Metal Gear Solid V: The Phantom Pain is het vervolg op Ground Zeroes en is de zwanenzang van Hideo Kojima’s Metal Gear-reeks. Het vormt de laatste brug tussen de games met Big Boss en die met Solid Snake. Nu dit langverwachte spel er eindelijk is op pc, PS4, Xbox One, PS3 en Xbox 360, onderwierp Geekster het aan een lang, grondig en diepgaand onderzoek.

 

Disclaimer: deze review bevat zo weinig mogelijk spoilers. Over de inhoud van het verhaal zelf zeggen we niet veel. We bespreken wel de algemene thema’s en de gameplay van het spel en vermelden de locaties en de namen van de meeste personages.

 

Verhaal

Punished "Venom" Snake

Punished “Venom” Snake: granaatscherf in zijn schedel en een mechanische linkerarm.

The Phantom Pain speelt zich af negen jaar na het explosieve einde van Ground Zeroes. Punished “Venom” Snake wordt na een lange coma wakker in een hospitaal in Cyprus in de jaren ‘80, maar lijdt aan gedeeltelijk geheugenverlies en is zijn linkerarm kwijt. Al snel komt hij weer in contact met oude bekenden Ocelot en Kaz. Zij willen met zijn hulp hun zeebasis/soldatenclubje Mother Base heropbouwen en wraak nemen op de persoon en de organisatie verantwoordelijk voor de gebeurtenissen uit Ground Zeroes, Skull Face en Cipher. Om hun privéleger te bekostigen en om de locatie van Skull Face te vinden sturen ze Snake op verschillende missies doorheen Afghanistan (vol met Sovjet-troepen) en Afrika (vol met immorele huurlingen).

Ook Kaz heeft al betere tijden gekend.

Ook Kaz heeft al betere tijden gekend.

Het verhaal heeft een paar uitermate goede momenten, zoals de lange proloog die ons het jammer doet vinden dat we nooit Silent Hills zullen kunnen spelen. Daarnaast zijn er ook een aantal goed uitgewerkte scènes tijdens de missies en op Mother Base, die perfect naast andere spectaculaire momenten uit deze reeks kunnen geplaatst worden. Er zijn echter een paar pijnpunten. We sommen de belangrijkste even op:

  • Het tweedelige plan van Skull Face is best origineel, maar Skull Face zelf stelt zeker tegen het einde van het verhaal een beetje teleur.
  • The Phantom Pain bevat een reden waarom Big Boss in de originele Metal Gear de antagonist is, maar de uitleg is niet zo bevredigend als we gehoopt hadden.
  • Er is ook een narratieve reden waarom de vrouwelijke sniper Quiet beduidend minder kleren aanheeft dan gezond lijkt in een combat zone, maar die is niet zo overtuigend. Het camerawerk doet ons eerder aan de woorden fan service denken. Jammer, want als personage is ze sterk en badass.
  • Ten slotte is het duidelijk (dankzij een documentaire die bij speciale edities van het spel meegeleverd werd) dat er nog een extra finale moest zijn, om de verhaallijnen van bepaalde personages af te werken. Zonder deze extra laatste missie blijven we hangen met het gevoel een spel gespeeld te hebben dat net op het einde onvolledig is, wat misschien een andere vorm van phantom pain zou kunnen zijn.
Het is moeilijker dan je denkt een afbeelding van Quiet te vinden die niet NSFW is...

Het is moeilijker dan je denkt een afbeelding van Quiet te vinden die niet NSFW is…

Deze punten mogen echter de pret niet bederven: het verhaal is nog steeds pure Metal Gear. Hoewel we het woord nanomachines niet horen vallen, is er een andere uitleg voor bovennatuurlijke fenomenen. Er zijn nog steeds hilarische gesprekken tussen guards of tussen kameraden op Mother Base. Oude vrienden of toekomstige vijanden passeren de revue, en het is interessant om te zien hoe The Phantom Pain onze gedachten over deze personages, bijvoorbeeld Huey en Kaz, doet veranderen. Nieuwe personages, zoals Quiet en Code Talker, zijn ook interessant en verdienen hun plaats in de Metal Gear-geschiedenis.

Huey zal er alles aan doen om grote mechs te kunnen bouwen,

Huey zal er alles aan doen om grote mechs te kunnen bouwen.

Het verhaal draait rond de thema’s wraak en gemis, en is dus duidelijk donkerder dan in de vorige games. Je zal kindsoldaten en meerdere folterscènes zien. Weg is de ietwat goedgelovige Snake die ons deed glimlachen met redevoeringen over kartonnen dozen of door zijn geloof in de Kerstman. Snake herhaalt ook niet meer elk nieuw concept in de vorm van een vraag. Deze Snake is pure business, en is geen spraakwaterval. Zelfs in de extra conversaties op de cassettes laat hij het woord eerder over aan Kaz of Ocelot. Wat ook voor het grootste deel verdwenen is, zijn cutscenes of conversaties die een uur duren. Je zal nooit langer dan tien minuten je controller neerleggen voor je hem weer moet vastnemen om verder te spelen. De codec calls uit vorige games spelen zich nu op cassettes af die je kan beluisteren terwijl je aan het spelen bent, wat het tempo van het spel vlotter en beter maakt.

 

Gameplay

Vernieuwd en beter

The Phantom Pain bevat de beste gameplay uit de hele Metal Gear reeks. Oude concepten zijn verder uitgewerkt en verbeterd. Je moet nog steeds proberen zo weinig mogelijk gezien te worden en doet er zoals altijd beter aan om vijanden te verdoven dan ze met een dodelijk wapen neer te schieten. Je kan nog steeds vijanden onder schot houden en ondervragen over de locatie van hun strijdmakkers, resources, gevangenen, voertuigen, etc. Ieders geliefde cardboard box kan op meer manieren dan ooit gebruikt worden en je kleren bepalen nog steeds in welk terrein je beter of minder goed te zien bent. De Reflex Mode uit Ground Zeroes keert ook terug: word je gezien, dan heb je een paar seconden om in slow motion vijanden alsnog uit te schakelen voor ze alarm slaan. Hoewel je hier minder punten voor krijgt, zijn dit vaak spannende en bloedstollende momenten. Als je wapens leeggeschoten zijn, als je fulton balloons op zijn of als je gewoon van outfit/wapens/items wil veranderen, kan je via je helikopter de benodigde spullen laten leveren met een airdrop op de gewenste plaats van de map (behalve in gebouwen, natuurlijk).

They'll never see me coming!

They’ll never see me coming!

Ground Zeroes probeerde het concept al even uit met Camp Omega, maar The Phantom Pain is nu een echte open world MGS. De grootste verandering is dus de omvang van het spel. Het speelt zich af op twee massieve maps, een in Afghanistan en een in Afrika, waarop je missies kan doen of gewoon kan rondsluipen. Je hebt bij zo goed als alle missies meerdere mogelijkheden en routes om een basis binnen te dringen. Je kan verder ook nog kiezen om overdag of ‘s nachts aan je missie te beginnen. Dit heeft belangrijke gevolgen. Overdag zijn er andere patrouilles dan ‘s nachts. Als het donker is zullen sommige vijanden slapen, maar andere guards gebruiken dan meer zoeklichten. Ook het weer kan veranderen: een zandstorm in Afghanistan of een regenbui of mist in Afrika hebben gevolgen op je speelstijl.

METAL GEAR SOLID V: THE PHANTOM PAIN_20150901223937

Afghanistan

Je speelstijl zal ook gevolgen hebben op het spel. Vijanden zullen zich aanpassen aan jouw acties. Als je een hele tijd met headshots van je tranquiliser pistol vijanden verdoofd, zullen je vijanden opeens helmen beginnen dragen. Schoten op het lichaam resulteren na een tijdje in vijanden met meer armor. Als je steeds ‘s nachts je missies begint, zullen vijanden reageren door night vision goggles te gebruiken. Wie gas gebruikt zal na een tijdje guards met gasmaskers zien rondlopen. Dit alles zorgt ervoor dat je ofwel moet proberen om je speelstijl gevarieerd te houden, of dat je moet proberen om een andere oplossing voor deze nieuwe problemen te vinden. De A.I. van de guards is beter dan ooit, maar is wel nog steeds gemakkelijk te manipuleren. Aan de andere kant is het een verrassing als een vijand voor de eerste keer tijdens een alert phase niet blindelings voorbij de hoek loopt waar jij staat te wachten om hem vast te grijpen, maar hoeken met een wijde boog en met een wapen in de aanslag benadert. Ze roepen ook snel om versterking en zullen bij het minste probleem (verdwenen gevangenen of resources, ontploffingen, wakker worden na verdoofd te zijn, het horen van een fulton, zicht op Snake, etc.) alarm slaan.

Buddy adventures in Africa!

Buddy adventures in Africa!

Neunundneunzig Luftballons

Het fulton recovery system maakt zijn triomfantelijke terugkeer in dit spel. Wie in Peace Walker alle vijanden aan een ballonnetje hing en meenam naar zijn basis, zal blij zijn te horen dat dit in The Phantom Pain weer een bijzonder belangrijk gameplay-onderdeel is. Mother Base moet immers groeien, en hoewel je vrijwilligers krijgt, kan je overal soldaten vinden die ook best goed op jouw basis zouden functioneren. Even verdoven of dwingen te gaan liggen, er een ballon aanhangen, een klein verblijf in je brig/brainwashing facility, en je hebt een nieuwe trouwe soldaat. Je kan in dit spel niet alleen mensen fultonnen, maar ook verschillende dieren, en na een paar upgrades zelfs containers, voertuigen of grote wapens zoals mortieren of afweergeschut. Het blijft leuk om soldaten of dieren te zien reageren op het feit dat ze opeens in de lucht getrokken gaan worden. De voertuigen die je fultont, zoals vrachtwagens, jeeps of tanks, kan je trouwens daarna zelf gebruiken tijdens je missies of random sluiptochten.

Nieuwe vriendjes (na wat brainwashen)!

Nieuwe vriendjes (na wat brainwashen)!

Eenmaal ze overtuigd zijn om voor jou te werken, worden soldaten (met een nieuwe, vaak hilarische codenaam) in de meest gepaste unit geplaatst. Sommige soldaten hebben trouwens extra skills die hun functionaliteit in hun nieuwe unit verbeteren (of verminderen). De Combat unit bevat soldaten waarmee je in de plaats van Snake zelf op missie kan gaan of die je op extra missies kan sturen. R&D ontwikkelt nieuwe wapens en equipment, de Base Development unit zorgt ervoor dat je basis sneller opgebouwd wordt en meer resources oplevert. De Intel unit geeft je informatie over de locatie van vijanden en de Support unit stuurt je nieuwe wapens of meer ammo op terwijl je in the field bent. Ten slotte houdt de Medical unit de gezondheid van je soldaten in de gaten en beschermt de Security unit je extra basissen online. Je kan op Mother Base zelf rondlopen, maar jammer genoeg is er niet zoveel te doen als we gehoopt hadden. Je zal misschien één keer op de meeste platformen komen terwijl je speelt. Het lijkt een gemiste kans. Je keert meestal enkel terug om je te douchen (zodat je niet gaat stinken), om het moraal van de troepen te verhogen, of om diamanten te zoeken.

Hungry Hippo sturen we naar de Support unit of de Medical unit.

Hungry Hippo sturen we naar de Support unit of de Medical unit.

The cost of war

Om dit allemaal te bekostigen heb je Gross Military Product (GMP) nodig. Een helikopter roepen, iemand of iets fultonnen, nieuwe wapens of hulpmiddelen researchen, equipment laten airdroppen, etc.: het kost allemaal GMP. Gelukkig word je voor je missies goed betaald, en naargelang je prestatie kan er een bonus inzitten. Ook dieren die je “redt” uit de oorlogsgebieden brengen GMP op, en je kan overtollige voertuigen of grote wapens verkopen. Ten slotte kan je ook overal ruwe diamanten vinden die automatisch in GMP omgezet worden. Dit alles leidt ertoe dat je altijd wel GMP genoeg hebt om te researchen wat je wilt, maar dat je niet alles tegelijk kan researchen. Naast GMP heb je ook verschillende resources nodig, zoals fuel of biological material. Deze worden (langzaam) aangemaakt en verwerkt door je basis, maar je kan ze gelukkig ook vinden in de verschillende basissen en outposts. Jammer genoeg vind je ze ofwel in kleine dozen van 100, ofwel in massieve containers van 750-7500. Deze laatste worden echter niet meteen aan je totaal toegevoegd, maar moeten langzaam verwerkt worden op je basis. Zeker tegen het einde van het spel zal je hier bijzonder veel van nodig hebben, en het wachten tot je unprocessed materials eindelijk aan je voorraad toegevoegd worden, kan irritant zijn. Ten slotte resulteren je acties ook in het krijgen of verliezen van heroism, een ranking die ervoor zorgt dat zowel je vrijwilligers als je ontvoerde vijanden betere stats hebben. Na een tijdje zal je alleen nog maar soldaten willen vanaf een bepaalde rank en laat je de rest verdoofd of dood op de grond liggen.

Je zal veel GMP nodig hebben om alles te researchen.

Je zal veel GMP nodig hebben om alles te researchen.

Missies

De main missions zelf spelen zich af in en rond de grote basissen en kleinere outposts in Afghanistan en Afrika, en zijn voldoende gevarieerd om interessant te blijven. Je kiest de opdracht, je equipment en eventueel een voertuig en buddy, en je laat de helikopter je in de buurt van je target droppen. Hoewel je in sommige missies maar één basis of outpost moet infiltreren, moet je in veel gevallen (en zeker in de meer memorabele) je stealth skills tonen in meerdere outposts of basissen. Sommige missies kunnen dan ook heel lang duren, en het is heel bevredigend om zonder gezien te worden door meer dan één basis te sluipen en een goede score te krijgen. Tegen het einde van het spel moet je ook een klein aantal main missions herspelen met een extra moeilijkheidsgraad: zonder equipment eraan beginnen, moeilijkere vijanden bevechten of automatisch falen als je gezien wordt. Niet alle main missions zijn even spectaculair, maar er zijn toch een aantal epische momenten die je zeker bij zullen blijven. Er zijn weinig boss battles, maar ze zijn wel stuk voor stuk memorabel.

Als je geen missies aan het spelen bent, kan je naar hartenlust basissen en outposts infiltreren op zoek naar resources, cassettes of extra personeel. Daarnaast kan je je ook wagen aan een van de vele side missions. Dat zijn kleine avonturen die normaal gezien tussen de 5 en 10 minuten kosten. Hierbij moet je extra soldaten extracten, zeldzame dieren zoeken, mijnen ontmantelen, voertuigen of resources stelen, gevangenen bevrijden, etc. Eenmaal de side mission voltooid is of de vijandelijke outpost weer beroofd is van resources, kan je met je helikopter terugkeren naar Mother Base. Wie na de eerste trailer voor MGSV de woorden open world met enige terughoudendheid bekeek, kan dus op zijn beide oren slapen: naast de main missions is er nog bijzonder veel te doen in het spel.

Je kan side missions vanuit je helikopter of in het terrein zelf beginnen.

Je kan side missions vanuit je helikopter of in het terrein zelf beginnen.

MGSV volgt de structuur die we in Peace Walker voor het eerst gezien hebben. Hoewel het verhaal vaststaat en lineair is, kan je vaak kiezen tussen een aantal missies, of kan je oudere opdrachten zoveel herspelen als je wilt. Als er dus een bijzonder spectaculair moment of spectaculaire cutscene is, kan je deze dus naar hartenlust opnieuw beleven of bekijken. Je moet dus niet meer een tiental save files op verschillende plekken in het verhaal hebben of op Youtube gaan zoeken.

De verschillende missies uitspelen, is helemaal niet zo moeilijk. Of je het nu zo stil mogelijk of met guns blazing doet, uiteindelijk bereik je het einde wel. Wat echter vaak moeilijker is, is het behalen van de felbegeerde S-rank. Al je acties zorgen beïnvloeden je evaluatie en wie een S-rank wilt zal snel, accuraat en quasi onzichtbaar moeten zijn. In missies die soms tussen een half uur en een uur duren leidt dat ertoe dat elke fout je kans op een S-rank drastisch kan verkleinen. Elke missie heeft daarnaast nog een aantal extra objectives, zoals het vinden van extra intel of het extracten van extra gevangen of soldaten. Hoewel je deze objectives ook tijdens je eerste poging kan voltooien, krijg je die lijst pas nadat je de opdracht voor de eerste keer volbracht hebt. Het streven naar S-ranks en het proberen te voltooien van extra objectives zorgen dus voor nog meer replayability.

Van de eerste keer een S-rank halen in de proloog is nog redelijk gemakkelijk. In de andere missies daarentegen...

Van de eerste keer een S-rank halen in de proloog is nog redelijk gemakkelijk. In de andere missies daarentegen…

The buddy system

Je staat er in de massieve wereld niet alleen voor, want als je wilt, word je op je missies en sluiptochten telkens vergezeld door één van je buddies. Snake kan geholpen worden door D-Horse, D-Dog, de sniper Quiet of D-Walker, een berijdbare mini-mech. Deze buddies vergemakkelijken het verplaatsen tussen outposts of het neutraliseren van vijandelijke kampen. D-Horse is er vooral voor de mobiliteit, maar je kan vijandelijke jeeps ook laten uitglijden over zijn uitwerpselen, wat het extracten van de jeep en de verdoofde passagiers gemakkelijker maakt. D-Dog vindt automatisch alle vijanden, gevangenen of wilde dieren in de buurt, en kan de vijand afleiden, verdoven of doden. Quiet verkent vijandelijke kampen voor jou en kan (als je haar de toestemming geeft) hele basissen of outposts moeiteloos uitschakelen. Ten slotte is D-Walker een mech die je mobiliteit en verdediging biedt, maar toch ook geschikt is voor stealth missions. Als deze buddies voor jou het spel te gemakkelijk maken, kan je ervoor kiezen om een bepaalde buddy niet te gebruiken of op solomissie te gaan. Je moet enkel opletten dat je je buddies niet gewond laat worden, want dan lijdt je relatie met hen daaronder en verliezen ze een deel van hun functionaliteit. Hoe beter je relatie met hen, hoe meer equipment je voor hen kan researchen.

Wie wordt later een grote moord- of verdoofmachine? Jij!

Good boy! Wie wordt later een grote moord- of verdoofmachine? Jij!

Online

The Phantom Pain bevat ook een online-gedeelte. De nieuwe Metal Gear Online zelf komt pas (gratis) binnen enkele weken uit, maar in The Phantom Pain kan je na een twintigtal missies proberen om een Forward Operating Base (FOB) te bouwen en indien nodig te verdedigen. Deze FOB’s verhogen het aantal troepen dat je verschillende units kunnen hebben en genereren meer resources, maar kunnen door andere spelers aangevallen worden. Deze aanval kan gebeuren terwijl jij aan het spelen bent, maar ook terwijl jij op je werk, school, of in bed bent. Gelukkig is het moeilijker een basis succesvol aan te vallen dan te verdedigen (en als aanvallers door overbelaste servers hun connectie verliezen, win jij automatisch). Wie er toch in slaagt om zonder gezien te worden het centrum van je basis te bereiken, wordt beloond met een deel van jouw resources en soldaten! Ook de soldaten en containers die ze fultonnen blijven bij hen (tenzij je de soldaten later gaat redden). Reden te meer om je FOB (of die van anderen) te verdedigen en camera’s, mijnen, drones en extra soldaten te geven. Eenmaal je vijand bekend is, kan je wraak nemen door zijn/haar FOB aan te vallen. Hoewel het niet leuk lijkt je resources of soldaten te verliezen, is dit tegen het einde van het spel niet zo een groot probleem meer, aangezien je dan zoveel resources hebt dat het niet de grootste ramp ter wereld is als je er een duizend- of tienduizendtal verliest. Uiteraard is er nog het andere probleem: microtransactions. De eerste FOB is gratis, maar voor meer FOB’s moet je Mother Base Coins neertellen, die je enkel met echt geld kan kopen (of na maanden spelen verzameld hebt met daily login bonusses). Gelukkig kom je met één FOB wel toe.

Je rust je FOB best uit met zoveel mogelijk soldaten en extra securitymateriaal

Je rust je FOB best uit met zoveel mogelijk soldaten en extra securitymateriaal

 

De hand van de meester

You can erase the markings, but the memories will never disappear. – Kaz, Ground Zeroes

Wie zich ongerust maakte door de problemen tussen Konami en Hideo Kojima, kan ook op beide oren slapen: het spel is puur Kojima. Zijn naam staat niet op de cover, maar is overal in het spel te vinden bij het begin en einde van elke missie (en soms nog vaker). Naast een verhaal met een paar twists, een kleurrijke cast en een (klein) aantal zeer grappige conversaties tussen guards of soldaten op Mother Base, kan je zoals altijd heel veel unieke dingen doen tijdens het spelen zelf. Een bloemlezing:

  • De dieren die je uit Afrika of Afghanistan fultont, komen terecht in een speciale zoo die je kan bezoeken op Mother Base.
  • Als je sommige cassettes via de speakers van je walkman afspeelt, heeft dit bepaalde effecten. Zo kan je guards doen geloven dat je een van hun medesoldaten bent met constipatieproblemen, door in een toilethokje te kruipen en een tape “Recorded in the Toilet” luidop af te spelen. Ze zullen je hiding place vermijden.
  • Oude en verwarde soldaten van Mother Base zullen meteen doorhebben dat jij Snake bent als je Love Deterrence (dat we kennen uit Peace Walker) afspeelt (of je in een cardboard box verstopt).
  • Wie in Ground Zeroes veel gevangenen en unieke vijanden heeft ontvoerd met zijn helikoper, zal die na een tijdje terug kunnen recruteren voor Mother Base.
  • De uitwerpselen van D-Horse doen jeeps slippen, wat de bestuurder en passagiers even verdooft.
  • Als een guard je even ziet rondlopen in je cardboard box, zal hij soms zijn overste bellen en dit rapporteren, waarna hij uitgekafferd wordt dat hij niet zo moet zeveren. Als dit een 2e keer gebeurt, krijgt hij de toestemming op je doos te schieten. Als je ondertussen je doos achtergelaten hebt, wordt er geen alarm geslagen. Als diezelfde guard je nog eens ziet terwijl je in je box sluipt, zal hij het melden en aangeraden worden een psychiater op te zoeken!
  • Je kan rondlopen in je cardboard box en van Afghaanse of Afrikaanse heuvels sliden.
  • Een supply drop “toevallig” op het hoofd van stilstaande vijanden laten landen is een legitieme strategie, en werkt zelfs in meerdere boss battles.
  • Je kan je mechanische hand gebruiken om een heel kamp tegelijkertijd te stunnen met bliksem, of als (al dan niet enkel verdovende) raket of soort grijphaak.
  • Je eigen soldaten op Mother Base neerslaan, vastgrijpen of wurgen, doet het moraal op Mother Base stijgen. Als het moraal toch te laag komt te liggen, of als je niet genoeg GMP meer hebt, zullen soldaten beginnen te deserteren.
  • Je kan zelfs een logo voor je basis maken.
  • Op je “verjaardag” krijg je een hilarische extra cutscene (met mooi gezang!) op Mother Base.
Let's be honest, wie zou er nu in deze doos kunnen zitten buiten Snake?

Let’s be honest, wie zou er nu in deze doos kunnen zitten buiten Snake?

Er zijn echter ook een aantal dingen heel – en misschien té – goed verborgen. Zonder veel te spoilen moet je nadat je minstens één oude Mother Base soldier in een side mission hebt gered, zeker eens heel goed rondlopen op je medical platform op zoek naar een deur met een blauw licht (op een van de bovenste verdiepingen). Dit is volledig optioneel, maar wel zeker de moeite waard, en werpt een ander licht op bepaalde gebeurtenissen.

Dat ziet eruit als een militaire unit waar ik bij wil gaan!

Dat ziet eruit als een militaire unit waar ik bij wil gaan!

Iets anders is iets wat we waarschijnlijk enkel op youtube zullen kunnen zien. Kojima geeft ons in al zijn games ook zijn ideeën over nucleaire wapens mee (to wit: kernwapens bouwen of gebruiken is nefast voor de feestvreugde en we moeten alle bestaande kernwapens ontmantelen en geen nieuwe meer bouwen). Tegen het einde van het spel kan je zelf nucleaire wapens bouwen en ze afvuren in wraakacties op vijandige FOB’s. Spelers kunnen dus zelf meedoen aan de gehate nuclear deterrence, aangezien je best geen FOB met een kernwapen aanvalt om hun resources en soldaten te stelen. Een nuke bouwen kost je wel bijzonder veel heroism en geeft je ook veel demon points, een hidden stat gebaseerd op evil actions (dieren doden, vijanden heel wreed doden, nukes bouwen, etc.) die bepaalt hoe groot de hoorn in Snake zijn hoofd is en of je het bloed nog van je kleren kan wassen.

Dit monster heeft vier nukes. Wie durft het aan hem aan te vallen?

Dit monster heeft vier nukes. Wie durft het aan hem aan te vallen?

Aan de andere kant kan je andere spelers die nucleaire wapens hebben, infiltreren om hun kernbommen onschadelijk te maken. Als alle nucleaire bommen van alle spelers ter wereld op een bepaald moment onschadelijk zijn gemaakt, worden alle spelers beloond met een extra cutscene waarin Snake, Kaz en Ocelot dit feit bespreken. Gezien de aard van vele spelers, vrees ik dat we nooit zonder spelers met nucleaire wapens zullen zijn, en dat het aan ons allemaal is om diegenen met nucleaire wapens uit te schakelen. Kojima vraagt ons dus om te tonen wat we in al zijn games geleerd hebben: nuclear deterrence werkt niet, enkel een wereld zonder nukes is veilig. Aan ons om nuclear disarmament te verwezenlijken.

Een onrealistische droom?

Een onrealistische droom?

Graphics en sound

Qua graphics kunnen we enkel maar zeggen dat het spel schitterend is. De personages – en vooral hun gelaatsuitdrukkingen – zijn fantastisch in beeld gebracht. Je kan emoties zoals woede, verbazing en angst lezen in het gezicht en de ogen van Snake en andere personages. Afghanistan, Mother Base en Afrika hebben elk hun eigen stijl en zien er meestal (als er geen dichte mist of zandstorm is) adembenemend uit. Ook dieren, zoals D-Dog, D-Horse of random beren, zebra’s of schapen, zijn zeer gedetailleerd en levendig.

Het is een beer die met een poot aan een fulton balloon hangt. Enough said.

In een spel met wraak, kindsoldaten en foltering kan je toch dit nog doen.

Als we over de voice acting praten, moeten we het eerst hebben over the elephant in the room. Kiefer Sutherland zet een zeer goede, doch serieuze en gefocuste Venom Snake neer, maar zegt helemaal niet zoveel als we zouden willen. Tijdens cutscenes of tape conversations zal hij meestal niet meer dan 3-5 zinnen achter elkaar zeggen (en dat zijn al extreme gevallen). Andere personages, zoals Kaz of Ocelot, nemen dit eerder van hem over. Verwacht je dus niet aan een nieuwe ode aan de cardboard box of aan een bepaald wapen. Gelukkig praten andere personages veel meer, en ook hun voice actors leveren zeer professionele prestaties af. Vooral Robin Atkin Downes (Miller), Troy Baker (een heel chille Ocelot) en Christopher Randolph (Huey) zijn een plezier om naar te luisteren.

De soldaten op Mother Base spreken Engels, maar soldaten in Afghanistan en Afrika praten echt Russisch of Afrikaans. Taal is immers ook een groot thema in dit spel, en als je geen interpreter hebt, zal je het Engels als lingua franca even missen. Je moet immers een taal begrijpen om gesprekken af te luisteren of soldaten te ondervragen. Als Nederlandstaligen is het Afrikaans uiteraard wel grotendeels verstaanbaar en je zal veel kunnen verstaan van de bevelen die de soldaten krijgen. Elke soldaat in het spel heeft ook een lijstje van de talen die hij of zij spreekt (en er zitten veel polyglotten bij!) en ze leren elkaar er zelfs nieuwe aan! Ook in het hoofdverhaal zal dit op een bepaald moment een zeer belangrijke rol spelen.

Vier talen lijkt veel, maar er zijn soldaten die nog meer talen spreken.

Vier talen lijkt veel, maar er zijn soldaten die nog meer talen spreken.

De muziek bestaat deels uit (niet zo memorabele) industriële instrumentale muziek geschreven door Ludvig Forssell, Justin Burnett en Daniel James. Soms worden er een paar oude stukken van Harry Gregson-Williams gebruikt. Wat echter meer opvalt, zijn de licensed songs uit de jaren ‘80, zoals Take on Me, The Final Countdown, Kids in America of Maneater. Je kan die op elk moment afspelen, tijdens het sluipen of het rijden, of je kan deze telkens je helikopter je komt ophalen doorheen de luidsprekers van de heli blasten. Ten slotte zijn er ook nog de originele songs geschreven voor de Metal Gear-reeks. Het alomgeliefde Snake Eater keert terug, je kan opnieuw luisteren naar een instrumentale versie van Love Deterrence of naar Heavens Divide, en de nieuwe songs zoals Quiet’s Theme en Sins of the Father zijn ook spectaculair en instant-klassiekers.

Je kan je favoriete song als muziek voor je helikopter zetten.

Je kan je favoriete song als muziek voor je helikopter zetten.

92%
92%
Masterpiece

Hoewel het verhaal op een paar punten duidelijk een paar steken laat vallen, is The Phantom Pain een schitterend spel. Het bevat de perfectionering van oude elementen, en is qua gameplay veruit het beste uit de reeks. Elke fan van Metal Gear zou het zich moeten aanschaffen, en ook voor hen die nog nooit een sluipspel vast hebben genomen, is dit een bijzonder goed idee. Qua verschillende gameplay-mogelijkheden en herspeelbaarheid kan je het moeiteloos naast andere open world games zetten. Het ziet er schitterend uit, de muziek en de (soms beperkte) voice acting zijn fenomenaal, en het speelt bijzonder fijn. Met (fantoom)pijn in het hart nemen we afscheid van Kojima’s Metal Gear reeks. Here’s to You, Hideo and Snake.

  • Story
    7
  • Gameplay
    10
  • Design
    10
  • Audio
    9
  • Replayability and Length
    10
Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geeky love is soundtracks.

Reacties