Het is al langer bekend dat we hier fans zijn van Capcom’s beste horrorfranchise.  De Resident Evil Origins Collection geeft je serieuze bang-for-your-buck, met de geremasterde versies van Resident Evil en zijn prequel Resident Evil Zero.

Het is nacht. Jij en je team zijn op zoek naar het missende Bravo Team. De helikopter dropt je aan de crash site. Monsterhonden zijn aan het feesten op lijken. Je rent samen met twee overlevende teamgenoten weg. In de verte zie je een villa. Je spurt ernaartoe en kunt net op de tijd de deuren dichtgooien als de honden zich ertegen aan werpen. Welcome to Spencer Mansion…

24 uur eerder: een trein wordt aangevallen door een massa intelligente bloedzuigers. Twee uur later: de helikopter van het Bravo Team – jouw team – crasht. De volgende twee dagen zullen jouw lot, dat van je vrienden, van Raccoon city en de wereld bepalen…

Deze diashow vereist JavaScript.

Old school is the best school

De Resident Evil-franchise was een mijlpaal in de gaming-geschiedenis, en het is geweldig dat deze titels opgefrist zijn voor de huidige gamegeneratie met vernieuwde graphics, zonder in te boeten aan atmosfeer. De verhalen hebben altijd geprobeerd om serieus over te komen, maar in combinatie met verschrikkelijke acteerprestaties komen deze twee ook weer over als geweldige gory horror B-films. Resident Evil Zero gaat over het groentje Rebecca, die op een trein gedwongen wordt om samen te werken met de crimineel Billy. Resident Evil vertelt het verhaal van de overlevende leden van het Alpha Team, die een sinister plot ontdekken in de labyrinth-achtige Spencer Mansion.

De games bieden twee besturingsopties aan: een nieuw controleschema waarbij je jouw personage beweegt in de richting waarin je de stick duwt, of de klassieke tankcontrols. Hierbij druk je vooruit om je personage vooruit te sturen, en druk je op links of rechts om hem te laten draaien. Met deze controls beweeg je dus niet lenig als een mens, maar eerder lomp en onhandig als een figuurlijke tank.

De tankcontrols in de Resident Evil-franchise zijn legendarisch. Ze zijn bijna perfect voor de franchise. Op zich is het geen goed controleschema, verre van, maar het is wel perfect voor een horrorgame. Games draaien in het algemeen rond het meester zijn van de situatie, zijnde als generaal in een strategy game of de murdermachine in een Call of Duty-game. Maar wat als je die controle wegneemt van de speler? Als je hem een onhandig controleschema in zijn handen duwt, en dat combineert met een vaste camera…
Dan creëer je pas spanning! Wat zit er in de uithoek van de kamer, net buiten het gezichtsveld van de camera? Is het een zombie, of gewoon een tikkende klok? Met deze controls word je gedwongen voortdurend op je tenen te lopen, aangezien je je op elk moment moet kunnen omdraaien om à la Scooby Doo weg te lopen. Of gewoon naar achter stappen om een paar kogels in het hoofd van de zombie te knallen, om hem erna in brand te steken. Dat kan ook.

Er is natuurlijk nog een extra reden om de originele tankcontrols aan te raden. Als je met het alternatieve controleschema aan het rondlopen bent, en je loopt van één camerahoek naar de andere, kan het gebeuren dat je gewoon terugloopt naar de vorige camerahoek omdat je met de controlestick nu Billy de verkeerde kant aan het uitsturen bent.

Resource management is altijd belangrijk geweest in de franchise en dat is het nog steeds in deze Resident Evil Origins Collection. Wat als je opeens in een baasgevecht terechtkomt en je hebt niet genoeg kogels omdat je vijf minuten eerder een groep zombies hebt neergeschoten? Jammer… Zoals de replicant zei op het einde van zijn prachtige monoloog in Blade Runner: “Time to die”. En het dan natuurlijk direct opnieuw te proberen door de laatste savefile te loaden.

Deze diashow vereist JavaScript.

From Zero to Hero

Resident Evil Zero was altijd de vreemde eend van de franchise. Niet vanwege de gameplay (want alle oude titels hebben de klassieke tankcontrols), niet alleen door het partner-zappingsysteem, maar ook vanwege de exclusiviteit. Voor deze remaster was Resident Evil Zero enkel uitgekomen op de Gamecube, met een latere Wii-port. Wie geen Nintendo-console in huis had, kon deze titel dan ook effectief niet spelen.

Het partnersysteem is zeer belangrijk, en je zal geregeld moeten wisselen tussen Rebecca en Billy om puzzels op te lossen. Rebecca kan kruiden combineren, waardoor je effectiever health kan terugkrijgen, maar ze is helaas vrij zwak in vergelijking met Billy. Deze is eerder de tank van dienst, met meer leven en grotere spierballen waarmee hij zware objecten kan verplaatsen. Tussen deze twee personages ga je geregeld moeten wisselen om puzzels op te lossen.

Een serieuze verbetering qua item management is de mogelijkheid om items te kunnen droppen waar je maar wilt. Dus niet meer heen en weer lopen tussen kisten om items te gaan halen, maar gewoon droppen wat je niet meer wilt en klaar ermee. Nadien verschijnt op je kaart waar de gedropte items liggen. Helaas zit je wel nog steeds te veel in de itemmenu’s. Plaats maken voor een extra item en items wisselen met elkaar, is geen toffe tijdsbesteding, en dit zul je helaas veel moeten doen de komende tien uur. Wat ook voor hoofdpijn zorgt, is hoe willekeurig je personage soms gedropte objecten opraapt. Geregeld zit je een minuut met je personage te manoeuvreren om die toch maar dat ene voorwerp te laten pakken.

Dan is er natuurlijk nog een mindere noot in het spel. De eerste titel was eng en zelfs claustrofobisch op sommige vlakken. Je was grotendeels op jezelf aangewezen tijdens je trip door de villa, maar hier ben je amper echt alleen omdat je partner altijd vlak achter je aan huppelt. Samen staat het komische duo iets te sterk en zelfs ondanks de verschrikkelijke monsters kan de prequel niet tippen aan Resident Evil qua sfeer, aangezien je nu op betrouwbare bijstand kan rekenen.

Fifty Shades of Billy, anyone?

Fifty Shades of Billy, anyone?

Naast het cringy gezelschap van Billy is er nog een laatste groot minpunt. Op zich zijn de graphics heel mooi, met de pre-rendered achtergronden en het flikkerende licht, maar verder hadden ze nog wat extra tijd kunnen steken in de modellen van de personages. In in-game cutscenes ziet Billy er soms zo blokkerig en hoekig uit dat je een brood kunt snijden met zijn armen.

Wat deze titel wel geweldig doet, is verschillende nieuwe monsters naar je kop gooien. Het centrale thema van dit spel is reuzendieren. Je vecht tegen een reuzenschorpioen, een duizendpoot XL, gigantische spinnen en dan zijn er natuurlijk nog de gevreesde bloedzuigers. Deze vormen zich om tot een soort van elastische zombie die zich letterlijk naar je toewerpt en het bloed vanonder je nagels haalt.

Deze diashow vereist JavaScript.

Enge monsters, een verlaten villa, en dan zijn er natuurlijk nog de puzzels als laatste grote kenmerk van de typische Resident Evil-gameplay. Wees niet bang om er een blad papier bij te nemen om wat notities te nemen, want er steken er weer een paar serieuze hersenkrakers tussen. Er zijn de klassieke schuifpuzzels, rekenpuzzels, logicapuzzels, en soms ook puzzels die gecompliceerd lijken, maar een belachelijk simpele oplossing hebben. Zo is er de onderstaande schaakpuzzel waarbij je dus NIET je schaaktalent moet bovenhalen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Als laatste grote pluspunt kun je na je eerste playthrough aan de slag met Albert Fucking (that’s his middlename) Wesker. Hij heeft een paar extra krachten; daarnaast krijgt ook Rebecca een evil make-over. Zeker de moeite om eens mee te prutsen als je nog een tweede maal dood en vernieling wilt zaaien onder het gemuteerde gespuis.

A quick Jill sandwich

Nu, aangezien deze titel al een tijd op de markt is, hebben we onze focus vooral op Resident Evil Zero gelegd. De originele Resident Evil Remaster is namelijk al een dik jaar beschikbaar, sinds januari 2015. Maar vergis je niet, de Remaster is nog steeds de superieure survival-horrorgame van de twee in deze collectie. Qua graphics en muziek staat deze ferm naast Resident Evil Zero, maar het verhaal is zoveel iconischer met Jill Valentine, Chris Redfield, Barry Burton en Albert Wesker. Eenmaal afgezet in Spencer Mansion krijg je de keuze tussen Chris en Jill, en beiden hebben hun pro’s en contra’s. Jill kan acht items vasthouden in plaats van zes, Chris is dan weer beter met wapens om zombies het leven zuur te maken.

Dan is er gameplaygewijs veel meer spanning, aangezien je grotendeels alleen kunt rondhuppelen in Spencer Mansion. Je zult helaas veel meer heen en weer moeten gaan naar kisten om extra items in te steken, maar in het algemeen is deze villa zoveel beter ontworpen dan die van zijn prequel. Zeker als je fan bent van enge ondergrondse kerkers.

Deze diashow vereist JavaScript.

7.8 A classic

Een geremasterde collectie van twee klassieke survival-horrorgames. Het is de aankoop zeker meer dan waard moest je een nostalgietrip willen of gewoon eens een klassieker voor de eerste keer wilt ervaren. De collectie bevat ook meer dan de twee games in een nieuw jasje; zo biedt het ook een alternatieve Wesker-mode aan en zijn er ook speciale outfits beschikbaar.

  • Story 8
  • Gameplay 8,5
  • Design 6
  • Audio 9
  • Replayability 8
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties