Ah, zoete, geweldige nostalgie. Hoe lang is het geleden dat de Digital Monsters van Bandai Namco, een antwoord op het megasucces van Pokémon, hun opwachting maakten op ons televisiescherm? Zowel Bandai Namco als Nintendo lijkt dit jaar zijn uiterste best te doen om deze gamer zich een oude, raaskallende rot in het vak te doen voelen. In het jaar dat de #Pokemon20-furie oplaait, staan weinigen stil bij die andere gigant in het monster-verzamelingsgenre. Digimon, Digital Monsters, Digimon are the champions. *neuriet Digimon-theme*. En het toeval (of eerder noodlot) wil dat deze geweldige franchise dit jaar 15 kaarsjes uitblaast. Ter ere van dit 15-jarig jubileum wordt het Westen dan ook verwend met de lokalisatie van Digimon Story: Cyber Sleuth. Doet het de franchise eer aan? We spitten het voor jullie uit.

Digimon, Digital Monsters, Digital are the Champions!

Digimon, Digital Monsters, Digital are the Champions!

Digimon heeft een woelig parcours achter de rug. Hoewel de serie een grote schare fans heeft verworven in het Westen, werden behoorlijk wat Digimon-games gewoonweg niet gelokaliseerd in Europa. Zo hebben we bijvoorbeeld de intrede van de prachtige Digimon Story Dawn en Digimon Story Dusk op de Nintendo DS moeten missen! Nochtans RPG’s om van te smullen als Digimon-fan. Om nog maar te zwijgen van de vele Digimon-games die beperkt bleven tot de grenzen van Japan. Maar niet getreurd, Digimon-fans, want er blijkt hoop aan de horizon te zijn! Dit onrecht wordt immers rechtgezet in Digimon Story: Cyber Sleuth, dat een release op Playstation 4 en Playstation Vita ziet in Europa. Digimon Story: Cyber Sleuth is een JRPG waarbij je op speurtochten trekt in zowel de echte als digitale wereld en waar je, hoe kan het ook anders, bijgestaan wordt door een team Digimon om je te behoeden van de ondergang. 230 van hen, om precies te zijn.

Enter the Matrix

De binnenkant van een forum

De binnenkant van een forum, LSD is er niets tegen

Bear with me, people. Digimon Story: Cyber Sleuth speelt zich voornamelijk af in Tokyo, Japan en is bijgevolg doorspekt met Nippon-cultuur. Shibuya, Shinjuku, Akihabara, het zijn de plaatsen waar je terechtkomt. Het is dan ook niet abnormaal dat het spel begint met een psychedelische interpretatie van de binnenkant van een message forum waartegen onze eigen Geekster Slack een rustig en beheerst koffiekransje lijkt. Een chatsessie tussen onze hoofdpersonages wordt plotsklaps onderbroken door een bot, die hen uitnodigt voor EDEN, een VR-digital-wereld waar iedereen naar hartenlust zijn eigen ding kan doen (een soort VR-netwerk als je wil). In EDEN loopt het weliswaar al snel mis en bevindt ons hoofdpersonage zich al snel in de digitale penarie. Shenanigans ensue en BAM! Onze held(in) verliest zichzelf in een coma. Zijn/haar bewustzijn veroordeeld tot een digitale entiteit tussen de echte wereld en de digitale, dankzij de terreur van de EATERS, nautilus-achtige dataverorberaars. Het zal je maar gebeuren. Je bewustzijn dat enkel op het internet leeft, je VR-lichaam dat zich manifesteert in de echte wereld, terwijl je echte lichaam ergens doorligwonden ligt te verzamelen in een ziekenhuis. Always online, snap je? Duidelijk de wasabi gehaald bij de Wachowski-siblings.

Lichaam kwijt T_T

Lichaam kwijt T_T

Gelukkig is er hoop aan de horizon! Onze held(in) wordt immers bijgestaan door Kyoko, een bonafide privé-detective (en waifu voor sommigen), op het spoor van een groot complot binnen het bedrijf dat achter EDEN zit. Samen met Kyoko ontpopt onze held(in) zich tot een Cyber Sleuth *roll credits*, een fancy term voor wat wij een “digitale speurneus” zouden noemen. Op onderzoek gaan, cases oplossen bij de vleet, je verdiepen in mysteries, het passeert allemaal de revue. En natuurlijk kunnen we daarbij onze trouwe digitale wezens niet vergeten, die je doorheen je binaire omzwervingen ontmoet en kan betrekken in je team. Elementary, my dear Agumon. Van Punimon tot Omnimon. Save the world y’all.

Omnimon

Omnimon

Save the world? Oh yes. Voordeel van je digitale lichaam is dat je letterlijk onbeperkt toegang hebt tot de digitale wereld. Dit is in de game leuk geïnterpreteerd door je queestes te laten doorlopen waarin je bijvoorbeeld in de gsm van een jonge snaak een verliefde Digimon moet verslaan die zijn Tinder manipuleerde om alle matches te weigeren; of het plaatselijke kapotte ventilatiesysteem binnendringt om de ijs-Digimon te verslaan die er zijn digitaal huisje had gemaakt; of de lokale security van het EDEN-hoofdkwartier omzeilen door binnen te materialiseren via de telefoonlijn. Het verhaal slaagt er echt goed in te benadrukken dat de mogelijkheden in dit geval eindeloos lijken.

Digitaal existentieel

Digitaal existentieel

De verhaallijn is wederom een nieuwere insteek voor de Digimon Wereld dan we gewend zijn en het is zeker een leuke intrede. Al bevat het spel behoorlijk wat unskippable dialoog, wat soms erg frustrerend is als je gewoon met je nieuw verworven Mega eropuit wil trekken.

Vormgeving

Hou in gedachten dat dit spel eerst op Vita is uitgekomen, waarna het met een likje verf op PS4 is uitgebracht. Daardoor krijgt het visuele aspect van het spel zeker een boost, maar in de essentie voel je dat er enorme PS4-kracht onbenut wordt gelaten. De visuele stijl, die behoorlijk uniek is, blijft doorheen het hele spel bewaard, maar na de zoveelste digitale, emotieloze omgeving verliest het spel hier wel wat draagkracht. Omgevingen zijn beperkt en er wordt best wel wat kerkerdynamiek gerecycleerd, wat soms wat sleur veroorzaakt in het verloop van het spel.

Kerkers, fancy, maar repetitief

Kerkers, fancy, maar repetitief

Maar wat zou een Digimon-game zijn zonder Digimon? Hier is duidelijk het meeste werk ingeslopen. Digimon hebben elk hun eigen animaties, signature moves en overworld manifestaties, zowel in de verhaallijn als gewoon in het veld. Waar de omgevingen teleurstellen, compenseert het spel dat in visueel design van de Digimon. Ik moet weemoedig denken aan de eerste Digimon World-game en hoe ver we zijn gekomen. Edoch, het geheel doet wat veel denken aan het opzet van Pokémon Colosseum en consorten. Twee aanvalsanimaties, een unieke cutscene-animatie per digimon en statische animatie vervelen helaas na enkele uren strijden met dezelfde Digimon. Opzettelijk zo gehouden, om meer Digivolution te promoten? Ik hoop het. Anders blijft het geheel toch wat wrang nasmaken.

Audio

Gemakkelijk het meest hatelijke aan het spel. Het spel probeert wanhopig een mix aan te houden van Japanse cyberpop met funky jazzy blues, maar vindt moeilijk een evenwicht tussen beide. Soms lukt dat zeker en vast, maar deze momenten zijn meestal van erg korte duur. Bepaalde personages hebben ook zo’n ontzettend My Little Pony-meets-Transformers-meets-schoolgirls theme song dat ik het waarlijk jammer vond dat cutscenes in dit spel niet te skippen zijn. Daarnaast is er bijna geen variatie in de gevechtsaudio (behalve de boss-fights, die behoorlijk episch uit de hoek komen), wat het lange grinden nog meer een grind-gevoel geeft. Uiteindelijk vond ik de soundtrack zo verwaarloosbaar, dat ik al snel mijn eigen mixes op Spotify bovenhaalde en die samen met het spel op mute afspeelde. Geen goed teken. Al zullen er best wel liefhebbers te vinden zijn voor de cyberpop-meets-jazz aanpak die ze hier hanteren. Take it or leave it on mute.

Gameplay

Digimon Story: Cyber Sleuth wordt volledig gedreven door een systeem van gerichte quests, wat niet ongewoon is voor een JRPG. Deze queestes (of cases) sturen je dan meestal naar gerichte kerkers in de digitale wereld, waar je met je trouwe kompanen doorheen labyrint na labyrint worstelt, op zoek naar aanwijzingen, items of andere prullaria. In deze kerkers heb je naar aloude RPG-gewoonte random encounters met verschillende soorten Digimon, die je dan ook bekampt met je eigen digitale moordmachines. Klein pijnpunt hier is dat je soms letterlijk een half uur verliest om van locatie tot locatie te gaan, zonder enige vorm van gevechten of Digimon encounters in nutteloze fetch quests die niet te vermijden zijn in de verhaallijn. Jammer dat.

