Life is Strange heeft – op een goede manier – al heel wat inkt doen vloeien. De narratieve ervaring van Studio Dontnod verscheen oorspronkelijk op episodische basis, met de eerste van (in totaal vijf) afleveringen op 30 januari 2015, maar kon meteen rekenen op complimenten voor zijn uitstekend verhaal en diepgaande persoonlijke ontwikkeling. Een dik jaar later is het verhaal afgewerkt en is het nu het perfecte moment om het geheel te bundelen in één volwaardige editie. Buiten het feit dat je niet meer moet wachten op het vervolg, is er maar weinig verschil met de afzonderlijke episodes, maar dat betekent nog niet dat het spel slecht is, in tegendeel. Life is Strange blijft dezelfde sterk geschreven, meeslepende slice-of-life-ervaring die het altijd al was.

Story

Life is Strange vertelt het verhaal van de achttienjarige introverte fotoliefhebber Max Caulfield en haar intrede op het prestigieuze Blackwell College. Je volgt haar leven op school, samen met al de verhalen die de gangen van een typische teen college vullen.
Al gauw komt de twist, Max kan de tijd manipuleren. In de eerste aflevering zit ze namelijk haaks op het pad van haar beste vriendin Chloe, die ze in vijf jaar niet gezien heeft. Het loopt niet al te best met Chloe af, om het zacht uit te drukken, en het is dan dat Max de kans krijgt het allemaal recht te zetten door alles terug te spoelen. Samen met Chloe ga je echter tot aan je nek in de problemen zitten door alles goed te willen doen…

Chloe's ongeluk trekt het hele avontuur op gaan

Chloe’s ongeluk trekt het hele avontuur op gang

Het spreekt voor zich dat in dit soort spellen het verhaal niets minder dan geweldig mag zijn en in Life is Strange is dit gelukkig het geval. Binnen vijf episodes word je blootgesteld aan een knap staaltje personageontwikkeling. Je kan gesprekken voeren met zowat elk lid van Blackwell en zo een inzicht krijgen in hun leven en problemen. Met je krachten kan je echter steeds de tijd terugspoelen, op zoek naar de juiste woorden of naar wat de mensen willen horen. Het geeft je inzicht in het kleine wereldje en alle verschillende karakters die er rondlopen.
Gaandeweg kom je zo het duistere geheim van de academie op het spoor, die een spoor van drama en moord achterlaat in het afgezonderde vissersstadje. Ik wil hier zo min mogelijk spoilen, maar gedurfde hedendaagse thema’s zoals cyberpesten en euthanasie worden aangesneden, om te eindigen in een metafysische apotheose over de waarde en finaliteit van “zichzelf”.

what happens in Blackwell, stays in Blackwell...

What happens in Blackwell, stays in Blackwell…

Ik overdrijf mogelijk met de goede kanten van het verhaal, want hoe je het beleeft, blijft al bij al een subjectieve ervaring. Aan minpunten zijn er weliswaar geen gebrek, maar die worden overschaduwd door de kwaliteit van het geheel. De pitch is eerst en vooral niet erg origineel. Niet alleen herneemt de studio hetzelfde thema als in zijn vorig spel Remember Me, tijdreizen en de gevolgen hiervan zagen we al in Back to the Future, Groundhog Day of in series als Misfits. Net als bij al die voorbeelden, bevat het verhaal uiteraard de nodige portie tijdreisfouten en -paradoxen. Naast de pitch zijn ook veel antagonisten typische clichés van het tienerschoolwezen. Zo heb je de populaire bitch, de nerd die gepest wordt door de sportclub, de hippe leerkracht, enzovoorts. Alles bij elkaar niet zo bijster vernieuwend, maar wat de schrijvers ermee doen is geweldig. Een laatste heikel punt is dan weer dat de keuzes die je maakt in je avontuur uiteindelijk veel minder invloed hebben dan de makers je willen doen geloven.

Net zoals bij TellTale games hebben je keuzes een invloed

Net zoals bij TellTale games krijg je een indicatie van belangrijke keuzes

Audio

Maar wat zou het stevige verhaal zijn zonder even stevige stemacteurs? Wel, ook hier laat Life is Strange geen steek vallen. De cast en de intonaties in de dialogen zijn gewoonweg perfect. Geen enkele lijn wordt verkeerd gebracht, wat de immersie op geen enkel moment doorbreekt. Het valt zelden voor, maar er is hier oprecht niets te op aan te merken. Het plaatje wordt daarbovenop nog completer gemaakt door een fantastisch samengestelde soundtrack, die een mix is tussen melancholische indie en meeslepende folk, door artiesten zoals Bright Eyes, Syd Matter en Mogwai, passend voor elke scene. Het zou liegen zijn als ik zeg dat ik de OST nog niet grijsgedraaid heb.

Life is Strange music

Aangezien ik niet kan posten hoe goed de soundtrack is, kan je door op deze prent te klikken, naar de volledige OST op Youtube gaan

Design

De grootste kritiek zal ongetwijfeld voor het grafische aspect van Life is Strange zijn. De artistieke directie is prijzenswaardig, maar de aquarelstijl, waarvoor de makers duidelijk gingen, komt vaak eerder over als goedkoop dan kunstzinnig. Het zorgt voor saaie textures in grote omgevingen en heeft heel soms een raar effect op de gezichten. In het animatiedepartement is het ook niet helemaal dat, al zijn er maar weinig dingen die echt storen. Wat wél stoort, is de vaak slechte lipsync; in een spel dat voor 80 procent uit dialogen bestaat, is dit een serieuze domper. Het was natuurlijk de ambitie niet om een visueel verbluffend spel te maken, dus is het misschien het beste hier niet te zwaar aan te tillen. Want aan detail in de kleine stad van Arcadia is er geen gebrek en overal waar je kijkt is er wel iets te zien.

De aqcuarel stijl van de studio was geen slecht idee maar is niet overtuigend uitgevoerd

De aquarelstijl van de studio was geen slecht idee, maar is niet overtuigend uitgevoerd

Gameplay

De gameplay in het spel is zo goed als onbestaande, een keuze die developers maakten om de focus op het verhaal te leggen. Je kan rondlopen, allerlei voorwerpen in je omgeving bestuderen, babbelen en de tijd terugspoelen, that’s it. Verwacht geen zotte puzzels waar je voorwerpen moeten combineren of overdreven moeilijke stukken tijdreizen waarin je timing perfect moet zijn. De besturing is een manier om de wereld te ontdekken, maar niets meer dan dat.
Af en toe proberen de makers wat meer leven in de brouwerij te brengen door het toevoegen van sluipfases en dergelijke, maar deze zijn noch boeiend, noch geslaagd. Je zit dus het merendeel van de tijd met je handen gekruist te luisteren naar het verhaal. Niet dat dit zo storend is, maar wees je daar goed van bewust als je dit spel in huis wilt halen.

De gameplay van Life is Strange is op zijn minst anekdotisch te noemen

De gameplay van Life is Strange staat op een erg laag pitje, met hier en daar een sluiplevel om het wat spannender te maken

Conclusie

Life is Strange: Complete Season houdt je met zijn vijf episodes een goeie vijftien à twintig uur zoet. Op het eerste zicht lijkt de herspeelwaarde hoog door het grote aantal keuzes. Maar doordat je de tijd kan terugspoelen in het spel om meteen het verschil in afloop van je keuzes te zien, verliest het herbeleven van het verhaal wat zijn punt. Je kan natuurlijk altijd opnieuw door het spel gaan op zoek naar alle verborgen fotomomenten of om de rijkelijke background in het dagboek van Max te lezen, maar je voelt zelf ook aan dat dit slechts een toevoegsel is. Desalniettemin krijg je echt wel waar voor geld. Niet alleen moet je met deze editie geen maanden wachten op het spannende vervolg van een aflevering, maar is het één van de beste narratieve ervaringen van het afgelopen jaar.


Life Is Strange bij bol.com

8.2 Meeslepend

Life is Strange is boven alles een meeslepende slice of life thriller, met een hoog schrijfniveau, oog voor detail en een perfect beheerst vertelritme. Het tijdreisscenario bevat een flinke portie clichés en paradoxen, maar de kwaliteit van het geheel overschaduwt de kleine foutjes grotendeels. Life is Strange is een echte ervaring, een steevaste aanrader voor elke gamer, ongeacht het type. Het principe van narratieve ervaring ligt je of ligt je niet, maar het mag zeker geen excuus zijn om dit topspel geen kans te geven.

  • Story 9
  • Gameplay 7
  • Design 7
  • Audio 10
  • Replayability & length 8
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties