Oh mijn God, ze hebben Pete te pakken! Ik vuur enkele kostbare shotgun shells richting de zombies die zich als een volleerd rugbyteam op zijn lijf hebben gegooid. Het haalt niks uit. Een gesmoorde kreet, droge plop en misselijkmakende bloedgeiser later is Pete niet meer. De Death Road to Canada eist zijn zoveelste slachtoffer. Half struikelend baan ik mij een weg naar de auto, terwijl ik maaiend met een verroeste machete een resem grabbelende armen kortwiek. Trillend als een esdoornblad ram ik de sleutel in het contact en scheur ik aan een rotvaart weg. Godverdomme zeg, hoe ver kan die Canadese grens eigenlijk nog zijn?

Death Road to Canada
Ontwikkelaar: Rocketcat Games
Uitgever: Rocketcat Games
Platform: pc
Aantal spelers: 2
Release: 22 juli 2016
Reviewexemplaar verkregen via ontwikkelaar

Wanneer de zombie-apocalyps uitbreekt, is er maar één helder plan: als de wiedeweerga emigreren naar het vredige Canada. Minder goed nieuws is dat je op het moment van de outbreak in Florida vertoeft, waardoor tussen jou en dit gezellige toevluchtsoord zo’n slordige 2500 kilometer asfalt ligt. Welkom op de Death Road to Canada.

Charmante chaos

death road to canada

Yes! Een dwerg in een Peter Pan pakje met een houten zwaard en plastic schild. We zijn gered!

Zoals te verwachten met zo’n titel, neemt de game zichzelf niet al te serieus. De situaties waarin je onderweg verzeild geraakt grenzen aan het surreële en ook je reisgenoten zijn compleet van de pot gerukte individuen. Puppy’s met jachtgeweren, transseksuele struikrovers met een voorliefde voor anime of toiletgeesten die in uiterste nood je wensen vervullen: je kan het zo gek niet bedenken of het zit erin. Ook kan je zelf personages boetseren, zodat je familie, vrienden of dysfunctionele redactieleden kunnen participeren in de charmante chaos, die bol staat van de vette knipogen naar popcultuur. Ooit Garfield al in de weer gezien met een vlammenwerper? Nu wel.

De low-fi graphics vertalen deze surrealistische waanzin perfect naar een kleurrijke pixelbrij, die in schril contrast staat met het morbide thema van het spel. Hetzelfde kan gezegd worden van de muziek. In plaats van een griezelige, neerslachtige soundtrack weerklinken vrolijke, upbeat chiptunes die niet zouden misstaan in een luchtige arcadeklassieker zoals Bubble Bobble of Dig Dug. De wereld mag dan wel naar de haaien zijn, met zo’n funky muziekje op de achtergrond sla je met een brede smile zombies de kop in.

Omdat je automobiel niet op water rijdt en de voedselvoorraad dagelijks slinkt, moet je geregeld lijf en leden op het spel zetten om broodnodige overlevingsmiddelen bij te tanken. Daarnaast kan je tijdens deze zombie-excursies extra wapens, ammunitie en verbandkisten op de kop tikken. Essentieel om je team tot het bittere einde in leven te houden.

Doe de zombieslalom

Tijdens deze strooptochten speelt Death Road to Canada als een (on)doodsimpel 2D-actiespel. Je slalomt tussen de zombies, grabbelt hulpmiddelen bij elkaar en timmert op verrotte tronies die te dichtbij komen. Handwapens zijn broos en ammunitie is schaars, dus is het verstandig om zo lang mogelijk uit de buurt van de graaiende zombies te blijven. Makkelijker gezegd dan gedaan, want eens ze hun zinnen hebben gezet op een hersenpasteitje blijven ze je achtervolgen tot je met een moersleutel hun voorgevel in elkaar ramt.

death road to canada

De oplossing voor deze situatie ligt voor de hand: tijd voor seppuku!

Het concept is eenvoudig, maar wordt niet snel saai. De wapens hebben een aangename punch, zombies spatten op een coole manier uit elkaar en geen twee levels zijn identiek. De ene keer heb je nood aan voedsel, de andere keer kan je niet terug naar de wagen vooraleer je een jerrycan brandstof hebt gescoord. Door de willekeurige opbouw van de levels weet je nooit wat je te wachten staat en is de spanning op elk moment te snijden.

Die onvoorspelbaarheid pakt niet altijd even geweldig uit. Het is altijd een beetje gissen hoeveel schade je met een bepaald type wapen zal uitdelen en de opgelopen averij varieert zelfs van mep tot mep. Bovendien spatten wapens soms na een uitgedeelde tik zonder waarschuwing uit elkaar, waardoor een routineuze grabbeltocht plots kan omslaan in een zenuwslopende nachtmerrie.

Duivelse roadtrip

Als je even niet voor je leven rent, zal je in het interactieve verhaalgedeelte situaties moeten inschatten en proberen de juiste keuzes te maken. Personages zijn opgebouwd uit een aantal parameters en specialiteiten. Sommigen zijn erg handig met vuurwapens, terwijl anderen beter zijn in het verzorgen van verwondingen. Levend in Canada arriveren lukt nooit zonder de vaardigheden van je reisgenoten optimaal uit te spelen. Het is bijvoorbeeld erg onverstandig om niet in te gaan op de eisen van overvallers, wanneer elk lid van je team nog geen deuk in een pakje boter kan meppen. Om je overlevingskansen gaaf te houden, is het dus nodig om je pappenheimers te kennen. En ze bij voorkeur in leven te houden.

De moorddadige route bulkt van het gevaar en quasi alles wat je pad kruist heeft het op je levensmiddelen of de inhoud van je hersenpan gemunt. In zo’n omgeving kan de sfeer bliksemsnel omslaan van rooskleurig naar bloedrood. Op het ogenblik dat je met de vingers in de neus de grens lijkt te bereiken, gaan bandieten met alle voedsel aan de haal, val je zonder benzine, verlies je alle verbandtrommels en ammunitie omdat er een gat in je rugzak zit en kom je aan je einde nadat je per ongeluk op de staart van een wilde kater hebt getrapt.

death road to canada

Het autokerkhof is de perfecte plaats om een nieuwe roestbak op te scharrelen.

Je ziet, ook in dit deel van het spel kan de verregaande RNG niet unaniem positief worden onthaald. Langs de ene kant is het spannend afwachten welke doldwaze situatie er achter de hoek loert. Anderzijds krijg je het gevoel dat geluk meer gewicht in de successchaal werpt dan acties. Mislukking is in de meeste roguelikes met permadeath een mentale springplank om een nieuwe poging te ondernemen, maar in Death Road to Canada wekt zo’n oneerlijke begrafenis eerder frustratie op. Wat niet wegneemt dat de vreugde enorm is als je uiteindelijk wel eens levend de eindmeet haalt. Pannenkoeken met ahornstroop voor iedereen!

Ergens onderweg

De ontwikkelaar beseft wel dat er wat schort aan zijn virtuele dobbelstenen. De updates om de balans te herstellen worden er sinds release aan grote snelheid doorgejaagd. Zolang je genoeg verbandtrommels hebt en je medical skill voldoende hoog is, kan je nu teamleden op elk moment oplappen, in plaats van enkel bij het krieken van de dag. Schade aan de carrosserie en aftakeling van de motor werd minder onderhevig aan het lot. Toch is de kans groot dat je automobiel op een bepaald moment de geest geeft. Gelukkig is er altijd een autokerkhof in de buurt, waar op het einde van de map een spiksplinternieuwe wagen op je staat te wachten.

death road to Canada

I’m in Miami bitch! Death Road to Cuba was eigenlijk een stuk makkelijker geweest.

Daarnaast werd ook de bedenkelijke artificiële intelligentie van je teammakkers aangepakt. Nu kan je tenminste hun gedrag aanpassen, zodat ze geen kostbare ammunitie meer wegblazen richting een ongevaarlijke vijand en sneller het hazenpad kiezen. Erg handig wanneer het risico om onder de voeten te worden gelopen, zoals tijdens de aartsmoeilijke sieges (lees: veel te veel zombies op een veel te kleine map), erg groot is. De verbeteringen zijn welkom, maar samen de uitdaging in local co-op aangaan, blijft een stuk aangenamer.

Het is positief dat de gebreken snel en in de meeste gevallen efficiënt worden aangepakt, maar eigenlijk hadden ze er niet eens mogen inzitten. Het is ook bizar dat de ontwikkelaar aan eigenaars van de game vraagt om bepaalde updates uit te testen en er feedback op te geven. Geen probleem als zoiets in early access gebeurt, iets minder fan wanneer het om een product gaat dat aan de volle pot te koop wordt aangeboden. Alles samen maakt het van Death Road to Canada een karaktervol spel dat – toepasselijker kan haast niet – elke dag beter wordt, maar nog volop onderweg is naar zijn bestemming.

Death Road to Canada is nu verkrijgbaar op pc.

7 DIESELMOTOR

De Death Road To Canada is erg lang en gevaarlijk en barst van het charisma. De willekeurig gegenereerde situaties toveren nu eens een brede smile op je gezicht en zullen dan weer voor de nodige frustratie zorgen. De game is nog het best te vergelijken met een oude dieselmotor: het duurt even voor je ermee weg bent, maar eenmaal onderweg is er geen houden meer aan. Tot de wielen plots van je wagen springen, uiteraard.

  • VERHAAL 6
  • VORMGEVING 7
  • AUDIO 8
  • GAMEPLAY 6
  • LEVENSDUUR 7
Share.

About Author

Christophe De bont

Werd na tien jaar rondzwerven compleet uitgehongerd door het Geekster moederschip opgevist in de asteroïdengordel Papyrus X-1. Heeft beloofd om in ruil voor een boterham en occasionele koffiekoek zijn liefde voor indie games intergalactisch te verspreiden.

Reacties