Dirty Bomb – open beta: Tussen Call of Duty en Team Fortress (preview)

1

Dirty Bomb, zo heet de nieuwste shooter van de makers van Brink, Splash Damage studio’s. Onder de originele naam verstopt zich een FPS met alle elementen dat we gewoon zijn van de studio: teamplay, meerdere objectieven, verschillende klassen en een beetje free-running. In tegenstelling tot vroeger is het deze keer een free-to-play en een PC exclusiviteit. De open beta ging op 2 juni van start en, ondanks een veel kleinere hype dan Brink indertijd opwekte, lijkt er al veel volk op de kar gesprongen. Als fan van de -terecht- matig gequoteerde Brink, kon ik de kans niet laten schieten deze nieuwe creatie eens uit te proberen.

De basics

Dirty Bomb speelt zich af in een dystopisch Londen, meer bepaald in de aftermath van een radioactieve aanval, waar de titel iets of wat naar verwijst (een dirty bomb is een standaard explosief met radioactieve sporen in). Hoe graag ik me ook verdiep in verhaallijnen en lore, valt er hier niet veel meer te rapen en eerlijk gezegd boeit dit ook helemaal niet. De setting is hiermee uitgelegd, Londen is leeggelopen en privé milities bevechten elkaar om de weinige grondstoffen die de stad nog huisvest te bemachtigen. Jij speelt een lid van die milities en doorheen 5 maps is het de bedoeling jou objectieven te volbrengen. Sta je in de aanval, dan gaan de opdrachten van C4 planten tot drugspakketjes ophalen, als verdediger moet je de aanvallers tegenhouden, simpel. Welke rol je op je neemt tijdens de operatie kies je zelf. Het spel biedt 9 unieke personages, elk los gebouwd rond de klassieke heavy-sniper-medic structuur, die we maar al te goed kennen. Beide teams hebben toegang tot dezelfde personages ten allen tijden.

Een desolaat London wordt overgelaten aan privé milties, dat is Dirty Bomb

Een desolaat Londen wordt overgelaten aan privé milties, dat is Dirty Bomb

Waarom knallen niet het belangrijkste is

Dirty Bomb is natuurlijk meer dan enkel dat en dat merk je vanaf de eerste pot. Vanaf dat de ronde start, vertrekken de teamgenoten als pijlen, druk huppelend en springend tegen alles wat ze tegenkomen. Het is een duidelijk restant van Brink, maar blijft even relevant; alternatieve wegen worden duidelijk en je bent ook een pak moeilijker te raken. Bij het eerste contact met de vijand was me dat ook meteen duidelijk. Niet alleen stuitert de hele tegenstand alsof het level een springkasteel is, elk personage kan vrij veel slikken voor de dood hem komt halen. Headshots worden hierdoor enorm belangrijk, maar het zorgt er vooral voor dat geen enkele situatie verloren is. Je kan altijd vluchten van een confrontatie, hoe slecht deze ook begint. De controls van het spel zijn hiervoor tip-top in orde, gewoon tegen een muur springen en naar een volgende vlakke wand kijken en je bent in een oogopslag ninja-gewijs foetsie. Het schieten is eveneens aangepast aan deze spelmechanieken. Zonder langs de loop van je wapen te kijken, schiet je ook heel precies (zoals in Counter Strike), waardoor je enorm efficiënt een doelwit kan volgen en vullen met lood. Ondanks ideale controls, zou ik op m’n eentje geen confrontatie opzoeken. Dat brengt me aan het volgende punt; teamplay is hier belangrijker dan wat dan ook. Niet alleen brengt je ‘zieke K/D ratio’ niets op voor het team, het is frustrerend een dwaas te zien campen in plaats van je die ammo pak of Med-station dat je dringend nodig hebt te delen. En met sick headshots alleen gaat het objectief:escortvoertuig ook niet vooruit. Je kan elke pot technisch gezien winnen zonder iemand te vermoorden, maar denk niet te winnen zonder je job te doen. Gelukkig is er open- en vocal chat voorzien om alles te coördineren.

Suit up!

Je job doen, dat is ook de juiste merc kiezen. Je mag namelijk 3 personages meenemen naar elke missie. Je kan dan vrij switchen tussen deze drie wanneer je sterft om zo het ideale teamlid te spelen, afhankelijk van de situatie. Handige feature om steeds de juiste klassen mee te hebben. Deze moeten natuurlijk ook uitgerust worden met het juiste gereedschap. Dirty Bomb is hierin wat beperkter dan andere shooters, je kan niet vrij je wapens kiezen. Om je huurling uit te rusten moet je zogenaamde load-out kaarten winnen door het openen van equipment casesHet werkt exact zoals een booster pak voor kaartspellen; je koopt er eentje met in-game centen en je krijgt een random load-out kaart voor een random personage, ook diegene die je niet hebt vrijgespeeld. De load-out kaarten zelf worden onderverdeeld naar hun rariteit, gaande van lood tot cobalt. Het systeem op zich is niet heel origineel, maar zorgt vooral voor onevenwicht in het spel. Het is duidelijk dat sommige load-outs objectief beter zijn dan anderen, omwille van hun cobalt of obsidian status, daar dit hun extra bonussen, genaamd augments, toekent. Deze kaarten komen amper voor in in-game cash boosters, maar voor echt geld kan je er in baden. Je kan altijd op hetzelfde niveau geraken zonder ook maar een cent uit te geven, maar wie nog maar enkele euro’s in het spel steekt is duidelijk bevoordeeld en dat is een probleem voor free-to-play spel. De elite cases zijn ook wat aan de dure kant, 5 euro voor één blinkende kaart en de kans bestaat dat het bij een huurling hoort die je niet hebt. Losstaande daarvan is het systeem ook net iets te stroef om je personage op maat af te werken zonder 10 uur lang kratten open te breken en vingers gekruist te houden. 10 uur ja, in-game knakken verdienen duurt heel lang.

De content

Met 5 maps, 9 personages en een smak load-out kaarten per personage zou je denken dat je een tijdje zoet bent, maar het spel draait heel snel rond de pot. Elke map is ongeveer gelijkaardig geconstrueerd en erg groot zijn deze ook niet. In de 9 personages vind je heel wat ‘dubbels’ – daarmee bedoel ik zelfde klasse met maar lichtjes verschillende stats – en ieders uitrusting uitbouwen is een werk van heel lange adem als je geen euro in het spel steekt. Het gebrek aan maps zou geen probleem zijn moesten meerdere modi deze maps anders benutten. Helemaal niets van hier! Momenteel zijn er 2 modi, objective dat je vraagt een reeks doelwitten te neutraliseren of te escorteren en stop watch waar beide teams de objectieven om beurt zo snel mogelijk moeten volbrengen. Je snapt het al, de tweede modus is gewoon de eerste, maar in twee ronden. Much content! Een derde modus, genaamd execution, is nog niet volledig onthuld, maar de kans is groot dat dit een klassieke deathmatch of gladiator modus wordt. Competitief ingestelde mensen zullen langer van het spel genieten dan mezelf, maar de fun is snel op, zeker als je team niet meewerkt.

Alle maps zijn vrij lineair opgebouwd

Alle maps zijn vrij lineair opgebouwd

Dirty Bomb ontbreekt vooral aan variatie

Dirty Bomb ontbreekt vooral aan variatie

Kortom,…

Helemaal niet wauw, maar voor een free-to-play is het wel van zeer degelijke kwaliteit. Het spel is proper en afgewerkt, je kan alles vrijspelen zonder een cent uit te geven en in korte dosissen is dit een heel leuk spel met een goeie gunplay en gunfeeling. Het probleem is dat veel games het pakken beter doen als Dirty Bomb en tegelijk meer content bieden. Voor geen geld zou je ook Team Fortress kunnen spelen en Battlefield 4 kan je tegenwoordig aan €30 kopen. Dirty Bomb is te klassiek om je er blijvend op te amuseren, maar als je even niet weet wat spelen en je geldbuidel niet rinkelt wanneer je ermee schudt, dan kan je het spel wel eens proberen. Wil je nu meteen spelen dan kan dat, maar hou rekening met het feit dat het nog maar een beta is; er zitten nog een aantal bugs in het spel en matchmaking kan wel eens falen.

 

Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties