Aan al wie dacht dat er nooit meer een Valkyrie Profile-spel zou komen, er is goed nieuws. De serie is helaas niet terug, dat heb je te danken aan Square Enix, maar dankzij Spike Chunsoft en de originele ontwikkelaars Tri-Ace kan je wel een spirituele opvolger aan de tand voelen: Exist Archive – Other Side of the Sky. Helaas brengt de eigenwijze J-RPG bitterweinig nieuws aan de tafel, ondanks de grofweg 15 jaar lange bedenktijd van de ontwikkelaar.

Exist Archive - Other side of the Sky

Ontwikkelaar: Tri-Ace, Spike Chunsoft
Uitgever: Spike Chunsoft, Aksys Games
Platform: PS4, PS Vita
Aantal spelers: 1
Release: 18 oktober 2016
Reviewcode bekomen via de uitgever

Valkyrie Profile met een craftsysteem

Exist Archive – Other Side of the Sky belichaamt de hoop van vele Valkyrie Profile-fanaten. De J-RPG-reeks van weleer onderscheidde zich vooral van de concurrentie door zijn unieke manier van levels en gevechten aan te pakken. Weg met statische achtergronden en om-de-beurt gevechten. In Valkyrie Profile, en per extensie Exist Archive, zijn dungeons opgebouwd als een 2D-platformer en zijn de gevechten een ware knoppendans aan combo’s. Beide systemen doen dan wel lichtjes onder voor games uit die respectievelijke genres, maar gecombineerd met elkaar levert dit een unieke en vooral minder passieve ervaring op dan in traditionelere J-RPG’s.

Exist Archive neemt dus alles over van zijn spirituele vader op vlak van gameplay. De dungeons zijn 2D-levels waar je de eerste maal niet alles van zal kunnen exploreren. Naarmate je in het verhaal vordert, krijg je nieuwe vaardigheden die je toelaten een dubbele sprong te maken of te zweven, waardoor je alles kan uitkammen voor wat buit. Loop je op deze kaarten een vijand tegen het lijf, dan gaat het spel over tot de gevechtsarena. Hier speelt elk team om de beurt, niet elk personage afzonderlijk. Ben jij in de aanval dan kan je met een combinatie van toetsen, elk aangewezen aan een teamgenoot, aanvalscombo’s opstellen om de tegenstand te grazen te nemen. Uiteraard zijn alle J-RPG-standaarden hier aanwezig, met een gezonde mix tussen fysieke en magische aanvallen vol effecten. Is je combo dik genoeg dan is het gevecht al over; zo niet, dan ga je over tot de verdedigingsfase en mag jouw team een combo van de tegenstand slikken. De kink in de kabel: de tegenstand bestaat niet uit een team van vier maar vaak uit een 15-tal verschillende vijanden. Snel gevechten afwerken, of de nummers beperken, is van vitaal belang.

Deze diashow vereist JavaScript.

Exist Archive heeft wel een klein probleem, we kennen dit allemaal al van Valkyrie Profile. Tri-Ace brengt hier, buiten een knipoog naar Resonance of Faith en een craftsysteem voor items, niets nieuws. Zelfs de verschillende gevechtsbonussen die je kan verdienen zijn identiek, tot de terminologie toe! Natuurlijk zijn we blij nog eens te proeven van het systeem maar dat was ook niet de perfectie zelve, alleszins niet perfect genoeg om klakkeloos over te nemen. De grootste problemen zijn nog steeds repetitieve gevechten eens je de beste combo hebt gevonden en een verschrikkelijk eentonig, traag skill-systeem. Of je als aanval de zwakste zwaai van je zwaard instelt of een reusachtige orkaan, het vertaalt zich steeds naar één druk op de knop en klaar. Leuk op zich, maar het verandert je manier van spelen nooit. Tri-Ace probeert hieraan de remediëren met zogenaamde chain-effect-gevechten. Hierin doe je tot maximaal vijf gevechten na elkaar zonder dat je tussendoor kan helen. Het levert meer en betere loot op maar het verandert weinig aan het spelplezier, je verhoogt enkel de inzet. Op het craftsysteem na, dat slechts nuttig is om je superkrachtige Greed Attack te upgraden, bezit Exist Archive exact alle voor- en nadelen van zijn voorbeeld.

Een confuus verhaal vol stereotypes

Exist Archive onderscheidt zich wel op alle andere vlakken, al betekent dit niet per se dat het beter is. Het verhaal is daarin het eerste punt van kritiek. Het avontuur van hoofdpersonage Kanata vertrekt nochtans als een pijl uit de startblokken. In media res treffen we hem, samen met nog vier andere tieners, morsdood aan na een aardbeving. Enkele introspectieve dialooglijnen later wordt Kanata wakker op een totaal andere planeet, één waar planten van kristal zijn en waar je de motor van de planeet kan zien pruttelen in de hemel. De titel is ondertussen duidelijk, dit is het archief van bestaan, het hiernamaals, en Kanata zit hier vast. Bij de pakken blijven zitten heeft weinig zin, zeker na dat hij zijn funeste kompanen treft op de anders verlaten planeet. Samen gaan ze op zoek naar antwoorden, en de eerste puzzelstukjes worden gegeven door de mysterieuze Yamatoga, wiens ziel nu in Kanata verblijft, en Amatsume, zowaar de directrice van deze vreemde planeet Protolexa.

Deze diashow vereist JavaScript.

Helaas wordt de originele pitch teniet gedaan door de verwarrende manier van vertellen. Van meet af aan word je gebombardeerd met wereldspecifieke termen waar je geen knijt van verstaat tot het uitgelegd wordt een vijftal missies later. De achtergrond van het verhaal wordt bijvoorbeeld gewoven door conflicten tussen de Chasseur en een zeker Zenobia, maar oorspronkelijk is het absoluut niet duidelijk dat het hier over personen gaat. Voorbeelden te over, maar het laat je vooral confuus achter zonder enig hulpmiddel om de nieuwe term op te zoeken. Combineer die verwarring met de zeer episodische opbouw van het spel, een constante afwisseling van lange dungeons en korte tussenscènes, en je bent de draad meteen kwijt. Deze terug oppikken lukt zeker (getuige deze review) maar dat zal pas voor na je eerste playthrough zijn.

Op zich is dat al een spijtige zaak, want de premisse is eigenlijk best wel origineel. Alleen is een verhaal meer dan enkel zijn wereld, en ook naast het verhaal zelf stelt het wat teleur, want de cast van Exist Archive bestaat voornamelijk uit gemakkelijk te marketeren animestereotypes. Hun motivaties en problemen zijn zo basic en voorspelbaar dat de meeste dialogen uit het spel eindigen met een stevige oogrolsessie. Hun design zorgt er verder voor dat je absoluut niemand serieus neemt. Een positief punt is wel dat het avontuur een viertal eindes bezit en zeer verschillende facetten van het hoofdpersonage tonen. Alleen is één geslaagd personage in een cast van 14 protagonisten niet voldoende om een emotionele investering van de speler te veroorzaken.

Protolexa, toekomsttaal voor saai design

Het stopt spijtig genoeg niet met kritiekpunten voor Exist Archive, want ook het design van het spel is niet vrij van fouten. Nochtans is het artistiek aspect meer dan eens aangenaam verrassend. Zo zijn de achtergronden voor dungeons adembenemend, met een knappe afwisseling tussen mechanisch en organisch zoals de motor van Protolexa, die een zachtblauwe hemel en zijn kristallen horizon komt doorbreken. De symboliek van een machinale hemel is diep en slim overgebracht. Alleen zijn zulke achtergronden zeer schaars en bestaat het merendeel van de missies uit het hergebruiken van deze al geziene zones, tot vervelens toe. Wanneer je halfweg het spel de hemel van zachtblauw naar dieppaars verandert, is dit moeilijk een nieuwe omgeving te noemen. Al gauw slaat de monotonie toe, en als de verbazing weg is, doet de motivatie om nieuwe levels vrij te spelen hetzelfde.

Dit probleem getuigt van een zwaar gebrek aan middelen bij de vroeger zo toonaangevende Tri-Ace. Dat het leveldesign van de dungeons dezelfde laksheid genoten heeft, is echter onaanvaardbaar. Het valt niet op in de eerste paar uur spelen maar wanneer je doorhebt dat deze eigenlijk opgebouwd zijn uit dezelfde 20 stukken level dan is de illusie doorbroken. Je hoeft dan helemaal niet te verkennen in de later levels, je kent de weg alvorens je de kaart van de zone vervolledigt. Het enige wat verandert is de plaats van ‘loot’ (ik zet aanhalingstekens want het zijn steeds items, nooit uitrustingen) en die van de eindbaas. Voeg daaraan toe dat het platform element zelden goed gebruikt wordt en je krijgt dungeons die je zo snel mogelijk wil afwerken om het verhaal vooruit te laten gaan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op technisch vlak valt het tekort aan budget ook op, maar dan vooral op de PS Vita-versie van het spel. Uiteraard zien beide versie van het spel er zeer verouderd uit. Waar de PS4-versie gewoon niet het onderste uit de kan haalt (verre van zelf), ploetert de Vita-versie onverklaarbaar in de modder. De laadtijden zijn lang, er is tearing en aliasing, en vaker dan niet zijn er problemen met de audio sync van het spel. De voice acting, zowel in het Japans als het Engels instelbaar, is niet van de slechtste makelij, maar als de audio achterloopt op de al gebrekkige animaties, mag je de immersie vaarwel zeggen. Gelukkig redt de gevarieerde en stevig gecomponeerde soundtrack van Motoi Sakuraba (Golden Sun, Tales of Symphonia, Dark Souls en nog veel meer) de meubelen op audiovlak.

Herhaling troef

De levensduur van Exist Archive is meer dan correct. Om het einde te zien zal je in rechte lijn een dikke 30 uur moeten investeren. Zoals gezegd biedt het spel dan nog verschillende eindes aan, goed voor een verdubbeling van de levensduur. Gelukkig bevat Exist Archive hiervoor een zeer welkome New Game+-modus, waarin je dan ook je personages verder kan uitbouwen tot gevechtsmachines van level 255! Ook krijg je, na het gepaste einde, nog een bonus-dungeon met een geheim personage. Nogmaals een reden om toch nog terug te keren naar Protolexa.

Alleen moet je kunnen leven met alle aangehaalde problemen, en de lijst is niet mals. Desondanks heb ik bij elke speelsessie de tijd niet zien vliegen. Het actieve spelsysteem is zo zeldzaam, en het is ook zo lang geleden dat het nog eens gebruikt werd, dat het als liefhebber van Valkyrie Profile onmogelijk is je niet te botvieren op dit spel. Alleen doet Exist Archive een vreselijke job als ambassadeur van dit vervallen genre om nieuw volk te lokken. Het is in mijn ogen ook enkel en alleen de moeite waard als je Valkyrie Profile’s gameplay mist.

Score

6 conventioneel

Exist Archive - Other Side of the Sky blaast nieuw leven in een vervallen tak van de J-RPG. Het is een spirituele opvolger voor Valkyrie Profile maar neemt helaas alles klakkeloos over van een nu ongeveer 15 jaar oude formule. Het vechtsysteem wordt snel eenvoudig, het dungeondesign is wat simplistisch en de progressie in zowel verhaal als personages is bijzonder langzaam. Een spijtige zaak voor de studio Tri-Ace maar eveneens voor de nieuwsgierige speler die wellicht niet voorbij al deze old-school problemen zal kunnen kijken. Wie nog met een brede grijns terugdenkt aan Valkyrie Profile en de queeste van de einherjar, kan zich met Exist Archive amuseren, maar wees bewust van zijn talrijke problemen.

  • Verhaal 5
  • Vormgeving 6
  • Audio 6,5
  • Gameplay 6,5
  • Levensduur 8
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties