Preview – Woolfe: The Redhood Diaries

3

Na een geslaagde demo op de Gamescom 2014 gaan we nog eens polshoogte nemen bij belgische studio GRIN en hun kickstarterproject Woolfe: The Redhood Diaries. De release van Woolfe op PC nadert met rasse schreden en in het eerste kwartaal van 2015 wordt het spel verwacht. Bovendien haalde Grin ook onlangs het kickstarterdoel om magic aan het spel te integreren, hoogtijd voor een update dus. Desondanks deze drukte kreeg ik wat tijd voor een speel- en vragensessie. De gestoorde twist op het alombekende  verhaal “Roodkapje” blonk uit in zijn demo door zijn mooie levels en leuke mechanics, maar het zorgde ook voor een hele hoop vragen. Wat vertelt de volgorde van de levels ons? Waarom gaat Red door de riolen van de stad? Waar is oma? Zijn we überhaupt op weg naar oma? Een hoop vragen waar ik een antwoord ga proberen op te zoeken.

Het belangrijkste ga ik al meegeven: het spel behoudt dezelfde releasedatum! Op al die andere vragen kreeg ik geen antwoord. Ik ga, ondanks het bezoek, zoals iedereen op de release moeten wachten. Wat ik wel kan, is wat dieper ingaan op de levels die ik voorgeschoteld kreeg. Het gaat hier nog steeds om een eerste versie van het spel, in het vakjargon alpha genoemd. Hou dus in het achterhoofd dat alles wat ik ga vertellen nog kan veranderen tegen dat Woolfe uitkomt.

Het eerste level was een langere versie van City, die we al zagen in de gamescom demo. Tal van kleine features gaven het level een meer afgewerkt gevoel. Zo krijgt het eerste deel van het level de nodige hulpboodschappen om alles uit te leggen aan de gamer. Het is niet opdringerig en integreert zich leuk aan de eerste ontdekking van de stad, waar we nog even gaan vertoeven. Red beweegt nog steeds op dezelfde, scherpe manier doorheen de mix van 2D en 3D levels. Het valt wel op dat het 3D element omnipresent is, zoals in de Little Big Planet reeks. Je kan overal wel eens op de voor- of achtergrond gaan snuffelen op zoek naar secrets en oplossingen voor puzzels en je zal dit ook nodig hebben. In de demo voelden de levels, ondanks hun diepte, wat lineair aan. In deze laatste alpha-versie dus niet en je zal af en toe op je stappen moeten terugkomen om een puzzel op te lossen. Het versterkt alleen maar de immersie in de stad, je neemt de omgeving dan goed in je op en merkt dan dat je helemaal alleen door de straten loopt. Alhoewel, helemaal alleen is gelogen.

woolfe levelEven niets doen en staren

Ulrica, want zo noemt de stad, wordt stevig bewaakt door een hoop speelgoedsoldaten zonder goedaardige bedoelingen. Aan Red om deze in de pan te hakken of voorbij deze te sluipen om levend te blijven. Het is hier dat de vooruitgang sinds de demo heel merkbaar is. Red kan nog steeds met haar bijl zwaaien zoals in de demo, maar het vechten wordt uitgebreid met combo’s en magie. Het staat nog in zijn kinderschoentjes, maar het geeft meer mogelijkheden tijdens de gevechten en maakt deze dus wat technischer. Combo’s uitvoeren in de lucht kon ik ook even uittesten maar dat zal beter van pas komen bij andere vijanden. De magische krachten van Red komen bovendien ook van pas tijdens de puzzels en het sneaken. Zo kon ik even stealth en teleport aan het werk te zien, maar helaas niet toegepast op een raadsel. Op vlak van gameplay heeft Woolfe dus nog heel wat in zijn mars.

Woolfe fight bad-ass Red met bad-ass bijl versus volgend slachtoffer

Vervolgens kreeg ik ook een langere versie van de Sewers level, met meer puzzel en platform elementen, te zien. De puzzels blijven tot nu toe grotendeels hetzelfde: je activeert een mechanisme en je kijkt wat het doet en hoe je door moet. Alleen zal je oplettend moeten zijn. Switches en draaiwielen liggen niet recht op je pad, maar benutten de diepte van de levels goed zonder onvindbaar te zijn. Waar Woolfe vooral in uitblinkt, is de manier waarop je de puzzels benadert eens je die hendel gevonden hebt. Soms moet je gewoon de juiste volgorde van zaken doen en een andere keer zal je je moeten haasten om door een deur te geraken. Geen enkele puzzel lijkt op een ander en je lost ze zelden de eerste keer op. De platform elementen passen perfect in deze puzzels en zijn uitgewerkt om je de nodige stress te bezorgen als je je moet haasten zonder je te frustreren. De talrijke checkpoints houden de frustratie ook weg van moeilijke stukken, waardoor je geniet van de game.

Woolfe-sewerDe Sewers zijn de kans om met heel wat dodelijke puzzels in aanvaring te komen

Woolfe revolutioneert weinig, maar doet alles uitstekend. Je hebt dus alle tijd om je te focussen op de setting en het verhaal, exact waar Grin studios je wil. Woolfe is en blijft vooral een sprookje, zij het een duister en mysterieus sprookje. Doorheen de levels – die elk een eigen, geslaagde stijl hebben – krijg je snippers van informatie door middel van geheimen of replieken van Red. Veel over het scenario is er echter nog niet gelost. Uit de vragensessie kan ik vertellen dat het verhaal je zal doen nadenken. De makers van Woolfe willen namelijk niet alles van het sprookje uit de doeken doen. De speler zal zijn eigen interpretatie moeten vinden en een plaats geven aan de psychologische thema’s die deze interpretatie van Roodkapje met zich meebrengen. De rest komen we te weten in 2015.

85%
85%
zeer goed

Kort en bondig, Woolfe hou je best in het oog. Het spel zal zeker geen gameplay grenzen weerleggen, maar het is veelbelovend: de realisatie is stevig, het plot maakt nieuwsgierig en de artistieke directie is gewoonweg top. Een goede ersatz is altijd beter dan een slechte innovatie zeggen ze dan. Zet dus een reminder klaar rond de lentewissel om een vaste waarde van je kindertijd eens vanuit een andere hoek te benaderen.

  • Verdict van het voorsmaakje
    8.5
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties