This War of Mine: the Little Ones is de consoleport van This War of Mine op PC, verschenen in november 2014. 11Bit studio heeft de tijd genomen om iets extra toe te voegen aan het spel: kinderen. Alsof overleven ten tijde van oorlog nog niet moeilijk genoeg was, moet je nu ook nog eens de fragielste wezens in je achterhoofd houden. Ondanks de toevoeging is er eigenlijk maar weinig veranderd ten opzichte van het basisspel, maar die basis is op console helaas veel minder aangenaam om te spelen dan op PC.

This War of Mine: the Little Ones is eerst en vooral een leuke invalshoek op het al te vaak vertelde verhaal: oorlog. Meestal zijn het First Person Shooters die dan uit de bus komen, maar hier niet. De focus ligt namelijk op het civiele aspect. Het is gemakkelijk om een onsterfelijke held te spelen in de virtuele natte droom van Michael Bay, maar een onschuldig slachtoffer van het conflict in barre tijden, dat is andere koek. Het is in de fictieve oorlog van Graznavia (maar geïnspireerd door de oorlog in Sarajevo) dat dit verhaal plaatsvindt. Het is aan jou om een groepje doorsnee mensen levend en wel door het conflict te loodsen, met alle gevolgen van dien. Hongersnood, ziekte en depressie zijn een handvol valkuilen waarvoor je moet oppassen. Daar komen voor deze consoleport dan ook nog eens kinderen bij. Het geheel brengt heel wat teweeg. Een kind dat smeekt om te spelen, terwijl je net een oud koppel hebt moeten beroven om hem of haar in leven te houden, is bikkelhard. Het zet je de hele tijd aan het denken en doet je vooral hopen dat deze ervaring nooit van pas zal komen.

This War of Mine: The Little Ones

Het spel zit boordevol kleine reflecties als deze

Het verhaal, of alleszins het gevoel dat het overbrengt, wordt versterkt door wat videospellen een uniek medium maken, namelijk de interactie. Je zou hierover kunnen (en moeten) leren op school, maar een conflict ervaren van binnenin schept unieke inzichten. This War of Mine: the Little Ones is een mix van strategie en overleven, verdeeld in twee fases. Overdag houden snipers je positie in de smiezen, waardoor je binnen moeten blijven en je cocon moet versterken. Je hoeft geen oorlogsexpert te zijn om te zien dat oude wandkasten het moeten bekopen opdat je wat brandhout zou hebben, de koffiebonen in die kast zijn dan tegelijk een perfecte rariteit om mee te ruilen. De tijd dat je binnen gekluisterd zit, spendeer je later aan het bouwen van diverse ateliers, om je verder voor te bereiden op een mogelijke winter of op de inval van andere overlevenden of losgeslagen militairen. Want zij doen net hetzelfde als jij ’s nachts.

Overdag heb je een aantal uur om je schuilplaats uit te bouwen of af en toe te ruilen met de buren

Overdag heb je een aantal uren om je schuilplaats uit te bouwen of af en toe te ruilen met de buren

Tijdens het nachtelijke deel stuur je één van je groepsleden op stap om aan de basisbehoeften te voldoen, namelijk voedsel, medicijnen en materialen. Dit verloopt op twee manieren: of je behoudt je menselijkheid door te ruilen met andere overlevenden en ze te helpen met hun problemen, of je denkt enkel aan je groep en begint te plunderen en te moorden. Beide zijn mogelijk, en het ene levert al wat meer materiaal op dan het andere. Wees voorbereid op de gevolgen, hoe zou jij je voelen als je een zieke man in zijn slaap afmaakt om zijn medicijnen te kunnen stelen? Niet al te super (hopelijk!). Overleef je de nacht, dan mag je het nog een dag proberen vol te houden om hopelijk de wapenstilstand te halen.

This War of Mine: The Zelfs als de nacht rustig is verloopt ben je nog niet gerust

Zelfs als de nacht rustig verloopt ben je nog niet gerust

Helaas is het de gameplay waar er ook het meeste misloopt. Vooral de interface is slecht aangepast aan de besturing en vaak selecteer je of het verkeerde personage, of de verkeerde actie, wat soms leidt tot heel zware gevolgen als je ongewild een handelaar de laan uitstuurt, terwijl je zonder voedsel zit. Tijdens de nachtelijke escapades hetzelfde, met dan daarbovenop een even wonky vechtsysteem, puur op kansen gebaseerd. Oorlog is al moeilijk genoeg, dank u. Na ruime tijd begint ook het algemene aspect van het spel spijtig genoeg te vervelen. Na een paar potten heb je beter door hoe de volgende dag te halen, maar omdat het spel niet volledig random gegenereerd is, ontstaat er een ‘beste’ routine, zeker de eerste 10 dagen. Dag in dag uit hetzelfde doen hoort bij de sfeer, maar dat soort realisme maakt helaas geen vermakelijk spel, integendeel. Hetzelfde probleem voor de nachten, ook die zijn repetitief omdat je steeds maar één persoon kan sturen en na een tijdje dus ook steeds hetzelfde doet. En zoals ik al meermaals zei, de oorlog op zich is al hard genoeg. Het spel is absoluut niet gemakkelijk en de minste fout is een onherroepelijke game over, waarna je weer alles opnieuw mag gaan doen.

De controls van het spel zijn niet helaaml dat, zowel voor de dag als nacht fases van het spel

De controls van het spel zijn niet helemaal dat, zowel voor de dag- als nachtfases van het spel

Gelukkig kan er een ander sterk punt de stevige pitch van This War of Mine bijstaan in deze review en dat is het design. Het spel wordt gepresenteerd in 2.5D, met een typerende schetsboekstijl en een extreem grauw, contrast-schaars palet. Het zorgt, samen met de soundtrack, voor een bedrukkende atmosfeer. Een atmosfeer waar je het mooie van wil inzien, maar de situatie er zich niet echt toe leent. Een knappe zet van de makers, ook omdat ze de lijn goed kunnen doortrekken naar alle omgevingen. Een geplunderd ziekenhuis, de vervallen bouwwerf van een hotel, een gebombardeerd schooltje,… elk bezitten ze hun eigen stempel, zonder de lijn te breken. Wel is het spijtig (want er moet toch iets zijn) dat de weergave het soms onoverzichtelijk maakt, zeker als je wil weten of iets op de voorgrond of achtergrond staat.

De schetsboek-stijl van het spel past bij heel goed bij de sfeer

De schetsboek-stijl van het spel past heel goed bij de sfeer

This War of Mine: the Little Ones bevat wel heel wat herspeelbaarheid. Je verhaal is niet elke keer anders, maar er zijn genoeg verschillende startscenario’s met voldoende mogelijke uitkomsten om te zeggen dat je voor meer dan 30 uur gesteld bent. De ene variant is al wat moeilijker dan de andere, maar ook dat hoort dan weer bij de pedagogische waarde van het spel. Er is zelfs een scenario waar je alleen moet overleven; ik kan je zweren dat je daarna veel harder oplet met je groepsgenoten. En als alle scenario’s op zijn, kan je ook nog zelf een verhaal maken. Je kan dan instellen hoe lang het conflict duurt, hoe hard het is, of de winter laat zal komen en nog veel meer. Heb je echter de PC-versie al, dan verandert er niet echt veel. De kinderen in het spel zijn een twist, maar veranderen niets fundamenteel aan het spel, als ze al in je scenario zitten. Veel mis je niet en als je nu nog steeds aan het spelen bent op de PC-versie, wel, dan kan je rustig blijven zitten.

Dankzij de uitgebreide scenario editor kan je zoveel verhalen maken als je zelf kan bedenken

Dankzij de uitgebreide scenario-editor kan je zoveel verhalen maken als je zelf kan bedenken

De opzet en uitwerking van het spel waren en zijn een frisse wind in het game-landschap, maar de spelervaring is niet voor iedereen weggelegd. De survivalstrategie hybride bevat veel verschillende mechanieken, maar wordt na een zeker tijd bijzonder repetitief. Het tempo van je avontuur ligt over het algemeen al laag, maar door de toch vrij stevige challenge die het spel biedt en de ondoordachte consolebesturing, loert de frustratie al gauw om de hoek. Kan je dit van je afwerpen, dan staat je wel een vrij unieke ervaring te wachten.

7.6 Niet voor iedereen

This War of Mine: the Little Ones brengt niet veel extra bij aan het basisspel dat al lang op PC verschenen is. Op zich bevat het nog steeds dezelfde voor- en nadelen als de eerste versie; een sterke invalshoek op het klassieke oorlogsverhaal en leuk design, maar een traag en repetitief spelverloop. Wat de heruitgave op console wel met zich meebrengt, zijn heel wat problemen door een slecht bedacht besturingssysteem, dat je vaker dan eens de das zal omdoen. De mix van strategie en overleven met al de gebreken die This War of Mine: the Little Ones biedt, is niet voor iedereen weggelegd, maar wie voorbij alle kleine minpuntjes kan kijken mag zich verwachten aan een harde les; moderne oorlog is blind en meedogenloos.

  • Story 8,5
  • Design 8,5
  • Audio 8
  • Gameplay 6
  • Replayability and length 8,5
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties