1993 was het jaar waarin Haddaway zong over wat liefde nu eigenlijk is, waarin Spielbergs dinosaurussen de bioscopen overnamen en waarin Doom uitkwam. Doom was een mijlsteen in het “point at things ‘till they die“-genre, beter bekend als een first person shooter. Twee jaar geleden werd grote broer Wolfenstein opnieuw van onder het stof gehaald om er nieuw leven in te blazen, en nu valt de eer te beurt aan kleine broer Doom om het volk van hun sokken te blazen.

 

Doom
Ontwikkelaar: ID Software, Certain Affinity
Uitgever: Bethesda Softworks, ZeniMax Media
Platform: PC (windows), PS4, Xbox One
Aantal Spelers: 1 – 12
Release: 13 mei 2016

Een promocopy op PS4 was voorzien door Bethesda.

Deze diashow vereist JavaScript.

“Story? Where we’re going, we don’t need a story!”

Doom spelen voor het verhaal is zoals een porno uitkijken omdat je wilt weten of die televisie uiteindelijk gemaakt wordt. Alleszins, dat was het geval in de jaren negentig. In dit oorsprongsverhaal heeft het malicieuze bedrijf UAC zich gevestigd op Mars om stroom af te tappen van hun overburen uit een andere helse dimensie. Wanneer het creatief benoemd personage Doomguy vastgeketend op een altaar ontwaakt, stopt hij op het nippertje een monster. Die had namelijk zijn zinnen gezet op ons hoofdpersonage, om zijn schedel te perforeren met zijn gebit. Alhoewel zoiets al voldoet om iemands dag te verpesten, trekt hij het zich niet aan en heft hij zich in een achtergelaten paar gepantserde schoenen, pantalon en vest. Eenmaal deftig aangekleed, probeert de grote baas van UAC, Samuel “I swear I’m not evil” Hayden, contact met hem op te nemen. Olivia Pierce, een ex-collega van hem, heeft namelijk een portaal geopend waardoor demonen met niet zo’n vriendelijke intenties amok begonnen te maken, met fatale gevolgen voor de werknemers. Nu moet jij, Doomguy, dit portaal zo gewelddadig mogelijk sluiten.

Doomguy staat al dag en nacht bekend als één van de meer iconische stille hoofdpersonages en deze traditie houdt stand, maar nu werd hem meer karakter toegedeeld. Daden spreken namelijk luider dan woorden. Terwijl sprakeloze Gordon Freeman braafjes een hendel overhaalt of waar Link zich gedraagt als een enthousiaste kleuter telkens hij een kever in het bos vindt, zijn de acties van Doomguy enorm roekeloos, zonder achting voor de gevolgen. Er is geen verloren liefde tussen UAC en onze protagonist, en hij kijkt enorm hard neer op zowel Hayden als Pierce. Een paar missies later demonstreert hij dit sentiment op brute wijze. Terwijl Hayden uitlegt hoe je uitermate voorzichtig een delicate machine moet ontmantelen, haalt Doomguy zijn gelaarsde voet boven om een paar allesverwoestende stampen uit te delen en de machine compleet te verpulveren.

Deze diashow vereist JavaScript.

“Destroy Everything” – Hatebreed

We kunnen met een gerust hart rapporteren dat de nieuwste telg in de Doom-familie zijn voorvader eer aandoet. De levels zijn opnieuw enorme doolhoven vol benauwende gangen, verborgen tunneltjes en valstrikken. Wees dus bereid om alle hoeken van de map af te speuren op zoek naar geheimen, logboeken en keycards. Tijdens de tocht doorheen het level stoot Doomguy geregeld op enorme arena’s die vollopen met demonisch gespuis. De snelle en intense combat dwingt je om dicht bij de actie te blijven. “We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.” Voeg daar nog “knallen” en “uit de weg van kogels, projectielen en aanstormende vijanden springen” aan toe, en Herman van Veen vat de essentie van Doom perfect samen. Helaas is niet elk level een enorm doolhof en zijn sommige niveaus meer lineair dan andere.

Rood, nog steeds de meest prominente kleur aanwezig in het spel en terwijl de kleur ook symbool staat voor de liefde, is deze emotie nergens te bespeuren in heel het spel, buiten misschien een romance tussen Doomguy en zijn teergeliefde BFG (dat overigens voor ‘Big Fucking Gun’ staat en niets te maken heeft met de vriendelijke gigant van Roald Dahl). Dat de bloederige tint centraal staat, valt nogal hard op wanneer duizenden demonen door jou aan flarden worden geblazen met een arsenaal groot genoeg om het leger van een derdewereldland te bevoorraden. Uit zijn broekzakken tovert Doomguy leuke speeltjes zoals een shotgun, een rocket launcher, een plasma rifle en nog veel meer en zelfs klassiekers maken een comeback. Doom zou namelijk Doom niet zijn mochten we onze klauwen niet kunnen zetten om de iconische kettingzaag en BFG, waarbij absoluut niets of niemand veilig is voor de allesvernietigende explosieve kogels des doods. Nu, wat deze wapens zo interessant maakt, zijn hun alternatieve modi. De chain gun kan veranderen in een heuse draagbare mini-turret en met de heavy assault riffle kun je explosieve pijltjes afschieten om dood en vernieling te zaaien.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nu, wanneer er genoeg lood in een vijand is gepompt, begint deze te gloeien en kan een Glory Kill uitgevoerd worden. Blauw signaleert dat er nog een afstand tussen jou en het monster overbrugd dient te worden totdat hij oranje begint te gloeien. Dan luidt de klok brutal-dismemberment-time en voer je een brutale Glory Kill uit, waarbij de arme demon afscheid mag nemen van één of meerdere lichaamsdelen. Deze moves nemen niet extreem veel tijd in beslag en delen extra levenspunten uit.

Upgraden tot het absolute maximum

Veel games hebben een upgradesysteem, sommige games voegen hier twee of zelfs drie upgradesystemen aan toe. Doom heeft vier individuele systemen om rekening mee te houden.

Eerst en vooral ontvang je punten om jouw wapens mee te pimpen. Deze punten verdien je door oftewel vooruitgang te boeken in het level, secrets te vinden of door secundaire uitdagingen te voltooien. Om de laatste upgrade van een wapen te kunnen bemachtigen moet er nog een kleine taak voltooid worden, zoals dertig keer twee monsters tegelijk doden met de Super Shotgun. Deze kleine taken bewijzen een uitermate goede toevoeging te zijn, want hierdoor ben je lichtjes gedwongen om met elk wapen aan de slag te gaan en nieuwe speelstijlen te ontdekken.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het tweede upgradesysteem bestaat om je pantser te pimpen door de lijken van gesneuvelde space marines te beroven. We raden aan om direct de interne radar aan te schaffen, waardoor alles op de map eenvoudiger te vinden is. Voor het derde systeem botst onze hoofdrolspeler soms op Argent Cells, veredelde gloeilampen in een chique kist, en eenmaal fijngeknepen in je hand geven ze een permanente boost aan je levensbalk, pantser of munitie.

Hoewel The Simpsons ons leerden dat fauna extra ogen krijgt door contact met gloeiende groene stenen, teleporten de groene runestenen in Doom je simpelweg naar een korte trial. Hier krijg je een taak voorgeschoteld zoals acht demonen afmaken zonder geraakt te worden, of van A tot B geraken in vijftien seconden. Indien geslaagd krijgt Doomguy een kleine boost waar het laatste upgradesysteem bij komt kijken.

doom-rune-trial

Bloederige schoonheid

Doom haalt echt het absolute onderste uit de kan van je console, en dat zie je echt. Heel het spel loopt vlekkeloos zonder ook maar iets van framedrops, en dat met een stevige 30 fps. De helse levels zijn walgelijke kunstwerken van dood en verwoesting die talloze manieren demonstreren om te rotzooien met lijken. Het ontwerp van de groteske demonen zijn allemaal enorm gedetailleerd en dit aanschouw je dan ook regelmatig wanneer je een spectaculaire Glory Kill uitvoert. Het spel is uitermate goed belicht en buiten de meer geheime gebieden valt het altijd wel goed op waar je naartoe dient te gaan. Zo brandt er een groen lichtje bij sommige muren om aan te geven dat ze beklimbaar zijn.

De map screen zelf valt best te omschrijven als een klucht. Een groot deel van je speltijd zal namelijk bestaan uit rondkijken, uitzoomen en zoeken naar onbetreden paden.

Op muzikaal vlak stelt Doom allesbehalve teleur, met enorm harde instrumenten met snaren en cimbalen. De muziek werkt enorm adrenaline-opwekkend en past perfect wanneer je horde na horde neermaait in de talloze arena’s. Voor elke drie toptracks zit er helaas een minder liedje tussen dat somszelfs tegen het irritante aanleunt. De distinctieve geluidseffecten van elke vijand zorgen ervoor dat je blindelings demonen kunt herkennen door hun luide kreten.

DOOM_20160526124628

Oh Snap, zelfgemaakte Maps!

Doom biedt geen ondersteuning voor mods, maar offert ons als compensatie de SnapMap-functie. Een tegenvaller voor pc-gamers maar een zegen voor de mensen met een bakje van Microsoft of Sony onder hun televisie. Om zelf levels te creëren volg je snel even de simpele tutorial zodat het duidelijk is hoe alles in elkaar steekt, en dan kun je zelf aan de slag om op eenvoudige wijze eigen creaties op de wereld los te laten. Makers kunnen kiezen hoeveel spelers op de map mogen, wat de eindgoal inhoudt, hoeveel duivelsgebroed er rondloopt, over welke wapens je beschikt en de lay-out van heel het gebeuren.

Als je zelf geen zin hebt om je innerlijke amateurgameontwerper boven te halen, ga je gewoon online om je te wagen aan de levels van anderen. Op het moment van spelen waren er veel getrouwe remakes en interpretaties van niveaus uit de originele Doom en zelfs een heuse muziekmaker waarin je zoals Tom Hanks in Big op een enorme piano Broeder Jacob kunt spelen.

Al bij al heeft de SnapMap-functie het potentieel om de levensduur van dit spel spectaculair lang uit te rekken en een betere community te kweken dan de multiplayer zelf, indien Id Software deze functie ondersteunt met updates en nieuwe items, monsters, levels, kleuren, … Het enige wat wel nog ontbreekt, is een functie om gespeelde maps te kunnen afvinken of markeren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alleen is ook maar alleen

De multiplayer is gemaakt door een andere studio, en het is te merken. Weg is het enorme wapenwiel; hier zijn twee wapens waarmee je heel de match moet spelen!

Er zijn verscheidene multiplayer modes zoals klassiekers Team Deathmatch, King of the Hill, Capture the Flag en nog een drietal andere. Deze zijn zowat een best-of van de klassieke Quake-modes of cherry-picked uit nieuwere first person shooters. Daarnaast is er ook nog Freeze tag, waarbij je een coole variant speelt van het meest gespeelde spel op de basisschool vroeger. Deze modes kun je allemaal spelen op negen verschillende mappen die allemaal een eigen thema hebben. Sommige gaan meer de scifitoer op, er is er eentje op een achtergelaten mijnfaciliteit, en er zijn er natuurlijk ook een paar gelokaliseerd in ieders minst favoriete dimensie: de hel. Als de huidige selectie van de maps je niet aanstaat, kun je ook de SnapMap-functie opstarten om daar usercreated maps te spelen.

Omdat elke shooter een leveling-systeem heeft, kan Doom natuurlijk ook niet achterblijven. Naarmate je niveau omhoog gaat, krijg je allerlei nieuwe goodies. Er zijn tientallen wapens en speciale abilities om vrij te spelen, maar het leukste blijft nog steeds nieuwe cosmetics te krijgen. Je ventje kan kiezen welk lichaamsdeel welke soort armour aandoet, en het dan een likje verf geven en een patroontje op zetten. Dan kan je ook nog kiezen hoe versleten je alles maakt. Heb je graag een compleet verroeste shotgun of een spiksplinternieuwe met bloemetjes beklede plasma rifle? Het kan allemaal. Wil je als je wint de vijand uitlachen door luchtgitaar te spelen of door een dansje te doen, de taunts maken het perfect mogelijk om je zoute overwinning nog extra diep in de wonde te strooien.

Net zoals de old school shooters of long time past is de map overspoeld met health, armour, power-ups, speciale wapens en de occasionele Demon Token. Als het haantje de voorste bij deze token komt, schiet hij spontaan in brand en transformeert dan in zo’n lelijk gedrocht dat zelfs zijn moeder er niets meer van moet hebben. Eenmaal veranderd kan hij dood en verderf zaaien met een demon naar keuze, en dan is het aan de spelers van het andere team om te bepalen welk oeroud instinct naar boven komt: fight or flight. Als het monster namelijk gedood wordt, worden de rollen omgedraaid, en mag het andere team roleplayen als monster. Als alle spelers lang genoeg wegblijven, loopt de timer van de demon uit en verandert hij terug in een normale sukkelaar.

Eenmaal een match gedaan is, begint de volgende al vrij snel met nog net genoeg tijd om even te kijken naar vrijgespeelde voorwerpen. Matchen vinden is niet moeilijk, afhangend van de spelmodi. Bij team deathmatch kun je quasi direct aan de slag, maar voor freeze tag zul je wat langer met je duimen mogen draaien. Aan de matchmaking mag wel nog gesleuteld worden, want de groentjes zullen geregeld samen in matchen komen met spelers wiens level al zo hoog is dat het kan doorgaan voor een midlife crisis. Momenteel lijkt de chain gun iets te sterk te zijn aangezien het goed is voor zowel close als ranged combat encounters.

Kortom, er is veel te doen in de multiplayer, maar het is een beetje een mengelmoes van oude arena shooters met moderne systemen zoals vrij te spelen wapens en cosmetica. Er is zeker plezier te vinden in deze feature, maar net zoals zijn spirituele voorganger Wolfenstein TNO is de single player nog steeds de ster van de show.

Deze diashow vereist JavaScript.

PC ain’t Doomed!

Op pc draait Doom als een droom. Minder verwachten we ook niet van Id Software. Het is perfect geoptimaliseerd en biedt alle mogelijke instellingen die je maar kan aanpassen. Ook de optionele, ingebouwde performance-meter is aanpasbaar om de juiste info weer te geven. Van FPS tot individuele CPU-kern performance. Grafisch gewijs ziet Doom er op pc ook stukken beter uit dan op consoles. Ook daarin kan je praktisch alles aanpassen, van je field of view tot hoe sterk de cinematic filter is.
Doom wordt duidelijk grafisch niet achtergehouden door consoles en zowel mid-range pc’s tot krachtpatsers kunnen er het beste uithalen. Id Software weet nog steeds wat pc-gamers verwachten van een game, wat eraan te merken is.
Consoles trekken de pc-versie wel omlaag als we de SnapMap-functie openen. Om ervoor te zorgen dat de maps op alles met elkaar gedeeld kunnen worden, is er een algemene limiet van te plaatsen demonen, items en hoe groot het speelveld kan worden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Play it again!

Doom loopt over van activiteiten. De campaign zal je een twaalftal uur zoet houden, maar de nood om terug te gaan om alles te vinden zal snel de overhand nemen. Helaas voelt dit eerder aan als een checklist afvinken dan het spel daadwerkelijk nog eens spelen. Na een eerste speelbeurt krijg je toegang tot twee hogere moeilijkheidsgraden, perfect voor masochisten en mensen die van een uitdaging houden. Je kunt ook, indien ontdekt in de main campaign, levels opstarten die recht uit de eerste twee originele Dooms komen. De nieuwe SnapMap-tool staat garant om op creatieve wijze levels op de wereld los te laten of om content van anderen te trotseren. Daarnaast is er ook nog de multiplayer met talloze modes, maps, unlockables om met andere spelers de vloer aan te vegen.

 

Doom bij bol.com

8.5 Bloederig

Doom biedt een ultrageweldadige campaign aan waarin je al snel tientallen uren zoet mee bent. Daarboven op kun je zelf levels maken en die van anderen spelen wat een enorme meerwaarde is voor de console gamers, en dan is er ook nog de ietwat generische multiplayer (in vergelijking met de geweldige gameplay van de singleplayer en SnapMap)

  • Verhaal 6
  • Vormgeving 9
  • Audio 8
  • Gameplay 8.5
  • Levensduur 8.5
Share.

About Author

Timothy

Houdtdt van ananas, de Metal Gear Solid franchise en Evil Dead te quoteren. Heeft een kokosnoot BH in zijn kast liggen maar heeft nog geen rieten rokje gevonden dat erbij past.

Reacties