Rico Rodriguez is in Just Cause 3 weer helemaal back in business, baby. Naar gouwe ouwe gewoonte mag de CIA-agent weer tekeer gaan met de nodige ontploffingen en revolutionaire aanvallen om een dictatoriaal regime omver te werpen, maar het is maar de vraag of er geen sleet op de formule komt. Geekster zocht het met plezier voor je uit, en trok daarvoor naar het prachtige Medici. Eens het spel eindelijk geladen was alleszins.

Medici, een mediterraans ogend landje dat uit drie grote eilandgroepen bestaat, is het thuisland van onze sympathieke Rico. Enkele jaren na de gebeurtenissen uit voorganger Just Cause 2, besluit hij terug huiswaarts te keren, maarrr – oh verassing – ook daar is momenteel een wrede dictator aan de macht. Generaal Sebastiano Di Ravello heeft zijn oog laten vallen op wereldoverheersing, en begint dat maar eerst met een kleiner eilandengroepje. Eén van de redenen daarachter is dat Medici beschikt over bavarium, een erg zeldzame en explosieve brandstof dat bijgevolg een militair vrij gegeerd goedje is. Tijd om daar een stokje voor te steken dus, en daarvoor rekent Rico onder meer op de hulp van zijn jeugdvriend Mario Frigo en wetenschapster Dimah al-Masri.

It's-a-me, Riiico!

It’s-a-me, Riiico!

De manier waarop je Di Ravello’s regime omver kan werpen, is vrij simpel: blaas alles op wat van hem is. Dat stramien klinkt misschien net hetzelfde als de voorgaande delen uit de reeks, en daar is een simpele reden voor. Dat ís namelijk ook zo. Far Cry-gewijs ga je elke machtsbasis van de bad guy af, om daar vervolgens alles kapot te maken en het gebied op te eisen voor de rebellen. Zo krijg je per stad of militaire basis een handig overzicht van wie en wat je allemaal moet mollen om te slagen in je opzet, maar helaas zoomt je map niet genoeg in om een gedetailleerd overzicht te krijgen van waar je die zaken allemaal vindt. De grote fuel tanks vallen natuurlijk wel genoeg op en trek je makkelijk uit elkaar met je coole grijphaak (daarover later meer), maar voor hetzelfde geld zit je nog een hele tijd vruchteloos te zoeken naar een eenzame generator die ergens in een nog niet opgeblazen hoekje van het gebied geparkeerd staat. Vind je uiteindelijk toch alles wat je moest vinden, dan nemen de rebellen het gebied over en ben je weer een stapje dichter bij je einddoel.
Per vernielde eigendom van Di Ravello – niet enkel in de basissen of dorpjes, maar ook bijvoorbeeld de wagens van zijn soldaten, die over heel Medici rondrijden – word je bovendien beloond met chaos, waarmee je meteen een goed overzicht hebt van hoeveel zaken je al naar de knoppen geholpen hebt.

Vriendelijk van Di Ravello, alles wat kapot moet in het rood markeren.

Vriendelijk van Di Ravello, alles wat kapot moet in het rood markeren.

En die chaos is ook best amusant. Quasi alles wat je ziet kan je kapotmaken, enkele gigantische betonnen structuren (voornamelijk gebouwen dan) buiten beschouwing gelaten. Voor de rest kan je, indien gewenst, elke uitkijktoren, brug of zelfs iedere boom binnen de kortste keren vermorzelen. Gedurende die hele vernielingstocht over heel Medici kan je rekenen op drie trouwe metgezellen: je grijphaak, je parachute en je wingsuit. Die eerste zal je ongetwijfeld ook het vaakst gebruiken, want je geraakt er niet alleen mee op hogere of verder afgelegen plaatsen, je kan het ook vakkundig gebruiken om – alweer – een hoop dingen mee tot puin te herleiden. Jep, zoals je intussen wel al doorhebt, is Just Cause 3 een behoorlijk destructieve game. Met je grijphaak kan je immers ook twee zaken aan elkaar vastkoppelen en naar elkaar toetrekken, met bijwijlen explosieve gevolgen. Een vol olievat naar een auto van Di Ravello’s troepen, een gasfles naar één van de speakers die dictatoriale propaganda uitspuwt of zelfs een koe naar één van de wieken van de grote windmolens die in Medici staan (akkoord, die laatste combinatie is misschien wel niet zo ontvlambaar, maar wel ongelooflijk grappig), het behoort allemaal tot de mogelijkheden.
Hulpmiddel twee en drie, de parachute en de wingsuit, hebben vanzelfsprekend net iets minder destructieve eigenschappen, maar helpen je wel de hele tijd om makkelijker ergens te geraken waar je nog niet alles hebt opgeblazen. Zo kan je vanuit quasi elke situatie je parachute openen – handig wanneer je net te laat merkt dat de weg ophield en je in vrije val verkeert – om vervolgens met je grijphaak ervoor te zorgen dat je je opnieuw kan lanceren en niet elke keer moet landen. Is de afstand wat groter, dan kan je ook overschakelen naar je nagelnieuwe wingsuit, die je in het begin van het spel krijgt. Samen vormen ze een handig transportmiddel om van punt A naar punt B te geraken, naast alle andere voertuigen die in het spel zitten. Zo zijn er de verschillende variaties in gewone auto’s (die je kan opslaan door ze in de bevrijde dorpen naar de lokale garage te brengen), maar ook boten, helikopters, vliegtuigen, motorfietsen en zelfs tractors. Keuze genoeg dus.

Dit is bijvoorbeeld het ideale moment om je parachute te openen.

Dit is bijvoorbeeld het ideale moment om je parachute te openen.

Tijdens je zwerf-, veroverings- en vernielingstochten over Medici zal het je trouwens ook opvallen dat het eiland er best wel netjes uitziet. Over de graphics valt grotendeels niet te klagen, maar het probleem ligt hem wel in de framerate drops waarmee deze Just Cause 3 op sommige momenten mee te kampen heeft. Vooral wanneer je druk bezig bent met de boel op te blazen, – en zoals je inmiddels ongetwijfeld wel al doorhebt, vormt dat een niet te onderschatten onderdeel van het spel – durft het spel het al eens moeilijk te krijgen en lijkt alles in stukjes en brokjes te verlopen.
Ook qua gameplay slaat Just Cause 3 de bal soms al eens lichtjes mis. Zo zorgen sommige rotswanden waar je opklimt voor de nodige ergernissen, omdat je nadien geen kant meer opkan of omdat je er meteen pardoes weer afschuift. Ook verschillende (uitkijk)torens waar je je grijphaak op loslaat kunnen enige frustratie opwekken, omdat je soms vast komt te zitten aan de onderkant van het platform waar je net op probeerde te geraken. Meestal geraak je vanuit die penibele situatie niet meer waar je wil geraken en dus moet je je opnieuw laten vallen alvorens een nieuwe klimpoging te kunnen wagen. Niet al té erg zou je zo denken, maar wel vreselijk irritant als er intussen een hele hoop regeringssoldaten aan het proberen zijn om je om te leggen. Daarnaast kan ook het camerawerk tijdens het besturen van voertuigen eerlijk gezegd een pak beter, want het camerastandpunt volgt geregeld ofwel te veel, ofwel te weinig mee. Niet al te handig wanneer je tegen 150km/h door de straten aan het scheuren bent op weg naar je volgende missie.

Ontploffingen en intussen rondvliegen. Ziehier de essentie van Just Cause 3.

Ontploffingen en intussen rondvliegen. Ziehier de essentie van Just Cause 3.

Over naar het voornaamste mankement van deze Just Cause 3 dan maar: de laadtijden. Mijn god, wat duren die tergend lang. We raden iedereen dan ook aan om zo min mogelijk te sterven (duh) en om bij het opstarten van het spel even een goed boek te zoeken om een hoofdstuk of twee van door te nemen. De hints die je tijdens het laden krijgt zijn zoals steeds best handig, maar na een tijdje (lees: na een laadbeurt of drie) heb je ze ook wel weer allemaal gelezen. Een toch wel vrij grote bron van ergernis en een minpunt dat het ritme er volledig uit haalt. Jammer, want het zet een heuse domper op de ontploffingsvreugde. Vaak spendeer je letterlijk enkele minuten met naar je laadscherm te zitten staren en dat is in deze tijden van gaming toch een grote no no.
Een mogelijke reden voor die lange laadtijden en framerate drops is mogelijk terug te vinden in het feit dat Just Cause 3 met online leaderboards werkt. Zo krijg je in verschillende ‘disciplines’ (meeste explosies veroorzaakt met één schot, langste vrije val, aantal seconden dat je met een landvoertuig boven de 200km/h rijdt, …) constant te zien hoe goed je scoort in vergelijking met de andere gamers. Leuk om jezelf toch even te kunnen bewijzen bij de afwezigheid van een echte online multiplayer (ook toch wel een ietwat bizarre keuze), maar telkens meldingen krijgen omdat xXhackz0r69Xx je score verbeterd heeft in “het hoogste niveauverschil overbruggen met behulp van je parachute”, wordt na een tijdje toch ook ietwat afgezaagd.

Oh ja, hebben we al gezegd dat er ook tanks zijn waarmee je alles kan opblazen?

Oh ja, hebben we al gezegd dat er ook tanks zijn waarmee je alles kan opblazen?

De hele hoofdverhaallijn zou je zo’n 15 uur moeten kunnen bezig houden, maar met alle extra sidequests en uitdagingen bijgerekend, zal deze Just Cause 3 je eerder richting de 45 tot 60 uur gameplezier stuwen. Dat is deels te danken aan het feit dat je jezelf ook enkele uren kan verliezen in de free roam over Medici, want het landschap, plotse opdrachten, online rangschikkingen en het bevrijden van provincies zijn meer dan degelijk genoeg om ook naast het grote verhaal voor het nodige vertier te zorgen.

Uiteindelijk zal elke gamer voor zichzelf moeten uitmaken of de tekortkomingen van het spel het gameplezier echt naar de botten helpen of niet. De laadtijden kunnen voor heel wat frustratie zorgen, de framerate drops zijn allesbehalve aangenaam en de verspringende camerastandpunten tijdens het rijden zorgen er meer dan eens voor dat je op een tegenligger knalt of je bolide van een ravijn afstuurt, maar langs de andere kant stelt Just Cause 3 daar ook genoeg positieve punten tegenover. Het verhaal zit goed in elkaar, de missies zijn leuk om spelen (na een tijdje komen ze wel telkens wat op hetzelfde neer, maar het kon erger) en op grafisch vlak zit alles ook wel vrij snor. Geen absolute topper dus, maar wél absoluut de moeite waard om in huis te halen om de feestdagen mee door te komen.

7.5 Kaboem

Eerlijk is eerlijk: Just Cause 3 slaat de bal soms wel eens mis. Zo zijn er de framerate drops, ellenlange laadtijden en andere (kleinere) punten van frustratie, maar daar staan ook wel de nodige pluspunten tegenover (de uitgebreide en goed uitziende wereld, een arsenaal aan wapens en voertuigen, de coole grijphaak, ...). Een volwaardig schot in de roos is deze game niet geworden, maar ach, je kan zo'n roos natuurlijk ook gewoon compleet opblazen.

  • Story 8
  • Audio 7.5
  • Gameplay 7
  • Design 7.5
  • Replayability 7.5
Share.

About Author

Niels Vanden Driessche

Historicus, volleyballer, journalist en toekomstige wereldoverheerser, die in zijn vrije tijd al eens graag achter de PlayStation kruipt of virtuele titels viert op Football Manager.

Reacties