Het concept roguelike is hoogstwaarschijnlijk een van de grootste succesverhalen geweest bij indie games tijdens de laatste jaren, getypeerd door de willekeurig gecreëerde levels mét perma-death. Het design van roguelikes zorgt ervoor dat je eenvoudig in deze games kan ‘springen’, maar zoals bekende roguelikes als The Binding Of Isaac en Spelunky durven aantonen heerst er héél wat speldiepte onder het oppervlak. Voor mijn part mag Enter the Gungeon aan dit lijstje toegevoegd worden.

Een vertrouwd concept

Geweren, hét sleutelwoord van deze review. Enter the Gungeon kan het best omschreven worden als een geslaagde mengeling tussen roguelikeshoot ‘em up en dungeon crawler. Klinkt bijzonder, maar als je enige ervaring hebt met roguelikes zal je al snel vele gelijkenissen zien met andere games. Zo kan je kiezen uit vier characters die ieder hun eigen look, basiswapen en vaardigheid hebben. Ieder level van the Gungeon (sic) heeft een baas, een winkel en kisten waarvoor je sleutels moet verzamelen. Vorige elementen zullen ongetwijfeld een belletje doen rinkelen. Enter The Gungeon zou ontstaan kunnen zijn door de kruisbestuiving van twee bekende roguelikes: The Binding Of Isaac en Nuclear ThroneHet verhaal is  simplistisch en verwaarloosbaar: een bende avonturiers gaat op zoek naar een legendarisch wapen diep verborgen in een dungeon en bewaakt door een mysterieus wezen. Met dit wapen kunnen de avonturiers het verleden ‘vermoorden’, om zo gemaakte fouten te vermijden.

Keys, coins (in de vorm van kogels) en hitpoints. Alle gekende elementen zijn aanwezig.

Keys, coins (in de vorm van kogels) en hitpoints. Alle gekende elementen zijn aanwezig.

Visuele kleurrijke pixelkunst en kick-ass soundtrack

Net zoals vele indie games gebruikt Enter The Gungeon zogenaamde pixel art, en visuele techniek waarbij de ontwerpers alle 2D-materialen maken op pixelniveau; iedere pixel wordt dus manueel gekleurd. Dit laat indie teams met kleinere budgetten toe om voor een mooie en duidelijke visuele stijl te zorgen. De developersDodge Roll, zijn erin geslaagd om een mooie en kleurrijke game te maken, zelfs al speelt deze game zich af in de donkere kelders en grotten.

Enter the Gungeon Flamethrower

Fire, I’m on fire!

De verschillende vijanden zijn grotendeels gebaseerd op ammunitie en schietijzers. De diversiteit is groot én doet je vaak glimlachen, zo zijn er onder van de basisvijanden grote gele kogels mét een gezichtje. Simpel, maar het werkt! De bazen durven af te wijken van het geweer- en ammunitiethema.

Enter The Gungeon Birdman boss

Birdman heeft een groot machinegeweer en durft dit gebruiken.

De soundtrack, ten slotte, werd ontwikkeld door Doseone, de Amerikaanse producer die al eerder soundtracks maakte voor games zoals Samurai Gun, Nuclear Throne en vele andere indie games. Net zoals zijn vorig werk eerder aantoonde, slaagt deze producer erin om keer op keer een geweldige soundtrack te maken die perfect past bij de bloedstollende actie!

Eerder reflexen dan patroonherkenning

Het besturen van jouw schietgrage karakter is eenvoudig. De developers raden aan dat je best een gamepad gebruikt. Bewegen doe je met de linkerjoystick en het richten van jouw vuurwapen, pistool of ander gek geweer doe je met de rechterjoystick. Schieten en vaardigheden gebruiken doe je dan weer met de triggers. De grootste vriend die je hebt in de donkere kerkers van The Gungeon is de “roll“. Deze springende rolbeweging laat je toe om tijdelijk niet geraakt te worden door kogels maar om door kogels te springen en zo uit een schijnbaar onmogelijke situatie zonder kleerscheuren te komen. Bovendien zal je tijdens je ontdekkingstocht doorheen Enter The Gungeon ook over valkuilen springen en rollende obstakels moeten vermijden.

Enter the Gungeon pittfall and moving objects

Niet enkel kogels maar ook objecten uit de omgeving zijn dodelijk!

Deze game kan ook met muis en keyboard gespeeld worden, al is dit een pak moeilijker dan met een gamepad. De reden hiervoor is een lichte aim assist die je krijgt wanneer je met de gamepad speelt: een assistentie die, gezien de extreme moeilijkheidsgraad, broodnodig is. Zoals andere roguelikes is deze game brutaal. Jouw karakter kan slechts enkele keren geraakt worden vooraleer je opnieuw mag beginnen. Als laatste reddingspoging kan je door op beide joysticks te duwen een blank of losse flodder activeren. Dit verwijdert alle kogels van het scherm en doet enige schade aan alle nabije vijanden. Maar uiteraard heb je slechts een paar van deze losse flodders, een gegeerd goed!

Geel, cilindervormig en laat niet met zich sollen.

Geel, cilindervormig en laat niet met zich sollen: een van de vele bazen in Enter The Gungeon

Enter The Gungeon is moeilijk… brutaal moeilijk, tot vele frustraties toe. Als je weet dat op sommige momenten het scherm voor 50% gevuld is met kogels, lasers of explosies is het een mirakel dat mijn groep van helden reeds enige vooruitgang hebben geboekt. Toch zal je met genoeg speeltijd alle geheimen kunnen ontdekken. Net zoals The Binding Of Isaac of Spelunky raak je steeds meer vertrouwd met de karakters, de spelsystemen en patronen. Een reden waarom Enter The Gungeon voor mij moeilijker is dan bovenstaande roguelike-klassiekers ligt aan het feit dat succesvol zijn in dit spel voornamelijk snelle reflexen vereist. Hoewel elke vijand zijn eigen patroon heeft qua schietgedrag, projectielen en bewegingen, zal je in vele situaties vooral enorm snel moeten kunnen reageren om kogels te ontwijken via de rolbeweging.

Klassieke roguelike-ergernissen en -verbeteringen

Het spel probeert iets nieuws te doen door elementen van verscheidene roguelikes te combineren, mét succes. Al blijf ik me wel ergeren aan de schaarse informatie die dit soort games met zich meebrengen. Items, effecten, niets wordt uitgelegd.. met uitzondering van de basisbewegingen. Hoewel dit ontdekkingsproces door velen geliefd is, vind ik het persoonlijk frustrerend dat vele runs in de dungeon hierdoor abrupt eindigen. Bijvoorbeeld: een tot dan onbekend item aangekocht in de shop die bij het eerste gebruik een banaan schiet die vlak voor je voeten ontploft; een ware miskoop!

Dodelijke kogels op meer dan 50% van het scherm is geen uitzondering.

Dodelijke kogels op meer dan 50% van het scherm is geen uitzondering.

Maar Enter The Gungeon slaagt er wel om het arbitraire backtrackingsproces te vermijden. Bij de meeste dungeoncrawlers wil je graag het ganse level ontdekken vooraleer je naar de volgende verdieping gaat, met veel onnodig geloop tot gevolg. De spelontwikkelaars vermijden dit door in vele kamers een teleportatieportaal te bouwen. Je kan uiteraard pas naar of van een kamer teleporteren indien de kamer overwonnen is.

Waar wacht je nog op?

Die-hard fan van roguelikes? Stop dan met lezen en ga vliegensvlug naar jouw favoriete digitale winkelomgeving om Enter The Gungeon aan te schaffen. Iets minder hardcore roguelike-fan? Let dan op, de extreme moeilijkheid kan voor grote frustraties zorgen; bezint eer ge begint!

Enter The Gungeon blaast nieuw leven in het concept roguelikes en perfectioneert bijna het ganse genre, met aan de basis leuke gameplay, enorm veel unlockables en geheimen. Bovendien wordt de sterke gameplay bijgestaan door de kleurrijke visuals én geweldige soundtrack. De diverse vijanden, geheimen en unlockables zorgen voor een enorme herspeelbaarheid.

Enter The Gungeon is vanaf 5 april beschikbaar op pc en PS4.

P.S.: In deze review staan 4 synoniemen voor vuurwapen; kan jij ze allemaal vinden?

8.0 Gun-tastisch!

Enter The Gungeon is een van de zoveelste roguelikes in een rij maar combineert elementen van roguelike-toppers zoals The Binding of Isaac en Nuclear Throne in een nieuw en geslaagd jasje.

  • Verhaal 6
  • Gameplay 9
  • Audio 8,5
  • Levensduur 9
  • Vormgeving 8
Share.

About Author

Alexander Van Rompuy

Ik ben fan van tech & games, meer moet dat niet zijn!

Reacties