Geekster Speelt #6: fantastische jagers

0

Dag beste Geeksters! In deze tweewekelijkse Geekster Speelt gaan we kort in op het spel waarmee we ons de laatste veertien dagen beziggehouden hebben. Soms is dat een grote release, soms is dat een kleintje dat misschien tussen de mazen van het net is geglipt, of een spel dat al jaren geleden is uitgekomen. Een videospel, een bordspel of nog iets anders: het kan allemaal. De voorbije weken kon het volgende ons boeien:

Michiel – Final Fantasy XII: The Zodiac Age

Je kon na de review wel raden dat ik een fan ben van deze remaster. Tijd dus om een tweede playthrough te doen en mij deze keer te focussen op andere jobcombinaties. Mijn main team was deze keer Basch, Ashe en uiteraard Balthier, met Fran op de achtergrond. Hoewel je het spel dus begint met Vaan, heb ik hem vaak enkel nog maar de inkopen laten doen voor de rest van de groep (in steden is hij het enige speelbare personage). De uitdagingen en soms veel te grote gebieden tijdens het verhaal – leve de vierdubbele snelheid! – zijn al heel lang geen uitdagingen meer aangezien ik alle hunts zo snel mogelijk heb afgewerkt en dus een mooie hoop extra equipment in mijn bezit heb. Het zijn dan ook deze hunts en andere grote gevechten die voor de echte uitdaging in het spel zorgen.

Nu ben ik bezig met de optionele espers en andere superbazen, en hier moet je veel meer strategie gebruiken dan bij de gewone gevechten. Het einde van het spel nadert alweer, maar er zijn nog een paar grote kastaars die onder mijn zwaarden moeten vallen. 1 miljoen of 50 miljoen HP, wat maakt dat tenslotte uit?

Final Fantasy XII: The Zodiac Age subterra

Nog enkel de Subterra doen. Daarna Yiazmat?

Timothy – Victor Vran: Mötorhead Through the Ages

Iedere gamer die regelmatig een streepje (of non-stop) ruige muziek beluistert, moet NU (of wanneer het uitkomt) naar de dichtstbijzijnde winkel gaan om Victor Vran: Overkill Edition in huis te halen. Dit spel is zonder twijfel het mooiste, grootste, epische eerbetoon ooit aan een waar icoon: Lemmy motherfucking Kilmister en zijn groep Mötorhead.

Je speelt nog steeds dezelfde demonenjagende Victor Vran als in het basisspel (gespeeld door Doug Cockle, beter bekend als de monster- en demonenjagende hekser Geralt of Rivia), maar nu heb je de taak gekregen om de wereld te bevrijden van een kwaadaardige Hitler-getinte dictator. Dat doe je door honderden creaties naar kingdom come te blazen met je geweren en slagwapens en het belangrijkste van allemaal: gitaren in de loopgraven. En dit is nog maar het eerste deel van drie zeer uitgebreide locaties geïnspireerd door de muziek van Mötorhead.

Halverwege doorheen het eerste level krijg je te horen dat de gitaargod de strijd tegen het kwaad aan jou overlaat, en hij overhandigt je zijn persoonlijke gitaar, de Killmeister!

Deze DLC is voor mij de beste ode aan het genre, en aan een uitstekende band, en aan een legendarische rocker. Brütal Legend wou dat het half zo goed en metal was als deze met metaal geladen dungeon crawler in de trant van Diablo.

Yves – Final Fantasy XIV: A Realm Reborn

Ongeveer een week geleden liet ik mij overhalen om eindelijk Final Fantasy XIV eens te proberen. Jaren heb ik het uitgesteld, mede omdat ik vroeger nogal verslaafd was aan een zekere andere online RPG met een “XI” in de naam. Want ja, het veertiende deel in de Final Fantasy-reeks is opnieuw een MMORPG (Massively Multiplayer Online Role-Playing Game.) De game heeft er jammer genoeg wel een woelige geschiedenis op zitten, meteen ook één van de redenen waarom ik niet meteen was ingestapt.

In 2010 lanceerde FFXIV op pc en werd het meteen de grond ingeboord door zowel de pers als de consument. De gameplay en interface waren een regelrechte ramp en bovendien was de game verre van afgewerkt. De negatieve reacties waren zo erg dat Square Enix het ontwikkelingsteam de laan uit stuurde en de producer van Final Fantasy XI erbij haalde om de game weer op de rails te krijgen. Naoki Yoshida besliste evenwel dat er niet veel meer te redden viel en besliste om de game offline te halen. Wat ik nu speel is in feite het vervolg op het originele FFXIV. De game werd volledig opnieuw ontworpen en kreeg een relaunch in 2013 met de toepasselijke naam A Realm Reborn.

Zo’n 20 uur later ben ik een level 20 Conjurer (een mage zeg maar) die nog niet eens verder is geraakt dan het bos buiten mijn thuisstad Gridania. Er is zoveel te doen in deze game dat het best overweldigend is. Maar dat is goed natuurlijk. Veel kan ik dus nog niet zeggen over mijn ervaring, behalve dat ik absoluut fan ben van de art direction in deze game. De sfeer die FFXIV uitstraalt staat in schril contrast met andere games in zijn genre. Houd alvast deze rubriek in de gaten voor meer verhalen over mijn avontuur in Eorzea.

final fantasy XIV 14 realm reborn screenshot

Op avontuur in The Black Shroud, een enorm woud rond mijn thuisstad Gridania.

Louis – The Legend of Zelda: Breath of The Wild

Deze week was het zover. Na zo’n 125 uur rondrennen doorheen Hyrule was het tijd om Calamity Ganon aan te pakken. Daar ging natuurlijk al een hoop voorbereiding aan vooraf. Zo ben ik erin geslaagd – al moet ik toegeven, met de hulp van deze handige kaart en enkele guides – alle shrines te vinden en te verslaan of op te lossen. Natuurlijk stonden de vier Divine Beasts ook al klaar om te helpen. Ten slotte kon het met de juiste wapenuitrusting (lees: met het juiste wapenschild) eigenlijk niet misgaan. En dat deed het ook niet. In één keer ben ik erin geslaagd Ganon een kopje kleiner te maken.

En dat is misschien ergens een beetje jammer dat het zo gemakkelijk ging? Heb ik het mezelf te gemakkelijk gemaakt door alles goed voor te bereiden? Waarschijnlijk wel. Maar toch miste ik wat uitdaging in het uitzoeken hoe Calamity Ganon juist zijn aanvallen voorbereidde en losliet. In eerdere spellen gebeurden er toch een bepaalde reeks zaken alvorens je je aan een beschadigende aanval kon wagen. Hier was ik dus net iets te snel klaar om veel strategie te kunnen ontdekken doorheen het gevecht.

Na het uitspelen keer je trouwens terug naar een save vlak voordat je aan het eindgevecht ging beginnen. Dat betekent dus dat je altijd eens kan opnieuw proberen met minder uitrusting. Misschien doe ik dat wel eens en hoor je hier hoe dat gegaan is. De lichte kritiek over Ganons laatste strijd hierboven neemt natuurlijk niet weg dat ik me echt wel geamuseerd heb met BOTW. Ik kijk al uit naar de extra content die er deze winter zit aan te komen!

Link, Calamity Ganon, BOTW, Zelda

Link is klaar om Calamity Ganon aan te pakken!

Waar ben jij de voorbije week mee bezig geweest? Was er een videospel dat je console of je pc-scherm niet kon verlaten of heb je met vrienden een leuk bordspel uitgeprobeerd? Laat het ons weten!

Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geeky love is soundtracks.

Reacties