer, je kogels worden niet teruggestort wanneer je sterft,  2D-decors die rondglijden wanneer je dat niet wil, handelaars die in stroomversnelling niet aan te meren zijn en ga zo maar door. En waar sommige gevechten dan eindelijk een portie frisheid moeten bieden, is de random factor van je extra crew en de bonussen die je ervan krijgt nog een extra domper op de gameplay. Echt grote problemen zijn er verder niet, maar Diluvion’s ervaring wordt vaak besmeurd door zijn besturing, en dat maakt van een anders betoverende reis snel in sisyfusarbeid. Want meer dan varen en vechten kan je niet echt met de boot, en na een 2-tal uurtjes kan je het al gehad hebben met die repetitieve mechanieken. Een doelpubliek van hardcore toegewijde kapiteins bestaat ongetwijfeld, maar het spel zal je ook dan op de proef stellen.

In het duister tasten

Diluvion is een spel dat je een dikke 8 à 10 uur zoet houdt. Wel is het een spel dat gedreven wordt door exploratie. Enkel wie geen probleem heeft met verdwaald reizen en op goed geluk vooruitgaan haalt het onderste uit de kan. Als je daarentegen van objectief tot objectief wil gaan, in spanning gehouden door het verhaal, dan vind je op enkele leuke setpieces na weinig afwisseling in de meedogenloze sleur dat Diluvion kan zijn. Spijtig, want het spel bezit een van de mooiste artistieke directies die er zijn voor indiegames. Alleen maakt dit op zich nog geen groot spel, tot mijn grote, subjectieve spijt.

6 Bijna goed

Diluvion kan pronken met een ijzersterke artistieke directie en interessante wereld. Alleen wordt de diepzee-ervaring verstoord door redundante mechanieken en nodeloos moeilijk te bemeesteren navigatie. Wie hiermee kan leven ontdekt een leuk doch ietwat kort verhaal, al is de anders repetitieve Diluvion hoofdzakelijk de moeite voor de visuele ervaring.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 9
  • Gameplay 5
  • Audio 6
  • Levensduur 6
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties