Het einde van 2016 is in zicht, en dat is niet vroeg genoeg. Het anders duistere jaar van onze geschiedenis was voor de gamewereld eerder grand cru. Grote namen kwamen terug, langverwachte projecten wurmden zich eindelijk uit de ontwikkelhel, en kwalitatief klein grut zorgde hier en daar voor een originele verrassing. Tien games uit dit boerenjaar selecteren was geen sinecure en er vielen dan ook enkele prachttitels, zoals World of Warcraft: Legionkersvers kunstwerk The Last Guardian ,en minimalistisch spektakel Inside nipt buiten de prijzen. Toch presenteren we met trots (en in willekeurige volgorde) onze selectie van de beste games van het afgelopen jaar. Zocht je nog een goed voornemen voor 2017, speel dan zeker een spelletje uit deze lijst.

The Witness

afbeelding van The Witness, een van de beste games van 2016

De rook van het nieuwjaarsvuurwerk was nog niet goed en wel opgetrokken, of daar stond Jonathan Blow met The Witness. Eindelijk. 2016 gaat, naast het jaar waarin heel wat muzieklegendes collectief op uitstap gingen naar het hiernamaals, bij gamers sowieso de geschiedenisboeken in als het jaar waarin enkele gargantueske ontwikkelmarathons over de streep komen. The Witness is er zo eentje. Maar liefst zeven jaar sleutelde Blow aan zijn puzzelepos. Zeven jaar waarin geen enkel detail aan het toeval werd overgelaten. De constructie van het mysterieuze eiland waarop The Witness zich afspeelt is met architecturale precisie in elkaar gezet. De manier waarop je de talrijke puzzels dient op te lossen is steeds dezelfde: trek een lijn van punt A naar punt B. Simpel? Ja. Simplistisch? Nooit. Het spel slaagt er op erg natuurlijke wijze in om je gaandeweg de verschillende spelregels uit te leggen. Zelden heeft een spelmaker ons zo over zijn spelwereld doen nadenken. Dat alleen al maakt van The Witness een meesterwerk in de puurste zin van het woord.

Dark Souls III

afbeelding van Dark Souls III, een van de beste games van 2016

Dark Souls III leek eventjes de ‘game te veel’ te gaan worden. Doordat het spel relatief kort na stalgenoot Bloodborne verscheen, bestond de vrees dat de creativiteit bij From Software stilaan opgedroogd was. Driewerf neen! Dark Souls III deed exact wat het moest doen om de bittere nasmaak van zijn rechtstreekse voorganger weg te spoelen. Een wereld vol uitdagingen, geheimen en hardcore lelijkaards om neer te maaien. Op sublieme wijze remixt deeltje drie al het beste van de legendarische eerste Dark Souls, en geeft het ons enkele vitale antwoorden. Evenals talloze nieuwe vragen, uiteraard. Maar vooral perfectioneert Dark Souls III de al geniale combat die de reeks kenmerkt. Criticasters zeggen dat de game net iets te gemakkelijk aanvoelt in vergelijking met zijn voorgangers, maar dat hoeft geen nadeel te zijn. Dit is de ideale game om de reeks te leren kennen. En tegelijk een feest van herkenning voor de ervaren rotten.

Pokémon Sun & Moon

afbeelding van Pokémon Sun & Moon, een van de beste games van 2016

De ondertussen zevende generatie van Pokémon. Maar niet zomaar de zoveelste toevoeging van competitieve mon, nee. Want Pokémon Sun & Moon gooit de bekende Pokémonformule maar al te graag om met een game die komaf maakt met de Gym Leaders van weleer, en het verhaal naar het voorplan schuift. Neem daarbij nog een nieuwe generatie Pokémon die aanvoelen alsof ze al sinds de eerste generatie bestonden en regionale varianten van first gen’s zoals Exeggutor, Vulpix en Marowak, en je krijgt een uiterst evenwichtige en ronduit toffe Pokémon. Zo tof zelfs, dat we stiekem een beetje jaloers zijn op de nieuwe generatie spelers die in Alola voor het eerst kennis mochten maken met deze geweldige reeks.

Ratchet & Clank

afbeelding van Ratchet & Clank, een van de beste games van 2016

Doorgaans zijn we bij Geekster geen fans van reboots, remakes, ultra HD-edities en andere zooi om oude wijn in amper nieuwe zakken te verkopen. Als die reboot dan ook nog eens als compagnon van een nieuwe animatiefilm het heelal in wordt geschoten, fronsen we onze wenkbrauwen zo diep dat je het voor borsthaar zou kunnen verwarren. Eerlijk, we gaven op voorhand geen halve stuiver voor het succes van de terugkeer van Ratchet & Clank. Groot was dan ook onze verrassing toen bleek dat het olijke duo wel degelijk een rentree door de grote poort maakte. Gebaseerd op de allereerste – naar onze bescheiden mening nog steeds de beste game uit de franchise – is Ratchet & Clank een heerlijke nostalgietrip naar de tijd dat de PS2 geregeerd werd door 3D-platformers met komische duo’s in de hoofdrol. Die rimpelige leeftijd wordt uitstekend gecamoufleerd met een indrukwekkende grafische motor en toevoegingen van gameplay uit latere titels. Dat alles maakt van deze Ratchet & Clank de ultieme compilatie die absoluut niet in je collectie mag ontbreken.

Dishonored 2

afbeelding van Dishonored 2, een van de beste games van 2016

2016 is sowieso al een goed jaar voor games, maar op vlak van immersieve sims zijn we echt in de watten gelegd. Dishonored 2 slaagt erin nog beter te zijn dan zijn al ijzersterke voorganger. Met zijn vernuftige omgevingen poot Arkane Studios opnieuw een schoolvoorbeeld van level design neer en dankzij de vaardigheden van zowel Corvo als Emily is de vrijheid om deze mini open werelden te doorkruisen ongeëvenaard. Politieke doelwitten uitschakelen is het doel van het spel en ook op dit vlak ontgoochelt Dishonored 2 niet. Elk doelwit kan op een brede waaier aan manieren uitgeschakeld worden, en met sommige methodes hoef je zelf je handen niet vuil te maken. Voeg aan deze weelde van speelvreugd nog een memorabele art direction toe en je snapt waarom Dishonored 2 zich in onze top bevindt. Een niet te missen spel en een nieuwe standaard voor het genre.

Overwatch

afbeelding van Overwatch, een van de beste games van 2016

In den beginne was er Team Fortress 2: een shooter die zich differentieerde van de competitie door z’n speelsheid en originaliteit. Wel, Overwatch neemt de formule van deze game en maakt die alleen maar beter. Elk personage krijgt, zoals we vaak zien in MOBA’s zoals League of Legends of Heroes of the Stormeen ability en een ultimate. Die personages zijn te smaken en worden ondertussen al flink omarmd door de cosplayers, zo getuige de vele D.Va’s, McCree’s en Reapers die we zagen op F.A.C.T.S. dit jaar. De gameplay is top en de regelmatige updates zorgen ervoor dat spelers blijven terugkomen voor meer. Daarbovenop komt nog eens de competitieve zijde die dankzij een sterke metagame minutieus is uitgewerkt. Ook hier sleutelt Blizzard voortdurend aan de formule om alles zo gebalanceerd mogelijk te krijgen. We spelen nog zelden Team Fortress 2, maar scanderen nu luidkeels ‘Helden sterben nicht’. Als een game ons zover krijgt om Duitse slagzinnen te brullen, dan kan je niet anders dan het tussen de games van 2016 zetten.

Stardew Valley

afbeelding van Stardew Valley, een van de beste games van 2016

Het was niet evident. Ons lang genoeg wegrukken van de pas verschenen consoleversie van Stardew Valley om deze tekst neer te pennen. Natuurlijk is een life simulator met focus op de boerenstiel niet ieders ding. Maar al wie dierbare herinneringen heeft aan Animal Crossing, Harvest Moon, Rune Factory of zelfs De Sims, komt hier absoluut aan zijn trekken. De indiegame werd door een individu in elkaar gevezen en elk detail klopt: de gezapige muziek, de interactie met de 28 unieke inwoners van Stardew Valley, zelfs de dungeon crawl avontuursegmenten. Elke dag ontdek je weer iets nieuws: een vissoort die je nog niet eerder had gevangen, een rondreizende handelaar die telkens nieuwe producten verkoopt, een recept voor een exotisch gerecht. De hele game voelt aan als een met liefde gebrouwen hommage aan het genre, en kan tegelijk dienen als de ideale eerste stap in de wereld der sim games. Zeg maar gedag tegen je échte leven. Als je het toelaat, neemt Stardew Valley dat zonder verpinken over.  

Uncharted 4: A Thief’s End

afbeelding van Uncharted 4, een van de beste games van 2016

In Uncharted 4 maakte Nathan Drake zijn overstap naar de PS4 en dat zorgde weer voor een onvergetelijke ervaring. Hoewel hij gezworen had het leven van een avonturier achter te laten en samen met Elena een rustiger leven te gaan leiden, werd Nate toch dankzij zijn dood gewaande broer Sam terug verleid om een legendarische schat te zoeken. A Thief’s End bevat dezelfde soort actie en humor als de vorige games, maar krijgt daarmee ook een persoonlijker verhaal, duidelijk beïnvloed door The Last of Us. Het resulaat: een sterk verhaal met goed uitgewerkte personages en een zeer bevredigende epiloog (met een mooie sequel hook). Op gameplayvlak is er de te verwachten leuke actie, het vertrouwde klimmen, en hier en daar een vernieuwing zoals stealthpassages of een grappling hook om mee rond te slingeren als een echte zeerover. Het spel speelt zich af in verschillende locaties, die er stuk voor stuk schitterend uitzien en dankzij de vele, vele details tot de mooiste en indrukwekkendste digitale locaties ooit behoren. De motion capture en de voice acting zetten ten slotte ook een nieuwe standaard voor andere games. Wij kunnen in ieder geval niet wachten op de uitbreiding, The Lost Legacy, die er in 2017 aankomt.

Monster Hunter Generations

afbeelding van Monster Hunter Generations, een van de beste games van 2016

De woeste furie van de natuur. Onverbiddelijk, brutaal en meestal vuurspuwend. Dat is Monster Hunter. Met Monster Hunter Generations leverde Capcom ons een prachtige ode aan de voorbije spellen op. Toegankelijk voor nieuwkomers, maar ook de veteranen worden verwend met een heleboel old school monsters in een nieuw jasje. Tal van combinaties, Hunter Arts en prachtige designs van zowel monsters als wapens leveren een game op waar we honderden uren zoet mee waren. Met onze Dual Blades in de aanslag tarten we keer op keer het lot om de mensheid van het uitsterven te redden. Feels good man. Uitkijken naar de volgende titel!

The Witcher 3: Blood and Wine

afbeelding van Blood & Wine, een van de beste games van 2016

Het is misschien raar om hier met DLC op de proppen te komen, maar in deze uitbreiding van The Witcher 3 zit misschien meer content, verhaal en spelplezier dan in heel wat andere volledige games. In Blood and Wine keren we terug naar de avonturen van Geralt of Rivia, de witharige witcher die deze keer ontboden wordt naar Toussaint om een moordlustig monster uit te schakelen. Zoals steeds in The Witcher blijft het daar niet bij, en krijgen we een goed verhaal vol leuke personages (waaronder één fan favourite uit de boeken), soms moeilijke beslissingen, actie, mysterie en zelfs een beetje humor (vooral in bepaalde side quests). De gameplay van het basisspel werd uitgebreid met een paar quality of life-verbeteringen (en een nieuw Gwent deck!), en dankzij alle content kon je vele uren in Toussaint doorbrengen, wat nog eens een streling voor het oog was ook. De gebruikelijke grauwe kleuren werden ingeruild voor een kleurrijk palet dat zorgde voor zeer mooie omgevingen. Ook de bij momenten zeer sterke voice acting van het basisspel werd (met nu en dan wel rare accenten) verdergezet, en de muziek paste goed bij het spel. Kortom, Blood and Wine was een masterclass in goede DLC en goed game design, en gaf ons een waardig afscheid voor deze serie.

Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties