Vijf jaar na de eerste Homefront – en ondanks wat gemengde reviews over het origineel – kwam er dan toch eindelijk een vervolg uit op de game die de Verenigde Staten aangevallen zag worden door het grote verenigde Korea. Maar biedt deze Homefront: The Revolution ook een geslaagd vervolg op de oorlog die in 2011 (of in 2017, in het universum van het spel zelf) werd ingezet? Het antwoord: helaas niet helemaal, met dank aan heel wat strubbelingen tijdens het ontwikkelingsproces van deze sequel.

Homefront: The Revolution

Ontwikkelaar: Dambuster Studios
Uitgever: Deep Silver
Platform: Computer (Windows, later ook op OS X en Linux), PlayStation 4, Xbox One
Aantal spelers: 1 (online 2-4)
Release: 20 mei 2016

Reviewcopy op PS4, bekomen via de uitgever.

Homefront revolution enemy vijanden

Korea heeft de Verenigde Staten overgenomen, tijd voor wat hernieuwde democratie dus.

Eerst even een woordje over de voorgeschiedenis van deze first person shooter.
De weg van Homefront: The Revolution van ontwikkeling naar de winkelrekken verliep immers allesbehalve vlotjes. Nadat de eerste game ontwikkeld werd door Kaos Studios en uitgegeven werd door THQ, kwam die laatste helaas in financieel slechte papieren terecht, waardoor de verdere ontwikkeling van het spel op de helling kwam te staan. In 2013 en 2014 volgde het goede nieuws dat Crytek en Deep Silver het spel samen zouden gaan uitbrengen, maar anderhalf jaar later moest ook Crytek alweer de rol lossen wegens – jawel – financiële problemen. In juli 2014 verkocht Crytek zijn aandeel in Homefront: The Revolution aan Koch Media, het moederbedrijf van Deep Silver. Derde keer, goede keer, want hoewel het spel door die hele heisa een jaar later dan gepland zou uitkomen, waren alle problemen dan toch eindelijk van de baan. Nu ja, het spel zelf heeft er duidelijk toch wel een beetje van afgezien.

Koreanen knallen

Homefront: The Revolution pikt de draad van zijn voorganger niet helemaal op, want ook aan het verhaal werd nog wat gesleuteld. In het oorspronkelijke spel viel een imperialistisch Noord-Korea de Verenigde Staten binnen, nadat het eerder ook al Zuid-Korea geannexeerd had en nadien de blik op het Oosten richtte, maar in The Revolution pakken ze het net iets sluwer aan. De digitale revolutie van 1970 vond in deze alternatieve tijdlijn immers plaats in Noord-Korea in plaats van in Silicon Valley, met als resultaat dat het Aziatische land zich tot de technologische wereldleider kon kronen. Vooral de APEX Corporation maakt daar dankbaar gebruik van en produceert zowat alles waar ook maar een greintje technologie bij komt kijken, inclusief wapens.

De Verenigde Staten zijn zich van geen kwaad bewust en kopen alles van APEX-makelij lustig op, maar werken zich intussen ook zwaar in de schulden door de oorlogen in het Midden-Oosten. Lang verhaal kort: Amerika krijgt enkele zware economische klappen, en de Koreanen willen hun geld en besluiten dan maar om alle APEX-producten in de States uit te schakelen – inclusief alle militaire wapens. Het gevolg is dan ook dat de Verenigde Staten in een compleet weerloze situatie terechtkomen, en al snel onder de voeten gelopen worden door de Norks (zoals de Noord-Koreanen genoemd worden door het verzet). In dat Amerika van 2029, meer bepaald in Philadelphia, moet jij, Ethan Brady, de revolutie helpen te overwinnen.

homefront overwatch supplies munitie

Supplies en zelfs motoren kunnen geregeld teruggevonden worden doorheen Philadelphia.

Eerlijk is eerlijk, we moeten wel toegeven dat dat onderdrukte Philadelphia er best goed uitziet en aanvoelt. De Norks patrouilleren continu door de straten en vertrouwen daarbij ook op drones die de hele tijd scannen op opstandelingen. Het dwingt je onvermijdelijk in de rol van guerrillastrijder, want de Koreanen zijn duidelijk in het voordeel – zowel in numeriek als op technologisch vlak. Je zal het dus telkens slim moeten aanpakken en samenwerken met gelijkgestemde zielen. Bovendien heeft deze Homefront: The Revolution ook een pak hoger open world-gehalte in vergelijking met zijn voorganger, waardoor je zelf de straten kan gaan verkennen wanneer je wil en ook geregeld willekeurige kleine gebeurtenissen voor de kiezen krijgt (bijvoorbeeld vuurgevechten tussen andere revolutionairen en de Norks of konvooien van de vijand die je moet onderscheppen). Hoewel de sfeer en de premisse van het verhaal best gezien mogen worden, gaat het met de concrete invulling van het verhaal – en meer bepaald met de personages – helaas de minder goede kant uit. Veel te plat, veel te eendimensionaal en te veel onbenutte mogelijkheden.

Homefront revolution norks

De Noord-Koreanen zijn in grote getale aanwezig op de straten van Philadelphia.

Te veel onzuiverheden

Tot overmaat van ramp zijn er ook nog andere elementen die niet meteen in het voordeel van Homefront: The Revolution spelen. Zo durft het spel regelmatig eens even te bevriezen of blokkeren, en dat is hoogst irritant wanneer je net in een zwaar vuurgevecht verwikkeld bent of voorbij een patrouille Noord-Koreanen aan het sluipen bent. Dat neemt al een heel deel van de speelvreugde weg, en doet je afvragen waarom zo’n groot probleem niet voor de release verholpen werd. Daarnaast bracht het spel ook net iets te vaak – maar dat kan aan de persoonlijke ervaring liggen natuurlijk – een zeker déjà vu-gevoel met zich mee. Natuurlijk zijn er raakpunten met de eerste Homefront, maar ook voor wie ooit Prototype of InFamous speelde zullen er momenten zijn waarop je denkt: ‘Hé, dit heb ik al eens meegemaakt.’ Alleen hadden die games minder af te rekenen met dramatische framerate drops.

Maar gelukkig is het toch niet allemaal kommer en kwel voor Homefront: The Revolution. Twee elementen slagen erin om de ergernissen toch deels weg te werken, de weapon customization  en het multiplayergedeelte. Zo begin je weliswaar met een vrij beperkt arsenaal aan middelen om de Koreanen een kopje kleiner te maken, maar na verloop van tijd kan je zelf de vijandelijke drones hacken of zelfs met een telegeleid autootje een lading explosieven op de Norks afsturen. Grotere ammo clipsscopes en geluidsdempers behoren uiteraard ook tot de mogelijkheden, en voor je het weet zit je zelfs met een vlammenwerper om je heen te zwaaien. Geslaagd? Jazeker. Geslaagd genoeg om te vergeten dat het spel de bal net iets te vaak laat vallen? Neen.

Homefront Revolution Multiplayer

De multiplayer moet de tekortkomingen van dit spel wat met de mantel der liefde bedekken, maar daar is wel véél stof voor nodig.

Het tweede element dat deze Homefront: The Revolution moet proberen te redden is de multiplayer. Die kreeg de naam Resistance Mode mee, maar in tegenstelling tot zijn voorganger is er in deze sequel geen competitieve multiplayer aanwezig. Je neemt het immers sowieso samen met drie anderen in co-op op tegen de Koreanen in een doorslagje van het soort missies die je ook al in de singleplayer tegen het lijf liep: het klassieke terrein verdedigen, patrouilles aanvallen, vijandige drones en systemen hacken en ga zo maar door.

Ook hier staat samenwerken in de schaduw alweer centraal, want opnieuw zijn de Koreanen met veel meer én hang je van elkaar af indien de Norks dan toch een fataal schot uitdelen. In de multiplayer kan je je character vormgeven en een klasse toewijzen (aan de hand van ‘het beroep voor de invasie’ krijg je enkele voordelen), en later kan je je strijder verder verbeteren naarmate je ervaring opdoet. De multiplayer biedt dus genoeg vermaak op zich, maar ook hier zijn die vermaledijde frame drops onvermijdelijk en nemen de ergernissen rond de tekortkomingen net iets te vaak de bovenhand.

Homefront: The Revolution

Revolutie met heel wat barsten

Kortom, deze Homefront: The Revolution heeft toch te veel tekortkomingen om van een geslaagde game te kunnen spreken. Het grote potentieel dat in deze verhaallijn zit, wordt te zeer onbenut gelaten, al is dat ook wel wat logisch als een spel vaker van ontwikkelaar wisselt dan de gemiddelde persoon van onderbroek. Het volledige spel is trouwens goed voor zo’n tien à vijftien uur aan materiaal (‘speelplezier’ zou echt wel een ongepaste term zijn), al hangt dat er natuurlijk ook wel wat van af hoe vaak je spel net crasht of blokkeert. Jammer, want hier had echt wel veel meer ingezeten.


Homefront: The Revolution op PS4

6 Gemiste kans

Já, er zijn nog lichtpuntjes merkbaar in Homefront: The Revolution en néén, het is niet de grootste stinker ooit uitgebracht, maar dit spel slaat zo vaak de bal mis dat het helaas verzuipt in de negatieve elementen. De gameplay loopt te stroef en blokkeert om de haverklap, en de personages zouden evengoed van bordkarton kunnen zijn aangezien ze toch quasi geen diepgang meekregen. Deze dystopische shooter had zoveel meer kunnen worden, maar de strubbelingen waarop het botste tijdens de ontwikkeling hebben Homefront: The Revolution wél de das omgedaan.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 7
  • Audio 6
  • Gameplay 4
  • Levensduur 6
Share.

About Author

Niels Vanden Driessche

Historicus, volleyballer, journalist en toekomstige wereldoverheerser, die in zijn vrije tijd al eens graag achter de PlayStation kruipt of virtuele titels viert op Football Manager.

Reacties