Starcraft II – Legacy of the Void (review)

0

De Protoss. Wie zijn ze? Wat doen ze? En waarom heeft Blizzard Entertainment een dikke hype-machine in gang gezet met de release van Starcraft II – Legacy of the Void?

Even opfrissen, wat is Starcraft? In 1998 liet Blizzard Entertainment een bommetje vallen in het land van real time strategy games. Een vlotte, maar uitdagende gameplay, drie heel aparte rassen met bakken karakter, een meeslepende single player campaign met ditto worldbuilding, en een multiplayer modus die de concurrentie uit het water blies. Starcraft had het allemaal en werd een verpletterend succes.

Het is de 25ste eeuw. Ergens in een verre uithoek van de kosmos krijgen menselijke kolonisten, de Terrans, het aan de stok met twee buitenaardse rassen. De Zerg, een zwerm organische nachtmerries die ganse planeten overspoelen, vallen de menselijke kolonies aan. De Protoss, een technologisch geavanceerd, maar oud ras, krijgen dit in de gaten en gaan er zich mee moeien. Al snel is het overal koekenbak. Epic storylines ensue.

We spoelen door naar 2010. Starcraft wordt ondanks z’n gezegende leeftijd nog steeds fanatiek gespeeld. Vooral in Zuid-Korea wordt het tot een Olympische discipline verheven. Live-uitzendingen op televisie zijn geen uitzondering. En na 12 jaar dienst komt Blizzard met een opvolger op de proppen: Starcraft II. Een nieuwe titel die moeiteloos de fakkel van z’n voorganger overneemt en verder draagt.

Blizzard gooit het echter wel over een andere boeg. Elk ras krijgt zijn eigen titel. De Terrans mogen de spits afbijten met Wings of Liberty. In 2013 krijgen de Zerg hun moment in the spotlights met de uitbreiding Heart of the Swarm. En nu, anno 2015, is het aan de Protoss, met Legacy of the Void. Geen expansion, maar een stand-alone titel die Starcraft II grondig dooreen rammelt.

SC2_Legacy_of_the_Void_The_Purifiers_tga_jpgcopy

Oorlog voeren in de ruimte – daar hoort een mooi uitzicht bij.

In Legacy of the Void vertolk je de fiere Artanis. Zijn doel: het opnieuw verenigen van de Protoss, die na het verliezen van hun thuiswereld Aiur op hun retour zijn. En de tijd dringt, want de kosmos wordt bedreigd door hun grootste vijand: de donkere god Amon. Een kwaad dat zijn oorsprong kent in het verleden dat de Protoss delen met de Zerg. Spoilers uitdelen gebeurt hier niet, maar we verklappen wel dat de Starcraft-mythologie een spetterende finale krijgt.

De single player campaign volgt hetzelfde patroon als zijn voorgangers. Je vertolkt je personage en vliegt in een schip van missie naar missie. Tussendoor krijg je de kans om je leger naar hartelust te customizen. En als je al die boekhouding beu bent, kun je praatjes slaan met andere personages die je op je queeste vergezellen. Een rpg is het allesbehalve, maar qua immersie kan het tellen.

Screenshot2015-11-14 14_54_07

Vlaggenschip The Spear of Adun – bijna even mooi als het onze.

De missies zijn business as usual, maar dan volgens de hoge Blizzard-standaarden. Variërende mission objectives stuwen de plot onder je neus voort, en gameplay wisselt naadloos af met cinematics en cutscenes. Secondary objectives zorgen voor wat extra uitdaging, en voor wie het allemaal wat te makkelijk is, kan de moeilijkheidsgraad opgeschroefd worden. Op elke unit zijn er drie verschillende variaties, allen uniek en altijd relevant.

SC2_Legacy_of_the_Void_BlizzCon_01_tga_jpgcopy

De customized units zorgen voor een pak diversiteit in de spelervaring.

Grensverleggend is het allemaal niet, maar de afwerking is dik in orde. Je voelt gewoon dat Blizzard enorm veel tijd gestoken heeft in het uitbouwen ervan. De storytelling is trouwens ook top notch, toegankelijk voor de nieuwkomer en diep genoeg voor de hardcore fan.

Legacy of the Void biedt ook de eerste diepe blik die we krijgen op de leefwereld van de Protoss. Een vreemd, maar herkenbaar volk dat zichzelf beter leert kennen, en er anders maar beter uitkomt. Het is minder menselijk dan de vorige campaigns, maar dat zet de deur dan weer open om thema’s aan te snijden die wat meer high brow zijn. Sci-fi buffs zullen bepaalde passages met open armen ontvangen.

Starcraft heeft z’n succes natuurlijk niet alleen aan straffe single player games te danken. Wie nog steeds niet verzadigd is, kan terecht in de multiplayer modus. Maar men weze gewaarschuwd, het gaat er daar een pak bruter aan toe dan in de campaign. Er is een reden dat Starcraft beelden oproept van furieus geklik, versleten toetsenborden en Koreaanse Übermenschen.

Screenshot2015-11-14 17_17_17

Carriers vergezeld van een Mothership – een stokpaardje van Protoss-liefhebbers.

Gelukkig heeft Blizzard wat gerief voorzien die de overgang wat minder bruusk maakt. Al sinds Heart of the Swarm zit er een trainingsmodus in het spel die met speciale objectives leert hoe je op een competitieve manier leert spelen. Ook is er de Versus A.I. modus die je toestaat computers in de pan te hakken. De moeilijkheidsgraad wordt na elk potje mooi aangepast naargelang je prestaties.

Voor de oude rotten onder jullie die een terugkeer naar de Starcraft-arena overwegen, zijn er ook enkele grondige veranderingen die het spel dooreenschudden. Het aantal werkers waarmee je begint is verdubbeld, en de hoeveelheid grondstoffen die je op een locatie kan verzamelen is teruggeschroefd.

Allebei diepgaande tweaks die al heel wat stof hebben doen opwaaien, maar Blizzard heeft er bewust voor gekozen. Het zorgt voor een snellere economische ontwikkeling én het dwingt spelers om veel sneller op het offensief te gaan. Het resultaat is dat je pittigere en snellere matchen krijgt. De downtime in het begin wordt zo goed als overgeslagen, wat geen slechte zet is als je weet dat Starcraft een van de top-titels is in het eSports-wereldje.

Screenshot2015-11-14 16_30_47

“Power overwhelming,” zei de Archon, en hij kreeg een Battlecruiser tegen het gezicht.

Eveneens nieuw in multiplayer is de Archon-modus. Niet een, maar twee spelers nemen controle over een kamp en pogen zo de tegenstand klein te krijgen. Het staat allerlei nieuwe speelwijzen toe: zoals een mooie taakverdeling, of uitvoerig split pushen. Of wat dacht je van een veteraan die een jonkie mee op sleeptouw neemt, en hem de knepen van het vak leert? Het valt nog te bezien of hier iets mee gaat gebeuren in het professioneel circuit, maar interessant is het zeker.  

Mag het allemaal wat meer casual zijn, dan kun je voor multiplayer-plezier terecht in de Co-op missions. Daar mag je kiezen uit zes generals die een erg specifieke speelstijl promoten. Ondergetekende is vooral dol op Artanis, die zijn troepen overal op het speelveld kan laten toekomen. 

SC2_Legacy_of_the_Void_Co-op_05_png_jpgcopy

Eén van de co-op missions: lelijke beesten aan gort schieten die een fort bestoken.

Wie co-op zegt, zegt natuurlijk ook spelen met vriendjes. Ook daar heeft Blizzard een verrassing in petto: de spawning mode. Beschik jij over Legacy of the Void, dan wordt iedereen in je party mee opgewaardeerd zolang jullie samen spelen. Mensen met een oudere versie, of zelfs een gratis account (de zogenaamde Starter Edition), kunnen zo gezellig een stukje van de taart meepikken. Wederom geen nieuwe functie, maar ze hebben het wel mooi behouden voor de nieuwe versie.
Altruïsme of snode marketing, het zal ons eerlijk gezegd worst wezen. Als er maar gespeeld wordt.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, is er de Starcraft Arcade. Hier kunnen allerlei community made mods gespeeld worden die soms erg ver gaan. Er zitten MOBA’s tussen, single player missions, en zelfs het Mario Party-achtige ongein dat Aiur Chef heet.

Was Starcraft II een auto, dan was het een model voor iedereen. Een blitse sportkar voor de Johnny uit de straat, een degelijke familiewagen, en een blinkende old-timer tegelijk. En ie drinkt net zoveel benzine als je erin giet, want ook op oude broodroosters met Windows Vista is het nog mooi speelbaar.

90%
90%
Klassebak

Starcraft heeft dan al flink wat kilometers op de teller zitten, van ouderdom heeft het nog lang geen last. En met Legacy of the Void heeft Blizzard bewezen dat ze nog lang niet van plan zijn om dit paradepaardje in de kast te leggen.  

  • Story
    8
  • Gameplay
    10
  • Design
    9
  • Audio
    9
  • Replayability
    9
Share.

About Author

Kenny Soete

Verslinder van cinema, ongoddelijke muziek en thematische spelen. Heeft een uitgesproken liefde voor sci-fi en 80ies neonverlichting. Houdt van de zee en alle vuurtorens daarrond.

Reacties