Review – Bloodborne (PS4)

1

Hou jij van sterven? Ga je hard op frustratie? Vind je BDSM een zachtaardige hobby? Ik heb het hier natuurlijk over de hype van het moment, Bloodborne. Het laatste hellegebroed, euhm, ik bedoel spel van From Software herneemt alles wat het succes heeft gemaakt van zijn franchises: hard, onverbiddelijk en beklijvend. Wat het hier ook vooral herneemt, is oorspronkelijk director Hidetaka Miyazaki tot groot jolijt van de fans. De man was namelijk afwezig voor Dark Souls 2 en het ontbreken van zijn genie was haast tastbaar in vergelijking met de eerdere ‘Souls‘ games. Heeft Miyazaki-san de lat terug op zijn plaats gezet? He most certainly did.

De opvolger van Dark Souls. We hebben op zich slechtere referenties gekend maar je kan moeilijk rond deze waarheid. De carrosserie is veranderd maar onder de motorkap ronkt nog steeds dezelfde machine van bloed en jouw tranen Net als al zijn voorgangers kent het spel geen medelijden en maakt sterven deel uit van de gang van zaken. Wederom is het dus stapvoets vooruitgang boeken in een bloedstollende en mysterieuze wereld totdat je hart het niet meer aan kan en je het spel neerlegt, om dan 20 minuten later toch voort te doen omdat je het hier toch niet bij kan laten.

 bloodborne-openingWat een leuke pittoreske stad

Welkom in Yarnham deze keer, een klein stadje bekend om zijn losse omgang met bloed experimenten en losgeslagen weerwolven. Als naamloze vreemdeling kom je wat ongelegen. Het is namelijk jachtseizoen in het pittoreske stadje en onder bevel van de kerk moet iedereen zich opsluiten en de straten overlaten aan de monsters. De jagers, zonder bijkomende titel, hebben vanaf dan vrij spel om te moorden wat ze willen en zo de straten van Yarnham veilig te stellen tot de volgende jacht. Buitengesloten op het verkeerde moment zul je dan zelf een jager moeten worden om te overleven en misschien te snappen wat er allemaal gaande is. Een uitgebreide character creation later wordt je gedropt in deze meedogenloze wereld. Het hele verhaal is naar de makers gewoonte enorm cryptisch met slechts flarden info en enkele cutscenes dat meer vragen doen rijzen dan antwoorden geven. We blijven weliswaar in het stramien van de Souls games; er is overduidelijk een bovennatuurlijke kracht aan het werk. Toegegeven, vele zaken hebben gewoon een andere (maar even vergezochte) naam gekregen zonder andere wijziging maar het is daarom niet minder origineel. Het verhaal is echt dik de moeite waard maar je moet het WILLEN weten om het te ontdekken, het spel geeft niets gratis weg. Het spel wil je je ‘geloof’ in vraag laten stellen en dat is altijd een interessant onderwerp, maar wanneer From Software dit doet kan je zeker een dijk van een scenario verwachten.

 bloodborne answersOp zoek naar antwoorden

Een groot deel van de mechanismes zijn dezelfde gebleven. Met elk verslagen monster verdien je bloed dat je kan spenderen om te levelen of om je wapens te verbeteren. Bazen zijn nog altijd aanwezig alsook de mogelijkheid om online hulp in te roepen van andere spelers. Zo kan je met maximum 2 extra jagers op pad gaan om je wat veiliger te voelen. Je kan nu, in tegenstelling tot Dark Souls, wel je partij met een paswoord vergrendelen als je niet met vreemden wil spelen. In gevechten heb je nog steeds de keuze tussen lichte en zware aanvallen en moet je voor alles rekening houden met je stamina.”Wat is er dan zo veranderd?”. Wel, het hele vechtsysteem werd herzien om zo dynamisch mogelijk te zijn en dat verandert een pak. Vaarwel zware harnassen en reusachtige schilden, gedaan met campen en afwachten. In Bloodborne moet je ervoor gaan en steeds in beweging blijven om zowel je vijanden te verrassen als om te vermijden dan je zelf tot moes geslagen wordt. Hiervoor werd het rollen uitgebreid met een dash dat snel ruimte tussen jezelf en de tegenstand creëert. Het tweede mechanisme om ervoor te zorgen dat er actie komt is het regeneratie systeem. Als je schade oploopt heb je twee opties. Optie 1: je gaat strategisch achteruit en gebruikt een van je 20 blood vials. Deze komen niet terug bij overlijden zoals in Dark Souls en je moet dus voorzichtig omspringen met je stock. Optie 2: wanneer je schade neemt sla je gewoon lekker terug. Je kan namelijk, gedurende een beperkte tijd, tot al je verloren levenspunten recupereren door de vijand te doen bloeden. Samen met de nieuwe bewegingsvrijheid wordt je dus meer dan ooit gestimuleerd om initiatief te nemen in gevechten. Daarbovenop kan je allerlei pistolen gebruiken om andermans aanvallen te onderbreken of hem te onthutsen, waarna je heerlijk bloederige counters kan uitvoeren. Als alles vlekkeloos in elkaar overgaat is dit enorm bevredigend. Nu, hoe stevig de uitdaging ook moge wezen, het is altijd vechten. Het is een hele kluif om knokken alleen al goed te doen maar verwacht geen verdere variatie dan af en toe springen om loot te grabbelen in je speelsessies. Elke vechtpartij is uniek maar je kan zeggen dat Bloodborne lichtjes repetitief is op dat vlak.

 Bloodborne bossNu ja initiatief nemen is gemakkelijker gezegd dan gedaan

Zoals ik al zei veranderen de typische uitrustingen, maar voor wapens geldt hetzelfde. Bloodborne bezit minder diversiteit hierin dan zijn voorgangers en dat zal ongetwijfeld fans van loot ontgoochelen. De bedoeling hiervan is echter dat je je zou hechten aan je wapen en het deel van je avatar maakt. Om het gebrek aan diversiteit tegen te gaan bezit elk wapen nu twee modi, soms radicaal verschillend van elkaar. Dit kan met één druk op L1, maar kan ook temidden je combo’s. Mijn trouwe sawblade, waar ik het spel van begin tot einde mee heb gedaan, klapt open in zijn tweede modus voor meer range in ruil voor wat snelheid. Bij andere wapens, zoals de riflespear, onthul je een kanon aan de tip van je speer. Elke persoon vind wel wat wils en nooit is er een wapen minder goed dan een ander. This is my riflespear. There are many like it, but this one is mine.

bloodborne trick weaponIn secundaire modus kunnen wapens drastisch veranderen. Dit is oorspronkelijk een shortsword.

Wapens kunnen op termijn en in ruil voor bloed ook opgewaardeerd worden, wat hun meer aanval of duurzaamheid geven, maar ook gem imprints vrijspelen. Dit laat je toe je wapen verder bij te sturen naar jouw speelstijl. Je kan hier status effecten toevoegen, statistieken verbeteren of je wapen radicaal van schadetype veranderen. Natuurlijk kan niet elk wapen elke soort gem ontvangen dus moet je hier goed kiezen welk wapen je wilt verbeteren. Deze veranderingen zijn niet permanent wat je toelaat ook te experimenteren met alle combinaties. Het is in zijn geheel niet alleen een goede mechanic maar het versterkt wederom het gevoel van ‘mijn vertrouwd wapen’

 bloodborne workshopHet is in aan deze tafel dat je je werktuig kan verbeteren

We verlaten de ruime perken van heroic fantasy zo eigen aan Dark Souls om ons onder te dompelen in de victoriaans/gotisch horror dat Yarnham en omstreken voorstellen. Torenhoge kathedralen, gure steegjes en weerwolven overheersen het eerste deel van het spel. Het duurt wel even voor het deze ‘Van Helsing’ setting verlaat, zeker als je een bepaalde baas maar niet geveld krijgt, maar diversifieert zich later. De decors zijn prachtig en scheppen een drukkende atmosfeer waar licht en duister een perfect dialoog voeren. Het ontbreken van een soundtrack versterk het agnstig gevoel en bij bazen drijven bombastische composities je tot het uiterste. Alles samen met een labyrintische maar o zo perfecte level design geeft je echt een overweldigend atmosfeer en je voelt je nooit op je gemak. Wanneer je dan een shortcut vind en beseft dat alles om je heen geen decor is maar geografisch klopt en te bezoeken valt is de brute kracht van de artistieke directie duidelijk. Alles is met elkaar verbonden, aan jou om je eigen weg uit te stippelen en op jacht te gaan. Bovendien is niets gemakshalve in het spel gestoken maar bezit elk huis, deur of gang een plaats in het verhaal. Dezelfde aandacht werd besteed aan de vele vijanden en bazen in het spel. Elkeen is lelijker en weerzinwekkender dan de vorige met animaties zo vlot en nadeloos als de beste VS fighting spellen. Er is echt niets goorder dan een hoop kadavers dat over je regenen vanuit een portaal in de bloodrode maan, maar wat is het goed gedaan. Helaas is het niet al goud wat blinkt op grafisch vlak. Zo zijn decors coherent maar minder gewaagd dan voordien en hun grauw kleurenpallet maken het geheel toch iets minder memorabel dan in de ‘souls’ games. Hier en daar zijn delen ook volledig mistig om extra spannend te zijn maar stiekem is het vooral om wat mankementen te verbergen. Het spel is niet lelijk maar haalt zeker niet het onderste uit de kan van de PS4. Kleine minpuntjes, al maakt de sfeer veel goed. Waar het schoentje echt wringt is het technisch aspect.

 Bloodborne™_20150325212504

Op vlak van optimisatie is er nog heel wat werk aan de winkel. Door de grote, volledig verbonden wereld zijn de laadtijden in Bloodborne tergend lang. Reken ongeveer 30 à 50 seconden per laadscherm. Hoe lang ze duren is erg op zich, maar als je het spel moet opnieuw laden elke keer je sterft, stopt aan een checkpoint of online de wereld van een andere speler betreed!!! Werkelijk onaanvaardbaar in een spel waar sterven en herbronnen deel uitmaakt van de ervaring. Elke frustratie dat je hebt door je dood wordt vertienvoudigd door dat wachten. Dit moet dringend een patch krijgen. Wat nog in die correctie mag zitten is de framerate. Als je alleen speelt is deze stabiel op een paar te verklaren uitzonderingen na. Eens online daarentegen is dit haast catastrofaal. Ben je coöperatief bezig valt er nog mee te leven, een foutje kan dan door je partner rechtgetrokken worden. Als je het online opneemt tegen een andere jager (PvP oftwel person versus person) is het al andere koek. Het vechtsysteem is zo nerveus en pietje precies dat het gewoon niet mogelijk is een deftig of eerlijk vuistgemeen te onderhouden als je maar 3 frames per seconde krijgt. Hierdoor sterven en bijgevolg weer een minuut laadscherm op je nek krijgen wordt heel snel ergerlijk. En winnen omdat je tegenstander versteent halfweg zijn combo is al even dom. Dit zijn echt slechte punten voor het spel maar hopelijk worden deze gauw gecorrigeerd.

 Bloodborne™_20150329214821Online spelen gaat maar verwacht een hakkelige ervaring

Nog een ontgoochelend punt voor het spel zijn de Chalice Dungeons. Deze werden al lang voor het spel uit was rijkelijk geadverteerd als game-changing maar schieten tekort. Het principe is simpel: Aan de hand van kelken, dat je doorheen het spel verzamelt, stel je gegevens van de kerker samen. Hoeveel verdiepen zal deze hebben en welke soort omgeving zal het zijn? Eens dit gedaan stelt de kerker zich ad random samen, met op het einde uiteraard een baas. Het doel van de makers is nobel, de levensduur optrekken naar oneindig door rogue-like elementen te gebruiken alleen is de uitvoering wat ondermaats. Elke level is een saaie opeenvolging van gevechten en het genie dat uitstraalt in het level design van Yarnham ontbreekt hier volledig. Je gaat van kamer naar kamer, moord alles uit en zo tot aan de baas. Eens daar merk je dat de bazen ook niets voorstellen in vergelijking met deze van Yarnham, het zijn gewoon grotere monsters dan in de rest van de kerker. Om het nog erger te maken brengen deze kerkers ook amper iets op. Slechts een handvol unieke voorwerpen en wapens zijn te vinden hierin en deze heb je al gauw verzamelt aangezien je er slechts 30min over doet om een kerker te kuisen. Je kan ze samen met vrienden uitspelen voor wat extra speelplezier maar is het gewoon niet zo plezant als samen door het echte spel trekken. Leuke toevoegingen dat helaas wat te kort schiet om de revolutie te worden.

 bloodborne chalice dungeonBazen in chalice dungeons zijn ontgoochelend en brengen weinig op

De levensduur van Bloodborne is moeilijk te evalueren. Naast het feit dat ieder zijn eigen weg zal banen door Yarnham is de levensduur ook volledig onderworpen aan hoe goed je bent. Het verhaal kan je in rechte lijn op 15u uitspelen maar het zou een enorme fout zijn om het hierbij te houden. Het spel krioelt van geheime voorwerpen, zones en PVP arena’s om te ontdekken. Als je alles ontdekt hebt kan je je kans wagen in Chalice Dungeons. Nu, deze zijn niet zo origineel als de setting van Yarnham maar de feature kan je nog een pak uren speelplezier bezorgen. En als je dan alles gedaan hebt (en F*ck! die! einbaas!) kan je het spel opkrikken naar New Game+ ad nauseam! Oneindig spelplezier per personage dus. Of je kan herbeginnen met andere wapens, of het spel eens offline en alleen proberen, enz. Er is echt meer dan genoeg te doen om je aankoop te vrijwaren al moet je echt stalen zenuwen hebben om vol te houden. Even heel duidelijk zijn: iedereen kan Bloodborne uitspelen maar het spel is niet voor iedereen weggelegd. Het vergt zowel perfecte uitvoering als tonnen geduld en dat moet nu eenmaal je ding zijn. Als je kan test je best eens een ‘souls’ game bij een vriend of vriendin om te weten of het je ligt. In conclusie, From Software mag dan veel ‘pikken’ uit zijn vorige spellen, deze Bloodborne kan zich succesvol onderscheiden van zijn voorgangers zonder miskenbaar te worden. Dat dit gevoel zo omnipresent is verklaart zich door de ontwikkelingstijd van 1 jaar, te kort om spellen van dit kaliber echt volledig te vernieuwen.  Toch, op 1 jaar zoiets afgelekt leveren en tegelijk verfrissend zijn is een waar exploot , zeker in deze tijden van reboots en HD-remakes. Bloodborne is gewoonweg de beste exclusive van de PS4, en deze niet spelen is een zonde waardig van de ergste straf in Yarnham.

85%
85%
Must play exclusive

Bloodborne moet je gewoon eens spelen. Het onderscheid zich voldoende van zijn voorganger in zowel speelstijl als setting om een niet te missen ervaring te zijn op PS4. De grootste minpunten zijn vooral van technische aard, met lange laadschermen en slechte frame rate bij online spelen als de ergste kwaaltjes. Desondanks is het spel een echte topper. Als je een reden zocht om een PS4 te kopen dan kan je nu stoppen en naar de winkel gaan. Vergeet de kalmeringsmiddelen niet.

  • Story
    9
  • Gameplay
    7.5
  • Design
    9
  • Audio
    8
  • Replayability
    9
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties