Toen Arkane Studios in 2012 kwam opdraven met zijn nieuwe franchise Dishonored was iedereen, op z’n zachtst gezegd, aangenaam verrast. Het first person sluipspel was niet alleen een prachtig staaltje gameplay, het leveldesign en de vrijheid van aanpak in deze levels was van een zeldzaam niveau. Het resultaat was een nieuwe IP dat overstelpt werd met awards allerlei. De wereld snakte al naar meer. Arkane nam gelukkig zijn tijd voor het onvermijdelijke vervolg. Logisch ook, naast het ton werk dat verzet moet worden zijn de verwachtingen voor Dishonored 2 torenhoog. Is vier jaar voldoende om het kunstje over te doen? Wel, het is zelfs genoeg om het te overtreffen.

Dishonored 2

Ontwikkelaar: Arkane Studios
Uitgever: Bethesda
Platform: PC, PS4, Xbox One
Aantal spelers: 1
Release: 11 november 2016
Reviewcode op PS4 bekomen via de uitgever. Collector’s edition werd aangeschaft door collega Timothy.

Nieuwe coup, nieuwe oorden

Dishonored 2 is een rechtstreeks vervolg op zijn voorganger. Dat geldt zowel voor de gameplay als het verhaal. Opnieuw wordt een coup gepleegd en ga je je eer moeten terugwinnen door de politieke tegenstand uit te schakelen, desnoods op de harde manier. Ditmaal is schurk numero uno Delilah Kaldwin, de nooit eerder geziene tante van huidige keizerin Emily Kaldwin. Met ‘nooit eerder gezien’ doelen we op onze protagonisten, wie de dishonored DLC Brigmore Witches weet wie Delilah is. Tantelief heeft het dus niet zo goed voor met Dunwall en de manier waarop Emily regeert. Corvo Attano, de Lord Protector van Dunwall en tevens Emily’s vader, probeert er nog een stokje voor te steken, maar tevergeefs. Het dynamisch duo wordt ten gevolge van de coup opgebroken. Wie het plaatsje op de troon zal moeten heroveren, wordt de eerste van vele keuzes die verder het verhaal zullen scheppen. De andere zal namelijk versteend achterblijven in de hoop gered te kunnen worden als Delilah valt. De eerste stap is alleszins vluchten uit Dunwall richting het zuidelijke Karnaca, waar Delilahs bondgenoten van op afstand werken. Daar even kuis houden zal ze hopelijk genoeg verzwakken.

Of je nu Emily zelf aan het werk zet of Corvo weer de miserie laat opknappen, het overkoepelende verhaal blijft hetzelfde. Het verschil is vooral te merken in de persoonlijke ontwikkeling van beide personages. Waar het bij Emily vooral draait om het besef dat ze zelf geen al te beste leider was, draait het bij Corvo vooral om het schuldgevoel van een wederom gefaalde opdracht: de keizerin beschermen. De toon is ook merkbaar anders. Emily wordt nog wat met fluwelen handschoenen behandeld door haar bondgenoten. Corvo krijgt daaerentegen heel de tijd de wind van voren. Beide introspecties zijn de moeite, al heeft het verhaal van Corvo veel meer gewicht voor wie de eerste Dishonored speelde. Karnaca is namelijk waar Corvo groot gebracht werd, en na zovele jaren terugkeren roept heel wat herinneringen op.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het verschil in ontwikkeling is leuk maar de bigger picture laat, net als vier jaar geleden, wat te wensen over. Niet alleen is de pitch geen iota veranderd, maar opnieuw zijn de individuele missieverhalen veel boeiender dan het geheel. Dat het resultaat van je keuzes op het einde slechts resulteert in een andere cutscene – en ook maar weinig variatie veroorzaakt tijdens het spelen – maakt het nog lastiger het verhaal te appreciëren. Bovendien mist het een stevige plottwist zoals dit het geval was voor de eerste Dishonored. Het enige pluspunt ten opzichte van zijn voorganger is de ‘actievere’ rol die de outsider speelt. Opnieuw is zijn relaas diepgaander in de Corvo playthrough, daar beiden elkaar al hebben ontmoet in gelijkaardige tijden. Hij zit nu iets minder met zijn duimen te draaien op de zijlijn. Desalniettemin blijft het plot wat doorsnee en hadden we misschien dat tikkeltje meer vernieuwing verwacht.

Een masterclass in leveldesign

Dishonored 2 is veel meer dan zijn verhaal alleen. Wat het succes van zijn voorganger betekende, wordt ook hier overgenomen: ijzersterk leveldesign. Opnieuw hebben we hier te maken met afzonderlijke missies en geen open wereld, maar de vrijheid van aanpak in elk level blijft ongerept. Of je nu met beide voeten eerst via de voordeur wil binnenkomen of liever via de dienstingang van de kuisploeg binnensluipt, dat is jouw keuze. Het is echter de omvang en vooral de complexiteit van de levels die Dishonored 2 beter maken. Waar je vroeger meteen op je missieplek werd afgezet door je kompaan Samuel, kan de skiff je nu slechts tot aan de randen van Karnaca brengen. Voor iedere missie zal je dus ook de weg naar je doelwit moeten uitstippelen. In deze ‘prologen’ zijn grote delen van de kaart volledig optioneel. Toch genieten deze zones van dezelfde aanpakvrijheid als al de rest. Of je nu het bureau van een kopstuk wil infiltreren of het verlaten appartement van een soldaat, Arkane denkt er steeds aan drie of meer verschillende toegangswegen te bouwen. Ongeacht je speelstijl is er altijd wel een oplossing, als je hard genoeg zoekt tenminste.

In dat opzicht heeft Arkane nog meer werk gestoken in een immersieve wereld. Alles is tegenwoordig een hint als je goed oplet, van namen op deurbellen tot bestelbons bij kluisfabrikanten. Wie nauwgezet te werk gaat, kan hierdoor niet alleen extra loot op de kop tikken maar soms ook stevige shortcuts vinden. Als je geen hints kan vinden dan kan in sommige gevallen je logica en ruimtelijk inzicht helpen. Want alle constructies kloppen vanuit een architecturaal standpunt. Als je dus de indruk hebt dat een zaal niet helemaal even groot lijkt als de buitenkant doet vermoeden, dan kan je best eens de muren afgaan. Een goede signposting zorgt voor een immersieve ervaring en dat is hier zeker en vast het geval. Al zou je alle hedendaagse hulpmiddelen zoals markers en pointers afzetten (wat ook effectief kan), dan nog is de wereld gedetailleerd genoeg om er niet in verloren te lopen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wat Dishonored 2 vooral onderscheidt van zijn voorganger op vlak van leveldesign is de introductie van een nieuwe spelmechaniek voor elke zone. Oorspronkelijk gaat het slechts over nieuwe soorten bewakers of diens gereedschap, maar al gauw schakelt Arkane Studios naar de volgende versnelling. Het vierde level, dat we tijdens onze preview al mochten verkennen, is hiervan een goed voorbeeld. Je dacht goed te zijn in kaarten lezen en herenhuizen binnensluipen? Wel, hier is er eentje waarvan de muren bewegen en de kamers met een trek aan de hendel door elkaar geschud worden. Veel succes! Maar voorbij de initïele ‘frustratie’ kan je enkel vol lof zijn hiervoor. Maak maar eens zo een level, afgelikt en ruimtelijk correct, en dan even goed als Arkane het nu doet. Alle levels hierna bezitten dan ook hun mechaniek gaande van stofstormen op random intervallen tot tijdreizen. Dishonored 2 is uiteindelijk niets minder dan een masterclass in leveldesign.

Het technisch aspect laat op console wel te wensen over. Er zijn heel wat problemen met hitboxes, textures en belichting. Het is niet zeldzaam een zonnestraal aan te treffen op de muren van een hermetisch afgesloten kelder. Hier niets erg, al breekt het de o zo moeilijk te bereiken totale immersie. Problematischer zijn de textures, en al zeker wanneer ze als wegwijzer zouden moeten dienen. Wie een stevige pc heeft, zal hier geen last van hebben, al lezen we op de steampagina dat de release niet zonder slag of stoot verloopt. Bij gebrek aan een testversie op pc behouden we ons van een evaluatie, maar wees op je hoede.

De Collector's Edition
Zoals zoveel AAA-games kan je van Dishonored 2 ook een joekel van een collector’s edition kopen. Is dit echter je zuurverdiende dukaten waard? Voor een kleine vijfendertig euro extra heb je deze editie toch  al.

Dishonored 2 collector's edition

Zo zal Corvo’s masker als eerste de aandacht trekken wanneer je de grote doos voor je hebt. Jammer genoeg net iets te klein om zelf de magische moordenaar uit te gaan hangen. Zowel de binnen- als buitenkant van het masker is in detail nagemaakt. Overal zie je vijsjes, krasjes en scharnieren uitsteken. Het verfwerk is ook uitstekend gedaan met zelfs groene roestvlekken op het koper. Het materiaal voor het metaal is goedkope plastiek, en de rode stoffen binnenkant is nagemaakt in rubber. Jammer genoeg is de tweedelige staander vrij saai en van heel lichte plastiek gemaakt. De soberheid hiervan doet wat afbreuk aan het masker zelf.
Dan krijg je ook nog een ring van Emily Kaldwin, met een mooie displaydoosje erbij. Tot in de puntjes afgewerkt, maar het blijft misschien beter in zijn doosje, tenzij je een cosplay van plan bent.

Daarnaast krijg je nog een tweezijdige propagandaposter, en het spel in een prachtige steelcase. In de steelcase zelf steken naast Dishonored 2 zelf ook nog twee vouchers voor digitale goodies en Dishonored Remastered op PS4.

Emily en Corvo: dodelijk duo

Een fantastisch leveldesign zonder de vaardigheden om deze te doorkruisen is als een perfect gebakken steak opgediend krijgen maar geen tanden hebben: je hebt er geen geniet van. Gelukkig houdt Arkane Studios ook hier zijn reputatie staande. Zowel Emily als Corvo beschikken, na enige tijd spelen, over bijzondere krachten. Beiden hebben ze een soortgelijk arsenaal, al is dat van Corvo iets agressiever dan dat van zijn dochter. Zo zal de Blink-vaardigheid van Corvo, dat je toelaat een korte afstand te teleporten, zich vertalen naar de Far Reach– vaardigheid bij Emily. De functie is hetzelfde maar in tegenstelling tot haar vader moet zij zich aan een decorelement – of vijand – optrekken. Een subtiel verschil dat ervoor zorgt dat sommige wegen veel moeilijker te bereiken zijn afhankelijk van je personage. Die subtiliteit is ook te vinden in de andere vaardigheden. Zo kan Emily een doppelgänger oproepen op troepen af te leiden, iets wat Corvo gewoon niet kan. Corvo kan daarentegen nog steeds insecten of vijanden ‘overnemen’, iets wat Emily dan weer niet kan. Niets is natuurlijk onmogelijk in Dishonored 2 want je kan in beide playthroughs de superkrachten weigeren. Je legt de lat dan hoog voor jezelf, maar dat het leveldesign ook hier op voorzien is, getuigt weeral van het hoge niveau.

Of wat dacht je van Emily’s dominokracht, waardoor meerdere mensen hetzelfde lot delen?

Je krachten upgraden en uitbouwen kan nog steeds met runen, her en der verstopt in de omgevingen. Hetzelfde geldt voor bonecharms, kleine relikwieën die je ad random wat bonussen geven zoals mana terugkrijgen bij een stille moord. Wel verandert de formule lichtjes met de toevoeging van een craftsysteem voor de bonecharms. Niets baanbrekends, je maakt oude bonecharms kapot en stelt er nieuwe samen aan de hand van alle reeds bekomen bonussen, maar het is een leuke toevoeging voor completionisten.

Deze diashow vereist JavaScript.

Toch is niet alles perfect in het gameplay-departement. Ondanks een nieuwe Void Engine slaagt Arkane Studios er niet in een geloofwaardige AI neer te poten. Soms zien ze je haast door de muren, andere keren kan je in hun nek ademen zonder probleem. En als het probleem niet hun detectie is, laat de pathfinding te wensen over wanneer ze je zoeken. Wie graag een scharlaken spoor trekt tot de eindbaas zal hier amper iets van merken. Wie net zoals ik graag uren sluipt en het spel uitspeelt zonder gezien te worden gaat vaak last hebben, en al zeker op de hoogste van vier moeilijkheidsgraden. Gelukkig kan je nu ook op console quicksaves maken, maar toch. Elke keer herladen door een technische fout stoort op de duur ook.

De wereld aan je voeten

Dishonored 2 heeft content te over, als je bereid bent ernaar te zoeken. Je kan steeds rechtdoor lopen en je objective marker blindelings volgen. Het spel is er absoluut niet saaier om, maar in een dikke acht uur ben je rond. Of, je verkent elk level tot in de puntjes, leest de honderden lore- en backgrounddocumenten, verzamelt elke rune en bonecharm en probeert elke tegenstander politiek uit te schakelen, zonder een druppel bloed te vergieten. In dat geval staat de teller al gauw op een kleine 20 uur spelen. Op zich niet slecht, maar het is de herspeelbaarheid die hier troef is, al betreuren we de afwezigheid van een echte New Game+ of level select menu. Je kan opnieuw je eer herstellen met het ander personage, of eens zonder krachten op stap gaan, of een bloedbad aanrichten en letterlijk iedereen ombrengen. Toegegeven, het zijn steeds dezelfde levels, maar er is zoveel interactie mogelijk met de wereld dat twee playthroughs pas op elkaar lijken als jij beslist exact hetzelfde te doen. Om je een idee te geven hoe groot het verschil tussen twee potjes wel kan zijn: ik speelde het spel uit zonder te moorden uit op een dikke 18 uur, het huidig speedrun record staat op 34 minuten. Het is wat je ervan maakt, maar Dishonored 2 is op zo goed als alles voorzien.

Dishonored 2 bij Bol.com

8 Awesome

Dishonored 2 verbetert niet alle foutjes van zijn voorganger. Het verhaal is nog steeds maar zo-zo en aantal bugs komen onaangetast over van de vorige engine. Waar de eerste Dishonored in uitblonk wordt echter nog sterker. Het leveldesign is groter en complexer dan vroeger, de wereld zit barstensvol immersieve details en dankzij de twee speelbare personages is de herspeelbaarheid verdubbeld. Gewoonweg niet te missen voor fans van Dishonored of immersieve simulators in het algemeen, en een stevige aanrader voor iedereen dat zich ietwat gamer beschouwt.

  • Verhaal 7
  • Vormgeving 9
  • Audio 9
  • Gameplay 8
  • Levensduur 9
Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties