Vorige week is (na lang wachten) eindelijk de laatste episode van Tales from the Borderlands uitgekomen. Dit betekent dat Telltale Games er een goed jaar heeft over gedaan om ons de vijf episodes van het volledige verhaal te brengen. Je kan het spel spelen op android, iOS, Windows, OS X, PS3, PS4, XBox 360 of XBox One. Geekster ging na of het spel het wachten waard was.

Verhaal en personages

Tales from the Borderlands volgt het verhaal van Rhys, een corporate stoogie die voor de alom gehate Hyperion Corporation werkt, en van Fiona, een con artist op Pandora  (de slechtste planeet in het universum), die een beter leven voor zichzelf en haar zus Sasha wilt. In het begin van het verhaal lijken ze elkaar te haten en worden ze gevangen genomen door een gemaskerde vreemdeling. Ze worden gedwongen hun verhaal aan hem (en elkaar) te vertellen. Het kaderverhaal is efficiënt en bevat enkele leuke twists.

Wanneer Rhys een promotie misloopt (en “gepromoveerd” wordt tot assistant vice…janitor) besluit hij samen met zijn beste vriend/Hyperion accountant Vaughn wraak te nemen op zijn nieuwe baas, de slijmerige Vasquez. Deze laatste is immers van plan om een felbegeerde Vault Key te kopen op Pandora. Rhys en Vaughn stelen een koffer geld van Hyperion en trekken voor de eerste keer in hun leven naar Pandora op zoek naar de verkopers. Ondertussen bereiden Fiona en Sacha zich voor om een van de rijke Hyperion-zakken in de zak te zetten met de verkoop van een valse Vault Key. De verkoop loopt voor geen van beide partijen van een leien dakje, en wanneer Rhys en Fiona het geld proberen te bemachtigen stoten ze op Gortys, een robot die hen kan helpen om de echte Vault of the Traveler te vinden. Hun zoektocht wordt echter meermaals tegengewerkt door Rhys’ oude baas Vasquez, een boel bandieten, psychos en monsters, maar pas echt lastig wordt het wanneer Rhys een A.I. van ieders favoriete psychopaat, Handsome Jack, in zijn hoofd krijgt.

Rhys en Fiona moeten hun verhaal aan de gemaskerde vreemdeling zeggen. De identiteit van deze laatste is een van de beste plot twists van het hele spel.

Rhys en Fiona moeten hun verhaal aan de gemaskerde vreemdeling zeggen. De identiteit van deze laatste is een van de beste plot twists van het hele spel.

Het verhaal komt onder meer door de introducties een beetje traag op gang, maar vanaf een derde van de eerste episode krijgt het verhaal een tempo dat het slechts op een paar momenten verliest. Na elke episode zal je staan te popelen om de rest van het verhaal te ontdekken. Uiteindelijk is het een heel goed opzet, waarbij er geen grote plotholes zijn, en waarbij elk personage efficiënt gebruikt wordt. Rhys en Fiona blijven niet heel het spel bij elkaar, en het feit dat het spel de focus tussen beide wisselt, is heel leuk. Vooral in episode 1 wordt dit op zeer intelligente wijze gebruikt, aangezien je eenzelfde moment met elk personage moeten spelen, en je pas weet hoe alles nu eigenlijk ineen zat wanneer je de perspectieven van beide hebt kunnen zien. Je zal tijdens TftB heel vaak lachen, en soms een traantje wegpinken. Op het einde is er wel een beetje een deus ex machina, maar dit wordt gedaan om een veel erger (en toonbrekend) cliché te vermijden. De plot twists zijn goed bedacht en de (briljante) reveal van de identiteit van de gemaskerde vreemdeling zal je mond doen openvallen van verbazing en bewondering.

Sacha, Rhys, Fiona, Vaughn en Gortys vliegen op Loader Bot.

Sasha, Rhys, Fiona, Vaughn en Gortys vliegen op Loader Bot.

Het spel blinkt echt uit in zijn personages. Elk ervan is interessant en heeft een verhaal te vertellen. Zo werkt Rhys in het begin van het verhaal voor Hyperion en geeft hij niets om het leed dat ze de inwoners van Pandora aandoen, maar in de loop van het spel begint hij dit te beseffen (of hij echt tot inkeer komt, kan jij bepalen). Fiona toont dan weer de effecten die een leven op Pandora op iemand kunnen hebben, maar hoe ver deze effecten haar veranderen, ligt aan jou. Ze moet ook bepalen of ze oplichtster wilt blijven of vault hunter wilt worden.

Ook de nevenpersonages zijn leuk: Vaughn begint in het spel als nerdy vriend van Rhys, maar moet zijn eigen plaats in de wereld leren kennen. Sasha is net zoals haar zus een oplichtster, maar moet ervoor zorgen dat ze bepaalde mensen niet teveel kwetst. Vasquez is een echte slijmerige zak wiens – al dan niet gefaalde – opmerkingen je vaak zullen doen lachen. Bij de nevenpersonages (en soms tijdens het hele spel) wordt de show echter gestolen door de niet-menselijke exemplaren. De A.I. van Handsome Jack is even sadistisch en gestoord als de originele versie en geeft soms leuke commentaar op de wereld. Zijn (beperkte) emotionele scènes zijn ook hoogtepunten. De robotten Gortys en Loader Bot zijn echter de beste personages van heel het spel. Gortys is zo schattig in haar kinderlijke onschuld en hilarische, doch praktische, opmerkingen, terwijl Loader Bot is veel meer dan enkel iets om op vijanden af te sturen of als vervoermiddel te gebruiken.

Gortys is het beste nieuwe personage in het Borderlands-universum.

Gortys is het beste nieuwe personage in het Borderlands-universum.

Het hele spel ademt de Borderlands-sfeer uit. Van de (soms lege) containers met geld op Pandora tot de idiote Hyperion-werknemers of de intro’s en samenvattingen door buschauffeur Marcus, het universum wordt met liefde en respect behandeld. Naast alle locaties en items passeren ook een heleboel oude bekenden de revue: Handsome Jack, Scooter, Athena, Brick, Mordecai, Zer0 en nog veel anderen spelen een rol in Tales from the Borderlands. Het leuke is dat hun rol niet altijd zomaar tot een cameo kan herleid worden, aangezien sommigen van hen veel invloed hebben op het avontuur van Rhys en Fiona. Elk personage krijgt, zoals in de originele games, ook een (vaak bijzonder grappige) introductiekaart met hun naam en een of twee zinnen uitleg.

De introductiekaarten zijn terug.

De introductiekaarten zijn terug.

Waar het spel ook in uitblinkt, is humor. Het spel neemt zichzelf helemaal niet serieus en de dialogen zijn goed geschreven en zitten vol grappen. Ook de slapstickachtige momenten zorgden tenminste voor een glimlach. Daarnaast, wanneer Rhys en Fiona het verhaal aan het vertellen zijn, beweren ze tijdens de eerste episodes soms dingen die niet helemaal waar zijn. De gemaskerde vreemdeling heeft het meestal door wanneer deze unreliable narrators liegen (wat op hilarische wijze wordt getoond), maar soms is de waarheid vreemder dan hun leugens. Wat vaststaat is dat de grimmige uitstraling van de vorige Telltale-games succesvol vervangen is door een sfeer vol avontuur en humor.

Veel bloed, maar de reden waarom zal je luidop doen lachen.

Veel bloed, maar de reden waarom zal je luidop doen lachen.

Gameplay

Telltale Games houdt ervan te zeggen dat je keuzes het verhaal zullen aanpassen. Bij elke beslissing krijg je wel een bericht dat een bepaald personage je antwoord zal onthouden. Beeld je echter niet in dat je alles kan veranderen. Zoals bij elk Telltale spel ligt het grote verhaal (op een paar kleine omwegen na) helemaal vast. De Vault Key is bijvoorbeeld steeds vals, welke keuzes jij ook maakt, en Rhys, Fiona en co zullen bepaalde locaties altijd bezoeken. Heel soms passen je keuzes de volgorde van bepaalde gebeurtenissen aan, of kan je beslissen op welke wijze je personages aan gevaar proberen te ontsnappen. Deze keuzes hebben echter minder invloed op het verhaal dan je zou denken.

De keuzes die jij als speler moet maken, beïnvloeden eerder meestal de dialogen, en bepalen hoe sommige personages over elkaar denken. Als je het spel herspeelt, doe je het dus om andere dialogen en relaties tussen personages te zien. Speel je Rhys als iemand die kost wat kost de top in Hyperion wilt bereiken, of als iemand die eindelijk leert dat Hyperion bestaat uit een bende zakken? Is Fiona een schurk met een hart van goud of een medogenloze oplichtster? Het spel slaagt erin om de personages meerdere mogelijkheden voor hun persoonlijkheid te geven gebaseerd op jouw keuzes. De personages en dialogen komen hierdoor heel dynamisch over. Jammer genoeg lijkt dit op het einde van episode vijf niet altijd meer te gelden. Of je nu met een goed-of kwaadaardige Rhys of Fiona speelt, op het einde van het spel worden door hen steeds dezelfde keuzes gemaakt (die in sommige gevallen niet overeenkomen met de wijze waarop jij met de protagonisten hebt gespeeld). Welke keuzes je ook maakt, elke episode duurt tussen de twee en drie uur.

Je hebt telkens een paar seconden om een dialoogkeuze te maken, en dit heeft invloed op hoe personages over elkaar denken.

Je hebt telkens een paar seconden om een dialoogkeuze te maken, en dit heeft invloed op hoe personages over elkaar denken.

Wie een Telltale-spel speelt, weet ondertussen waar zich aan te verwachten. Qua gameplay wisselt ook TftB af tussen dialogen, exploration en quick-time events. Bij dialogen heb je telkens een vijftal seconden om een keuze te maken tussen mogelijke antwoorden. In tegenstelling tot andere games weet je bij dit spel meestal ook welke toon elk antwoord zal aannemen. Tijdens rustigere momenten kunnen Rhys en Fiona bepaalde locaties verder onderzoeken, en de aanvullende lore die je hier vindt zal menig Borderlands-fan bekoren of doen glimlachen. Het extra geld dat je ondertussen vindt, kan je gebruiken om cosmetische upgrades voor je personages of voertuig te kopen, of zelfs op het einde van het spel een extra optie te hebben, maar voor de rest is het niet belangrijk. Tenslotte bestaat de actie voornamelijk uit relatief eenvoudige quick-time events. Meestal moet je gewoon maximum één of twee acties doen per scène, maar vooral in episode 4 en 5 heeft Telltale iets wonderlijks gedaan: ze zijn erin geslaagd om met hun hilarische animatie quick-time boss battles weer leuk en interessant te maken! Dat dit anno 2015 nog kan, is niet minder dan een echt mirakel.

Je kan met je gevonden/gestolen geld (vooral) cosmetische beslissingen maken.

Je kan met je gevonden/gestolen geld (vooral) cosmetische beslissingen maken.

Voice acting, muziek en graphics

Dat de personages zo schitterend zijn en dat de humor zo goed overkomt, is deels te wijten aan de briljante voice actors. Een hele resem bekend talent heeft zijn of haar stem aan dit spel geleend. Troy Baker en Laura Bailey zijn in hun rollen van Rhys en Fiona even professioneel als altijd, maar vooral Dameon Clarke (als de A.I. van Handsome Jack), Ashley Johnson (als Gortys) en Patrick Warburton (als Vasquez) stelen de show. Ook de prestaties van onder meer Chris Hardwick, Erin Yvette en Nolan North zijn best te pruimen. De instrumentale muziek is, op een leuk hoofdthema (dat in het main menu een lange bewerkte versie heeft gekregen) na, niet zo opmerkelijk, maar de gebruikte gezongen muziek is heel passend gekozen.

Vasquez en Handsome Jack, 2 grote psychopaten met schitterende voice actors.

Vasquez en Handsome Jack, 2 grote psychopaten met schitterende voice actors.

Het spel behoudt de soms nogal ruwe cartoonachtige graphics van zowel andere Telltale Games als de voorgaande Borderlands-games. Vooral in de gelaatsuitdrukkingen is veel werk gestoken, maar soms lijken de achtergronden leger dan ze zouden kunnen zijn. De persoon die verantwoordelijk is voor de opening credits van elke episode verdient wel alle lof die we kunnen geven.

80%
80%
Grappig en avontuurlijk

Tales from the Borderlands is een schitterend en grappig spel voor wie van een goed verhaal houdt. Dankzij de flinke dosis humor krijg je een heel andere ervaring dan in de voorgaande Telltale Games-avonturen. De personages zijn slim uitgewerkt, levendig en een plezier om mee te spelen of naar te luisteren. De voice actors hebben puik werk geleverd, en het spel ademt de authentieke sfeer van Borderlands uit.

  • Story
    9
  • Gameplay
    8
  • Design
    7
  • Audio
    8
  • Replayability and Length
    8
Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geeky love is soundtracks.

Reacties