Crowmon Powah!

Crowmon Powah!

Het battle-systeem kan je bekijken als een zwakkere vorm van Pokémon-typing, vermengd met de bekende tripartite uit het verleden. Naast een main type zoals Vaccine, Data en Virus, zal een Digimon immers ook een Affinity hebben (bvb. Fire, Wind, Plant, Dark, etc.) die samen je weerstand tegen andere Digimon en aanvallen bepalen. Zo zal Angewomon, een Vaccine Light-type, driedubbele schade berokkenen aan LadyDevimon, een Virus Dark-type. Dat terwijl diezelfde LadyDevimon maar driekwart van haar schade zou berokkenen aan Angewomon, omdat Virus nadelig is ten opzichte van Vaccine, maar Dark dan weer super effectief is op Light. Vergis je niet, dit systeem beheersen geeft je enorme voordelen in de boss-fights en is broodnodig naarmate de moeilijkheidsgraad van het spel omhoog gaat.

LadyDevimon

LadyDevimon

Digimon verzamel je door, vergelijkbaar met de andere Digimon Story-games, veel dezelfde Digimon in het veld te bekampen. Elke encounter verzamel je immers scout data van die specifieke Digimon. Wanneer de teller na enkele encounters op 100 procent scouted staat, kan je de Digimon in kwestie zelf genereren in het DigiLab. Er zit een verschil in de hoeveelheid data die je verzamelt, afhankelijk van hoe geavanceerd de Digimon in kwestie is, samen met hoe hoog je Cyber Sleuth-rang is op dat moment (die verhoog je simpelweg door veel CP te verzamelen, wat je dan weer bekomt door queestes te vervolledigen). Zo zal je theoretisch op de eerste rank maar liefst 100 Wargreymons (een Mega Digivolution) moeten ontmoeten om er eentje te kunnen genereren, terwijl je maar 2 Punimons (Baby Digivolution) tegen het lijf hoeft te lopen om er al eentje te kunnen genereren.

DigiLab

DigiLab, waar je de meeste uren zal slijten

Combineer voorgaand systeem met een diepgaand evolutiesysteem en je hebt er een verslaving bij. Ettelijke uren zal je in het Digilab spenderen, om toch maar je favoriete Digimon zoals Beelzemon of Lucemon te bekomen. De beloning wanneer je ze dan eindelijk haalt, is des te groter. Deels omdat het badasses zijn, deels omdat de game dit lange evolutieproces duidelijk beloont door deze Digimon gamebrekend krachtig te maken.

Plesiomon is bae

Plesiomon is bae

Wat multiplayer betreft, kan je je meten met andere spelers via het net, maar voor de rest is deze erg beperkt. Een jammer punt, want hier zou wellicht meer potentieel in gezeten hebben.

Levensduur

FOR JUSTIMON!

FOR JUSTIMON!

All in all is Digimon Story: Cyber Sleuth een amusante intrede in de wereld der Digimon-games, die succesvolle RPG-elementen combineert met de allure van monsterverzamelgames. Tezamen met de lange campagne en de DigiLab-uren ben je al snel meer dan 30 uren zoet. Gecombineerd met de aanwezigheid van een Hard-mode en New Game+-mogelijkheden, kan je zeker ruimschoots wat uren plezier uit de game halen. Als je dan nog eens de moed hebt om bewust wat te grinden om Imperialdramon Paladin-mode te halen, dan kan je zeker ettelijke speeldagen op je repertoire schrijven hier.

 

7.0 Digifun

Digimon Story: Cyber Sleuth is een amusante JRPG die meer dan ooit je Digimonminnende ziel blootlegt. Hoewel de verhaallijn all over the place is, kan je je beroepen op behoorlijk wat plottwists en voorspelbare dramatische wendingen, die je, gecombineerd met het Digivolutie systeem, behoorlijk wat uren kan zoet houden. Enkel jammer van de tergend vermoeiende fetchquests. Onmisbaar in een monsterverzamelaar-repertoire. Leuke tijdsdoder voor anderen.

  • Verhaallijn 8
  • Vormgeving 7
  • Audio 4
  • Gameplay 8
  • Levensduur 8
Share.

About Author

Avatar

Navigator Games & Kijken. Overwinnaar Pokémon Championship 2000. Droomt uitsluitend in epische bliksemzwaardgevechten. Trust in Nic Cage. NNID: Sjmille

Reacties