Opgepast broeders en zusters, bedek je luchtwegen, reinig je wonden en laat je inenten bij het tropisch instituut. Waarom? Het openwereldvirus heeft weeral zijn nieuwste slachtoffer gevonden in The Evil Within 2. Het eerste deel was een lineaire tour doorheen de donkerste krochten van de hersenpan van een krankzinnige wetenschapper. Tijd om deel twee te openen voor het publiek! Is de overstap naar dit nieuw openwereldformaat geslaagd of schort er nog serieus wat aan?

The Evil Within 2

Ontwikkelaar: Tango Gameworks
Uitgever: Bethesda
Platform: Playstation 4, Xbox One, pc
Aantal spelers: 1
Release:  13 oktober 2017

Reviewcopy op PS4 voorzien door publisher.

Een verhaal mét emoties!

Eerlijk is eerlijk, quasi alle personages uit de originele Evil Within kon je in de cutscenes perfect vervangen door kartonnen planken. Een tweede kanjer van formaat is dat de volgorde van quasi alle hoofdstukken perfect door elkaar gegooid kon worden zonder dat het ook maar iets zou uitmaken voor het einde.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dat aspect is enorm hard verbeterd. Het verhaal is persoonlijker geworden. Detective Sebastian Castellanos ontdekt dat zijn dochter Lily nog leeft. Ze is namelijk helemaal niet overleden in een brand, maar gewoon gekidnapt door Mobius, een verborgen bedrijf waarin men mensen promoveert op basis van hun kwaadaardigheidsfactor. Hier wordt Lily gedwongen om dienst te doen als de basis van het STEM-systeem. Dit is een machine waarin mensen hun geesten gelinkt kunnen worden met elkaar. In deze droomwereld kunnen ze dan leven. Het hek is van de dam wanneer opeens alle communicatie wordt afgesloten tussen de mensen in STEM en de buitenwereld.

Deze diashow vereist JavaScript.

Uiteindelijk wordt dan plan S(ebastian) geactiveerd. Net zoals in de vorige game gaat hij terug een droom- (of eerder nachtmerrie-?) wereld binnen, ditmaal met het doel om zijn kleine meid te redden. Doorheen dit avontuur komt hij in contact met talloze personages, zowel vrienden als vijanden, en allemaal willen ze Lily in hun bezit hebben om haar te redden of om haar krachten als STEM-basis te gebruiken om zelf de macht over te nemen. Het is een simpel verhaal over een man die door de hel gaat om zijn dochter te redden, en het is potverdikke effectief.

Slecht tot op het bot!

De eerste mafketel van dienst is een moordlustige kunstenaar die zijn slachtoffers verandert in stervende GIFS waardoor ze constant hun pijnlijke dood moeten herbeleven terwijl hun bloedspatten doorheen de lucht vliegen. De kerel zelf ziet er misschien wel uit als een afgewezen My Chemical Romance-lid, maar doorheen alle levels hangt er ook een monsterachtige camera in de lucht, wat het net een klein tikkeltje Lovecraftiaans maakt.

Deze diashow vereist JavaScript.

De schurken hebben elk hun eigen gimmick, de ene al wat interessanter dan de ander. Een van hen is geboren in het foute tijdperk. Te oordelen naar zijn levels vol vuur en marteltuigen heeft hij zijn roeping bij de Spaanse Inquisitie gemist. Hij duikt stipt op tijd op wanneer de buitenstad begint te vervelen.

Open Sesame!

Zodra Sebastian zich een weg heeft gebaand door de lijnrechte intro opent het spel zich voor de speler. Tijd om in Union te beginnen rondsluipen om naar hartenlust te verkennen. Wel opgepast want elke vijf meter staat er wel een of ander gedrocht te knabbelen op een karkas.

In dit grote eerste level is het vooral de bedoeling om rond te sluipen en beetje bij beetje je arsenaal te vullen met kogels zodat je goed voorzien bent voor grote confrontaties. De vrijheid die je hier krijgt, is best wel leuk. Je hebt lekker veel tactische opties voor de manier waarop je een situatie wenst aan te pakken, en overal liggen wel kogels, items en collectibles te vinden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bij grotere levels hoort ook meer “spelervrijheid” en moet je dus constant opletten voor allerlei handige ditjes en datjes waarmee je extra kogels, pijlen en EHBO-kitjes in elkaar kunt flansen. De originele Evil Within had ook al een klein craftingelement maar dit bleef, al een geluk, beperkt tot de verschillende kruisboogpijlen die je kon maken. Deze uitbreiding voelt geforceerd en onnodig aan. Het is er alleen maar om het spel complexer te laten aanvoelen en de speelduur aan te dikken. In het originele spel vond je kogels, en hiermee moest je je dan behelpen. Oeps, je hebt nog maar drie kogels in je pistool en één pijl. Veel succes ermee! Dit in sterk contrast met deel twee, waar je zelden tot nooit zonder ammunitie gaat zitten.

Na een tijd besluit The Evil Within 2 om meer een gefocuste ervaring te worden en sluiten de levels zich meer en meer om ten slotte gewoon lijnrecht te worden, zoals zijn voorganger.  Een wijze beslissing want het zijn net deze claustrofobische momenten waarin het spel uitblinkt. Jij tegen ondood uitschot. Mano-a-monstro.

Beheers jezelf en hervat controle!

De controls van de eerste Evil Within waren even houterig als de bureau waarop ik deze review typ, een kleine evolutie van zijn geestelijke voorganger Resident Evil 4, deel van een franchise die synoniem staat met tankcontrols.

In deze sequel voelt alles vlotter en gladder aan, en kun je het controleschema beter vergelijken met The Last of Us (toevallig ook een game waarin vaderschap centraal staat…). Soms krijg je echter teveel controle en vrijheid. Een van de nieuwe enge vijanden kan niet op trappen klauteren of deuren binnenstappen, iets dat de makers over het hoofd zagen. Enorm jammer want het verandert een spannende confrontatie in een executie waarin je de stilstaande wezens aan het begin van de trap in koelen bloede neermaait. Een probleem dat eenvoudig opgelost kon worden door je op te sluiten in dezelfde ruimte met de vijand.

Een saaie boel

Gedurende het spel heb ik maar een paar keer momenten van pure horror meegemaakt, en dat is niet te wijten aan de jumpscares of de overmacht van de oppositie. Hoe het mij wél wist te schrikken was bijvoorbeeld door te spelen met de verwachtingen van de speler. Vanaf het begin van het spel wordt het bijna in je schedel geboord dat als je erin slaagt om achter een vijand aan te sluipen, dat je hem ook in één keer kunt neersteken. Een verademing, zeker wanneer er geen andere vijanden in zicht zijn. Wanneer ik echter een spierwitte zombie haar schedel trachtte te penetreren met mijn broodmes, wierp ze mij weg om mij vervolgens achterna te lopen wanneer ik met mijn verse bruin geverfde broek ervandoor ging. Die subversie van de vooraf neergezette spelregels was een briljante zet van de makers.

Deze diashow vereist JavaScript.

In het algemeen vond ik de sfeer wat tegenvallen. Er zijn ocharme maar zo’n vier soorten omgevingen, in sterk contrast met het origineel, waarin je van locatie naar locatie werd gesleurd. De vijanden zelf voelen ook niet al te speciaal aan, maar passen gelukkig wel telkens in hun respectievelijke omgeving. Er zitten een paar echt groteske monsters tussen.

De bazen zelf zijn voor mij het grootste dieptepunt van deze titel. In The Evil Within eindigde bijna elke chapter wel met een gevecht tegen een wezen dat uit de diepste krochten van de schurk zijn geest kroop. In deze sequel is het aantal bazen gehalveerd. Om dit aantal artificieel omhoog te krikken, hebben ze er dan ook nog drie bazen uit het origineel bij gesmeten. Waar zijn de nieuwe creaties?!

This is just a tribute

The Evil Within 2 verklaart geregeld zijn liefde voor de bizarre reeks Twin Peaks. Er zijn talrijke verwijzingen naar Lynch zijn meesterwerk, sommige al wat subtieler dan anderen. De setting is (grotendeels) een oerklassiek Amerikaans stadje, Sebastian zit constant koffie te slurpen, de dialogen worden soms op een vreemde manier gebracht door de acteurs en je loopt geregeld door kamers die exact op de Red Room lijken.

Deze diashow vereist JavaScript.

En wat nu?

Eenmaal je de honderden namen met detail heb bestudeerd in de eindcredits, geeft het spel je een hele hoop goodies en de optie om er terug aan te beginnen in NG+. Klinkt enorm aanlokkelijk, totdat je beseft dat je maar de helft van de cutscenes kunt overslagen. Misschien dat je anders terug wilt keren om alle collectibles te verzamelen? Er steken wel wat leuke zaken tussen die gebaseerd zijn op andere Bethesda-titels.


Zin in wat meer lineaire horrorshooters? Misschien vind je hier wat suggesties!

The Evil Within 2 bij bol.com

The Evil Within 2

5 Jammer

Op zich is The Evil Within 2 geen slecht spel. Het heeft een ietwat meeslepend verhaal over de zoektocht naar je dochter, de controls zijn vele strakker, en de open world levels waren een goed idee. Alleen jammer dat alles wat onorigineel aanvoelt met filler-activiteiten zoals crafting en overduidelijke verwijzingen naar Twin Peaks. Voor mij was deze een grote teleurstelling omdat het nooit kan toppen aan de atmosfeer van zijn voorganger.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 4
  • Gameplay 6
  • Audio 7
  • Levensduur 6
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties