Bijna drie jaar nadat je voor de derde keer in de huid van Karl Fairburne mocht kruipen om enkele nazi’s een kopje kleiner te maken in Noord-Afrika, trek je nu met diezelfde OSS-officier (zeg maar de voorloper van de CIA) richting het Italië van 1943 voor Sniper Elite 4. Jouw doel? Verhinderen dat die stoute nazi’s een nieuw wonderwapen kunnen inzetten tegen de geallieerden. En ondertussen zo veel mogelijk bad guys in hun ballen schieten, natuurlijk.

Sniper Elite 4

Ontwikkelaar: Rebellion
Uitgever: Rebellion
Platform: PlayStation 4, Xbox One, pc
Aantal spelers: 1 (co-op tot 4, multiplayer tot 12)
Release: 14 februari 2017

Reviewcopy op pc, bekomen via uitgever.

De zachte onderbuik van de krokodil

In Sniper Elite 4 krijg je een lekker tripje richting Italië voorgeschoteld, om daar de nazi’s en fascisten aan te vallen via ‘de zachte onderbuik van de krokodil’ (de zwakke plek van de asmogendheden). Het verhaal – letterlijk niet veel meer dan ‘de Duitsers hebben een nieuw superwapen en jij moet verhinderen dat dat ook echt ingezet kan worden’ – wordt slechts summier gekaderd vooraleer je in de eerste missie ondergedompeld wordt, al zorgen de innerlijke monologen van Fairburne en de korte filmpjes tussen missies door wel nog voor enige context. Ook al behoort de Tweede Wereldoorlog tot dé settings bij uitstek voor iedereen die tegenwoordig een shooter uitbrengt en weet iedereen er bijgevolg wel wat vanaf, toch blijft het verhaal van Sniper Elite 4 (hoewel het zeker wel serieus bedoeld is) relatief dunnetjes. Maar is in dit soort games de actie en de gameplay niet nog net iets belangrijker? Jazeker, en op dat vlak hebben we gelukkig veel minder te klagen.

Sniper Elite 4

Ook dit keer kruip je in de huid van OSS-officier Karl Fairburne, sluipschutter eerste klas.

Een game als Sniper Elite 4 heeft als inherente eigenschap dat je je missies telkens zo geniepig mogelijk moet aanpakken, net zoals bijvoorbeeld Hitman zo’n spel is. Een sluipschutter is immers altijd iemand met ijzeren discipline, een engelengeduld en een onopvallendheid waarbij zelfs de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter verbleek. Geen paniek als jij eerder van het type ‘als niemand het overleeft, zijn er ook geen getuigen’ bent, want ook die aanpak is natuurlijk perfect mogelijk – dat je het concept van de reeks dan brutaal verkracht, is een morele last waar je zelf dan maar mee moet leren leven. Hoe dan ook zorgt het wel voor een enorm gevoel van voldoening wanneer je net op het juiste moment een kogel doorheen de oogkas, lever of testikels (oh ja, want zo klassevol is Sniper Elite 4 ook wel opnieuw) van een vijand jaagt.

Klotengame

Vooraleer je dat perfecte schot echter kan lossen, moet je wel nog met enkele factoren rekening houden. De Sniper Elite-reeks maakte in het verleden al furore met hun realistische ballistiek, en dat is ook voor dit vierde luik niet anders. Bij een schot vanop lange afstand moet je bijvoorbeeld rekening houden met hoe je kogel valt, terwijl je er bij élk schot sowieso goed aan doet om te wachten tot er genoeg randgeluid is. Een draaiende generator of een passerend vliegtuig kan genoeg zijn om ervoor te zorgen dat Fritz totaal geen idee heeft waarom Jürgen plots een extra luchtgaatje in zijn hersenpan heeft gekregen, waardoor jij als spook over het speelveld kan blijven dwalen. Word je wel opgemerkt, dan kan je alsnog kiezen voor de frontale aanval of je even terugtrekken om een nieuwe poging te wagen. Via je verrekijkers – die geregeld verder kunnen inzoomen dan de snipers waarover je kan beschikken – doe je er bovendien best aan om eerst de omgeving al eens te scouten. Zo weet je perfect wie waar patrouilleert, en waar de olievaten rondslingeren die bij ontploffing meteen enkele nazi’s in één klap kunnen zwartblakeren.

Sniper Elite 4

Soms krijgt een mens al eens genoeg van de stealth-aanpak, natuurlijk.

We hadden het daarnet al over de alom geprezen ballistiek waarop Sniper Elite 4 kan terugvallen, en dat sluit naadloos aan bij dat andere paradepaardje van de reeks: de kill cam. Wanneer je een perfect schot lost met je sniper – lege longen voor extra stabiliteit, vizier perfect gericht – krijg je namelijk in slow motion het traject te zien dat je kogel volgt richting vijand. Bij impact schakelt het zicht over naar x-ray, zodat je mooi te zien krijgt welk deel je nu net aan gort geknald hebt. En aangezien Rebellion ook de menselijke anatomie nog steeds trouw is gebleven, word je regelmatig getrakteerd op het zicht van een ontploffende lever, geperforeerde oogbal of geannihileerde teelbal. Ach, we hebben nooit gezegd dat oorlog voeren een mooie business is. Per soort schot (volledig onopgemerkt, met welk soort wapen, welk lichaamsdeel je raakt) krijg je als beloning wat XP, maar voor de meeste gamers is die nutshot toch gewoon het enige wat telt. En nadien den Duits horen vloeken omdat ze niet weten wie hen onder vuur neemt, natuurlijk.

Sniper Elite 4 nut shot

Score!

Ai, de AI

Alle kloterij – pun very much intended – even terzijde, moeten we toch ook even een pijnpuntje van Sniper Elite 4 aanhalen. Rebellion mag dan wel uitgepakken met het feit “dat de AI verbeterd is tegenover de vorige games”, op sommige momenten is dat helaas helemaal niet merkbaar. Akkoord, in het echte leven luidt de consensus ook dat iedereen met (neo)nazistische opvattingen waarschijnlijk te weinig zuurstof heeft gekregen bij de geboorte, maar in dit spel lijkt het alsof sommige soldaten al meerdere lobotomieën ondergaan hebben alvorens ze op het slagveld werden gedropt. Soms lukt het hen wel om je deftig te spotten vanop een afstand en je in de problemen te brengen, maar twee seconden later kan een volgende tegenstander je dan weer blindelings voorbijlopen in al zijn onwetendheid. In de hoogste moeilijkheidsgraad lijken de virtuele nazi’s net iets minder last te hebben van die achterlijkheid, maar in andere gevallen zal het je geregeld lukken om een lucky escape te forceren of om iemand te verrassen terwijl hij je al láng had kunnen opmerken.

In totaal krijg je in de campaign-modus acht verschillende missies op je bord (of negen, als je de DLC-missie ‘Target Führer’ meerekent). Dat betekent dat je tijdens een normale playthrough alles in totaal een tiental uurtjes in de campaign van Sniper Elite 4 kan steken vooraleer het je gelukt is om de stoute Duitsers in Italië te dwarsbomen. Wat wel bijdraagt aan de levensduur van deze game, zijn de grote open gebieden die je telkens voor de kiezen krijgt. In vergelijking met zijn voorgangers kan je in Sniper Elite 4 meer kilometers afleggen tijdens je missies – waardoor ook je mogelijke invalshoeken net wat uitgebreider worden – en geniet je van een pak meer vrijheid. Bovendien zijn er bij elke hoofdmissie nog enkele zijmissies beschikbaar die jou net iets langer ter plekke kunnen houden. Ook de weidse en diverse Italiaanse omgevingen zien er best goed uit. Mooi zo, want het oog wil toch ook wel wat terwijl je nazi’s aan het afknallen bent.

Sniper Elite 4 x-ray

Dankzij het x-rayzicht zie je perfect hoe en waar je je vijand ombrengt.

Multiplayerpret

Elke zichzelf respecterende shooter geeft uiteraard ook de nodige aandacht aan het multiplayergedeelte, en daar vormt Sniper Elite 4 geen uitzondering op. Zo kan je de campaign-modus ook met twee spelers tegelijk tackelen, maar ook de zuivere multiplayermodi schotelen je genoeg mogelijkheden voor om je een tijdje lang zoet te houden. Zo zijn er niet alleen de klassieke (team) death matches, maar heb je ook een spelmodus waarbij de winnaar diegene is die op het eind van het spel zijn kogels een zo lang mogelijke weg lieten afleggen richting die felbegeerde kill (of waarbij in teamverband gekeken wordt welk team nu net de langste afstanden liet optekenen). Ben je eerder fan van het aloude campen, dan is er ook een spelmodus waarbij beide teams van elkaar gescheiden zijn en elk een kant van de map toegewezen krijgen. Zo moét je wel de hele grenslijn in het oog houden, op zoek naar een tegenstander die nét op het goeie moment zijn kop laat zien. Voor wie het wat intenser mag zijn, is er dan weer een variant waarbij je samen met drie anderen steeds zwaardere waves van tegenstanders moet zien te overleven. Voor ieders plezier valt wel iéts te rapen in de zes verschillende maps die de multiplayer te bieden heeft.

Ondanks het feit dat de Tweede Wereldoorlog al dan niet wat afgezaagd is wegens té vaak gebruikt in gamewereld én het feit dat een reeks na vier games het risico loopt op een flauwe herkauwing van zichzelf te worden, doet Sniper Elite 4 het best wel goed. De singleplayer houdt je lang genoeg aan de praat om een meerwaarde te kunnen bieden, de multiplayer beschikt eveneens over een levensduur die niet al te snel uitdooft, en bovendien kan je altijd en overal wel érgens een tegenstander in de ballen schieten. Regelmatig vind je jezelf terug op het puntje van je stoel, omdat je zo gefocust bent om net op het goeie moment de trekker van je teergeliefde sniper over te halen. Voor wie wil, bevat de DLC-missie ‘Target Führer’ bovendien nog één mooi extra doelwit om in de ballen te raken…

7 Nazitastisch

Sniper Elite 4 zorgt voor een geslaagde verhuis van het slagveld van de Tweede Wereldoorlog van Noord-Afrika naar Italië, al hoef je niet per se de vorige delen gespeeld te hebben om van deze game te kunnen genieten. De diverse Italiaanse landschappen zien er telkens gezellig pittoresk uit, op die paar hordes nazi's na dan. Bovendien krijg je ook nu weer telkens opnieuw een enorm gevoel van voldoening wanneer je net op het goeie moment het perfecte schot kan afvuren, en zorgt die intensieve stealth voor een geslaagde spanning. Wie toch liever de bijwijlen achterlijke AI achterwege laat om op 'echte' vijanden te gaan schieten, kan terecht in de gevarieerde multiplayermodi. Al bij al een geslaagde game dus, zeker aangezien je dankzij de killcam geregeld eens in slow motion kan nagenieten van je schutterskunsten. Zeker wanneer je wéér eens een balzak doorklieft.

  • Verhaal 6
  • Vormgeving 7
  • Audio 7
  • Gameplay 7
  • Levensduur 8
Share.

About Author

Niels Vanden Driessche

Historicus, volleyballer, journalist en toekomstige wereldoverheerser, die in zijn vrije tijd al eens graag achter de PlayStation kruipt of virtuele titels viert op Football Manager.

Reacties