Resident Evil is terug van weggeweest. Na enkele jaren zwalpen met Operation Raccoon City en Umbrella Corps als dieptepunten, probeert Capcom de horrorreeks nieuw leven in te blazen met een vernieuwende aanpak. Staat Resident Evil 7: Biohazard op uit de doden of is dit de laatste stuiptrekking van een ooit legendarische franchise?

Resident Evil 7: Biohazard
Ontwikkelaar: Capcom
Uitgever: Capcom
Platform: PC – PS4 – XONE
Release: 24 januari 2017
Review gebaseerd op eigen gekocht winkelexemplaar

mensjes openritsen in Resident Evil 7

Weekendje bij de Bakers

We kruipen in de huid van Ethan Winters, een regular joe die in de zoektocht naar zijn vermiste vriendin terechtkomt in het vervallen landhuis van de familie Baker. Dit knusse gezinnetje verwelkomt je met open klauwen en maakt er een sport van om je te martelen en non-stop door het bouwvallige huis te jagen. Het merendeel van de 10 uur durende campagne speelt zich dan ook af in het nest van de Bakers, een knipoog naar Spencer Mansion uit de eerste game. Meer dan knipogen naar de rest van de franchise doet deeltje 7 trouwens niet. Het is dus absoluut geen must om meer dan 20 jaar aan achtergrondverhaal te kennen en dat kunnen we alleen maar toejuichen.

Verder is ook de verandering van het derde- naar het eerstepersoonsperspectief een schot in de roos. De dood staart je op die manier letterlijk in de ogen. Daarom is Resident Evil 7 dus ook perfect om gespeeld te worden met de PlayStation VR-bril. Tijdens het spelen zit je de hele tijd met de tanden op elkaar terwijl het angstzweet je uitbreekt, iets wat we al veel te lang niet meer gevoeld hebben tijdens het spelen van een Resident Evil-game. Capcom is ook wijselijk omgesprongen met het gebruik van voorwerpen. Kogels zijn schaars en meestal slechts één manier om je vijanden te vertragen. De beste remedie om te overleven blijft nog steeds al gillend de benen nemen, maar Ethan zal nooit een Olympische medaille hardlopen winnen. Om het geheel nog angstaanjagender te maken heeft de ontwikkelaar naar goede gewoonte de besturing heel traag en ‘clunky’ gemaakt. Dit past perfect bij de hele sfeer van de game en is dus niet echt storend te noemen.

Resident Evil 7 hervalt enkel tijdens overbodige bossfights in slechte gewoontes. Wanneer je uit het niets een hele tafel vol kogels en medicijnen vindt, weet je al hoe laat het is. De vijanden tijdens deze gevechten zijn ook niet veel meer dan ordinaire kogelsponzen, iets wat echt uit de toon valt bij de rest van deze uitstekende game. Dit zijn ook de enige momenten waar de slome besturing voor frustratie kan zorgen. Wanneer een kannibalistische gek je met een schop achterna zit, wil je maar al te graag dat extra tikkeltje sneller rennen. Gelukkig zijn deze hoofdstukken schaars en wegen ze niet op tegen de talloze positieve punten die Resident Evil 7 rijk is. De game had wel een tikkeltje uitdagender mogen zijn. De puzzels zijn namelijk dun gezaaid en wanneer je dan toch eentje moet oplossen, laat de game je bijna letterlijk naar de oplossing wandelen. Een klein beetje een gemiste kans voor de doorwinterde speler.

rolstoelpatiënten in Resident Evil 7
Remsporen en okselvijvers

Deze titel is van begin tot einde gemaakt met virtual reality in het achterhoofd en is met je PlayStation VR op nog veel beangstigender dan anders. De kakkerlakken kruipen over je handen en je kan de rottende stank van de vijanden bijna ruiken. Kippenvel gegarandeerd dus. Capcom heeft om misselijkheid tegen te gaan geopteerd om de speler te laten draaien in schokjes van 30 graden. Vooral bij aanvang van de game is dit enorm wennen maar na verloop van tijd is het alsof je nooit anders gespeeld hebt. Indien je te veel schrik hebt, geen nood. De game laat je namelijk op ieder moment wisselen tussen normale gameplay en VR-mode.

Een sfeervolle horrorgame als Resident Evil staat of valt met goede graphics en sublieme audio en ook dat heeft Capcom goed begrepen. Baker Mansion doet je veelvuldig walgen en je bent er geen seconde op je gemak. Bij elk geluidje vraag je je af of ma Baker, bijl in de hand, door de muur gaat springen of er simpelweg een muisje over de zoldervloer trippelde. De speler wordt van begin tot einde in een wurggreep van angst, okselvijvers en remsporen genomen. Resident Evil 7 laat je pas los wanneer de credits over het scherm rollen. Exact wat deze reeks nodig had.

De lijdensweg van protagonist Ethan duurt een kleine 10 uur. Wie alle collectibles en upgrades wil verzamelen kan de speelduur natuurlijk nog enkele uurtjes rekken. Na een eerste speelbeurt speel je tevens de Madhouse moeilijkheidsgraad vrij. In deze modus richten vijanden nog meer schade aan en helen je wonden niet meer automatisch. De wandelende doden komen ietsje sneller bij hun positieven en hebben meer lotgenoten op het feestje uitgenodigd. Om het extra pittig te maken zijn ook de locaties van alle items gewijzigd en word je spel minder vaak automatisch opgeslagen. Enkel voor die hard zombiemoordenaars!

de familie Baker in Resident Evil 7

Resident Evil 7: Biohazard bij bol.com

9 Awesome

Capcom zet Resident Evil terug op de kaart met een perfecte mix van first-person en pure horror. Dit audiovisuele pareltje zorgt tevens voor een sfeer om duimen en vingers bij af te likken en stelt zelden teleur. Verplichte kost voor iedereen die eens Komen Eten wil naspelen met een familie kannibalen. Eet smakelijk!

  • VERHAAL 9
  • VORMGEVING 9
  • AUDIO 9
  • GAMEPLAY 9
  • LEVENSDUUR 8
Share.

About Author

Reacties