“War. War never changes”. Het is met deze quote en een rilling van nostalgie over het hele lichaam dat we Fallout opnieuw mogen groeten op onze PC’s en consoles. Het was namelijk een goeie vijf jaar geleden sinds de vorige episode, New Vegas, dat we de geïrradieerde atmosfeer van een Fallout nog hadden opgesnoven. En of je nu een Vault Dweller, Chosen One of Courier bent, er is geen ontkennen aan dat je uitkeek naar deze nieuwste iteratie. Is het een revolutie? Nee. Is het de moeite? Zeker en vast, want in tegenstelling tot oorlog blijft Fallout niet hetzelfde.

Deze Fallout 4, als het al niet geweten was, speelt zich af in Boston anno 2287, grofweg tien jaar na gebeurtenissen in Fallout 3. Je incarneert er deze keer de Sole Survivor, opnieuw een overlevende uit één van de vele Vaults, in dit geval Vault 111. De gelijkenissen met vroegere verhalen stoppen weliswaar hier. Voor de eerste keer heeft de naamloze protagonist geen blanco achtergrond. Het spel pikt namelijk in vóór de Great War, wanneer onze held nog een rustig leven leidt met zijn vrouw (of man, afhankelijk van het geslacht dat je kiest voor de Sole Survivor) en zoon Shaun in de rustige buitenbuurt van Boston. Je wordt dan gevraagd je personage aan te maken en, onder de vorm van een inschrijvingsformulier voor de Vault, stel je je S.P.E.C.I.A.L.-stats samen (meer uitleg volgt nog). De grote oorlog komt er uiteindelijk en je wordt naar de Vault geleid met zoonlief en wederhelft, waarna het allemaal bergaf gaat. Net als in alle andere Vaults dienen deze ondergronde schuilplaatsen vooral om perverse experimenten te houden met mensen. Verder zal ik niet spoilen, maar er vallen een paar dingen te zeggen over verhaal en narratie.

Deze diashow vereist JavaScript.

Eerst en vooral, het hoofdverhaal breekt absoluut geen potten. Niet dat het onaangenaam is maar het voelt niet anders of epischer aan dan al de rest van het spel. Want daar zit hem één van de problemen van deze main mission. Er zijn gewoon zo veel andere dingen te doen, zo veel mensen te leren kennen, verhalen te ontdekken, enz… dat je op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer ziet. Sidequest, computer logs, documenten,… het eindigt nooit. Het hoofdverhaal is niet slecht, het is gewoon even ‘doorsnee’ als een sidequest, en dat prikt toch een beetje voor een Fallout. Het andere probleem is het schrijfniveau van het spel en deze hoofdquest meer bepaald. Ze steekt niet uit en is niet memorabel genoeg om te zeggen dat je het spel hiervoor moet doen, in tegendeel zelfs.

Fallout 4 Piper story

Personageontwikkeling in het hoofdverhaal steekt niet voldoende uit boven de rest om memorabel te zijn

Sterker nog, fans van de Fallout serie zullen met veel pijn in het hart merken dat je nog nooit zo weinig dialoogopties had. Je kan geen echte klootzak meer zijn, een hoge – of bijzonder lage – intelligentie of charisma geven geen unieke respons meer en doorheen het hele spel heb je niet meer dan vier antwoordmogelijkheden per keer. Een enorm gebrek voor een serie gekend om zijn scherp geformuleerde dialogen en onversneden humor en standpunten. Nu is het altijd hetzelfde: Ja, neen, ‘wat bedoel je juist ?’ of een zeer lamme saracastische respons. Een triestige zaak voor fans van het eerste uur.

De dialoogkeuzes in Fallout 4 zijn schrijnend

De dialoogkeuzes in Fallout 4 zijn schrijnend

“Hola Jason, je zei in je eerste alinea dat het geen slecht spel was!” Zoals ik net zei, voor het verhaal moet je het niet doen. Het is voor al de rest dat je deze niet mag laten liggen. Het spel zit zo barstensvol content dat het ongezond wordt voor je sociaal leven. Elke vierkant centimeter van het spel werd benut: kampen, gebouwen, steden, boerderijen,… en elk van deze locatie bevat, zoals het hoort in een Fallout, tonnen loot van nuttige en minder nuttige aard. Het spel is (uiteraard) een open wereld survival maar er is resoluut gekozen voor een kleinere maar vollere wereld en dus nuttige content. Geen relics of andere pseudo-inhoud die je moet gaan verzamelen om de levensduur te rekken dus. Fallout 4 laat je ook volledig vrij in je route. Wil je gewoon op stap gaan en ontdekken zonder missies te doen? Dat kan, en het zal geen kwartier duren om iets tegen het lijf te lopen.

Er is vanalles te doen op de kaart, en veel meer te doen in elk gebouw dat er staat

Er is vanalles te doen op de kaart, en veel meer te doen in elk gebouw dat er staat

Als ik zeg iets tegen het lijf lopen heb ik het uiteraard over bestraalde ghouls en andere narigheden die zonder pardon je om zeep willen helpen, niet de vriendelijke buren van hiernaast. Monsters en vijanden zijn er in alle soorten en maten, maar we blijven al bij al bij de gekende bestiaire uit de serie zoals, onder andere, de Deathclaws, Radscorpions en Ghouls. Ook kan je nog  steeds metgezellen vergaren om niet op je eentje door de woestenij te trekken zoals Dogmeat, je trouwe hond, maar ook mensen en robotten. Waar ze op het eerste zich lijken mee te helpen, raakt de AI echter al snel verward met je tactieken en gebruik je deze op de duur als een vulgaire afleiding omdat ze vrij goed kogels kunnen opslorpen. En uiteraard zijn ze nog steeds goede muilezels om je te helpen met je hoardersyndroom. Waar wél aan gesleuteld werd, is monsters een kopje kleiner kan maken. Fallout 4 bezit een geweldige gunfeel en voor het eerst kan er echt gezegd worden dat het om een FPS-RPG gaat, eerder dan een RPG met geweren. Uiteraard blijft het VATS-systeem bestaan voor wie liever tactisch te werk gaat, maar guns blazing in de hoop vliegen is nu leuker dan ooit en je zal op dat moment ook goed moet leren omgaan met de eigenschappen van je wapens. Het is hier niet Call Of Duty, wapens hebben wel degelijk een weerslag. Gelukkig kan je er iets aan doen, tegen een prijsje…

Deze diashow vereist JavaScript.

Wie “DLC!” dacht heeft het mis, maar ik kan je dit niet kwalijk nemen in deze tijden. Fallout 4 vindt een antwoord op een eeuwenoude kritiek, namelijk dat er teveel brol te verzamelen was. De voorwerpen droegen bij tot de sfeer, maar hadden verder geen enkel of een zeer gering nut. Nu bestaan ze nog steeds maar zijn deze het voer geworden voor een nieuw en zeer aangenaam craft systeem. Dit is het prijsje voor betere wapens, maar ook voor harnassen en medicijnen. Je zal moeten snuisteren op zoek naar banale maar, in apocalyptische tijden, zeldzame materialen om zo een wapen te voorzien van een nauwkeurigere loop of grotere lader. Per wapen/harnas zijn de mogelijkheden legio, al vergen ze soms betere perks om vrijgespeeld te worden. Het craftsysteem dient niet alleen voor je uitrusting, Fallout 4 doet voor de eerste keer ook mee aan housing. Je kan nu dus bevrijde stadjes gaan uitbouwen door nieuwe huizen te plaatsen en gewassen te telen, maar je kan ze ook voorzien van beveiliging en elektriciteit. De hele feature is absoluut niet noodzakelijk voor de vordering van het spel, maar het laat je toe je een schijnbaar rustig toevluchtsoord te maken in een wereld waar dit toch een beetje nodig is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Laatste aanpassing in de gameplay is het S.P.E.C.I.A.L.-systeem waar ik het in het begin over had. Het acroniem (dat voor Strength, Perception, Endurance, Charisma, Intelligence, Agility en Luck staat) is er sinds het begin van de serie en blijft ook de voornaamste factor om je personage uit te bouwen. De Perks zijn nu echter niet meer lineair. Ik probeer het uit te leggen. Neem bijvoorbeeld Agility. Hierin kan je maximaal tien punten investeren. Onder deze statistiek staan tien perks die bij deze karaktertrek horen, zoals meer sneak damage of sneller herladen. Elke van deze perks kan meerdere keren verbeterd worden, maar ze vereisen elk een minimale score in Agility. Ben je level vier in Agility, dan kan je de sneak bonus kiezen maar nog niet deze voor herladen. Wat het systeem zeer aangenaam maakt, bovenop het feit dat je alle perks kan zien en zo je build kan voorbereiden, is dat het systeem niet rechtlijnig werkt. Je hoeft dus niet de eerste twee Agility perks te kopen om toegang te krijgen tot deze van level drie of vier. Je verbetert je Agility gewoon tot je de perk kan kiezen die je wil. Is je personage uniek? Reken zelf maar uit, zeven statistieken met elk tien perks, elk met op hun beurt meerdere gradaties aan bonussen. Plezier verzekerd!

Zo ziet het nieuwe SPECIAL systeem er uit

Zo ziet het nieuwe S.P.E.C.I.A.L.-systeem er uit

Maar niet alles is rozengeur en maneschijn in deze Fallout 4. Het spel mag dan onontkenbare kwaliteiten bezitten, het gaat niet zonder foutjes vrijuit. Wat misschien het eerste opvalt is het technisch aspect van het spel. De atmosfeer en artistieke design staan buiten kijf, al is het spel in het algemeen veel kleurrijker en lichter dan voordien door het weglaten van de groene of oranje filters, maar de uitwerking van de decors is wat aan de ouderwetse kant. Dit komt door de Creation Engine van deze Fallout,  dezelfde als voor Skyrim. Bijgevolg zijn textures wat onnauwkeurig, animaties wat stroef en vooral gezichtsanimatie nogal summier. Niets gênant, maar in vergelijking met wat we nu naar onze kop krijgen geslingerd zoals Rise of the Tomb Raider is er toch nog ruimte voor verbetering. Gelukkig blijft de audio van de achterstand bespaard: voice-acting, geluidseffecten en muziek zijn even geweldig als altijd. Nog een misser op technisch vlak: de artificiële intelligentie en pathfinding van sommige vijanden laat stevig te wensen over. Zo lopen ze zich soms vast in muren en draaien in cirkels rond omdat er een stuk decor in hun weg ligt. Opnieuw, niet ultra storend maar het doet je wel even met de ogen rollen in 2015. Wel zeker melden, en vooral voor wie zich deze in Skyrim herinnert; de laadtijden duren geen 5 minuten per laadscherm meer. Toch iets dat ze aan de engine verbeterd hebben.

Deze diashow vereist JavaScript.

Maar het grootste minpunt van deze Fallout zal ongetwijfeld zijn ergonomie zijn, en dan vooral voor PC gamers. We zijn het ondertussen gewoon dat de modding community al deze fouten opkuist maar voor de zoveelste keer slaagt Bethesda er in om de vreselijkste menu’s en inventory management in hun spel te gebruiken. Alles staat in eindeloze lijsten met semi-nuttige filters, gescheiden door irritant geplaatste tabs. En dat is enkel jouw inventaris en menu. De menu’s voor craften zijn duidelijk bedacht met enkel console spelers in het achterhoofd maar zijn een ware pest om in te navigeren – voor iedereen. Hetzelfde geldt voor het bouwgedeelte van het spel,  weinig ïntuitief en open voor talrijke missclicks en andere maar-nee-spel-niemand-heeft-u-dat-gevraagd momenten. Op console valt er nauwelijks mee te leven, op PC kunnen we alleen maar hopen dat de SkyUI mod uit Skyrim er snel komt. En als we het dan toch over mods hebben, de community moet weer eens het werk opknappen wat de moeilijkheidsgraad betreft. Bethesda is blijkbaar vergeten beheer van honger, dorst en slaap toe te voegen aan de Survivor modus, iets wat Obsidian Entertainment in New Vegas nochtans juist had gedaan.

Mijn patio, los door mij dak. Deze op de juiste paats krijgen is werkelijk frustrerend

Mijn patio, los door mij dak. Deze op de juiste paats krijgen is werkelijk frustrerend

Ondanks de kritieken is het onmogelijk om te zeggen dat Fallout 4 een slecht spel is. Het zal wellicht een kleine stap in de verkeerde richting zijn voor de Fallout-veteranen maar het spel ontwijkt veel van de typische trippel-A valkuilen van dit decenia. De wereld is geloofwaardig, ‘levend’ (voor zover het een leven is), en boordevol content met een spelsysteem dat aangenaam en diepgaand aanvoelt. Ongeacht je manier van spelen kom je aan je trekken en het spel kan dan ook op honderden manieren benaderd worden. Als ik er echt een getal op moet plakken ben je een goede 30u zoet met het hoofdverhaal maar dan heb je, oprecht, het punt van dit spel compleet gemist. Fallout 4 is een game die, net zoals Skyrim, eindeloos plezier met lichte frustraties verschaft maar op zijn eentje voldoende is om je de komende twee jaar mee op te sluiten.

Fallout 4 is sinds 10 november beschikbaar op PC, PS4 en Xbox ONE

80%
80%
Bijna perfect

Fallout 4 is een geduchte tegenstander voor de begeerde Game of The Year-titel. Hier en daar bezit het mankementen, zoals minder diepgaande dialogen, verouderde techniek en een onbestaande menu-ergonomie, maar het totaalplaatje is er één om in te kaderen. De post-apocalyptische speeltuin van Bethesda zit boordevol zinvolle content en het spelsysteem zorgt ervoor dat je de uren niet voorbij ziet vliegen. Een aanrader voor elke fan van de serie en First Person RPG's maar let op, het spel is uitzonderlijk nefast voor je sociaal leven.

  • Story
    7
  • Gameplay
    7,5
  • Design
    8,5
  • Audio
    9
  • Replayability
    9
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties