Bezoekje aan Gambitious op Gamescom 2016

0

We maakten op Gamescom ook heel wat tijd vrij om verschillende bescheidenere games van uitgever Gambitious in de kijker te brengen. We hebben bij sommige van hen helaas slechts korte hands-off- of speelsessies gehad. Toch verdienen ook deze minder bekende titels hun artikel. Hieronder vind je dus in een totaal arbitraire volgorde nog een resem indies die wij mochten bezoeken in de hallen van de Koelnmesse.

RunGunJumpGun

Een van die Gambitious-spellen is het hardcore arcade spel RunGunJumpGun. De titel alleen al is de moeite waard, maar naast zijn wackiness verklapt het ook het hele principe van het spel. Je kan je het spel best inbeelden als de hardcore variant van Flappy Bird met psychedelische graphics en een loeiharde elektrosoundtrack: het personage blijft steeds naar rechts lopen aan een behoorlijk tempo en springen doe je door met je zwaar machinegeweer naar de vloer te mikken. Je kan zo lang knallen als je maar wil, waardoor het concept van springen al gauw verandert in zweven. Gracieus zoevend door de lucht dient je minigun ook om obstakels aan flarden te blazen. Je loodregen kan echter niet op twee plaatsen tegelijk zijn en je zal dus moeten afwegen of je obstakels al zwevend ontwijkt of niet. Ontzettend simpel om vast te nemen, een pak moeilijk om te bemeesteren.

De andere challenge komt hem van het leveldesign. Het is geen endless runner en de makers hebben dan ook hun tijd genomen om aartsmoeilijke levels in grote getale aan te maken. Pinnen, sentry guns, portalen, een carrousel vol bliksem,… elke keer opnieuw kost het je een leven bij de eerste aanraking. Herstarten is gelukkig in een handomdraai gebeurd. Je personage zoeft weer naar het begin en je kan opnieuw je kans wagen om die pixel perfect jump te halen. Eens het systeem wat beter in de vingers zit, valt het bijna te ervaren als een partituur aframmelen. Het geeft een rush en is best verslavend. De makers beloven daarom meer dan 200 levels om je reflexen op te botvieren. De levensduur wordt verder verlengd met collectibles in deze uitdagingen. Helaas is er momenteel nog geen enkel systeem voor score of speedrun.

Alleszins een leuk spel dat amateurs van die&retry zeker zullen kunnen pruimen, vanaf 31 augustus op pc en Mac.

Oh Sir… Insult Simulator

Van de ene wacky Gambitious-titel naar de andere, en ook hier zegt deze alles. In Oh Sir worden twee personages versus fighting-gewijs tegenover elkaar gezet om het geschil verbaal te regelen. Elke speler kiest hiervoor om de beurt uit een gegeven lijst woorden om zo de langste, meeste dwaze boutade samen te stellen. Kan je niet verder met de gegeven woorden, dan kan je uit je persoonlijke twee jokers kiezen om dat op te lossen. De kunst zit hem er in een lange en correcte zin te maken, maar meermaals de tegenstanders moeder aanpakken, bijvoorbeeld, levert combo punten op.

Oh Sir screenshot 2

Het spel maakt al een tijdje gratis furore bij YouTubers allerlei dus besloot ontwikkelaar Vile Monarch er wat fluff aan toe te voegen en het een echte release te geven. Concreet komen er zes extra personages bij met hun eigen unieke zwaktes, zoals refereren naar de dood of moderne technologie, en extra situaties om in te schelden. Het spel wordt ook voorzien van een story-modus en  een online multiplayer die tevens cross platform zal zijn. Vile Monarch wil op termijn ook community content toelaten in het spel zodat iedereen zijn favoriete scheldwoorden kan toevoegen. Hoe veel deze upgradeversie zal kosten weten we nog niet, maar in de categorie ‘plezant voor een avondje op de zetel’ kan het een waardevolle toevoeging zijn.

Oh Sir screenshot

Oh Sir… The Insult Simulator zal er volgens de prognose zijn rond het begin van oktober voor pc, Android en iOS.

Outreach

Gedaan met zeveren. Met Outreach keren we terug naar de serieuzere tonen van een narratief avontuur binnen historische krijtlijnen. De game van ontwikkelaar Pixel Spill poogt ons mee te slepen in het permanente klimaat van wantrouwen dat de space race tijdens de koude oorlog was. Het genre ruimte-avontuur kent momenteel een heropleving aan populariteit, getuige daarvan de recente Adr1ft. De focus ligt in Outreach echter op het verhaal en in dat opzicht onderscheidt de titel zich slim van concurrentie. We belichamen een Russische astronaute tijdens haar eerste missies op het MIR-station. Niet het typisch Amerikaanse perspectief dat vaak de standaard is. Hiermee wou Pixel Spill de menselijke kant tonen van een natie die in de geschiedenisboeken vaak werd herleid tot eenvoudige slechteriken. “Het is altijd al complexer geweest dan wij tegen hen”, verklaarde Christopher Bingham van Pixel Spill. “Hiermee geven we een menselijk en emotioneel aspect aan een gespannen periode in de geschiedenis.”

Outreach header

Het verhaal vertaalt zich in-game naar een first person-spel met mechanieken zoals in Gone Home. Wel is de exploratie verdeeld over in en uit het station. Binnenin moet je als detective te werk gaan; zoveel mogelijk informatie vergaren over wat er werkelijk gebeurd is na het ongeval van de proloog. Buiten wil je liefst niet al te lang vertoeven, maar soms kan je niet anders om de andere zijde van het station te bereiken. Hier is het dan een precisie-platformer waarin elke gemiste houvast onherroepelijk je stille dood zal spellen. Van binnen-gameplay zagen we op de demo helaas nog niets; de buitenkant verkennen zagen we uitgebreid in de proloog. Deze fase werkt naar behoren, maar het ontbreken van handen aan je personage is tegelijk wat lastig en een duidelijk voorbeeld van het gebrek aan middelen van de studio. Ze doen echter hun best om de focus te leggen op immersie op andere vlakken, zoals de artistieke directie en de zo-goed-als-mogelijk – blueprints van de USSR vinden is niet poepsimpel – historisch accurate assets. Pixel Spill slaagt er met brio in om het utilitaire karakter van het Russische design over te brengen. De vraag is of het verhaal dezelfde kwaliteit zal genieten. De bedoeling van je avontuur is namelijk, zoals in de film Hunt for Red October, door alle ontdekte bewijzen op het station je eigen mening te vormen en zelf te bepalen of je gehoorzaam de bevelen van ground control opvolgt of niet en de gevolgen van deze ongehoorzaamheid op de geschiedenis zoals we ze kennen.

Outreach screenshot

Een leuke pitch en beloftevolle demo waar we hopelijk meer over te weten komen voor het spel uitkomt in het tweede kwartaal van 2017 op pc.

Transport Fever

Iets of wat historisch maar al veel minder emotioneel beklijvend is Transport Fever. De opvolger op debuuttitel Train Fever moet de simulator worden voor die-hard fans van openbaar transport. Zoals de titel stilzwijgend aangeeft, is er hier niet enkel sprake meer van treinen maar ook van bussen, boten en vliegtuigen. De titel speelt grofweg zoals een simcity waarvan je enkel het verkeer regelt maar waar de opties en uitwerking veel diepgaander zijn. Een van de sterke punten is een zo getrouw mogelijke modelisatie voor alle historische voertuigen die je kan inzetten. Transport Fever laat je namelijk toe, zoals vele simulatoren wel, om te starten bij het prille begin. Voor transport is dat rond de 19de eeuw en de opkomst van spoorwegen, en een correct nagebouwde stoomtrein kan hierbij niet ontbreken.

Transport Fever

Transport Fever is uiteraard een nichespel, maar het eerste contact met het spel was niet al te geweldig. De hands-off demo die we kregen werd eerst en vooral uitgevoerd op een alpha build die al heel wat bugs en problemen bevatte. Het is een preview, dus zaken als texture en asset popping nemen we hen niet kwalijk maar voor tal van andere mankementen kon het label ‘alpha build‘ niets verhelpen. Zo zijn de animaties van de verschillende voertuigen en dorpelingen extreem simpel. Het klinkt als muggenziften, maar paardenkoetsen die bochten van 90° nemen, horen niet thuis in een simulatiespel. De grootste mankementen voor fans zullen ongetwijfeld het gebrek aan weersomstandigheden, natuurfenomenen en dag- en nachtcycli zijn. Ook kan je voor geen enkel transportmiddel je eigen uurroosters opstellen, een domper voor liefhebbers van minutieus gepuzzel. Daarnaast bezit het spel enkel licenties waarvan het copyright lang geleden vervallen zijn. Een aantal dingen doet Transport Fever natuurlijk wel goed, maar deze zaken worden ondertussen als basiscontent aanzien in het genre. Zo zijn er historische uitdagingen voor Europa of Amerika aanwezig. Hierin leer je wat bij over bijvoorbeeld de bouw van het Panamakanaal terwijl je ook nog eens wat bijleert over de spelmechanieken. Uiteraard is er ook een eindeloze modus waarin je zelf alle condities van de partij bepaalt en naar hartelust je imperium kan uitbouwen. De grote troef van de serie, zijn modding community, mag zich ook bij deze Transport Fever botvieren. Urban Games zal niet alleen toelaten dat je nieuwe voertuigen maakt en gebruikt maar ook je eigen kaarten of campagnes samenstelt. Wat ontbreekt aan het basisspel zullen fans ongetwijfeld in de rekken van de Steam Workshop kunnen vinden.

Transport Fever screenshot

Al bij al een matigde indruk voor deze Transport Fever, dat nog een lange weg te gaan heeft maar in principe wel dit jaar nog moet uitkomen op pc.

Diluvion

De Gambitious-stand afsluiten doe ik met mijn ‘coup de cœur’ van het salon namelijk Diluvion van Arachnid Games. Diluvion is een adventure survival game waarin je de leiding neemt over een kleine onderzeeër en zijn bemanning op zoek naar de schat verborgen op het diepste punt van de oceaan. Net als in Steamworld Dig bestaat je progressie uit het verzamelen van grondstoffen, deze verkopen en je schip verbeteren om zo dieper te kunnen gaan en betere grondstoffen te vinden. Het is echter de fantastische artistieke directie en leuke lore dat de hands-off demo zo memorabel maakten. Je bestuurt namelijk geen onderzeeër uit vrije wil, er is gewoonweg geen land meer over om naartoe te gaan.

Diluvion screenshot 2

De wereld werd lang geleden volledig overstroomd en bedolven onder een dikke, permanente laag ijs. Een cataclysme zo oud dat de details slechts in legendes nog bestaan. De mensheid heeft zich bij de pakken neergelegd en leeft nu in steden en kampen verspreid in de onmetelijke grootheid van de oceanen. Onder deze inwoners, van ver bij de ijskorst of niet, leeft er nu de legende van een schat op het diepste punt van hun wereld. Velen zijn gegaan, niemand keerde terug. Voor jouw team is een ander lot weggelegd, denk je dan, dat van eeuwige rijkdom en roem. De pitch is wat hij is maar vooral een prachtig excuus om de meeste adembenemende onderwaterlandschappen te schapen in een overheerlijke Jules Vernesiaanse stijl. De 3D-omgevingen zijn magnifiek en je hierdoor een baan loodsen met de onderzeeër is geweldig. Het spel neemt je ook niet bij de hand; omdat niemand de schat ooit gevonden heeft, moet je geen kaart verwachten op je startknop. Je zal zelf aan de hand van oriëntatiepunten je weg moeten vinden, wat verklaart waarom alles zo uniek mogelijk gemaakt is. Eens je een gebouw benadert, gaat het spel over naar even mooie maar totaal andere 2D-tekenstijl. Hier krijgen personages zeer uitgesproken trekjes, wat je bemanning en andere NPC’s een zeker Disney-charme geven.

Diluvion screenshot

De gameplay konden we niet uittesten, maar het verloop werd lang en breed uit de doeken gedaan door de ontwikkelaars. De onderzeeër bestuur je vanuit de derde persoon en kan je zowat in alle richtingen vrij bewegen. Afhankelijk van hoe uitgebouwd je schip is bezit je toegekende bemanning van de onderzeeër een arsenaal aan torpedo’s, trekkabels om te enteren, een sonarmodule en een kompas om je te oriënteren. Het nut van elke module spreekt voor zich maar de sonar komt vooral van pas wanneer de diepte van de oceaan je het zicht ontneemt. Zie je een schatkist op een nederzetting? Schiet de kabels af en ga een kijkje nemen. Met wat geluk vind je in de at random gegenereerde inhoud wat goederen om mee te handelen, of zelfs een potentieel nieuw bemanningslid. Het is van vitaal belang dat je je ploeg in opperbeste vorm houdt en dat is het tweede luik van het spel: management. Een tegenslag bij het verkennen of een ongeluk bij het ophalen van een schat is zo gebeurd, en zonder bemanning kan je de bijhorende modules niet gebruiken. Na dit allemaal uit de doeken te hebben gedaan, laten de ontwikkelaars ons het begin zien van een indrukwekkend baasgevecht, maar het einde zullen we niet te zien krijgen.

Diluvion screenshot 3

De vraag blijft wel hoeveel content het spel in totaal biedt, maar Diluvion moet je alleszins in de gaten houden. Als alles goed gaat, is deze beschikbaar deze herfst op pc en Mac.


Nood aan meer Gamescom? Bekijk dan hier onze andere ervaringen:

Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties