Middle-Earth: Shadow of Mordor was een leuk actiespel van ontwikkelaar Monolith Productions tijdens de vorige generatie. Het had misschien niet het beste verhaal, maar wel heel leuke gameplay en het unieke Nemesis-systeem. Het vervolg, Shadow of War, bouwt verder op zijn voorganger en nodigt ons opnieuw uit om hordes orcs zonder genade te doden of te brainwashen. Is het beter dan het vorige spel, of hebben we intussen alles al gezien? Geekster riep “RANGER!” naar volstrekt onbekenden en testte het voor jullie uit.

Middle Earth: Shadow of War

Ontwikkelaar: Monolith Productions
Uitgever: Warner Bros. Interactive Entertainment
Platform: pc, PS4, Xbox One
Aantal spelers: 1
Release: 10 oktober 2017
Reviewexemplaar op PS4 verkregen via uitgever.

Are we the baddies?

Waar Shadow of Mordor vooral originele personages gebruikte, kiest Shadow of War ervoor om bekende namen in een groot verhaal samen te weven. Door bepaalde plot twists krijg je al snel een gevoel dat je fan fiction aan het spelen bent. Aan de andere kant zitten er, zowel in het hoofdverhaal als in de side quests, een aantal spannende, grappige of zelfs epische momenten. De makers wisten dat ze fanfic geschreven hebben, maar zijn er volledig voor gegaan. Tolkien-liefhebbers die enkel de werken van de grote schrijver als canon beschouwen, zullen waarschijnlijk de anachronismen en de herinterpretatie van sommige personages niet echt kunnen smaken. Zowel het gewone einde als het “perfecte” einde van Shadow of War stellen in ieder geval wat teleur.

Shadow of War story 2

…moet je voorbij heel wat fan fiction raken.

Talion en zijn elf ghost buddy Celebrimbor zijn na Shadow of Mordor meer dan ooit van plan om Sauron neer te halen. De cliffhanger van het eerste spel wordt in de eerste minuut van Shadow of War wel even teniet gedaan zodat het duo niet meteen té krachtig is, maar naarmate het spel vordert blijken hun acties toch een belangrijk effect te hebben en moeten ze de prijs van macht goed beseffen. Jammer genoeg is Talion zelf nog steeds niet zo interessant, en heeft Celebrimbor zich zo goed als volledig en zonder veel variatie genesteld in zijn rol van psychopaat. De banter tussen de twee is soms grappig, maar je kan maar een aantal keer Celebrimbor de smeedkunsten van andere volken horen uitlachen voor je met je ogen gaat rollen. De andere personages zijn ook niet allemaal even boeiend, maar vervullen wel hun (voor het grootste deel voorspelbare) rol in het verhaal zonder irritant te worden.

Shadow of War story

Hoe ver willen Talion en Celebrimbor gaan om meer macht te vergaren?

De echte sterren van het spel, en de reden waarom je het speelt, zijn uiteraard de orcs, zowel de speciale orcs tijdens het verhaal en de willekeurige leiders. Ze komen nog steeds voor in vele willekeurige variaties, en de persoonlijke verhalen die je met hen opbouwt, vormen het hoogtepunt van Shadow of War. Aan de ene kant heb je de stoere orcs die gewoon iedereen willen doden, maar aan de andere kant heb je speciale rakkers zoals de orc die heel de tijd zingt, de orc die verliefd is op je, de orc die alles in rijm zegt of de orc die graag cosplayt als een van de drie vijandelijke luitenanten uit het eerste spel. Ook de variatie in de commentaar die ze geven op je acties is leuk. Soms willen ze gewoon gevangenen executeren, soms vallen ze je plotseling aan terwijl je aan het sluipen bent, en soms geven ze je tips als je te veel vergif gebruikt in hun dranktonnen. Het zijn dan ook de dynamische verhalen met hen die het spel de moeite waard maken. Iedereen heeft wel die orc die moeilijk is om te doden en na verslagen te zijn steeds terugkeert (zij het met telkens iets minder lichaamsdelen) om je op de meest onmogelijke momenten aan te vallen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tijdens het spelen ga je misschien gehecht raken aan je favoriete orcs of zelfs aan je vijanden, wat je soms over je eigen acties zal doen nadenken. Ook het feit dat Talion en vooral Celebrimbor de orcs als dingen of slaven zien, voelt soms een beetje te raar aan. Vooral de combinatie van brainwashing en vernedering, waardoor een orc volledig mentaal kan breken, laat soms een slechte smaak in je mond achter. Orcs zijn in principe meedogenloze vijanden en moordenaars, en met andere vijanden zou het allemaal veel controversiëler zijn, maar na de gevolgen te zien van het vernederen heb ik dit daarna zoveel mogelijk vermeden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Gotta catch (or kill) ‘em all

Qua gameplay is er nog steeds de mix van Arkham combat en het briljante Nemesis-systeem. Talion heeft een paar nieuwe en handige opties om tijdens gevechten te gebruiken en er zijn meer verschillende soorten vijanden, maar uiteindelijk zullen de gevechten heel vertrouwd aanvoelen. Meestal is dit leuk en kan een gevecht ontaarden in heerlijke chaos, maar heel soms merk je dat het vechten tegen meer dan pakweg twintig vijanden tegelijkertijd niet altijd even goed gaat, ook al wil het spel dat je het doet. Het kan frustrerend worden als Talion constant door projectielen, zwaarden of speren geraakt wordt die zich buiten je gezichtsveld bevinden of als hij zijn speciale aanvallen opeens gebruikt op een standaard-orc aan de andere kant van het scherm in plaats van de grote olog die vlak voor hem staat. Ook de controls als je op grote wezens zit, inclusief de nieuwe drakes, werken niet altijd zoals ze zouden moeten. Wat wel bijzonder fijn is, is de grotere mobiliteit: Talion heeft nu onder meer een double jump en kan nog steeds speed boosts krijgen, waardoor je je snel doorheen heel Mordor kan bewegen. Bij het klimmen kan het zoals bij zoveel open world games wel zijn dat Talion op gebouwen klimt waar jij helemaal niet naartoe wou gaan.

Shadow of War gameplay

De basisgameplay zal zeer vertrouwd zijn voor de veteranen.

Net zoals bij het verhaal, is ook het orc-gedeelte bij de gameplay het hoogtepunt. Het Nemesis-systeem, waarbij elke orc uniek is en een aantal eigen sterke en zwakke punten heeft, is beter dan ooit. Zowel de verschillende vaardigheden als de persoonlijke missies van je vijanden zijn uitgebreid, waardoor je je urenlang kan bezighouden met het perfecte leger te verzamelen of met orc-genocide uit te voeren. Shadow of War is hierdoor ook wat uitdagender dan zijn voorganger, maar sterven is nog steeds geen straf en zorgt voor een leuke evolutie bij je vijanden. Dat er nog steeds maar weinig andere spellen het Nemesis-systeem gebruiken, blijft een groot raadsel. Als je sterft, kan iemand anders de orc die jou gedood heeft in zijn of haar wereld ook gaan doden in ruil voor een beloning. De gevechten tegen de orc-captains zijn nog steeds heel leuk, maar andere bazen zijn eerder saaiere quick time events. Om je orcs sterker te maken, kan je hen niet alleen helpen op hun mini-missies, maar kan je hen ook de levensgevaarlijke fighting pits insturen, waar ze een andere orc-captain moeten zien te doden (zonder dat jij kan of mag helpen). Slimme keuzes naargelang je vijand bezorgt jouw orc de overwinning, maar uiteindelijk is het feit dat jij er niet echt veel aan kan doen een kleine teleurstelling.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dat Shadow of War graag veel vijanden tegelijk op je scherm brengt, merk je zeker op tijdens de belegeringen van de forten. Hierbij is het een goed idee om eerst de vijandelijke war chiefs aan jouw kant te brengen (of te vervangen door jouw luitenanten) voor je het massieve gevecht aangaat. Je moet dan snel een aantal controlepunten in het fort veroveren voor je in de grote zaal een laatste gevecht tegen de commandant van het fort kan voeren. Als je wint, is het fort voor jou, en kan je het verstevigen met allerhande leuke elementen. Online spelers kunnen immers (in hun spel) jouw fort aanvallen (in zowel een voor beide spelers risicoloze modus als een ranked mode).

Shadow of War fortress

Als je een fort aanvalt, kom je best met een grote strijdmacht.

Bij het upgraden van Talion heb je meer opties dan in Shadow of Mordor, maar zal je ook keuzes moeten maken. Je skills zijn deze keer verdeeld over zes verschillende skill trees, en bij elke vaardigheid kan je nu ook één extra mini-vaardigheid activeren maar moet je de andere vaardigheden links laten liggen. Ook je equipment werkt anders. Je steekt niet meer gewoon runen in je wapens, maar verandert constant je uitrusting, die nu met levels en een heleboel speciale vaardigheden werkt. Sorry, dolk die aan mijn dode zoon behoorde, de random dolk die ik van een orc-captain z’n lijk heb gehaald, heeft nét iets betere stats. Je kan Talion opbouwen zoals je het zelf wil: ga je voor de perfecte counters die je bonussen geven, of ben je eerder iemand die heel het slagveld in een vuurpoel wil veranderen of graag vanop een grote Graug alles tot moes slaat?

Deze diashow vereist JavaScript.

Alles van je wapens tot de orcs heeft een level, en deze RPG-insteek zorgt jammer genoeg ook voor microtransacties. Hoewel je deze volledig kan negeren, blijft het geen goede evolutie. In het spel verdien je zilveren mirian, waarmee je je forten kan upgraden of random loot boxes vol wapens en orcs kan kopen. Met gouden munten, die veel zeldzamer zijn maar die je nog steeds in het spel kan verdienen als je bepaalde uitdagingen voltooit, kan je betere kisten kopen. Het is echter allemaal niet nodig. Zelfs in de post game zorgen de loot boxes er enkel voor dat je… minder orcs moet bevechten omdat je al goede wapens of een goed leger hebt? Dat je dus de core gameplay van het spel negeert? Hoewel het op het einde wat grindy kan worden, zien wij het nut van de gratis of de te betalen loot boxes helemaal niet in. Ze zorgen er gewoon voor dat het allemaal wat sneller gaat, maar wij konden het spel gemakkelijk voltooien zonder extra geld te spenderen. Doe het dus niet!

Shadow of War mirotransactions

Shadow of War is op meerdere plekken niet echt subtiel over het bestaan van de microtransactions.

Uiteindelijk kan je als je wil veel doen in het spel. De main missions zijn in vier acts verdeeld, waarbij eigenlijk enkel de eerste twee arcs de kern van het spel zijn. De derde act is één snelle maar korte reeks gevechten en een niet zo uitdagende eindbaas. Act vier is de post game, waarbij je in de open wereld kan rondlopen en heel veel forten kan verdedigen (met als enige beloning een nogal teleurstellend en kort extra filmpje). Naast het hoofdverhaal heb je een respectabel aantal side quests, collectibles en uitdagingen om je speeltijd mee te verlengen. Je kan elke missie herspelen en proberen een perfecte score te halen, en je kunt ook elke dag een aantal andere uitdagingen aangaan of de speciale uitdagingen die je wapens versterken, proberen te voltooien. En uiteraard kun je gewoon zoveel mogelijk random orcs een kopje kleiner maken of in jouw leger inlijven. Toen we al even in act vier waren, begon het allemaal wat eentoniger te worden, maar wie wil, kan gemakkelijk meerdere tientallen uren in het spel steken.

Vakantiekiekjes

Shadow of War ziet er grafisch minder indrukwekkend uit dan gehoopt. Vooral de gezichten van de menselijke personages laten te wensen over. Die van de orcs zijn daarentegen wel heerlijk expressief. Je kan rondlopen in vijf verschillende omgevingen, zoals een stad, een vulkaanvlakte of een ijslandschap, en hier kun je soms mooie plekken vinden. Het ziet er echter niet uit als een plek waar de orcs echt leven. Je hebt hier en daar wel een kamp of wat gebouwen, maar de omgevingen lijken (op de imposante forten na) vaak enkel gebouwd om je wat gameplay-obstakels te geven of de vele collectibles in te verstoppen, en zijn uiteindelijk minder groot dan je op het eerste zicht zou vermoeden. De photo mode keert in alle glorie terug, en dankzij de vele filters kun je weer heel leuke foto’s maken op zo goed als elk moment in het spel. De muziek probeert (vooral tijdens de cutscenes) die van Howard Shore wat na te bootsen, maar is uiteindelijk niet zo speciaal. Bij de voice acting zijn het vooral de orcs die heel leuk zijn om naar te luisteren en klinken de andere personages niet zo interessant.

Deze diashow vereist JavaScript.

Middle-Earth: Shadow of War conclusie

Shadow of War doet alles wat een goede sequel moet doen: het biedt meer van de goede elementen van het vorige spel en breidt het op vele vlakken uit. Het Nemesis-systeem en de vele verschillende orcs vormen nog steeds het hoogtepunt van je ervaring. Jammer genoeg zijn er soms nog steeds een aantal irritante problemen, ziet het spel er niet ongelooflijk schitterend uit, en is het verhaal ook niet echt iets om naar huis over te schrijven. Het verhaal dat je zelf maakt samen met alle random orcs is gelukkig veel leuker. Je kan heel veel in het spel doen, maar na een tijdje wordt het allemaal wat eentonig. Shadow of War bevat microtransacties en de gevreesde loot boxes, die gelukkig totaal overbodig zijn.


Middle-Earth: Shadow of War bij bol.com

8 Uitgebreid

Middle-Earth: Shadow of War is op vele vlakken groter dan zijn voorganger en bevat nog steeds een hele hoop leuke momenten. Vooral de onvoorspelbare gebeurtenissen die door de dynamische interacties met orcs ontstaan, kunnen ons bekoren of hard doen lachen. De gameplay is leuk maar niet perfect, en het verhaal is pure fan fiction.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 7
  • Gameplay 8
  • Audio 7
  • Levensduur 8
Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geeky love is soundtracks.

Reacties