Gamescom: Indie’s overal !

0

Op de gamescom zie je veel Triple-A games vechten om het spotlight maar ook voor indie developers is het knokken op de beurs in Keulen. Sommigen willen hun publiek uitbreiden, andere zijn nog op zoek naar een uitgever. Aan hun werd een volledig paleis gewijd in het congrescentrum en ik kreeg de kans om bij een paar van deze startende ontwikkelaars langs te gaan en een kijkje te nemen naar hun creaties. Dit zijn maar een paar van alle werken die ik van dichtbij heb kunnen bekijken; er waren die dag nog hopen kleine studio’s die de aandacht meer dan waard zijn maar waar ik helaas geen tijd meer voor kon maken. Zodus, de indie’s!

Drei – puzzle voor iedereen

Eerste stop, Etter Studio. De kleine Zwitserse ontwikkelaar is klaar om naar buiten te komen met een versie van zijn mulitplatform, multiplayer puzzle game. Het doel van het spel is simpel, samenwerken (of niet) om een constructie te verzinnen met de blokken die je gegeven worden om zo een kleine witte bol te bedekken. Simpel en efficiënt, tenzij je collega’s dat natuurlijk niet zijn. Voor deze demo speelde ik op mijn eentje, en de levels werden voor me uitgekozen, daar een aantal hiervan enkel met meerdere op te lossen zijn.

Drei screenshot

De eerste levels zorgen traditioneel voor de eerste uitleg van het spelsysteem en al gauw zit dit intuïtief in de vingers. Met de stick of touchscreen selecteer je het blok dat je wilt opheffen (je kan elke kant van deze blokken vastnemen) en vervolgens sleep je deze in de positie die je wil. Het spel is onderhevig aan physics en alle raadels leggen je een twist op de formule voor. Eerst is het simpelweg een toren bouwen, daarna wordt dit al wat lastiger met een puzzel in de ruimte, in het water of met rukwinden om je vooruitgang teniet te doen als je niet snel genoeg bent. In totaal zijn er dertig levels ter beschikking, maar als je vastzit op een puzzel kan door het ‘sterrenbeeld’ progressiesysteem een andere puzzel kiezen en zo toch verder geraken.

Werk je samen met anderen, dan heb je toegang tot een aantal universele berichten vertaald naar 18 talen, om de coöperatie toch ietwat in goede banen te leiden. Deze verschijnen dan in kleine tekstballonnetjes rond jouw schepsel. Het gehele spel vertoond overigens een enorm strak en minimalist design om niet af te leiden, overzichtelijk te zijn en ook de ogen zo min mogelijk te vermoeien. Strak en perfect geschikt voor nomade toestellen is het wel de vraag of dit zal aanslaan op de nieuwste salonconsoles. Het is namelijk wat onhandig te spelen met sticks en met maar 30 levels en zonder echte herspeelbaarheid zoals level editors is de pret maar van korte duur. Uitkijken naar hoe deze innovatieve puzzler nog verder zal evolueren.

drei language

Drei is reeds beschikbaar op Mac, Steam en iOS. Later zal hij ook uitkomen op Wii U, Xbox ONE en PS4

Gunnihilation – Metal Slug op steroïden

Van de kalme Drei schakel ik over op het exact tegenovergestelde hiervan, Gunnihilation. Het spel, ontwikkeld door het team van Robo Pixel Games is ultranerveuze, 2D pixel shooter met een hoop kogels en effecten op elke beeld. Ik start een potje samen met Art director James Batten en na ongeveer 6,2 seconden is het pure hel. Moeilijk zijn de controls niet, richten met de rechterstick, schieten met de schouderknop en granaten gooien met de anderen. Bewegen, springen en zakken doe je allemaal met de andere stick zodat je nooit hoeft te stoppen met richten op de honderden vijanden die op je afkomen. Het spel is best te omschrijven als metal slug op steroïden, maar dan topspul, middelen die enkel ingenomen worden door de ergste bullet hell shoot’em ups. De kogels komen van overal maar zijn traag genoeg om je er een weg door te banen. Wordt echter 5 keer op rij geraakt en het is gedaan. Gaandeweg vind je andere wapens zoals de shotgun of mini-gun die je schietpatroon veranderen. Het doet een beetje denken aan de power-ups in contra, maar je kan vrij switchen tussen twee wapen. Van kogels moet je niets van aantrekken, je blaffer bevat meer kogels dan in een John Wu film. Kan je lang genoeg overleven en slachtoffers maken alsof het een business is dan kan je een over-the-top frenzy aanval loslaten. Een dikke laser dat alles vernietigd, meer uitleg hoeft niet en meer hoeft het ook niet te zijn. Ravage, daar draait het om. En dan kan dan ook nog eens met vier tegelijk. God forgive us…

gunnihilation

Eerste contact is enorm goed en de fun is onmiddelijk aanwezig. Fans van de Metal Slug games of van de meer recente Bro Force zullen dit meteen kunnen pruimen. De graphics zijn in pixel-art, hate it or love it maar daardoor is er nergens sprake van vertaging, ook wanneer er 100 man op het scherm aan het knallen is. Het spel is goed op weg om een vaste waarde te worden in het couch-coop genre, helaas heeft het team nog geen uitgever gevonden. Volgend jaar kan je het alleszins verwachten op PC, maar het is afwachten of dit ook naar zijn rechtmatig plaats, de salonconsoles, zich een weg zal kunnen banen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Gunnhiliation zal in de loop van 2016 verschijnen op PC

Pollen – VR Space Odyssey

Gelukkig was mijn volgende bezoek weer van het rustige type. Pollen, van de Finse studio Mindfield Games, is een exploratie avaontuur met de nadruk op immersie. Je speelt er een (tot nu toe) naamloos personage op zoek naar antwoorden op het verlaten ruimtestation rond Titan waar hij gestrand is. Het spel is gemaakt onder de Unity 5 en alles werd in het werk gesteld om zo gedetailleerd mogelijk te zijn. Textures zijn van hoge kwaliteit zodat alles steeds leesbaar en netjes verschijnt en modelisatie is verzorgd om zo goed mogelijk het reliëf en de textuur van voorwerpen over te brengen.

pollen_lighter

Waarom zoveel moeite? De makers willen het spel namelijk uitbrengen op zowat alle VR toestellen die op de markt zullen uitkomen. Ze vinden dat wat VR ervaring succesvol maken is de immersie, en om deze te bereiken moet je zo weinig mogelijk merken dat je in een virtuele omgeving zit. Daarom kan je ook met alles in je omgeving interageren, hoe onnozel het ook mag lijken. Wil je een blik bier in de microgolf steken? Geen probleem, dat is voorzien. Oog voor detail is er zeker, maar oog voor narratie is er evenwel. Met Space Oddysey als grootste invloed willen de makers geen horror spel maken maar een eenzaam avontuur waarin je ontdekt wat er gebeurd is op de kolonie. En ik moet toegeven, het werkt.

pollen_environment

Het spel is zowel op een gewoon scherm als met VR te spelen maar het zou echt zonde zijn om deze niet met VR te doen. Met de laatste oculus rift zag het er alvast netjes en haarfijn uit. De atmosfeer is daarnaast ook zeer beheerste in geluiden en muziek, met getrouwe klanken voor deuren, keramische mokken en zo voort. Het verhaal werd natuurlijk niet prijsgegeven maar enkele foto’s en korte audio logs laten een drukkende scenario vermoeden waarin je niet goed weet of je wel echt veilig bent of niet. Het is wel duidelijk dat je niet alleen bent.

pollen interaction

De toegevoegde waarde van de VR zit hem echter enkel in de immersie, je personage besturen gebeurt nog steeds deels met een klassieke controller. Op de HTC Vive zou dit  wel met motion controls moeten werken. Om de kleine tien minuten dat ik het mocht testen zag het spel er al goed. De vraag is op de spelmechanieken zich verder uitbreiden dan enkel stroomdozen uit te schakelen en deuren te vinden en misschien dichter zouden aanleunen bij de speelstijl van The Vanishing of Ethan Carter.

Pollen mag je begin volgend jaar al op PC verwachten. zijn toekomst op salonconsoles zal afhangen  van het VR succes hierop

Neon Chrome – eindeloze top-down shooter

Mijn laatste bezoek was dan weer een schietspel om leuk af te wisselen. Ik bezocht dan de stand van 10tons, de makers van Crimsonland, en hun nieuwste spel Neon Chrome. We blijven wel op de bewandelde paden, Neon Chrome is eveneens een twin-stick shooter in bovenaanzicht. Veel verschillen zijn er niet maar de meest opvallende is natuurlijk de stijl. Weg met het (ongeveer) post-apocalyptisch en lege landschap, maak plaats voor bekrompen gevechten in een eindeloze, cyberpunk gekleurde toren. Het doel is eenvoudig, het einde van de toren bereiken. Verwacht natuurlijk niet dat dit gemakkelijk zal verlopen, security en hun robotten gaan je niet zomaar doorlaten.

De actie is dus frenetisch en het is opletten telkens je een hoek omslaat. Om te overleven kan je kiezen uit verschillende klassen, elk met hun eigen uitrusting, maar gaandeweg kan je arsenaal aanpassen tijdens intermissie met de gevonden loot. Elk wapen heeft zijn voor en nadelen en dat geld ook voor granaten. Sommigen duren lang om te ontploffen anderen steken alles in brand. Je moet dan opletten dat je je teamgenoten niet naar het hiernamaals stuurt. Het spel is te spelen met vier, maar het overzicht ben je wel meteen kwijt door het grauwe kleurpalet.

neonchrome_environment

Het is spijtig genoeg allemaal wat te klassiek en zonder risico. De stijl heeft wat weg van X-COM maar komt qua detail niet in de buurt van zijn voorbeeld. En op gameplay vlak hebben we dit allemaal al gezien in spellen zoals Dead Nation of recenter in hotline Miami. Waar het spel echter wel zijn slag kan slaan is dat alle levels proceduraal gegenereerd worden en er ook een level editor aanwezig zal zijn. Op die manier kan de community nieuwe scenario’s en missies aanbieden maar ook zijn eigen vijanden ontwerpen en extra scripts laten lopen via de geïntegreerde tool. Het is afwachten of de community ook zal toehappen natuurlijk.

Neon Chrome zal dit eindejaar beschikbaar zijn op PC, Xbox ONE en PS4

 

Indie’s genoeg op het salon maar hiermee heb je alvast een kleine steekproef van wat er leeft bij de mensen die van hun passie hun werk willen maken. Heb je interesse in een van deze games dan kan je altijd de ontwikkelaars volgen op de sociale media om ze een hart onder riem toe te steken en up to date te blijven voor hun spel.

 

Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties