Op Gamescom 2016 konden we al even proeven van ontwikkelaar Thirty Three’s laatste creatie RunGunJumpGun. De psychedelische en veeleisende platform/runner was ons bijgebleven, maar amper drie weken later mochten we de finale versie voor jullie onder de loep nemen. Veel hoeven we niet te doen eigenlijk, al wat je moet weten over het spel bevindt zich al in de titel. Wel gaan we je vertellen of het degelijk werkt en de moeite waard is. Tipje van de sluier: RunGunJumpGun is de doem van alle gemakkelijk te gooien peripherals.

RunGunJumpGun

Ontwikkelaar: Thirty Three games
Uitgever: Gambitious
Platform: PC en Mac
Aantal spelers: 1
Release: 31 augustus 2016

Reviewcopy op pc, bekomen via de uitgever.

RunJumpGunRunJunGumpRumpGunJun….

RunGunJumpGun is niet meteen een titel die van de tong rolt. Het verhaal hierachter is dat studio Thirthy Three dit volledig onderschikte aan wat telt: het spel. De gameplay moest hard zijn, de die ‘n’ retry-factor hoog en de besturing volkomen foutloos. Tijd voor een diepzinnige titel was er niet. Eindresultaat is een naam die letterlijk heel zijn concept meteen uit de doeken doet: je loopt, je schiet, je springt en je schiet. Ze waren bijzonder blij met de eenvoudige titel. Erger nog, ze keken uit naar alle moeite die mensen zullen hebben met de titel. En toch had het er totaal anders kunnen uitzien. Want RunGunJumpGun bezit wel degelijk een verhaal met wat backstory. Literaire proza is het natuurlijk niet, het heeft meer iets weg van Super Meat Boy’s verhaal dan van Heavy Rain, maar het is er.

In een fictieve toekomst belichamen we een naamloze, eenzame ruimte-ingenieur crash-landend in een vervallen uithoek van het universum. Clichématig beantwoordde jij gewoon een distress signal maar het zonnestelsel waar je in beland bent bevat veel meer dan je zou willen vinden. Het is duidelijk dat hier lang geleden andere civilisaties leefden, civilisaties die ver voorstonden op de jouwe. De poppen gaan pas echt aan het dansen als de geesten van de overledenen je beginnen aan te spreken. Ze vertellen je over hun lot en manen je aan om Atomiks, kleine capsules energie, te verzamelen voor het te laat is. Wat ze doen weet je niet, maar de geesten vragen je deze te brengen naar de zon voor het te laat is. Zonder weg terug of idee om te ontsnappen lijkt de beste oplossing, hoe gek het ook klinkt, in te gaan op het verzoek van de doden…

Extreme Flappy Bird…

Een gestrande ruimte-ingenieur vragen om hulp en een gestrande ruimte-ingenieur helpen levend te ontsnappen zijn in RunGunJumpGun twee totaal verschillende zaken, getuige hiervan HET HELE SPEL! Concreet valt de gameplay te beschrijven als de hardste Flappy Bird ooit gemaakt. De vergelijking is echter om je een idee te geven van het spelverloop. Flappy Bird is een laagdrempelig flutspel dat je wil frustreren met opzettelijk gebrekkige besturing en onbestaand leveldesign. RunGunJumpGun is veeleisend klein spel dat je zal frustreren met opzettelijk leep-geplaatste obstakels en een perfecte besturing dat je nooit de schuld kan geven. Nuance…
.

Deze diashow vereist JavaScript.

Je personage loopt dus permanent naar rechts en je hebt twee manieren om de obstakels op je weg te overwinnen. Rechtdoor schieten en kapotmaken of naar de vloer richten en jezelf af te duwen tegen de weerslag. De subtiliteit zit hem de gevoeligheid van de schoten. Je machinegeweer vuurt een goeie zes kogels per seconde af. Schiet je te lang naar de vloer zal je onherroepelijk het plafond kussen, niet lang genoeg en niemand zal het een sprong noemen. Op zich al moeilijk te beheersen, maar het wordt erger. Obstakels op je weg moet je overhoop knallen, logisch, maar je geweer heeft slechts één loop. Je zal dus moeten kiezen wanneer waar schieten, en laat die combinatie nu net verschrikkelijk moeilijk zijn.

Wanneer je denkt dit te kunnen beslist RunGunJumpGun een nieuwe reality check in te voegen: het leveldesign. Thirthy Three Games maakte niet domweg een marathonversie maar nam de tijd om unieke en goedgebouwde levels met hun eigen bijkomende mechanieken te maken voor maximale beproeving. Het begint relatief zacht, wat cirkelzagen op de vloer, maar neemt duivelse proporties aan wanneer telegeleide raketten samen met turrets en laserdeuren je het leven zuur komen maken boven een gapende put spikes. En ja hoor, één foutje en je mag het allemaal terug van bij het begin proberen. Bij de eerste korte levels valt dit goed mee. De laatste paar uitdagingen vergen daarentegen alle focus en discipline in de wereld. Gelukkig, en zoals het hoort in het genre, kost een respawn amper een seconde.

…op LSD

Met ondertussen al wat screenshots gezien te hebben is de artistieke directie je zeker opgevallen. RunGunJumpGun gaat zoals zovele indie-spellen de pixel-art-toer op. Niets mis mee, maar we hebben zeker en vast al betere gezien en met meer detail. Het is echter het verblindende neon-kleurenpalet en de zware trap soundtrack die het meeste bijblijven. Het geheel wordt hierdoor een psychedelische ervaring die, gecombineerd met het vele sterven en nauwgezet herhalen van bewegingen, een staat van lichte trance uitlokt. Opnieuw en zoals zo vaak is artistieke directie een subjectief punt; trap-muziek zal niet voor iedereen weggelegd zijn. Wel moet een spel zijn eigen identiteit kweken, een passende artistieke keuze eigen maken, en dat is hier zeker en vast gelukt. Het enige minpuntje op artistiek vlak is dat de audioloops wat snel op de zenuwen kunnen werken, zeker als een level gewoonweg niet wilt lukken.

rungunjumpgun-7

Hardcore content

Daar waar de gameplay fantastisch is (maar niet per se ieders ding) kunnen we niet even positief zijn over de inhoud van het spel. Het spel biedt in totaal drie zones aan die elk 30 levels bezitten, in totaal goed voor een kleine drie uur spelplezier. Het cijfer is natuurlijk zeer afhankelijk van je kunnen en doorzettingsvermogen, zeker op de laatste 20 uitdagingen, maar meer dan een dagje spelen zal het niet kosten. Uiteraard kan je dan ook elk level opnieuw spelen met als doel alle Atomiks te verzamelen, maar ook dit duurt geen eeuwen. Gelukkig wordt het spel aan de zeer milde prijs van 8 euro aangeboden op steam, dus de prijs/kwaliteit-verhouding zit wel oké.Voor elke zone kan je ook een marathonmode vrijspelen. Helaas pakt de saus hier niet en rekenen we het niet echt bij de levensduur. De gameplay werd niet bedacht voor deze mode en is bijgevolg niet geschikt voor geïmproviseerde obstakels op eindeloze levels. RunGunJumpGun consumeer je dus best als tussendoortje, level per level wanneer het past. Niet alleen heb je er langer plezier aan, je controller zal je ook dankbaar zijn voor de gespreide martelsessies.

rungunjumpgun-2

RunGunJumpGun had ook perfect een mobiel spel kunnen zijn door zijn spelstructuur maar op mobiel zou niemand de ‘woekerprijs’ van 8 euro neertellen wanneer je gratis ‘zo-goed-als-hetzelfde’ kan downloaden. Persoonlijk ben ik niet rouwig om het feit dat deze titel nu niet verdrinkt in een zee van mediocriteit zonder de makers iets op te brengen voor de moeite. Desalniettemin zouden de makers, eens ze wat centen verdiend hebben, best het spel ook aanbieden op de nomadeconsoles 3DS en PS Vita. Zo kan de verslaving wat gestild worden wanneer je niet op de pc kan spelen.

7 Tussendoortje

RunGunJumpGun is geen hoogvlieger maar een perfect, zeer frustrerend, die 'n retry tussendoortje. De besturing is veeleisend, mechanieken zijn perfect afgesteld, de levels zijn aartsmoeilijk en, gekoppeld aan hun uniek design en passende soundtrack, blijven ze je ook bij. Alleen is RunGunJumpGun verschrikkelijk kort en kan het bijzonder repetitief zijn in grote dosissen. Ook zou het baat hebben bij een nomadeversie op 3DS of Vita, versies die nu niet bestaan. Kortom, als je het genre op zich kan pruimen is dit een leuk en goedkoop tussendoortje.

  • Verhaal 6.5
  • Vormgeving 7.5
  • Audio 8
  • Gameplay 8
  • Levensduur 6
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties